<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مینا ابراهیمی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_815741</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 08:43:00</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/279665/avatar/TC2F27.png</url><title>مینا ابراهیمی</title><link>https://virgool.ir/@m_815741</link></image><item><title>داستان من و ترس از دوچرخه سواری</title><link>https://virgool.ir/@m_815741/داستان-من-و-ترس-از-دوچرخه-سواری-g7ojoavaie0d</link><description>سلام من مینام ۳۷ سالمه و با همسرم علی زندگی میکنم .یادمه  از بچگی ورزش کردن جزو تفریح و برنامه زندگیمون بود . وقتی ۵ سالم بود مامان من و خواهرم رو میبرد کلاس آموزشی شنا و ژیمناستیک . ... ولی از جذاب ترین خاطرات بچگی روزی بود که بابا مارو برد برامون‌دوچرخه بخره . یادمه از تو خونه ازش قول کرفتم که چرخ کوچیک کمکی دوطرفش باشه ! چون وقتی کوچیکتر بودم پسر عمه بزرگم خواهرم رو همراهش خودش برده بود دوچرخه سواری و وقتی برگشتند خونه نیلوفر از درد گریه‌میکرد چون پاش لای پره دوچرخه گیر کرده بود - حالا چجوری خدا میدونه- یادمه عمه م با زردچوبه و زرده تخم‌مرغ پاش رو بست و چند روزی طول کشید خوب بشه خلاصه من از اون موقع ترس داشتم از دوچرخه . تمام‌حواسم‌رو جمع کرده بودم که یه وقت یادشون نره چرخ بالانس برای دوچرخه م نصب نکنن ! خلاصه دوچرخه زرد و سفید با کلی زلم زیمبو سرخابی به چرخاش مال من شد . بابا آخر هفته ها میبردمون چیتگر برای تمرین تا اینکه خودم کم کم متوجه شدم هم‌سن و سال هام دوچرخه هاشون کمکی نداره خلاصه تو طول یک دو هفته اول با یکی بعد دوتا چرخ کمکی رو بابا برداشت و من راه افتادم ولی این پایان ماجرا نبود چون من هنوز از دوچرخه سواری میترسم ???</description><category>مینا ابراهیمی</category><author>مینا ابراهیمی</author><pubDate>Thu, 24 Sep 2020 19:58:07 +0330</pubDate></item></channel></rss>