https://virgool.ir/feed/@m_82148837نوشته های یک کنکوری... ISTJfa2026-11-10 18:25:39https://files.virgool.ir/upload/users/4798842/avatar/kBstWj.jpghttps://virgool.ir/@m_82148837https://virgool.ir/@m_82148837/گِله-fbey8kurvxyiذهنی پر از پراکندگی وحشتناکه که توی ذهنت نتونی آرامش داشته باشی وقتی چشماتو میبندی نتونی اسب رام نشده ی افکارت رو به افسار بکشی و اجازه ندی هر طرف که دلش میخواد تورو بکشونه.راستش الان که اومدم سراغ ویرگول موقع ورود به اکانتم ایمیل زدم و دیدم که وارد اکانتی شدم که دو سال پیش ساخته بودم و فراموشش کرده بودم .متنشو که خوندم دیدم من هنوزم نتونستم خودمو از خیال پردازی ناسازگار نجات بدم فقط داستانشو عوض کرده بودم از کیپاپ به آدمای مشهور توی ایران .من به ذهنم به تمرکزم نیاز دارم احساس میکنم ی بخشیش مربوط به زیاد تو خونه موندنه سال های کرونارو که فاکتور بگیرم چون چاره ای نبود باید توی خونه میموندیم بعد اون از کلاس نهم یعنی شروع کردم به درس خوندن بیرون رفتن و ارتباطاتم کمتر شد قبل کرونا هم تازه زیاد بیرون نمیرفتم که البته نمیبردنم منه بچه ده دوازده ساله تنها کجا میخواستم برم ی جورایی حس گندیده بودن دارم حس اینکه هرچیزیوم محول کردم به بعدا و حالا با این حال نتونستم از پس کنکورم بر بیام چون تو ذهنم آشفته بازاریه که تمومی نداره باید ذهنمو خالی کنم انقدر موقع استراحت و کلافگی هام مینویسم تا دیگه چیزی تو ذهنم نمونه و بتونم درسمو بخونم و از شر کنکور خلاص شم نمیخوام با هر نتیجه ای از کنکور عبور کنم من تا به چیزی که میخوام نرسم کنکورو تحمل میکنم اما بایددر کنارش خودمم کنترل کنم نباید اجازه بدم افسارم دست افکارم باشهمن در مرحله اول سیم هدفونمو که تقریبا ۱.۵ میلیون پولشو داده بودم پارسال الان شده سه تومن با کاتر بریدم قبلش چندباری برش داشته بودم اما بازم اثر نداشت بایدحذفش میکردم همونطور که غروب روز پنجشنبه ۲۳مهر ماه روی تخت افتاده بودم و اتاقم تاریک بود و از بیرون صدای غرغرای مامانو میشنیدم که میگفت امروز اصلا درس نخوندی چته چرا انقدر افسرده و گنده دماغی بلند شدمو بدون لحظه ای تردید هدفونو نابود کردم الان فقط ی گوشش (اون اصلیه)کار میکنه و اذیت میشم اگه بزارمش حس کر بودن بهم میده گوشیمم چهارشنبه به مامان تحویل دادمامروز بعد از ظهرم وی پی انو از رو تبلتم حذف کردم تا نتونم برم یوتیوب چون short ویدو ها وحشتناک عصبی و کلافه ام میکنن راستی دلو زدم به دریا و رفتم پارک جنگلی نزدیک خونه مامانبزرگم و یکم هوا خوردم دخترای کوچیکتر از من اکیپی اومده بودن کوه و کلی سرحال بودن حسرت خوردم چرا نمیتونم مث اونا شاد باشم و پر انرژیدور میدون نزدیک مسیر کوه هم ی گروه موتور سوارو دیدم که کلی موتورای قشنگ و رنگارنگ داشتن و میخواستن آماده بشن برای سواری ولی خب من رد شدمو و بابام ماشینو برد سمت کوه خیلی دلم میخواد ی بار موتور سواریو امتحان کنم ولی متاسفانه کسی توی خانواده ما موتور نداره که هیچ داشته باشه هم مامانم نمیزاره سوار شممامان خیلی برام زحمت کشیده ولی نمیتونم از محدودیت هایی که برام درست کرد وقتی بچه بودم چشم پوشی کنم میگه چرا همش تو خونه خودتو حبس میکنی حتی وقتی درس نداری ، تو منزوی و فلانی و ،،،.... ولی ی لحظه فکر نمیکنه که اینا ریشه در کودکیم داره .امروز توی پارک جنگلی و دیروز موقع پیاده روی نزدیک خونمون گفت میخوای ببرمت سرسره و تاب سوار شی گفتم نه اون موقع کهبچه بودم نبردی الان که خرس گنده شدم میخوای منو ببری ؟ یکم ناراحت شد ولی من فقط واقعیتو گفتم .اون موقع که بایدازم میپرسیدچرا توی هفت هشت سالگی و قبل تر انقدر ساکتم چرا بازی نمیکنم چرا همش یا تلوزیون میبینم یا نقاشی میکنم نپرسید ازم ،حالا میگه چرا مث دخترای دیگه پر انرژی و خندون نیستی راستش عادت کردم به سایلنت بودن به کوتاه اومدن به سکوت کردن به کلکل نکردن و اهمینت ندادن به دیگران آره عادت کردم .من به سایه بودن عادت کردممن از جمع های شلوغ متنفرم من از کافه های پر سرو صدا متنفرم من از آدمایی که داد میزنن و بد دهن هستن بدم میاداز کسایی که بد رانندگی میکنن نفرت دارممن از آدمای فضول حسود دو رو از کاسه آش داغ تر قضاوتگر بیزارممن از لاکچری بازی و ترند های اینستا بیزارم من از کاپل های ویترینی متنفرماز سهمیه ای هایی که با رتبه چهل هزار میشینن دندون و پزشکی و دارو میخونن حالمممم به هم میخوره از کسایی که توان مالی دارن ولی اهمیتی به نیازمندای اطرافشون نمیدن بدم میاداز کسایی که به طبیعت و حیوونا آسیب میزنن چندشم میشه از آدمایی که پلاستیکی ان بدم میاد از گل ها خوشم میاد از سگ وگربه و لاک پشت و جوجه و اردک و لاما خوشم میاداز آهنگای دورچی خوشم میاد از بانو هایده خوشم میاد از نارنگی خیلی خیلی خوشم میاد از زیست و شیمی و ریاضی و فیزیک خوشم میاد از آدمای مهربون خوشم میاد از افراد با شعور خوشم میاد از بوی عطرم خوشم میاد از بالم لب جدیدم خوشم میاد از کادوهایی که برای تولد دوستام خریدم خوشم میاد .من از خودم چی ؟ خوشم میاد!یا نه!؟🌚Chocmoon🍫🌚Chocmoon🍫Fri, 16 Oct 2026 22:22:01 +0330https://virgool.ir/@m_82148837/شروع-جدید-fcsgvjyck8glنشد...از اهمال هام از وقت و بی وقت موزیک گوش کردن هام از کنترل نکردن اخباری که وارد ذهنم میشد از بی نظمی از ورزش نکردن از گوش به حرفای مامان ندادن ضربه خوردم و نتیجه اش این شد که امسال باید دوباره برای کنکور و هدفم بخونم . امروز روز اول جدی درس خوندنم بود با اینکه خیلی خفن نبود ولی شروع متوسطی بودهمه فک میکنن من از اینکه تلاش هام (تلاش کردم واقعا ولی غلط بود)هدر رفتن و قبول نشدم ناراحت نیستم چون گریه زاری نکردم جلوشون اما هیچکس ندید من شب امتحان دینی رو چطور به صبح رسوندم و الان زنده بودنم ی افتخاره برام.اون شب تاریک ترین شب زندگیم بود،شبی که قبری که باید آرزو هامو توش میزاشتم دیدم اما اجازه ندادم دفنش کنن با هر زوری بود بیرون کشیدمش و الان میخوام که دوباره پرورشش بدم .هیچکس شبی که تا صبح گریه کردم و صبحش چشامم اندازه توپ فوتبال شده بود رو ندید چون به همه گفتم به خاطر خستگی و خشکی چشممه اینطوری شدم.من باید بجنگم برای چیزی که میخوام مامان دیگه بهم اهمیت نمیده چون خیلی ازم انتظار داشت و من ناامیدش کردمولی قول میدم که سال بعد این موقع خوشحالش کرده باشمباید بجنگمباید هرروز خسته بشم هیچکس با راحتی به جایی نمیرسههرجا ببیننم خسته ام و از خستگی میخوام گریه کنم ولی بازم ادامه میدم اونجا واقعا دارم تلاش میکنمهرجاببینم که راحتم و همه چیز آزومه اونجا یعنی تلاش متوقف شده 🌚Chocmoon🍫🌚Chocmoon🍫Sat, 05 Sep 2026 19:18:05 +0330https://virgool.ir/@m_82148837/بی-عنوان-tkk2vq9cxt3yذهنم خالیه اما فکر کنم انقدر نشخوار فکریم شدیده که دیگه حسش نمیکنم نمیدونم اون آدم عاشق درس و پیشرفت و پیشی گرفتن کجا رفته نمیدونم چرا دنیای بزرگسالی انقدر احساس گندی داره قبلا ذوق داشتم از بیدار شدن ذوق داشتم برای کتابام ذوق داشتم وقتی آسمون قشنگ میشد و انگار ژست گرفته بود برای اینکه من ازش عکس بگیرم، ولی حالا فقط بیدار میشم وقت تلف میکنم بینش کمی درس میخونم و دوباره سیکل بعدیدوست دارم بیشتر تلاش کنم دوست دارم بجنگم دوست دارم زمین بخورمو بلند شم اما بی حس شدم قبلا در طول روز بارها به شغل مورد علاقه ام فکر میکردم اما الان هفته ای دوبار یادش میکنمهنوزم میخوامش و نمیتونم شغل دیگه ای رو متصور بشم اما اون شغل به آدم های قوی تر از من نیاز داره به آدم هایی نیاز داره که به حسشون نگاه نکنن بلکه به برنامشون نگاه کننآدمایی که هر لحظه انجام وظیفه کنن حتی اگر خودشون حالشون خوب نباشه ولی باید در هر صورت به دردمردم برسنآره مردم ، حالا که نوشتم مردم یجورایی حس بهتری گرفتم، کمک به مردم بیشتر از فکر کردن به خودم بهم انگیزه تلاش میدهکسایی که قراره در آینده زندگیشون به دست من باشه و من وسیله ای از طرف خداوسیله خدا بودن افتخار بزرگیه و هرکسی نمیتونه بهش برسه کسی بهش میرسه و لیاقتشو داره که سختی هاروبه جون بخره و در هر حالت تاکیید بر حفظ استمرار در مسیرش داشته باشهالان فهمیدم که فکر کردن به پولو ثروت و ماشین های لوکس و سفرهای خارج نمیتونه محرک من برای تلاش و رسیدن به شغلم باشهچون ماهیت و ذات اون شغل مادی نیست و بسیار معنویه و به تار و پود موجودیت انسان وابسته اس پس تنها نیروی محرک به سمت اون برای من حفظ احساس انسان دوستانه و یاری رسان بودن برای دیگرانه مردمی که نمیتونم سفره هاشونو پر کنم هرچقدر هم ثروتمند باشم نمیتونم از سیر بودن همه مطمئن بشم چون این کار خداست و دخالت در کارش گناهیست نابخشودنی ولی حداقل میتونم با شغلم بهشون کمک کنم و دردی از دردهای این مردم که وجودمون با درد آفریده شده و تارو پود ما مردم ایرانو با درد و زجر بافتن ، کم کنم.خدایا لطفا کمک کن که انجامش بدم ، اجازه نده از مسیر خارج بشم ، و من رو هرطور که لازمه برای این کار آزمایش کن و در سختی قرار بده تا صیقل بخورم و آماده به خدمت بشم.آمین.🌚Chocmoon🍫🌚Chocmoon🍫Wed, 29 Apr 2026 18:50:40 +0330https://virgool.ir/@m_82148837/میخوام-به-زندگی-واقعی-برگردم-dbsmoli9tjdfمیخوام دست بکشم از اون دختر رویایی که توی ذهنم ساختم چون خواسته من نیست .این هدف اصلی صنعت سرگرمیه که بخوام خودمو شبیه ستاره های پرزرق و برقش ببینم و تصور کنمقبلا تصوراتم راجع به آینده خودم بود و خیلی موتور خوبی بود برای ادامه زندگی اما الان تبدیل شده به MD یا خیالپردازی ناسازگار اینکه به محض شنیدن موسیقی از دنیای واقعی پرت میشی توی دنیایی که خودت ساختیمن در واقعیت اصلا علاقه ای به حرف زدن با آدمای غریبه و کسایی که حس ناامنی بهم میدن ندارم اصلا علاقه ای به گسترش دایره ارتباطاتم ندارم اصلا علاقه ای به اضافه کردن آدمایی که نمیدونم با چه هدفی بهت نزدیک میشنو ندارم همیشه هم مورد حمله ام از طرف دوست و خانواده که چرا انقدر منزوی و اجتماع گریزی و سرد و بی احساسی (ماست)آره اجتماع گریزم اصلا هم ازش ناراحت نیستم چون اینجوری راحت ترم هرگز آرامش تماشای غروب و یا عکس گرفتن یهویی از نقاشی های خدا تو آسمونو و درست کردن ی نوشیدنی جدید یا خریدن کتاب جدید و غرق شدن توش یا اینکه ی دستور غذای جدید اختراع کنمو با غیبت کردن با بقیه درباره دیگران و فلانی و بهمانی عوض نمیکنم.من حتی تست های سخت و غول پیکر زیست و شیمی و فرمول های فیزیک و تست های غیرقابل انجام ریاضی رو ترجیح میدم به آدمای سمی و سطحی و اسکرولینگ(اصطلاحی که در رابطه با آدمای اینستاگراموفیل به کار میبرم یا تیتکتاکوفیل یا هر مجازیوفیلی)اما این تنهایی ی اختلال رو در من ایجاد کرده اما قابل درمانه و میتونم خودوو کنترل کنمخیلی سخته ها وقتی یهو بدنت گر میگیره تمرکزت از بین میره و از پشت میز بلند میشی و دنبال هدفون و گوشیتی تا آهنگو پلی کنی و سریع از این دنیا خارج بشی و بری روی استیجی که تو رو به عنوان ی رپر میشناسنجالبه که توی اون دنیا هم من باز ی ستاره ی گوشه گیرم که در هیچ مراسمی دوست نداره حاضر بشه و فقط دوست داره اعتراضش رو در موسیقی کوبنده اش رها کنه و به بقیه برسونه اما در دنیای واقعی میخواد که توی رشته ای که از اسم کتابا و رفرنساش ذوق خرکی میکنه تحصیل کنه و آدمای خفن توی رشته اش رو ملاقات کنه حتی براش اهمیت نداره که قراره کلی سختی بکشه و ممکنه خواب راحت آرزوش بشه.پس باید دنیای غیرحقیقی زندگیم رو نابود کنم و اینکاررو یا مرگ شخصیت توی ذهنم انجام میدم و هرگز اجازه تولد شخصی دیگر رو به ذهنم نمیدم.پس بریم برای ی چالش ۲۱ روزه از همین دقیقه هم شروع میشه و با تمدید نوشتن عدد 21 روی مچ دست راستم به خودم یادآوریش میکنم .🌚Chocmoon🍫🌚Chocmoon🍫Tue, 21 Apr 2026 10:31:42 +0330https://virgool.ir/@m_82148837/تاریک-ترین-سال-زندگیم-ddercurttq7qخب امسال سال کنکورم با جنگ شروع شد و انگار داره با جنگ هم تموم میشهامسال سختترین سال زندگیم بود کلی اتفاق افتاد و وحشتناک بود ، ی سریاشون عمومی بود و بدجوری زخم گذاشت رو تنمون و بیشترش هم شخصی بود انتخاب مشاور اشتباه و گشاد بازی درآوردن درسته از بقیه همکلاسیام بیشتر خونده بودم و دو پایه رو جمع کرده بودم ولی هنوز راضی نبودم با شروع مدرسه سختی ها هم شروع شد . جنگ و دعوا با کادر سر اینکه تو مدرسه تایممون هدر میره و بعدش هم مشکلات جسمی که برام اتفاق اتفاد و کم نبودن از آبان ماه مشاوره جدیدمو شروع کردم ، اینبار مثل اینکه آدمشو پیدا کردم خیلی بهم کمک کرد و هنوزم کنارمه و به شدت دلسوزه و ازش ممنونمدی ماه خیلی کدر و سنگین بود براممیخواستم بترکونم و پایه رو مرور کنم و نیمسال اول دوازدهمو ببندم دو هفته اولش آنفولانزای وحشتناک با افت فشار هشت روی پنج و گیجی گذشت و هفته دوم اتفاق شومی افتاد و تمام وجودمو خاموش و تاریک کرد اما خیلی عجیب بود که کورسوی نوری ته دلم مونده بود و هنوزم مونده بعد از اون همچنان گیج و منگ ادامه میدادم و عید نوروز توی خانواده بحث و مشاجره هایی پیش اومد و اعصابمو داغون کرد ، همه اینارو تحمل میکنم به امید روشنایی و روز های آرومتر الان دغدغه ام رو فقط پرسم گذاشتمیک هفته ایه که دوباره منظم شروع کردم و کلی سخت گذشت اما بعد که فکر میکنم چه سختی هایی رو پشت سر گذاشتم میبینم که هنوز قدرت ادامه دادن رو دارم و ترجیح میدم یک ماه جون بکنم تا اینکه یکسال مبهم دیگه رو با اسم کنکوری طی کنم .🌚Chocmoon🍫🌚Chocmoon🍫Sun, 19 Apr 2026 22:43:50 +0330