https://virgool.ir/feed/@m_82149043تراوشات یک ذهن پر از آشوبfa2026-11-11 00:11:39https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_82149043https://virgool.ir/@m_82149043/ارزوم-رسیدم-به-عشقم-بود-اما-pk4rye75fgtrاوایل که اتومبیل اختراع شد، خودرو یک کالای لوکس بود؛ یعنی هر کسی نمی‌توانست داشته باشد.فقط پولدارها ماشین داشتند. چرا؟چون فقط آن‌ها می‌توانستند از پس هزینه‌های خرید، بنزین، تعمیرات و نگهداری‌اش بربیایند.بعد یکی پیدا شد و گفت:«بچه‌ها! این چه وضعشه؟ چرا فقط پولدارها ماشین داشته باشن؟ کاری کنیم همه بتونن ماشین بخرن!»راه‌حل چه بود؟تولید انبوه + کاهش هزینه + ساده‌تر کردن محصول.نتیجه؟پراید آمد، RD آمد، پیکان آمد و بالاخره مردم عادی هم توانستند صاحب خودرو شوند!البته به قیمت اینکه بعضی‌ها بعد از خرید ماشین، هر صدای موتور را با جمله‌ی «چیزی نیست، از تسمه‌ست» توجیه کنند!حالا یک سؤال:فرض کنید پولتان می‌رسد یک ماشین خیلی گران‌قیمت بخرید.خب، مبارک است.اما پول بنزینش را دارید؟سرویس دوره‌ای؟تعویض روغن؟لاستیک؟بیمه؟اگر آینه بغلش شکست، پول آینه را دارید یا باید سه ماه با چسب نواری سر کنید؟اگر گیربکسش خراب شد چه؟اگر یک قطعه‌اش به اندازه حقوق چند ماه شما قیمت داشت چه؟اینجاست که می‌فهمیم:خریدن ماشین پول می‌خواهد؛ نگه داشتنش پولدار بودن می‌خواهد!ممکن است ماشین را بخری، ولی اگر پول نگهداری‌اش را نداشته باشی، خیلی زود تبدیل می‌شود به یک وسیله تزئینی داخل پارکینگ!حالا...بریم سراغ ازدواج.ازدواج هم تقریباً همین است.ممکن است پول خواستگاری و عروسی را جور کنی.ممکن است کت‌وشلوار بپوشی، گل بخری، تالار بگیری و با اعتمادبه‌نفس بگویی:«بالاخره تموم شد!»نه عزیز من...تازه شروع شده!عروسی فقط هزینه خرید خودروست؛ زندگی مشترک، هزینه تعمیر و نگهداری آن است!بعد از عروسی تازه قبض‌ها از راه می‌رسند:اجاره خانه...قسط...خوراک...پوشاک...درمان...تفریح...سفر...تولد...سالگرد...هدیه...و اگر فرزند هم اضافه شود، دیگر وارد نسخه‌ی فول‌آپشن زندگی شده‌ای!اینجاست که آدم می‌فهمد:خواستگاری سخت نیست؛ نگهداری از زندگی سخت است!حالا مشکل کجاست؟در صنعت خودرو، وقتی دیدند مردم توان خرید ماشین گران ندارند، آمدند مدل اقتصادی تولید کردند.گفتند:«مهم نیست ماشین کولر نداشته باشد؛ فقط حرکت کند!»بعد هم پراید تولید شد تا همه بتوانند صاحب خودرو شوند.اما در ازدواج...هیچ «مدل اقتصادی»ای وجود ندارد!نمی‌شود گفت:«ببخشید، من بودجه‌ام محدوده؛ نسخه کم‌مصرف و کم‌هزینه ندارید؟»یا مثلاً:«این مدل امکاناتش زیاده، من یه مدل ساده‌تر می‌خوام که خرج ماهانه‌اش کمتر باشه!»اصلاً چنین چیزی نداریم!و اینجاست که من یک سؤال فلسفی دارم:چرا برای خودرو، مدل اقتصادی ساختند، ولی برای ازدواج نه؟!خودرو را می‌توانی قسطی بخری.اما هزینه زندگی را باید ماه‌به‌ماه پرداخت کنی!خودرو را اگر نتوانستی نگه داری، می‌توانی بفروشی.اما زندگی مشترک که قرار نیست مثل ماشین دست‌دوم آگهی شود:«یک زندگی مشترک مدل ۱۴۰۳، کم‌کارکرد، فقط دست یک نفر بوده، به دلیل مهاجرت به فروش می‌رسد!»😂البته شوخی را کنار بگذاریم.حرف اصلی این است:ازدواج فقط پولِ شروع کردن نمی‌خواهد؛ پولِ ادامه دادن می‌خواهد.ممکن است با جیب نسبتاً پر وارد زندگی شوی، اما اگر درآمدت با هزینه‌های زندگی هماهنگ نباشد، خیلی زود می‌فهمی که مشکل اصلی «خریدن» نبوده؛ مشکل «نگه داشتن» بوده است.و اینجاست که می‌رسیم به شاهکار آخر:خودروسازها بالاخره فهمیدند اگر محصولشان را ارزان‌تر کنند، مشتری بیشتری پیدا می‌کنند.ولی ظاهراً خدا هنوز به این نتیجه نرسیده!چون اگر قرار بود برای ازدواج هم «مدل اقتصادی» تولید شود، احتمالاً الان روی درِ بهشت نوشته بود:«ازدواج اقتصادی؛ کم‌مصرف، کم‌هزینه، مناسب جوانان کم‌درآمد!»ولی فعلاً چنین مدلی وارد بازار نشده...و ما هم همچنان داریم با همان مدل لوکس، پرهزینه و فول‌آپشن زندگی را شروع می‌کنیم!بعد هم وسط راه، کنار خیابان می‌ایستیم و می‌گوییم:«داداش، یه چیزی تو زندگی‌مون صدا می‌ده... نمی‌دونم چیه!» 😂تحلیلگرتحلیلگرSun, 27 Sep 2026 13:06:01 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/یک-دین-جدید-آورده-ام-fbksht8veqffمن می‌خواهم یک دین جدید معرفی کنم.دین من فقط چهار اصل دارد:۱. حق نداری کاری بکنی که چه امروز و چه در آینده، به خودت آسیب یا ضرر بزند.۲. حق نداری کاری بکنی که چه امروز و چه در آینده، به دیگری آسیب یا ضرر بزند.۳. موظفی کاری بکنی که چه امروز و چه در آینده، حال خودت را بهتر کند.۴. موظفی کاری بکنی که چه امروز و چه در آینده، حال اطرافیانت را بهتر کند.تمام!دین من فروع ندارد.نه رساله دارد، نه تبصره، نه بند «اگر چنین شد، آن‌چنان کن»!همه‌چیز خلاصه شده در همین چهار اصل:به خودت ضرر نزن.به دیگران ضرر نزن.حال خودت را بهتر کن.حال دیگران را هم بهتر کن.حالا اگر کسی با این چهار اصل موافق است، می‌تواند به دین من ایمان بیاورد!البته برای شروع، امکانات زیادی نداریم:کتاب مقدس ندارم، فعلا جزوه میدممسجد و کلیسا و کنیسه هم فعلاً نداریم؛ همین اینترنت را داریم!پیامبر هم نداریم...خودم هستم که فعلاً دارم این پست را می‌نویسم! 😂معجزه هم فعلاً نداریم.البته اگر تعداد دنبال‌کننده‌ها زیاد شود، شاید یک معجزه‌ای جور کردیم!پس اگر با اصول دین جدید من موافقید:مرا دنبال کنید؛شاید شما اولین پیروان این دین باشید! 😄تحلیلگرتحلیلگرTue, 15 Sep 2026 19:37:39 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/رابطه-خورد-و-خوراک-با-حجاب-l0mmyvdpeou7مسئله حجاب ابعاد بسیار زیادی دارد و برای هر بُعدش باید یک راهکار جداگانه پیدا کرد. شاید یکی از دلایل اینکه بعد از این همه سال هنوز نتوانسته‌اند این مسئله را حل کنند، این باشد که اساساً مسئله را درست ندیده‌اند.من می‌خواهم از یک زاویه کاملاً متفاوت به موضوع نگاه کنم؛ زاویه‌ای که احتمالاً کمتر کسی جرئت کرده درباره‌اش حرف بزند: مسئله گرمیجات!معترضان به بی‌حجابی ــ منظورم مشخصاً آقایان معترض است نه خانوم ها ــ به‌طور کلی دو دسته‌اند.دسته اول کسانی هستند که نانشان به همین ماجرا بند است؛ یعنی اگر حجاب نباشد، بساطشان هم جمع می‌شود. با این گروه کاری نداریم؛ چون بحث ما چیز دیگری است.اما دسته دوم کسانی هستند که واقعاً از نظر شرعی و اخلاقی با بی‌حجابی مشکل دارند و هر تار مویی را که بیرون از روسری ببینند، چنان فریاد «وااسفا» سر می‌دهند که آدم فکر می‌کند تمدن بشری همین الان دارد فرو می‌پاشد.طرف حساب من این گروه دوم است.حالا بیایید یک سؤال ساده بپرسیم:این آقایان معمولاً چه سبک زندگی‌ای دارند؟ و ۱۰۰ البته چرا ؟بخشی از آنها درآمدهای خوب و موقعیت‌های اقتصادی مناسبی دارند؛ نه دغدغه اجاره‌خانه دارند، نه هر شب ماشین‌حساب به دست نشسته‌اند که ببینند تا آخر ماه پولی برایشان می‌ماند یا نه.(البته اینها هم دو دیته اند، کسانی که به جاهایی وصلند و اگر حجاب نباشد پول هم نیست و کسانی که هر کی بیاد و بره اونا پولشونو بدست میارند.طرف صحبت من اون دسته اوله)سفره‌شان هم که دیگر با پنیر پاستوریزه و لوبیا و سیب‌زمینی و «هرچه شد، شد» نمی‌چرخد.گرمیجات هست، غذای مقوی هست، بساط مفصل هست و خلاصه زندگی از آن چیزی که خیلی از مردم عادی تجربه می‌کنند، فاصله دارد.خب برادر من!وقتی شما با این سبک زندگی به خیابان می‌آیی، طبیعی است که ممکن است یک تار موی دختر مردم برایت تبدیل به یک بحران ملی شود! (خوب حق هم دارید، سخته ادم خودشو کنترل کنه.)اصلاً شاید مشکل از جامعه نباشد؛ مشکل از زاویه دید شما باشد.یادتان هست در بعضی کارتون‌های قدیمی، گرگ وقتی مرغ را می‌دید، در ذهنش یک مرغ بریان و برشته ظاهر می‌شد؟شاید حکایت بعضی آقایان معترض به حجاب هم همین باشد!ما یک خانم را می‌بینیم و رد می‌شویم؛ آنها همان خانم را می‌بینند و انگار در ذهنشان با کیفیت فول‌اچ‌دی، صدای دالبی و افکت‌های ویژه پخش می‌شود!ما گرفتار قسط و وام و اجاره و قیمت گوشت و برنج و جواب زن و بچه‌ایم؛ اصلاً حوصله نداریم بررسی کنیم خانم روبه‌رو شال دارد، روسری دارد، موهایش چند سانت بیرون است یا اصلاً چه رنگی پوشیده.اما کسی که دغدغه‌های اقتصادی بخش بزرگی از مردم را ندارد، ممکن است فرصت بیشتری داشته باشد که روی چنین چیزهایی تمرکز کند.اینجاست که شاید بد نباشد یک نسخه آزمایشی برای این آقایان تجویز کنیم:مدتی گرمیجات را کم کنید، از سفره‌های آن‌چنانی فاصله بگیرید، یک مقدار هم بروید وسط جامعه و ببینید مردم واقعاً به چه چیزهایی فکر می‌کنند.شاید بعد از مدتی متوجه شوید که اکثریت مردم صبح که از خانه بیرون می‌آیند، دنبال تار موی زنان نیستند؛ دنبال این‌اند که ببینند کرایه خانه را از کجا بیاورند، قسطشان عقب نیفتد، قیمت مرغ دوباره بالا نرود و آخر ماه شرمنده زن و بچه‌شان نشوند.بنابراین شاید آن چیزی که شما اسمش را «فساد گسترده اجتماعی» گذاشته‌اید، از نگاه بخش بزرگی از مردم اصلاً مسئله اصلی زندگی‌شان نباشد.البته ممکن است شما بگویید: «نه! مشکل از گرمیجات نیست؛ مشکل از بی‌حجابی است.»باشد.اما یک بار هم این احتمال را امتحان کنید که شاید مشکل، نه در موی خانم‌ها، بلکه در چشمان آقایان باشد!شاید اگر کمی از گرمیجات کم شود و کمی هم فاصله اقتصادی و اجتماعی با مردم عادی کمتر شود، ناگهان کشف بزرگی اتفاق بیفتد:خانم‌ها همان‌جا هستند، جامعه هم همان جامعه است؛ فقط دیگر هر تار مو برای بعضی آقایان تبدیل به «منکر شماره یک کشور» نمی‌شود.تحلیلگرتحلیلگرTue, 15 Sep 2026 19:36:01 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/نماز-خواندن-و-تشکر-از-خدا-dhurwtgqjzqrمن توی زندگی‌ام به یک نتیجه رسیده‌ام:شاید نباید از خدا چیزی خواست.نه به این معنا که خدا نمی‌دهد؛ بلکه به این معنا که ما نمی‌دانیم چه چیزی را باید از او بخواهیم.ما معمولاً وقتی چیزی را می‌خواهیم، آن را «خوب» می‌دانیم و وقتی به آن نمی‌رسیم، خیال می‌کنیم اتفاق بدی افتاده است. بعد شروع می‌کنیم به اصرار، دعا و التماس؛ انگار بهتر از خدا می‌دانیم چه چیزی به صلاح ماست.اما شاید مسئله این باشد که خدا قرار نیست مجری خواسته‌های ما باشد.شاید رابطه ما با خدا نباید بر اساس «خواستن و گرفتن» شکل بگیرد.من ترجیح می‌دهم بابت چیزهایی که تا امروز به من داده شده، شکرگزار باشم؛ بابت بودن، فرصت زندگی، آدم‌هایی که در مسیرم قرار گرفته‌اند و تمام نعمت‌هایی که آن‌قدر به آنها عادت کرده‌ایم که دیگر آنها را نعمت نمی‌بینیم.اما برای آینده، انتظار خاصی ندارم.اگر چیزی واقعاً لازم باشد، شاید خودش به وقتش برسد. اگر هم نرسید، شاید قرار نبوده برسد.چون ما فقط یک تکه کوچک از این پازل را می‌بینیم و با همان تکه کوچک، درباره تمام زندگی‌مان حکم صادر می‌کنیم.گاهی چیزی را با تمام وجودمان می‌خواهیم و وقتی نمی‌شود، می‌گوییم:«خدایا، من این‌همه از تو خواستم. مگر برای تو کاری داشت؟ چرا ندادی؟»اما از کجا معلوم آن چیزی که ما اسمش را «نیاز» گذاشته‌ایم، واقعاً نیاز ما بوده باشد؟از کجا معلوم اگر آن خواسته برآورده می‌شد، زندگی‌مان بهتر می‌شد؟و از کجا معلوم نرسیدن به بعضی خواسته‌ها، خودش بخشی از همان زندگی‌ای نباشد که قرار است تجربه کنیم؟برای همین، من دیگر نمی‌خواهم با خدا وارد معامله شوم.نمی‌خواهم بگویم «این را به من بده و من هم چنین می‌کنم» یا آن‌قدر التماس کنم که اگر خواسته‌ام برآورده نشد، احساس کنم خدا به من بدهکار بوده است.از خدا فقط بابت آنچه داده تشکر می‌کنم؛ و درباره آنچه نداده، سعی می‌کنم سؤال کمتری داشته باشم.شاید ایمان واقعی، فقط این نباشد که باور داشته باشی خدا می‌تواند هر چیزی را به تو بدهد؛شاید بخش دشوارتر ایمان این باشد که بپذیری ممکن است چیزی را که با تمام وجودت می‌خواهی، به تو ندهد؛ و تو باز هم بتوانی زندگی کنی، شکرگزار باشی و به راهت ادامه بدهی.شاید آرامش از همان جایی شروع می‌شود که آدم دست از تعیین تکلیف برای خدا برمی‌دارد.نه از او طلبکار می‌شود، نه برای هر نرسیدنی، خودش را سرزنش می‌کند.فقط می‌گوید:«آنچه دادی، ممنونم.آنچه ندادی، حتماً دلیلی داشته که من از آن بی‌خبرم.من دیگر اصراری ندارم.»تحلیلگرتحلیلگرTue, 15 Sep 2026 19:34:05 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/فلسفه-واقعی-حجاب-و-آزادی-xfe0jtiymy2cچیزی که امروزه به آن «آزادی» می‌گوییم، تا حد زیادی همان مفهومی از آزادی است که در چند قرن اخیر در اندیشه سیاسی و فلسفه غرب، به‌خصوص در سنت‌های لیبرال، شکل گرفته و در قوانین و نظام‌های سیاسی کشورهای غربی تثبیت شده است.بنابراین وقتی درباره «آزادی» صحبت می‌کنیم، نباید صرفاً بگوییم ما هم در تاریخمان آزادی داشته‌ایم یا در دین و فرهنگمان از آزادی صحبت شده است. اینها بحث‌های جداگانه‌ای هستند. اگر بخواهیم درباره معنای امروزی آزادی حرف بزنیم، باید ببینیم این واژه در اندیشه سیاسی مدرن چه معنایی پیدا کرده است.در ساده‌ترین بیان، یکی از پایه‌های این نگاه این است که انسان آزاد است هر کاری که می‌خواهد انجام دهد؛ اما این آزادی یک مرز مهم دارد: آزادی من نباید آزادی و حقوق دیگری را از بین ببرد.مثلاً فرض کنیم من آزاد باشم هر کاری که می‌خواهم انجام دهم؛ حتی اینکه شما را بکشم. طبیعتاً شما هم از همین آزادی برخوردارید و می‌توانید من را بکشید.اما نتیجه چنین آزادی مطلقی، چیزی جز نابودی امنیت و زندگی اجتماعی نیست.ممکن است من آن‌قدر قدرتمند باشم که بتوانم ده نفر را بکشم، اما در همان جامعه صد نفر دیگر باشند که بتوانند من را بکشند.پس جامعه ناچار می‌شود بخشی از آزادی‌های افراد را محدود کند تا امکان زندگی جمعی از بین نرود.به زبان ساده می‌گوید:«بله، تو آزادی؛ اما آزادی کشتن دیگری را نداری.»بعد همین منطق کم‌کم به حوزه‌های دیگر زندگی هم گسترش پیدا می‌کند. جامعه مشخص می‌کند کدام رفتارها باید آزاد باشند و کدام رفتارها، به دلیل آسیبی که ممکن است به دیگران یا نظم عمومی وارد کنند، باید محدود شوند.به‌تدریج مجموعه‌ای از همین محدودیت‌ها و حقوق شکل می‌گیرد و در نهایت، در قوانین اساسی و قوانین عادی کشورها تثبیت می‌شود.حالا بیاییم همین منطق را درباره جامعه و فرهنگ خودمان بررسی کنیم.آیا در فرهنگ و دین ما هم چیزی شبیه همین وجود ندارد؟شاید تفاوت در این باشد که در جامعه ما، این محدودیت‌ها در بعضی حوزه‌ها گسترده‌تر، جزئی‌تر و حساس‌تر تعریف شده‌اند.یعنی اصل ماجرا این نیست که انسان در هیچ چیز آزاد نیست.اتفاقاً انسان در بسیاری از انتخاب‌های زندگی خودش آزاد است؛ اما آزادی او در جایی متوقف می‌شود که رفتار او به حقوق، آبرو، شخصیت، خانواده یا امنیت دیگران آسیب بزند.حجاب را می‌توان از همین زاویه بررسی کرد.مثلاً همسر من آزاد است درباره نوع پوشش خودش تصمیم بگیرد؛ اما زنان دیگر هم به همان اندازه حق انتخاب دارند.حالا ممکن است همسر من بگوید:«نوع پوشش یک زن دیگر، روی شوهر من، برادر من یا پسر من تأثیر می‌گذارد.»اینجاست که دو آزادی با یکدیگر برخورد می‌کنند.یک نفر می‌گوید:«من آزادم هر طور که می‌خواهم لباس بپوشم.»و دیگری می‌گوید:«من هم حق دارم در محیط اجتماعی‌ای که زندگی می‌کنم، از تأثیر رفتار دیگران بر خودم و خانواده‌ام در امان باشم.»پس مسئله اصلی دیگر فقط «آزادی» نیست؛ مسئله این است که مرز آزادی کجاست؟اگر بگوییم آزادی یعنی هرکس هر کاری که خواست انجام دهد، دیر یا زود آزادی یک نفر با آزادی نفر دیگر برخورد خواهد کرد.در چنین شرایطی، جامعه مجبور است برای این آزادی‌ها مرز تعیین کند.بخشی از این مرزها را قانون تعیین می‌کند؛ بخشی را اخلاق، بخشی را فرهنگ و بخشی را عرف.و شاید بسیاری از چیزهایی که ما به آنها «محدودیت» می‌گوییم، در واقع نتیجه همین توافق نانوشته اجتماعی باشند:من در زندگی خودم آزاد نیستم هر کاری که دلم خواست انجام بدهم، چون تو هم انسانی آزادی و من باید آزادی و حقوق تو را در نظر بگیرم.شاید تفاوت جوامع مختلف، نه در اصل وجود این محدودیت‌ها، بلکه در این باشد که چه چیزهایی را محدود می‌کنند، تا چه اندازه محدود می‌کنند و این مرزها را چه کسی و بر چه اساسی تعیین می‌کند.تحلیلگرتحلیلگرThu, 24 Aug 2023 15:26:08 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/فلسفه-من-در-مورد-زندگی-مشترک-q7xb68ayrzaaفرض کنیم یک شرکت داریم و در این شرکت با یک نفر از جنس مخالف شریک هستیم.(فعلاً بحث ازدواج را کنار بگذارید.)هر کدام از ما ۵۰ درصد سهام داریم.در چنین شرکتی، هر فرد وظایف مشخص و معینی دارد که ملزم است آن‌ها را به‌درستی انجام دهد؛ بدون کم‌وکاست.از طرفی، چون سودآوری شرکت خوب است و اگر شرکت از هم بپاشد، باید خسارت، مالیات و هزینه‌های زیادی بپردازیم، یک تعهد درونی هم داریم که تا جایی که می‌شود، این شرکت را حفظ کنیم.هر فردی وظایفی دارد و در مقابل، از طرف دیگرش هم انتظاراتی دارد.اگر یکی از ما کارش را درست انجام ندهد، شرکت می‌لنگد. این لنگیدن هم ممکن است تا یک جایی ادامه پیدا کند، اما بالاخره یک روز کار به اختلاف، دعوا و... می‌کشد.اگر یکی مدام کارهای خودش را بیندازد گردن دیگری، طرف مقابل هم تا یک جایی تحمل می‌کند و بالاخره صدایش درمی‌آید.در ضمن، در این شرکت هر کس یک‌سری وظایف اصلی دارد و یک‌سری وظایف فرعی.اول باید به وظایف اصلی‌اش برسد و بعد سراغ وظایف فرعی برود.کار بیرون و مشکلات بیرون هم ربطی به شرکت ندارد.خسته‌ای؟ مشکل داری؟ درگیری فکری داری؟ روز بدی داشتی؟همه این‌ها قابل درک است، اما وقتی وارد شرکت شدی، باید وظیفه‌ات را به نحو احسن انجام بدهی.البته در این میان، وقتی کارهایت را انجام دادی، می‌توانی گوشی‌ات را هم یک چک بکنی؛ به شرطی که به کارهای شرکت آسیب نزند.می‌توانی در حد یک چای خوردن هم به خودت استراحت بدهی، چون می‌دانی کارهای شرکت روی زمین نمانده است.حق مرخصی هم داری؛ و این خیلی مهم است.همه چیز هم نصف‌نصف است.اگر سود کنیم، نصف‌نصف.اگر ضرر کنیم، نصف‌نصف.کلاً باید وجدانت راحت باشد که با وجود اینکه ۵۰ درصد سهام داری و ۵۰ درصد مسئولیت کارها هم بر عهده توست، مثلاً ۵۵ درصد کار کرده‌ای و جلوی وجدان خودت احساس نکنی که به شریک زندگی‌ات دینی داری.البته در این میان، وظایف باید منصفانه و بر اساس توانایی‌های طرفین تقسیم شود.این‌طور نباشد که یک طرف از صبح تا شب بدود و طرف دیگر دائماً در حال استراحت باشد.در این شرکت، اول باید کارهای خودت را درست انجام بدهی، بعد از طرف مقابل ایراد بگیری که مثلاً چرا آن دو درصد از کارش می‌لنگد.نه اینکه خودت مدام گند بزنی و بعد به خاطر چند اشکال جزئی طرف مقابل، دست پیش را بگیری و شروع کنی به طلبکار شدن.حالا بد هم نیست و به قول معروف، به جایی هم برنمی‌خورد که بعد از انجام وظایف خودت، کمی هم به طرف مقابل کمک کنی.در ضمن، چون طرف مقابلت یک زن خوشگل و مامانی است (یا یک مرد خوش‌تیپ و دخترکش!)، می‌شود وسط این همه وظایف شرکتی، یک جای خلوت گیرش آورد، یک لب هم ازش گرفت و...!آن وقت این شرکت، به‌جای اینکه صرفاً یک شرکت سهامی، تضامنی و... باشد، تبدیل می‌شود به شرکت زندگی مشترک.و با اضافه کردن چاشنی عشق و محبت، می‌شود این شرکت را به‌خوبی اداره کرد و به سودآوری رساند.فلسفه من این است:زندگی مشترک مانند یک شرکت سهامی با یک جنس مخالف است؛ با این تفاوت که در این شرکت، علاوه بر مسائل کاری، مسائل زناشویی هم جزئی از وظایف و تعهدات طرفین است.اما همان اصول شراکت، عدم خیانت در شراکت، رعایت انصاف و... باید در آن رعایت شود.هر کس باید وظایف اصلی و فرعی و تعهدات خودش را به نحو احسن انجام دهد.به فکر سوءاستفاده از شریکش نباشد.به شریکش خیانت نکند.و...دقیقاً همان اصولی که در یک شرکت و همکاری با یک شریک رعایت می‌شود.هر کس باید بداند در هر قسمت از این شرکت، وظیفه‌اش چیست و چه تعهداتی دارد؛ حد انتظارش از خودش و طرف مقابل چیست و اصلاً هدف از این شراکت چیست.همچنین باید بداند طرف مقابلش چه وظایف و تعهداتی دارد.البته به نظر من، خودش باید این‌ها را بداند.اگر من مجبور باشم بیایم به تو بگویم که «تو فلان وظیفه را داری و باید به فلان تعهدت پایبند باشی»، دیگر آن تعهد، آن ارزش واقعی را ندارد.در بحث انتظارات از طرف مقابل هم باید شرایطی را که برای «شرکت» پیش آمده، در نظر گرفت.تحلیلگرتحلیلگرMon, 19 Dec 2022 19:44:43 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/دروغی-به-نام-تخم-مرغ-محلی-ev9dl9ufcoppما انسانها تو دنیا زرد پوست داریم، سفید پوست، سرخ پوست و سیاه پوست داریممرغ ها هم همین طوری هستندنژادهای مختلف رنگ های مختلف دارندنژاد مرغ های منطقه ما رنگ پرهاشون نارنجیهتخم هاشونم همون رنگیهمرغ های اروپایی سفید پوستندتخم هاشونم سفیدهما تخم مرغ سیاه هم داریمپس مرغ محلی مثل آدم محلی یعنی مرغی که اصل و جد و آبادش از این منطقه استبرداشت ما از مرغ محلی اینه که تو طبیعت بزرگ شده و غذاهای طبیعی میخورهکه کاملا غلطه مرغ محلی هم مثل مرغ سفید رنگ تو قفس با همان شرایط و همان غذا پرورش داده میشهی سوال:مثلا تو اطراف تهران به اون بزرگی چند تا دهات هست که تو هر بقالی تخم مرغ محلی تازه میفروشن؟فقط چون بهره وری مرغ محلی ۶۰ تا ۷۵ درصده و بهره وری مرغ اروپایی ۹۲ تا ۹۸ درصده، تخم مرغ محلی گرون تر در میاد و به خاطر هون تصور غلط مردم کمی هم عمدا گرون میفروشنتازه اگر رفتید ی روستایی دیدید ی مرغ تو کوچه و حیاط میچره و خاستید از اونجا تخم مرغ بخرید، بدونید که اون داره از حشرات و فضولات تغذیه میکنه ولی مرغ سفید رنگ غذاش بهداشتیهپس برادر من، خواهر من نخرید.تحلیلگرتحلیلگرSat, 17 Dec 2022 07:14:25 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/برو-اون-روژ-لبتو-پاک-کن-hssfy6zwabmhبعضی از مردها به همسرشان می‌گویند:«برو اون رژ لبت رو پاک کن!»«این چه لباسی‌یه که پوشیدی؟»«چرا با فلانی این‌طوری صحبت کردی؟»«این‌طوری نخند!»«موهات رو جمع کن!»«این‌قدر باهاش صمیمی حرف نزن!»و...خلاصه، طرف از شوهر تبدیل شده به مدیر حراست، مسئول کنترل کیفیت و ناظر پوشش و رفتار همسر!جالب اینجاست که ظاهراً بعضی از خانم‌ها هم از چنین مردهایی خوششان می‌آید؛ مردی که مدام بگوید چه بپوش، چه نپوش، چطور آرایش کن، با چه کسی چطور حرف بزن و...من اما یک سؤال ساده دارم:خب، چرا؟!البته یک حالت را کاملاً قبول دارم.مثلاً رفتیم مهمانی و همسرم خبر ندارد که فلان آدم خاص هم آنجاست؛ مثلاً یکی از بزرگ‌ترهای فامیل که لازم است جلوی او کمی رسمی‌تر و محترمانه‌تر رفتار کنیم.در این حالت ممکن است به همسرم بگویم:«فلانی هم اینجاست؛ به نظرت این لباس برای این مهمانی مناسب نیست؟»یا:«فکر نمی‌کنی این آرایش برای حضور فلانی یک مقدار زیادی خودمانی باشه؟»این را می‌فهمم.من اطلاعاتی دارم که او ندارد و فقط دارم این اطلاعات را به شریک زندگی‌ام منتقل می‌کنم.اما غیر از این...سؤال من این است:خودش نمی‌فهمه؟اگر نمی‌فهمد، پس من چرا با چنین آدمی ازدواج کردم؟اگر می‌فهمد، پس چرا باید کنترلش کنم؟یعنی امروز من کنارش باشم و بگویم:«این رو نپوش.»فردا:«این رژ رو نزن.»پس‌فردا:«با فلانی این‌طوری حرف نزن.»هفته بعد:«اونجا این‌طوری نخند!»بعد هم احتمالاً یک دفترچه بردارم و برایش آیین‌نامه جامع پوشش و رفتار در اماکن عمومی تنظیم کنم!خب، اگر قرار است یک نفر را انتخاب کنم که قرار است شریک زندگی من باشد، چرا نباید به تشخیص و عقلش اعتماد داشته باشم؟خودش نمی‌داند این لباس در این مکان چه معنایی دارد؟خودش نمی‌داند با فلانی نباید آن‌طور صحبت کند؟خودش نمی‌تواند تشخیص بدهد کجا چه رفتاری مناسب است؟اگر می‌تواند، پس چرا من باید مدام بالای سرش باشم؟و اگر نمی‌تواند...اصلاً چرا من انتخابش کردم؟!مسئله مهم‌تر این است که اصلاً من چه حقی دارم که برای یک انسان بالغ، مدام تعیین تکلیف کنم؟او هم مثل من یک آدم بالغ است؛ عقل دارد، شعور دارد، تجربه دارد و مسئول رفتار خودش است.ممکن است اشتباه هم بکند؛ همان‌طور که من اشتباه می‌کنم.اما قرار نیست من شوهرش باشم و هم‌زمان کنترل‌چی ۲۴ ساعته زندگی‌اش هم باشم.شاید من دارم اشتباه فکر می‌کنم.چون ظاهراً بعضی از خانم‌ها واقعاً از مردی خوششان می‌آید که بگوید:«این رو بپوش.»«این رو نپوش.»«اونجا نرو.»«با اون حرف نزن.»«این‌طوری نخند.»«این‌طوری آرایش نکن.»و شاید اسم این رفتار را هم بگذارند «غیرت» یا بگویند: «دوستم داره، واسه همینه حساسه.»اما من هنوز یک سؤال دارم:آیا دوست داشتن یعنی کنترل کردن؟آیا غیرت یعنی اینکه آدم را آن‌قدر زیر نظر داشته باشی که اگر یک روز بدون تو از خانه بیرون رفت، مأموریت «پیدا کردن همسر گمشده» شروع شود؟من فکر می‌کنم اگر قرار است با کسی شریک زندگی باشم، بهتر است کسی را انتخاب کنم که بتوانم به عقل و تشخیصش اعتماد کنم.چون اگر قرار باشد بعد از ازدواج تازه شروع کنم به تربیت کردن و کنترل کردنش، یک سؤال اساسی باقی می‌ماند:من همسر انتخاب کرده‌ام یا پروژه؟شاید زندگی مشترک وقتی قشنگ‌تر باشد که دو آدم بالغ کنار هم باشند؛ نه یک نفر که زندگی می‌کند و یک نفر که مدام بالای سرش ایستاده و می‌گوید:«نه! این کارو نکن!»تحلیلگرتحلیلگرSat, 17 Dec 2022 07:01:58 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/آغ-مظفر-خان-اجازه-میدی-کاملیا-j0pgsstlbgudیه مهمونی خانوادگی بودیم.یکی از خانوم‌های فامیل رو کرد به آغ‌مظفر و گفت:«آغ‌مظفر، اجازه می‌دید کاملیا یه شب اینجا بمونه و مثل قدیما تا صبح بگیم و بخندیم؟»کاملیا هم اون گوشه، با چشمای نگران و دودل، داشت به آغ‌مظفر نگاه می‌کرد؛انگار منتظر بود شورای عالی امنیت خانواده تشکیل بشه و نتیجه رو اعلام کنه! 😂آغ‌مظفر هم یه نگاه به کاملیا انداخت، چشم‌هاشو گرد کرد و با یه خنده‌ی معنی‌دار، سریع بحث رو عوض کرد!البته وقتی میگم «آغ‌مظفر»، فکر نکنید طرف ۷۵ سالشه، یه سبیل هیتلری داره، با زیرپوش رکابی و شلوار پارچه‌ای نشسته و روی صندلی سلطنتی خانواده حکومت می‌کنه! 😂نه عزیز جان...۴۵ سالشه!حالا من موندم واقعاً...اینا خیلی غیرتن؟من خیلی بی‌غیرتم؟اینا روشنفکرن و من توی ظلمات فکرم؟چشم اونا سگ داره، مال من خر؟! 😂اونا جنم دارن و من زن‌ذلیلم؟یا شاید تعریف ما از «مرد بودن» با هم فرق داره؟والا نمی‌دونم...ولی یه چیز رو می‌دونم:برای من اصلاً قابل تصور نیست که یه روز همسرم بیاد بگه:«اجازه میدی امشب خونه فلانی بمونم؟»و من هم چهارزانو بشینم، یه دستم رو زیر چونه‌م بذارم، ابروهامو توی هم کنم و با صدایی که انگار نگهبان پادگانم بگم:«خیر!اینجانب، به‌عنوان صاحاب قانونی منزل، با این درخواست مخالفت می‌کنم!» 😂بعد اون هم از ترس، چهار ستون بدنش بلرزه و بگه:«چشم آغ‌مظفر! خدا سایه‌ت رو از سر ما کم نکنه!» 🤦‍♂️😂بعد من هم درحالی‌که احساس می‌کنم کشور رو از یه بحران امنیتی نجات دادم، کنترل تلویزیون رو بردارم و بگم:«خب... حالا فوتبال ببینیم.» 😂واقعاً مگه اسیر آوردم؟مگه عقل و شعور و قدرت تصمیم‌گیریش کمتر از منه؟مگه قراره من بشم وزارت کشور، وزارت اطلاعات، نیروی انتظامی و شورای نگهبانِ زندگی خودمون؟! 😂تصور کنید همسرم بخواد بره یه جایی.با اضطراب بیاد جلو، ضربان قلبش رفته بالا، دستاش عرق کرده و با صدای لرزون بگه:«اجازه میدید من برم فلان‌جا؟»و من هم عین قاضی دادگاه، یه نگاه از بالا به پایین بهش بندازم و بگم:«نَعَعَع...!»اون هم بگه:«چشم... هرچی شما بفرمایید!» 😐خب برادر من...این زندگی مشترکه یا دوره آموزشی سربازی؟! 😂من چنین رابطه‌ای رو دوست ندارم.به نظرم همسر آدم باید شریک زندگیش باشه، نه کسی که برای هر حرکتش دنبال مُهر تأیید بگرده.البته مشورت کردن یه چیز دیگه‌ست.من اگر بخوام جایی برم، طبیعیه که با همسرم مطرح می‌کنم؛ چون زندگی‌مون مشترکه و تصمیم‌هامون روی هم اثر داره.ولی فرق بزرگی هست بین اینکه بگی:«به نظرت برم؟»با اینکه بگی:«اجازه میدی برم؟» 😐اولی یعنی:تو شریک زندگی منی.دومی یه کم بوی اینو میده که:تو صاحاب منی!و من شخصاً اصلاً دنبال «صاحاب» بودن یا داشتن نیستم.آغ‌مظفر اگر دوست داره باشه، نوش جونش! 😂من ترجیح میدم توی زندگی مشترکمون، نه کسی آغ‌مظفر باشه، نه کسی کاملیا.فقط دو تا آدم بالغ باشیم که همدیگه رو دوست دارن، به هم اعتماد دارن و اگر هم اختلافی پیش اومد، به‌جای گرد کردن چشم‌ها، حرف می‌زنن.البته اگه یه روز دیدید منم چشمامو برای همسرم گرد کردم...بدونید آغ‌مظفر شدم! 😂تحلیلگرتحلیلگرSat, 17 Dec 2022 06:46:28 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/من-به-احتمال-بالای-۹۵٪-میرم-بهشت-g1vlw1vgzzbgتا جایی که من فهمیدم، تو دین اسلام ما سه نوع «حق» داریم:حق‌الناس، حق‌الله و حق‌النفس.حالا بیایید یکی‌یکی بررسی کنیم ببینیم پرونده‌مون برای اون دنیا چطوره! 😂اول حق‌النفس.خب من که خودم از خودم شکایت نمی‌کنم!نمیام اون دنیا بگم:«خدایا! این بنده‌ت در حق خودش ظلم کرده، لطفاً یه حکم سنگین براش صادر کن!» 😂تا جایی هم که یادمه، ظلم خاصی در حق بدن خودم نکردم.نه بدنمو فروختم، نه کتکش زدم، نه عمداً گذاشتم گرسنگی بکشه!فوقش یه کم باهاش بدرفتاری کردم و هر شب ساعت دو نصف شب گفتم:«فقط یه قسمت دیگه از سریال رو ببینیم، بعد می‌خوابیم!» 😂پس حق‌النفس ظاهراً حله. ✅می‌مونه حق‌الله.حالا خدا با اون عظمت و بزرگواریش، مگه میاد بگه:«پدرسوخته! چرا نماز نخوندی؟! چرا اون‌طوری که من گفتم زندگی نکردی؟! بیا برو جهنم، آب جوش منتظرته!» 😂من یه جور دیگه تصور می‌کنم.فکر کنم آخرش خدا یه نگاه به پرونده‌مون بندازه، یه آه بکشه و بگه:«خب... خیلی خراب کردی‌ها!ولی برو بهشت... فقط دفعه بعد یه کم آدم‌تر باش!» 😂ما هم سرمون رو میندازیم پایین، با قیافه‌ای کاملاً شرمنده میگیم:«چشم، دیگه تکرار نمی‌شه...»در حالی که توی دلمون:🎉💃🕺🎊و بعد هم خرامان‌خرامان راهی بهشت می‌شیم! 😂پس حق‌الله هم به لطف خدا و کمی تخفیف در مجازات، حل شد! ✅می‌مونه حق‌الناس.اینجا دیگه یه کم حساسه.ولی تا جایی که تونستم، مراعات کردم.خودم که فکر نمی‌کنم حق بزرگی به گردن کسی داشته باشم.حالا اگر هم داشته باشم، فکر نکنم در حدی باشه که طرف اون دنیا یقه‌مو بگیره و بگه:«این همون نامردیه که سال ۱۴۰۲ پول شام منو حساب نکرد!خدایا! شخصاً درخواست اعدامش رو دارم!» 😂تازه من که آیت‌الله بهجت نیستم که به ریز حساب کتاب های من برسندفکر نکنم اون دنیا یه اتاق حسابداری مخصوص من درست کرده باشن که سه نفر نشستن و دارن ریز پرونده‌مو بررسی می‌کنن:«سال ۹۸...ساعت ۱۸:۴۲...یک عدد دل شکسته...سه عدد غیبت...پانصد هزار تومان پول قرض گرفته و با تأخیر پس داده!» 😂بعد هم بگن:«پرونده خیلی سنگینه!»نه بابا...تازه من شنیدم اون دنیا آدم‌ها دلشون نرم میشه و خیلی‌ها از حقشون می‌گذرن.پس احتمالاً اونجا هم یه عده میان میگن:«ولش کن... ما بخشیدیمش.»منم سریع می‌گم:«خدا خیرتون بده! 🙏😂»و می‌مونه یه نفر...همسرم! 😐اونم احتمالاً یه پوشه قطور با خودش میاره!من:«این چیه؟!»همسرم:«هیچی... چندتا مورد کوچیکه!»من:«چندتا؟!»همسرم:«بیا بشمار...» 😐من همون‌جا به خدا میگم:«خدایا... اگه اجازه بدی قبل از ورود، با این بنده‌ات یه گفت‌وگوی خصوصی داشته باشم!» 😂فوقش از خانومم یه حلالیت می‌گیرم...بعد با خیال راحت، دست تو جیب، سوت‌زنان و خرامان‌خرامان:میریم بهشت! 😂فقط امیدوارم اون دنیا همسرم قبل از من به بهشت نرسه...چون اگه برسه، احتمالاً ورودی بهشت وایمیسته و میگه:«این آقا رو من می‌شناسم...شما اجازه بدید اول یه صحبتی باهاش داشته باشم!» 😂😂تحلیلگرتحلیلگرSat, 17 Dec 2022 04:13:55 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/تخم-مرغ-را-بشناسیم-mm7bnmrdq3v5به عنوان فردی که در عرصه تولید تخم مرغ فعالیت داره میخام اطلاعاتی عمومی و نه تخصصی در اختیار مصرف کننده ها بزارمتخم مرغ:سلامت و مفید بودن تخم مرغ محصول دو عاملهیکی سلامتی مرغ و دیگری غذایی که میخورهمرغ خودش فقط ی مشکل دارهاونم مصرف انتی بیوتیکهالبته تا ی حدی طبیعیهولی وقتی سن مرغ میره بالا مصرف انتی بیوتیکشم میره بالاسعی کنید هنگام خرید تخم مرغ توجه کنید که هر چه تخم کوچکتر باشه یعنی مرغ جوانتره و تخمش سالمترهمرغی که تازه داره تخم گذاری میکنه، تخم هاش اندازه تخم کبک میشهالبته اونو نمیتونید تو بازار گیر بیاریدتخم های مرغ پیر دفرمه میشه، یعنی کج و کوله هستپس سعی کنید تخم های کوچک و از نظر شکلی منظم بخریددومین عامل سلامت و مقوی بودن تخم مرغ، غذای مرغهمرغ ی خاصیت دارهاگه از غذاش بزنی، تخم نمیکنهپس خیییییلی کم اتفاق می افته که کیفیت دان مرغ پایین باشهغذای اصلی مرغ عبارت است از گندم و سویا و دانه های روغنی بنا بر این از نظر انرژی اولا غذای خوبیه و ثانیه سالمه و مشکلی نمیتونه داشته باشهتخم مرغ بهتره تازه باشهتازگی تخم مرغ رو میشه از روی محل قرار گرفتن زرده پس از پخت (آب پز باشه زرده باید وسط باشه باشه و اگه نیمرو باشه باید زرده حالت کره ای خودشو پس از شکستن حفظ کنه)اگه ی بار دیدید ی مغازه ای تخم مرغ کهنه به شما فروخته، دیگه از اونجا خرید نکنیدچون اونا کهنه ها رو با تازه ها قاطی میکنند و به اصطلاح به مستری میندازندتخم مرغ مارکدار هم کلا ی راه برای اشتغال زایی و مسلما کهنه تر از تخم مرغ فله ایهبا سمباده میساوند که براق و سفید بشه و روش تاریخ عرضه به بازار رو میزنند، نه تاریخ تولیدرنگ زرده هم ی کلاه برداریهپودر یونجه یا رنگ دانه میدن که رنگ زرده طلایی بشهکلا مضره و ی کلاه برداری کثیفهدو زرده همون عارضه دو قلو زاییه، چیز خاصی نیستما که خودمون میخاستیم بچه مون دو قولو باشه، دکتر گفت خوب نیست و ی عارضه است حالا در مورد حیوانات نمیدونمتحلیلگرتحلیلگرThu, 15 Dec 2022 08:27:54 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/در-ایران-گرانی-هست-oryfraqprukwاول بیایید ببینیم گرانی چی هست؟اگه از یک محصول ۱۰ تا تو بازار نیاز باشهو ۱۰ تا تولید بشه تعادل برقراره و قیمت بر اساس هزینه تولید و پخش تعیین میشهاگه ۱۰ تا تولید بشه و ۳۰ تا تقاضا باشهباید اون ۲۰ نفر اضافی حذف بشنچطور؟با افزایش قیمتیعنی اگه مثلا قیمت ۵۰ تومن باشه اونو ۶۰ تومن میکنند تا بخشی از مشتری ها از خرید منصرف بشناگه نشد باز قیمت رو افزایش میدن،قیمت ۷۰ تومن میشه، قیمت انقدر بالا میره تا بین عرضه و تقاضا متعادل بشهحالا تو ایرانآیا مثلا جنسی به ۱۰ تومن تولید میشه و واسطه و دلال و فروشنده اونو به ۱۰۰ تومن میرسونند؟یا ی جنسی که قیمت منطقیش مثلا ۱۰ تومن است، تولیدش به قیمت ۹۰ تومن در میاد و میفروشن ۱۰۰ تومن؟یا قیمت منطقی جنسی ۱۰ تومنه ولی من درآمدم کمه و ۱۰ تومن برام پول زیادیه؟ظاهرا در ایران هر سه تاش هستولی دومی و سومی خیلی پررنگ تره، بخصوص دومییعنی هزینه تولید و حمل و نقل و عرضه تو ایران خیلی زیادهدرسته که تو بعضی چیزا دلالی و واسطه گری هست که البته اونم به خاطر کمبود اون جنس تو بازارهولی عامل اصلی گرانی تو ایران هزینه تولیدهمن خودم تو صنعت مرغداری کار کردمدرسته که الان مرغ گرونهولی دلیلش این نیست که تولید کننده داره گرون میفروشه یا این وسط صاحب کشتارگاه و یا اون راننده حمل کننده یا مغازه دار داره سود بالایی میکشه رو جنسنه همه اینها با حداقل سود دارن کار میکنتد تا صرفا زنده بمونندمساله اصلی هزینه تولیدههزینه تولید دو قسمت دارهیکی مواد اولیه و تجهیزاتهدومی نیروی انسانی و نقدینگیهتجهیزات ساخت مرغداری با دلارهغذای مرغ هم که از اوکراین میاداینا روز به روز گرون میشنو اما نیروی انسانیکه مقصر اصلی این وسط دولتهوقتی دولت حقوق ی کارمند خودشو که روزی ۲۲ دقیقه کار مفید داره،هیچ مسعولیتی نداره،در مورد هیچ چی جوابگو نیست،سالی یک ماه مرخصی داره،کلی مرخصی دیگه داره،بالاترین حقوق جامعه رو میگیره،بیمه تکمیلی داره،بعد ۳۰ سال با کلی پول بازنشسته میشه،و ده ها امتیاز دیگهمیاد حداقل ماهی ۱۵ میلیون میگیرهتولید کننده میگه ما با این همه سرمایه و مسعولیت و بدون هیچ تضمین و با این همه ریسک و هیچ آینده مشخصی و ... چرا نباید اندازه ی کارمند دون پایه حداقل فقط درآمد ماهیانه داشته باشم؟صاحب کشتاگاه هم همینو میگه،راننده نیسان و صاحب مغازه هم حق دارند ماهی حداقل ۶ ، ۷ میلیون ( نصف ی کارمند) درامد داشته باشند.پس به همین مقدار میکشن رو جنساین طوری میشه که بخاطر بذل و بخشش دولت از جیب مردم به کارمندای خودش، هممون می افتیم تو مشکل.ایرانی که این همه ادعاشه نمیتونه غذای مرغ رو خودش تولید بکنهاونو وارد میکنه، با دلاراین روزها به علت نبود دان، خیلی ها ورشکست شدنداز طرفی چون تولید کنندگان جوجه هم ورشکست شدند، جوجه برای پرورش هم کمه هم خیلی گرونتازه این صنعت خیلی کم درگیر واسطه از یک محصول انقدر کم تولید میشه که نمیتونند نیاز جامعه رو جواب گو باشند.و از همه بدترما پول و درآمدی نداریم که بخایم باهاش خرید کنیمهر روز پول تو جیب ما داره مثل یخ آب میشه، تورم از کمر شکن هم گذشتههمه اینها جمع میشن تا ما احساس کنیم گرانی هستولی برای اونی که سوار موج تورم شدهایران بهشت پول در آوردن و پول خرج کردنه.تحلیلگرتحلیلگرTue, 13 Dec 2022 12:50:55 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/حجاب-کجا-و-چقدر-لازمه-vbowsxyzjpgt۸حجاب کجا و چقدر؟مسائل جنسی جزئی از واقعیات خلقت است.حالا نظرها در موردش متفاوته؛ که البته این تفاوت هم از فکرهای متفاوت ناشی می‌شه.یه عده می‌گن: «مومن میشیم میریم بهشت تا به سکس برسم.»یه عده می‌گن: «با خدا کاری نداریم و سکس می‌کنم.»یه عده هم می‌گن: «این دو تا منافاتی با هم ندارن.»که هر کدوم در جای خودش نیاز به بحث فراوان داره و فعلاً وارد این قسمت ماجرا نمی‌شیم؛ چون همین یه موضوع به اندازه کافی دردسر داره!ولی در کل، این یه واقعیته که زن می‌تونه برای مرد تحریک‌کننده باشه.البته این موضوع مراتبی داره. یعنی هر زنی برای هر مردی تحریک‌کننده نیست و هر مردی هم در هر شرایطی تحریک نمی‌شه.ممکنه یه مرد در یک شرایط، نسبت به زنی هیچ واکنشی نداشته باشه، ولی در شرایط دیگه، همون زن براش تحریک‌کننده بشه.اینجاست که مسئله حجاب میاد وسط.حجاب می‌گه زن باید شرایط تحریک مرد رو به حداقل برسونه.اینجا بعضی زن‌ها می‌گن:«خب ما چرا باید به خاطر مشکل مردها خودمونو محدود کنیم؟»مردها هم می‌گن:«ما هیچ اصراری به محدودیت شما نداریم! از خدامونه که آزاد باشید! اصلاً ما طرفدار آزادی شما هستیم؛ ولی اگه می‌خواید بهتون آسیبی نرسونیم، راهش حجابه.»یعنی خلاصه، آزادی شما سر جاش؛ فقط یه مقدار هم حجاب که ما خرابکاری نکنیم!خلاصه اینکه زن برای حفظ امنیت خودش، مجبور به رعایت حجاب می‌شه.اما سؤال اصلی اینجاست:در چه حد؟ در کدام موقعیت؟هر زنی این توانایی رو داره که متوجه بشه مردی که کنارش قرار گرفته، تا چه حد از نظر جنسی بهش توجه داره و بیشتر به کدوم قسمت از ظاهرش توجه می‌کنه.پس باید در حدی حجاب داشته باشه که جلوی توجه اون مرد رو بگیره.ممکنه برای یک مرد، در حد بلوز و شلوار کافی باشه و برای یکی دیگه، چادر ملی!البته ظاهر خود زن هم مهمه. برای بعضی‌ها، همون تاپ و شلوارک هم ممکنه حجاب کامل محسوب بشه؛ چون ظاهراً مشکل فقط لباس نیست، گاهی خودِ صاحب لباس هم در معادله دخالت داره!ولی توی خیابون که همه‌جور آدمی وجود داره، باید حجاب کامل داشت؛ یعنی بدترین شرایط رو در نظر گرفت.چون شما وقتی وارد خیابون می‌شید، نمی‌تونید قبلش از همه مردها امتحان بگیرید که ببینید با مانتوی کوتاه تحریک می‌شن یا با چادر!خیلی از مسلمان‌ها اصلاً فلسفه حجاب رو نمی‌دونن.مثلاً پیرزن ۹۰ ساله رو مجبور به حفظ حجاب می‌کنن.آیا اون برای کسی تحریک‌کننده است؟البته منظورم پیرزن‌های پایین‌شهره؛ وگرنه بالاشهری‌ها تازه بعد از ۷۰ سالگی عشوه‌گری رو شروع می‌کنن!یا بعضی از این خواهرها که با اون قیافه‌های وحشتناکشون، حتی ابروهاشون رو هم می‌پوشونن و فکر می‌کنن اگه ما اونا رو ببینیم، ممکنه به گناه بیفتیم!یعنی آدم گاهی نمی‌دونه باید از خودش مراقبت کنه یا از چشم خودش!یا می‌بینی یه خانوم تصادف کرده، غرق در خون، دست‌وپا می‌زنه، ولی هیچ‌کس بهش دست نمی‌زنه.اگه یکی هم بخواد بهش کمک کنه، می‌گن:«می‌خواستی بمالی؟!»طرف داره می‌میره، ولی ما هنوز نگران نیت پشتِ دست دراز کردنیم!جهالت اسلامیه دیگه!یا بچه کوچولویی که این شست‌وشوی مغزی‌ها باعث می‌شه بچه‌شون رو از چهار سالگی مجبور به رعایت حجاب سفت‌وسخت کنن.شایدم خودشون با دیدن بچه چهار ساله تحریک می‌شن!الله و اعلم.البته در این مورد ترجیح می‌دم چیزی نگم؛ چون بعضی توضیحات ممکنه از خود موضوع خطرناک‌تر بشه!به هر حال، به نظر من حجاب هم مثل بسیاری از چیزهایی که اسلام گفته، خوبه؛ ولی امان از جهل!و باز هم امان از جهل.یه بار رفته بودیم نمایشگاه کتاب.یه خانوم بسیار مسن با چند تا بسیجی بحث می‌کرد. گفتن زن دکتر شریعتی هست. البته من نمی‌دونم واقعاً همین‌طور بوده یا نه.یه کتابی بود درباره دکتر شریعتی و عکس‌هاش رو چاپ کرده بودن.یه عکس بود که می‌گفتن مربوط به سوریه است. دکتر کنار همسرش بود. همسرش یه دامن بالای زانو پوشیده بود و یه چیزی شبیه بلوز آستین‌کوتاه.اون بسیجیه می‌گفت:«تو آبروی دکتر شریعتی رو می‌بری!»اون خانومه هم گفت:«ببین توی عکس داره می‌خنده. پس ناراحت نیست؛ ناراضی نیست.»بعد گفت:«من ۷۰ ساله ــ رقم دقیق سنش یادم نیست ــ به خاطر تو الاغ مجبورم این روسری رو سر کنم، وگرنه کسی با دیدن موی من تحریک نمی‌شه!»به نظرم این جمله، خودش به اندازه چند جلد کتاب درباره فلسفه حجاب توضیح داشت!تو دوره کارشناسی، ما یه همکلاسی یهودی داشتیم.این یه تار موش هم بیرون نبود.ما پسرها می‌گفتیم:«دخترای مسلمان همشون تا جایی که می‌تونن از حجابشون می‌زنن؛ شاید این دختره کچله که موهاشو بیرون نمی‌ذاره!»یه بار که باد شدیدی می‌وزید، دیدیم نه، بالاخره کچل نیست!مو داره، اتفاقاً مو هم کم نداره!علت حجابش دین و اعتقادش بود.اونجا بود که فهمیدیم گاهی آدم‌ها واقعاً به چیزی که بهش اعتقاد دارن عمل می‌کنن؛ حتی اگر ما از بیرون دلیلش رو نفهمیم.یکی از سؤال‌هایی که مطرحه اینه:تو کشورهایی که زن‌ها بی‌حجابن، باز هم باید حجاب داشت؟تو یکی از سفرهای خارجیم، که قرار بود خانومم بعداً بیاد پیشم، یکی از همکارام که اتفاقاً مسلمان هم بود، پرسید:«خانومت بیاد اینجا، چطوری لباس می‌پوشه؟ مثل مردم اینجا؟»اونجا تقریباً همه نیمه‌لخت بودن!من گفتم:«برای من مهم نیست؛ هرچی خودش تصمیم بگیره.»گفت:«به نظر من نه حجاب مثل ایرانیا، نه لخت مثل اینا؛ بلوز و شلوار بپوشه.»یعنی ایشون برای حجاب هم نسخه «نه سیخ بسوزه، نه کباب» داشت!این رو گفتم که با دیدگاه اون‌ها هم آشنا بشیم.چون ظاهراً حتی بین مسلمان‌ها هم درباره میزان حجاب، یک نسخه واحد وجود نداره.در کل، به نظرم یک زن باید ببینه در هر موقعیتی چقدر گارد گرفتن و حالت تدافعی لازمه و همون رو اعمال کنه.نه اینکه برای همه موقعیت‌ها یک نسخه ثابت داشته باشیم؛ از پیرزن ۹۰ ساله گرفته تا بچه چهار ساله و از خیابون شلوغ گرفته تا جایی که اساساً کسی با دیدن مو و لباس زن تحریک نمی‌شه.به نظرم اگر فلسفه حجاب، کاهش احتمال تحریک و در نتیجه حفظ امنیت زن باشه، باید موقعیت، آدم‌ها و شرایط واقعی رو هم در نظر گرفت.وگرنه ممکنه به جایی برسیم که اصل فلسفه رو فراموش کنیم و فقط خودِ روسری رو مقدس کنیم!والسلام.تحلیلگرتحلیلگرTue, 13 Dec 2022 11:41:20 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/خدا-چیست-کیست-کجاست-um71kly4cpdc۹من دانشگاه، رشته ریاضی خواندم.در مقطع کارشناسی ارشد، یک درس داشتیم به نام «هندسه».در آن درس به یک سری مفاهیم و فضاهایی برخورد می‌کردیم که اگر بخواهم با زبان تخصصی ریاضی توضیحشان بدهم، احتمالاً همین اول کار نصف خواننده‌ها فرار می‌کنند!پس اجازه بدهید ماجرا را خیلی ساده تعریف کنم.اول یک توضیح کوچک درباره خود ریاضی.در علوم مختلف، گاهی دانشمندان برای ادامه تحقیقاتشان به یک ابزار، فرمول یا روش محاسباتی نیاز دارند که هنوز وجود ندارد.مثلاً فیزیک‌دان با یک مسئله مواجه می‌شود و می‌گوید:«من برای حل این مسئله به چنین فرمولی نیاز دارم.»ریاضی‌دان می‌رود و آن ابزار را می‌سازد.به زبان خیلی ساده، ریاضی برای علوم دیگر شبیه یک کارگاه ساخت ابزار است.فیزیک، شیمی، اقتصاد و... مسئله را می‌آورند و ریاضی ابزار لازم برای حل آن را می‌سازد.یکی از همین ابزارها، مفهوم «بُعد» است.ما در زندگی روزمره با سه بُعد سروکار داریم:طول، عرض و ارتفاع.یک مکعب را در نظر بگیرید.برای مشخص کردن موقعیت هر نقطه در آن، سه مختصات لازم داریم.اما هرچه علم جلوتر رفت، دانشمندان با مسائلی مواجه شدند که دیگر با همین سه بُعد قابل توصیف نبودند.اینجا بود که ابعاد بیشتری وارد محاسبات شدند.و اینجا یک اتفاق جالب افتاد.ریاضی نشان داد که لازم نیست جهان را فقط در سه بُعد تعریف کنیم.می‌توان فضاهایی با ابعاد بسیار بیشتر را هم به‌صورت دقیق تعریف و بررسی کرد.در برخی مدل‌های فیزیکی، این تعداد به ۹ بُعد فضایی رسید.یعنی جهانی که برای توصیف ریاضی آن، علاوه بر سه بُعدی که ما با آن‌ها زندگی می‌کنیم، ابعاد دیگری هم در نظر گرفته می‌شود.اینجا شاید یک سؤال پیش بیاید:«۹ بُعد یعنی چه؟ ما که فقط سه بُعد می‌بینیم!»دقیقاً مشکل همین‌جاست.ما فقط سه بُعد را مستقیماً تجربه می‌کنیم.اما ریاضیات مجبور نیست فقط چیزهایی را بررسی کند که چشم ما می‌تواند ببیند.می‌تواند ساختاری را تعریف کند که ذهن ما نتواند تصویرش کند، اما معادلاتش کاملاً دقیق باشند.برای اینکه موضوع را ساده‌تر کنیم، یک موجود دوبعدی را تصور کنید.این موجود روی یک صفحه زندگی می‌کند.برای او فقط طول و عرض وجود دارد.حالا یک کره سه‌بعدی را از صفحه زندگی او عبور دهید.موجود دوبعدی چه می‌بیند؟اول یک نقطه.بعد یک دایره کوچک.دایره بزرگ‌تر می‌شود.بعد دوباره کوچک می‌شود.و در نهایت ناپدید می‌شود.او هیچ‌وقت خود کره را نمی‌بیند.فقط اثر یک موجود سه‌بعدی را در دنیای دوبعدی خودش می‌بیند.حالا بیایید یک قدم جلوتر برویم.اگر یک موجود دوبعدی نمی‌تواند موجود سه‌بعدی را به‌طور کامل درک کند، از کجا معلوم ما انسان‌های سه‌بعدی بتوانیم تمام واقعیت را درک کنیم؟شاید ما هم فقط بخشی از یک واقعیت بزرگ‌تر را می‌بینیم.و اینجاست که برای من، ماجرای ۹ بُعد جذاب می‌شود.چون وقتی می‌گوییم یک ساختار ۹بعدی داریم، دیگر درباره چیزی صحبت نمی‌کنیم که انسان بتواند مثل یک مکعب جلوی خودش بگذارد و نگاهش کند.ما درباره ساختاری ریاضی صحبت می‌کنیم که می‌توان آن را تعریف کرد، برایش معادله نوشت و ویژگی‌هایش را اثبات کرد، حتی اگر ذهن سه‌بعدی ما نتواند تصویر کاملی از آن بسازد.اما داستان همین‌جا تمام نشد.با پیشرفت فیزیک و ریاضیات، مدل‌هایی مطرح شدند که ساختار جهان را با تعداد ابعاد بیشتری توصیف می‌کردند.و در روایتی که من از آن مباحث در ذهن دارم، عدد ۱۲ به‌عنوان مرحله‌ای بالاتر از این ساختار چندبعدی مطرح می‌شود.یعنی چه؟یعنی اگر تا یک مرحله برای توصیف جهان به ۹ بُعد نیاز داشتیم، در مرحله بعد ساختار ریاضی گسترده‌تری مطرح می‌شود که تعداد ابعاد بیشتری را در خود جای می‌دهد.و این برای من یک سؤال خیلی مهم ایجاد کرد:اگر جهان واقعاً چنین ساختار پیچیده‌ای داشته باشد، ما انسان‌ها کجای آن قرار داریم؟ما موجوداتی سه‌بعدی هستیم.یعنی اگر واقعیت ۱۲بعدی باشد، ما فقط بخش کوچکی از آن را مستقیماً تجربه می‌کنیم.درست مثل همان موجود دوبعدی که فقط برش سه‌بعدی یک کره را می‌دید.حالا فرض کنید موجودی وجود داشته باشد که به تمام آن ساختار ۱۲بعدی دسترسی داشته باشد.چیزی که برای ما غیرممکن به نظر می‌رسد، برای او شاید یک عملیات ساده باشد.چرا؟چون او واقعیتی را می‌بیند که ما اصلاً توانایی دیدنش را نداریم.و اینجا دیگر از ریاضیات وارد فلسفه می‌شویم.من نمی‌گویم:«چون جهان ۱۲بعدی است، پس خدا ثابت شد.»نه.استدلال من این نیست.استدلال من این است که اگر جهان دارای ساختاری بسیار فراتر از محدوده ادراک ما باشد، آن‌وقت تصور یک خالق که به تمام این ساختار دسترسی دارد، برای من بسیار قابل فهم‌تر می‌شود.ما به آن خالق می‌گوییم:خدا.اگر جهان ۱۲بعدی باشد و ما فقط سه بُعد آن را مستقیماً تجربه کنیم، فاصله شناختی ما با سازنده آن جهان می‌تواند چیزی بسیار فراتر از چیزی باشد که بتوانیم تصور کنیم.اصلاً شاید مشکل ما در شناخت خدا این نباشد که خدا پیچیده است؛شاید مشکل این باشد که ابزار شناخت ما برای شناخت او ساخته نشده است.یک مثال خیلی ساده:یک میکروب را داخل کلیه انسان تصور کنید.اگر آن میکروب شعور داشت، احتمالاً کلیه برایش تمام جهان بود.اما کلیه برای ما فقط یک عضو بدن است.بدن انسان هم فقط بخشی از موجودات روی زمین است.زمین بخشی از منظومه شمسی است.منظومه شمسی بخشی از کهکشان است.کهکشان ما هم فقط یکی از تعداد بسیار زیادی کهکشان است.حالا تصور کنید کل چیزی که ما «کائنات» می‌نامیم، خودش فقط بخش کوچکی از یک واقعیت بسیار بزرگ‌تر باشد.در آن صورت، شاید ما نسبت به واقعیت اصلی، همان وضعیتی را داشته باشیم که یک میکروب نسبت به بدن انسان دارد.شاید اصلاً چیزی که ما «کل جهان» می‌نامیم، فقط بخشی از جهان واقعی باشد.و اگر چنین باشد، خیلی از چیزهایی که امروز برای ما عجیب و غیرممکن هستند، شاید فقط به این دلیل غیرممکن به نظر می‌رسند که ما از یک سطح بسیار محدود به آن‌ها نگاه می‌کنیم.مثلاً رستاخیز.ما وقتی به مرگ نگاه می‌کنیم، فکر می‌کنیم یک انسان که مرد، دیگر تمام شده است.اما این نگاه از سطح دسترسی خود ماست.یک فلش را در نظر بگیرید.یک عکس را از روی آن پاک می‌کنیم.از نظر ما عکس دیگر وجود ندارد.اما گاهی با ابزار مناسب می‌توان اطلاعات حذف‌شده را بازیابی کرد.حالا تصور کنید یک موجود ۱۲بعدی، یا بهتر بگویم موجودی که به ساختار بسیار عمیق‌تری از واقعیت دسترسی دارد، با یک موجود سه‌بعدی مثل ما روبه‌رو باشد.آیا بازگرداندن این موجود برای او باید همان‌قدر سخت باشد که برای ما تصورش سخت است؟شاید برای او، رستاخیز چیزی شبیه «ریکاوری» باشد.ما می‌گوییم:«این انسان مرده و دیگر وجود ندارد.»اما شاید از نگاه موجودی با دسترسی بسیار بالاتر به ساختار جهان، وضعیت او فقط از یک حالت به حالت دیگری تغییر کرده باشد.مثل اطلاعاتی که برای ما حذف شده، اما برای کسی که به لایه عمیق‌تر سیستم دسترسی دارد، هنوز قابل بازیابی است.البته این فقط یک تشبیه است.من نمی‌گویم رستاخیز دقیقاً مثل ریکاوری فلش انجام می‌شود.فقط می‌خواهم بگویم:چیزی که برای یک موجود سه‌بعدی غیرممکن است، الزاماً برای موجودی که به ساختار بسیار گسترده‌تری از واقعیت دسترسی دارد، غیرممکن نیست.و اینجا مفهوم «اذن خدا» هم برای من جالب می‌شود.اگر خدا خالق کل این سیستم باشد، طبیعی است که هیچ اتفاقی خارج از ساختار کلی جهان و قوانین آن اتفاق نیفتد.مثل یک برنامه کامپیوتری که تمام اجزای آن از قبل در ساختارش تعریف شده‌اند.کاربر داخل برنامه ممکن است از اتفاقی که افتاده تعجب کند، اما برنامه‌نویس کل ساختار را می‌شناسد.البته جهان را نمی‌توان واقعاً با یک برنامه کامپیوتری یکی دانست؛ این فقط یک مثال برای ساده کردن موضوع است.حالا دوباره برگردیم به همان اعداد:۳ بُعد.۹ بُعد.۱۲ بُعد.برای من، نکته اصلی خود عددها نیست.نکته این است که انسان توانسته با ریاضیات، درباره ساختارهایی صحبت کند که خودش نمی‌تواند مستقیماً ببیند.یعنی عقل و ریاضیات ما توانسته‌اند چیزی فراتر از تجربه حسی ما را بررسی کنند.و شاید این تازه شروع ماجرا باشد.شاید در آینده ابعاد بیشتری را بشناسیم.شاید ساختارهای پیچیده‌تری کشف کنیم.شاید حتی بفهمیم آنچه امروز «کائنات» می‌نامیم، بخش بسیار کوچکی از واقعیت است.در این صورت، شاید ما در شناخت خدا هم وضعیت مشابهی داشته باشیم.ما یک موجود سه‌بعدی هستیم که با مغزی محدود، در گوشه‌ای از یک سیاره کوچک، درباره کل هستی سؤال می‌پرسیم.شاید نسبت ما با واقعیت، چیزی شبیه نسبت همان میکروب با انسان باشد.و شاید خدا برای ما آن‌قدر پیچیده است که حتی مفهوم «پیچیدگی» هم درباره او معنای واقعی خودش را از دست می‌دهد.شاید ما یک کاردستی ساده برای یک بچه دبستانیِ دنیای خدایان باشیم!شاید هم نه.شاید خدا اصلاً قابل توصیف با مفهوم «بُعد» نباشد.شاید حتی تمام این تصورات ما اشتباه باشد.اما یک چیز برای من جذاب است:اگر ریاضیات به ما نشان داده که واقعیت می‌تواند بسیار فراتر از سه بُعدی باشد که ما با حواس خود تجربه می‌کنیم، شاید در مورد خدا هم نباید انتظار داشته باشیم با همان ابزار محدودی که جهان اطرافمان را می‌شناسیم، بتوانیم تمام حقیقت او را درک کنیم.ما شاید فقط سه بُعد را ببینیم.شاید ریاضیات به ۹ بُعد برسد.بعد ۱۲ بُعد.و شاید باز هم بالاتر برود.اما هرچه بالاتر برویم، یک سؤال همچنان باقی می‌ماند:اگر ما هنوز تمام جهان را نمی‌شناسیم، چطور می‌توانیم مطمئن باشیم که تمام واقعیت را فهمیده‌ایم؟الله و اعلم.تحلیلگرتحلیلگرSun, 11 Dec 2022 02:37:43 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/اندر-حکایت-کارمندان-دولتی-tb3ka6lbvtvkهمه مطمعن هستیم که دولت آمار را به نفع خودش به شاک فاحشی تغییر میدهوقتی خودشون میگن هر کارمند دولت در روز ۲۲ دقیقه کار میفید داره، شاید در واقعیت ۲ دقیقه هم نباشهولی ما فعلا فرض میکنیم استثناعا این بارو راست گفتن و همون ۲۲ دقیقه رو در نظر میکیریمهر کارمندی ۶ ساعت سر کارهحالا بیایید ی سری به بانک بزنیمتحویل دار وقت چایی خوردن نداره ( البته اکثرشون، ی عده هم هستند که براشون مهم نیست چند نفر تو صف هست)پس اون حداقل ۵/۵ ساعتش مفیدهاین بدین معناست که به ازای هر تحویلدار بانک ۱۰ نفر حتی یک ثانیه هم کار مفید ندارندسر چهاراه، مامور پلیسباز حداقل ۵/۵ ساعت کار مفید دارهپس به ازاری هر مامور پلیس راهنمایی هم، ۱۰ نفر کللللا بیکارندخیلی جاها هست که کارمندا واقعا کار میکنند که نمیشه شمردپرستاراسیم بان اداره برقکارمندان تاسیسات آبو ...پس فک کنید تو این دولت (بهتره بگیم نهادهای حاگمیتی) چه بخور بخوریهبرید آموزش و پرورشیک نفر نمیتونید پیدا کنید سر کارش باشهبرید مخابراتهمه انگشت زدن رفتن خونه صبحانه بخورناداره ارشاداز بیکاری مریض شدن دیگهده ها اداره دیگه که خودتون تا حالا دیدید(البته طبیعیه که کارمندان زیر این مطلب نظر بزارن و اعتراض بکنند)حالا یک سوالبه نظر شما حتی اگه سیستم مدیریتی کلان تغییر بکنه، میشه کارمندی که ۲۰ ساله کار نکرده رو مجبور کرد روزی ۶ ساعت کار مفید داشته باشه؟آیا روزی ایران توسعه پیدا میکنه؟جواب: نعایران درست بشو نیست.تحلیلگرتحلیلگرSat, 10 Dec 2022 17:13:18 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/تک-فرزندی-یا-بچه-دوم-کدوم-خوبه-e2gq0fmdy34b-e2gq0fmdy34bمن ۴۰ سالمه و بزودی بچه دوم به دنیا میادقبلا شنیدم و الانم میشنوم که میگنبچه دوم؟ نه باباپول میخاد، امکانات میخادالان بچه دوم حماقتهو ...من از یک خانواده پولدار نبودمولی بارها از اونایی که از خانواده پولدار بودند پرسیدمخانواده شما چه امکاناتی برای شما فراهم اورده بودند که ما نداشتیمتو بچه گی اسباب بازی های آنچنانی؟برا ما هم مشابه همونو میخریدند ولی پلاستیکیشو ?خو ما که فرقشو نمیفهمیدیم.مسافرت؟ما هم میرفتیم دهاتمون و همون کیفو میکردیمدوچرخه کره ای؟برا منم دوچرخه ایرانی خریده بودندمدرسه غیر انتفاعی؟الان که خودم معتقدم مدرسه دولتی بهتر از مدرسه غیر انتفاعیه.کلاس کنکور؟ دانشگاه آزاد؟اونو دیگه زبانم بند میادسرمایه کار و ازدواج و خونه؟اونم از بی عرضگی خودمه وگرنه با کار میشه بهش رسیدولیولی به نظر من برادر کوچکم که آخرین فرزند خانوادست برا من از همه اینها با ارزشترهیا خاهر کوچکم،زمانی که مشکل روحی دارم، خونه و ماشین و شغل و مدرک و ... که میتونستم با پول بابام راحت بهش برسم در مقابل درد و دل کردن با خاهرم، حس اینکه پیشم هست یا حس پشت و پناهی که برادر میتونه به آدم بده، تقریبا در حد هیچ چیه.پس آیا بهتر بود من برادر و خواهر کوچک تر از خودم نداشته باشم و در عوض در یک خانواده پول دار تر از خانواده فعلیم بزرگ میشدم؟یا یکم هو وضع مالیمون از این بد تر میشد و یک برادر یا خاهر دیگه داشتم؟بچه اول من دخترهدختر عمه، پسر عمه و دختر دایی داره(عمو هنوز بچه نداره)آیا در آینده میتونه حرف دلشو به اونا بگه، بهشون تکیه کنه، موقع غم و شادی بغلشون بکنه؟در ازای خونه و ماشین و شغل و سرمایه ای که از ما بهش ارث میرسه ارزششو داره که ی برادر نداشته باشه و در آینده به این فامیل ها تکیه بکنه؟من که میگم نعععع.من میگم ی برادر یا خاهر به قیمت امروز ارزشش بیشتر از یک واحد اپارتمان تو بالا شهره، بیشتر از هایماست (اسم ماشین گرون تر از اونو نمیدونم ?)پس من رو بچه سوم هم فک میکنمالبته نه برای وام فرزند اوری ? بلکه فقط برای بالاترین لذت زندگیم یعنی دخترم.تحلیلگرتحلیلگرTue, 06 Dec 2022 17:58:33 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/حجاب-کجا-و-چقدر-fokulif6ayajمسائل جنسی جزئی از واقعیات خلقت استحالا نظر ها در موردش متفاوتهکه اون هم از فکرهای متفاوت نشات میگیرهی عده میگن: نماز میخونم تا به سکس برسم؛ی عده میگن: نماز نمیخونم و سکس میکنم؛ی عده میگن: منافاتی با هم نداره؛که هر کدوم در جای خودش نیاز به بحث فراوان داره.ولی در کل این یک واقعیته که زن برای مرد تحریک کننده است.ولی خوب البته که مراتبی دارهیعنی هر زنی برای هر مردی تحریک کننده نیست،هر مردی در هر شرایطی تحریک نمیشه،مردی ممکنه برای زنی در یک شرایط تحریک نشه ولی در شرایط دیگه ای همون زن براش تحریک کننده باشه؛اینجاست که مساله حجاب میاد وسطحجاب میگه زن باید شرایط تحریک مرد رو به حداقل برسونه(بعضی زنها میگن خوب ما چرا به خاطر مشکل مردها خودمونو محدود کنیممردها هم میگن ما هیچ اسراری بر محدودیت شما نداریم و از خدامونه که محدود نباشید، ? اصلا ما طرفدار آزادی شما هستیم، ولی اگه میخاید بهتون آسیبی نرسونیم، راهش حجابه.)خلاصهزن مجبوره برای حفظ امنیت خودش حجاب داشته باشهولی در چه حد؟در کدام موقعیت؟هر زنی این توانایی رو داره که متوجه بشه اون مردی که کنارشه در چه حد از نظر جنسی بهش توجه داره، به کجاش بیشتر توجه دارهدر حدی که جلوی توجه اون مرد رو بگیره باید حجاب داشته باشهممکنه برای یک مرد در حد ی بلوز شلوار باشه و برای یکی دیگه چادر ملی(ظاهر خود زن هم مهمه، برای بعضی ها همون تاب شلوارک هم حجاب کامل محصوب میشه ?)ولی تو خیابون که همه نوع آدم هست،باید حجاب کامل داشت، یعنی بدترین شرایط رو در نظر گرفت.خیلی از مسلمانان اصلا فلسفه حجابو نمیدونندمثلا پیره زن ۹۰ ساله رو مجبور به حفظ حجاب میکنندآیا اون برای کسی تحریک کننده است؟( البته منظورم پیره زن های پایین شهره، وگرنه بالا شهری ها تازه بعد ۷۰ سالگی عشوه گری رو شروع میکنند)یا این خاهرها که با اون قیافه های وحشتناکشون ابروهاشونم میپوشونند و فک میکنند اگه ما اونا رو ببینیم به گناه می افتیم.یا میبینی ی خانوم تصادف کرده غرق در خون، دست و پا میزنه،هیچ کس بهش دست نمیزنه، اگه یکی هم بهش دست بزنه میگن میخاستی بمالی؟جهالت اسلامیه دیگه!یا بچه کوچولو که این شستشوی مغزی ها بچه هاشونو مجبور میکنند تو ۴ سالگی حجاب سفت و سختی داشته باشهشایدم خودشون با دیدن بچه ۴ ساله تحریک میشنالله و اعلمبه هر حال به نظر من حجاب هم مثل بسیاری از چیزهایی که اسلام گفته خوبه، ولی امان از جهلو باز هم امان از جهلی بار رفته بودیم نمایشگاه کتابی خانوم بسیار مسن با چند تا بسیجی بحث میکردگفتن زن دکتر شریعتی هست(این طوری گفتند، من نمیدونم)ی کتاب بود در مورد دکتر شریعتیعکسهای اونو چاپ کرده بودندی عکسی بود میگفتند سوریه استدکتر کنار زنش بودزنش ی دامن بالای زانو پوشیده بود و ی چیزی شبیه بلوز آستین کوتاهاون بسیجیه میگفت تو آبروی دکتر شریعتی رو میبریاون خانومه هم گفتببین تو عکس داره میخندهپس ناراحت نیستناراضی نیستمن ۷۰ ساله ( رقم دقیق سنش یادم نیست) به خاطر تو الاغ مجبورم این روسری رو سر بکنم وگرنه کسی با دیدن موی من تحریک نمیشه.تو دوره کارشناسی ما ی همکلاسی یهودی داشتیماین ی تار موشم بیرون نبودما پسرا میگفتیم دخترای مسلمان همشون تا جایی که میتونند از حجابشون میزنند، شاید این دختره کچله که موهاشو بیرون نمیزارهی بار که باد شدیدی میوزید، دیدیم نه بالا کچل نیست بلکه علت حجابش دین و اعتقادشه.یکی از سوالاتی که مطرحه اینه که تو کشورهایی که زنها بیحجابند بازم باید حجاب داشت؟تو یکی از سفرهای خارجیم که قرار بود خانومم ها بعدا بیاد پیشم،یکی از همکارام که از اتفاقا مسلمان هم بود،پرسید خانومت بیاد اینجا چطوری لباس میپوشه؟مثل مردم اینجا؟ ( اونجا همه تقریبا نینه لخت بودند)من گفتم برا من مهم نیست، هر چی خودش تصمیم بگیرهگفت به نظر من نه حجاب مثل ایرانیا و نه لخت مثل اینا، بلوز شلوار بپوشهاینو گفتم که با دیدگاه اونا هم آشنا بشیم.در کلبه نظرم یک زن باید ببینه در هر موقعیتی چقدر گارد گرفتن و حالت تدافعی لازمه، و همونو اعمال بکنه.والسلام تحلیلگرتحلیلگرSun, 04 Dec 2022 00:58:14 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/اگر-پیامبران-چوپان-نبودند-ukbacxky556yبه نظر منخدا وقتی فردی رو به پیامبری انتخاب کرداصول کلی رو بهش گفته و فرستاده سراغ مردمیعنی فقط موضوع رو میگه، نه تنها طرح درس بلکه سر فصل ها رو هم نگفته،خوب طرف چوپان بوده،در حالی که متحیر داشته به گوسفندا نگاه میکرد با خودش گقته وااای من حالا چطور مردم رو به راه راست هدایت بکنم؟یک دفعه ی گوسفند از گله جدا شد،اونم چوب دستیشو بلند کرد و گفت هوووووی،و گوسفند برگشت.بعد با دقت که نگاه کرد دید گوسفندا علف ها رو خوردن و دیگه تو اون قسمت علف کم شده، بعد اروم اروم گوسفندارو هدایت کرد به سمتی که علف بیشتری داشت.خلاصه تا شب گوسفندارو چراند.شب اونارو میبره آغل و سرشو گذاشت رو خورجینش و به ستاره ها خیره شد.با خودش گفت: خوب حالا میخای چیکار کنی؟که یک دفعهیک دفعه بلند شد نشست و گفت:خوب مرد حسابی تو گوسفندارو چطور هدایت میکنی؟مردم با گله گوسفندا چه فرقی دارند؟گوسفند کار بد میکنه، میره جایی که نباید بره، با چوب دستی جلوشو میگیرمپس برای مردم هم چوب دستی و بر حذر داشتناووووووم، اهان، میگم این کار حرامه، گناهه،برید اونجا، اون کارو بکنید گرگ میخورهاسم گرگ هم میزارم جهنم.من چرا میبرم گوسفندارو جایی که علف بیشتری داره؟چطور میبرم؟اسم اون علف زارو هم بزاررررررررم، آهان بهشت.خوب ی سگ هم لازم دارمچه بهتر که اون سگ درون باشهچی کار کنم؟چیکار کنم؟آهان، میگم اگه این کارو نکنی، اون کارو بکنی، خدا سنگت میکنه ? سیاهت میکنه ?و خلاصهبدین ترتیب اصول دین رو یک شبه بر اساس اصول چوپانی پایه گذاری کردحالااینایی که گفتم اصلا موضوع بحث من نبودندمن میگمبیایید فرض کنیم خدا پیامبراشو از بین تجار انتخاب میکرداون وقت چی میشدفیلم Time (زمان) رو دیدید، دنیا ی چیزی شبیه اون میشدیعنی همه چی بر مبنای پول بودتو جهنم، بی پولی، گرسنگی، در به در دنبال کاردقیقا مثل زندگی من ?تو بهشت، پر هایپر مارکت و مال و تفرج گاه و هتل های ۹ ستاره و ....کارتتم همیشه پر پول، هر چی کارت بکشی اصلا اس ام اس نمیادگوشیت آیفون، همش اس ام اس واریز میادتو این دنیا کار خوب بکنی حساب بانکی اون دنیات شارژ میشه، گناه بکنی حسابت خالی میشهو....خدایی باحال تر نبود؟تحلیلگرتحلیلگرSat, 03 Dec 2022 23:15:12 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/من-ی-سری-به-بهشت-زدم-ak3sl0mawovqبهشت از بهشت برگشته میگن ندانستن عیب نیست، نپرسیدن عیب است. اطلاعات مذهبی من کمه دوهزاریم هم کمی کجه خوب مسلما این مجموعه مشکلات باعث کج فهمی میشه مساله از اونجا شروع شد که ما ی سفر کاری ( البته چندین بار) رفتیم یکی از کشورهای نزدیک تاکید میکنم که سفر تفریحی نبود یعنی صرفا جاهای دیدنی نرفتیم بلکه رفتیم و با مردمانشون زندگی کردیم هم مسلمان داشتند و هم غیر مسلمان ایرانی و سایر ملل هم که فراوان اونجا مسائلی که میدیدم رو تجزیه و تحلیل کردم دیدم اونجا قیمتها کمی پایین تر از ایرانه مثلا با همون پولی که اینجا میشه ی شلوار چینی بنجل خرید، ی شلوار ترک خریدم، مگه کهنه میشه مگه پاره میشه کیفیت هم که مثل تفاوت تلویزیون سیاه و سفید و ماهواره دیجیتالی هوری بهشتی هم که ریخته تو خیابون کسی نیست جمع کنه بخصوص روس، غیر مسلمانان که به کنار ایرانی ها هم به کنار خود مسلمانان اونجا هم با هر کی اراده میکنند رابطه ... دارند مشروبات الکلی که نگو به جای آب استفاده میشه میوه همه چی هست و با درامد اونجا راحت میشه خرید تفریحات سالم تا ناسالم احساس امنیت و راحتی در حد خانه خاله بالاخره حس بدبختی یا متمایل به بدبختی اصلا براشون قابل درک نبود چند ماه رو مخ اونا کار کردم بالاخره نتونستم مفهوم پس انداز رو حالیشون بکنم زندگیشون خلاصه میشد تو روزی چند ساعت کار (البته اونایی که دیگه خیلی فقر بودند) همراه با خوردن مشروبات و غذاعای لذیذ تا خرخره و کشیدن سیگار و اخر سر هم تفریحات شبانهسرتونو درد نیارم من کمی تفکر کردم، دیدم اون بهشتی که به ما وعده داده بودند اینجا بود ها نگو آب در کوزه و ما گرد جهان میگردیم نماز و روزه رو گذاشتم کنار البته از وقتی برگشتم ایران بازم میخونم تا بتونم بازم برم بهشت بعد برگشتن به ایران و تفکر بیشتر در مورد خاطرات اون بهشت دیدم نظرم درسته و واقعا اونجا بهشت بود حالا سوال من اینه واقعا بهشت، بهشت که میگن اونجاست یا من کج فهمی دارم و اصلا بهشت ی خصوصیات دیگه ای داره؟تحلیلگرتحلیلگرSat, 26 Nov 2022 21:35:01 +0330https://virgool.ir/@m_82149043/چه-شد-که-آموزش-و-پرورش-به-قهقرا-رفت-ehy2quepuuopیکی از متعدد ایرادات امام (ره) به نظام پهلوی استفاده از مستشاران خارجی بخصوص آمریکایی بود.ولی آنها سر خود و یا از روی خیر خواهی نیامده بودند،آنها به دنبال یک برنامه استعماری در ایران مستقر شده بودند، و در راستای این برنامه جای پای خود را بر اساس یک حساب و کتاب دقیق محکم کرده بودند.وقتی انقلاب شد،امام (ره) گفتند که همه مستشاران رو بیرون کنید؛ولی مشاورانش گفتند نمیشه،درست هم میگفتند، نمیشد.ولی امام (ره) گفت منم میدونم نمیشه، ولی براش برنامه دارم؛آموزش و پرورش رو اصلاح میکنم،دانشگاه رو میبندم (انقلاب فرهنگی)،و نیروی جدید و متخصص تربیت میکنم.مشاورانش گفتند: آهان این شد.و واقعا هم شد.امااما انتظار که ندارید استعمار بشینه بگه: خووووب ایران از دستم خارج شد، بیخیال، بریم سراغ کشورهای دیگه.نع،استعمار صبر و حوصله زیادی داره،استعمار گفت: باشهههه،ما هم ضد حمله میزنیم.چیکار کردندروی معلم ها و استادها کار کردند،بقیشو نمیخام توصیف کنمفقط واقعیات جامعه رو که همه میبینیم رو میشمارم،همه معلمان دو شغله هستند،از مدرسه به عنوان استراحت گاه استفاده میکنند،کل بازار ایران بسیج شده تا برای فرهنگیان (!) اقساطی کالا بده،معلمان همه ناراضی،فحش به حکومت ورد زبانشون، که ما کم میگیریم، در حالی که کمترین کار رو میکنند و بیشترین حقوق رو میگیرند.دانش آموزان بیسواد، بدون الگو، بدون علاقه،دانشگاه برید همه بیسواد، سطح علمیشون خیییلی پایین،کتابها و سرفصل ها سال به سال آب میرنفارغ التحصیل ها همه بیسواد،و...و...وبدین ترتیب، استعمار به کمک فرهنگیان، ترتیب ایران رو داد.البته صداش ی چند سالی طول میکشه در بیادوو اون روزه که برای گوه خوری میریم سراغ آمریکا تا دوباره مستشارانشو برامون بفرسته.تحلیلگرتحلیلگرFri, 25 Nov 2022 14:12:51 +0330