https://virgool.ir/feed/@m_81160451اعظم کیانی معلم کودکان ایران زمینfa2026-11-12 02:30:50https://files.virgool.ir/upload/users/2179694/avatar/ep35QN.jpghttps://virgool.ir/@m_81160451https://virgool.ir/@m_81160451/رخش-سفید-من-gw4lya7aemgbسلام دوستان خوبمامروز می خوام از رخش سفیدم (پیکانم) برای شما خاطره ایی تعریف کنم.سرویس مدرسه بودم ، زنگ مدرسه که می خورد سریع وسایل روی میز رو جمع می کردم با شاگردانم خداحافظی میکردم و به سرعت به سمت رخش سفیدم پر می کشیدم .بچه ها با خوشحالی منتظرم بودند یکی یکی سوار می شدند و آماده ی رفتن به خانه..با بچه ها قرار گذاشته بودیم هر روز یکی یه خاطره تعریف کنه ، با این کار دوتا هدف داشتم یکی ساکت ماندن بچه ها توی ماشین و دیگری چون معلم بودم می خواستم اولا اعتماد به نفس بچه ها بالا بره.. دوما با گفتن خاطره انشا نوشتنشون قوی بشه .آخه یکی از راههایی که ا نشا نویسی رو قوی می کنه ، تعریف خاطرات با بکارگیری کلمات صحیحه. خلاصه کنم عزیزان دلم ، یه روزکه به سمت مقصد در حرکت بودیم وسط خیابون ماشین خاموش شد، هر چی استارت می زدم روشن نمیشد.از طرفی هم می ترسیدم بچه ها رو پیاده کنم آخه پسر بچه بودند و شیطون امکان داشت برند وسط خیابون ..به شاگردم گفتم شمابقیه ی خاطره رو تعریف کن .هر کسی بتونه خاطره رو دقیق تعریف کنه پیش من جایزه داره ، سرتون رو به درد نیارم ، اینجوری سرگرمشون کردم خودم پیاده شدم هر کاری می کردم خیر ماشین روشن نمیشد چند نفر هم برای کمک اومدند ولی نتونستند ماشین رو روشن کنند فقط ماشین رو به کنار خیابون هدایت کردند چون وسط خیابون خطرناک بود..نگران بودم چون می دونستم حالاس که مادر بچه ها نگران بشند و شروع به تماس گرفتن بکنند.رفتم تو ماشین نشستم ، شاگردم گفت خانم خاطره ام تموم شد. گفتم آفرین کی می تونه دقیق تعریف کنه ..خلاصه دوباره با این ترفند سرشون رو گرم کردم .یه دفعه یه فکری به ذهنم رسید گفتم زنگ می زنم به همکارم تا بیاد بچه ها رو با ماشینش برسونه و خودم بتونم ماشین رو ببرم تعمیرگاه.گفتم بچه ها حالا زنگ می زنم به خانم.....تا شما رو ببره برسونه ..هر چی استارت می زدم فایده ایی نداشت ..همراه با استارت زدن شماره دوستم رو گرفتم تا گفتم خانم ....یه دفعه ماشین روشن شد .بچه ها هورا کشیدند و با خوشحالی به دوستم گفتم خداحافظ بعد برات تعریف می کنم.خلاصه اون روز بقول بچه ها با کلی خاطره گذشت چندین بار دیگه این اتفاق افتاد به محض گرفتن شماره دوستم ماشین روشن میشد و ما حرکت می کردیم.چند بار امتحان کردم شماره های دیگه رو که می گرفتم پیکانم روشن نمیشد ولی تا شماره ی دوستم رو می گرفتم و می گفتم الو... بلافاصله ماشین روشن میشد.بچه ها یاد گرفته بودند تا ماشین می ایستاد می گفتند خانم خانم زنگ بزن به خانم .....بعد از گذشت چندین سال هنوز منو دوستم متوجه نشدیم چه ارتباطی بین شماره ی دوستم و روشن شدن پیکان وجود داشت هر جا پیکان مشکل پیدا می کرد کافی بود فقط شماره اش رو بگیرم و بگم الو...ناگهان مشکل حل میشد وپیکانم مثل رخش سفید شروع به حرکت میکرد.این معمایی شد که برای ما سربسته باقی موند و تا حالا هم که چندین سال از اون زمان می گذره باهم تعریف می کنیم و کلی می خندیم .شماره موبایل دوستم شد تعمیر گاه سیار رخش سفید من..انشاالله خوشتون اومده باشه .بای بایتعریف منه آخه می خواستماعظم کیانیاعظم کیانیMon, 24 Nov 2025 17:33:12 +0330https://virgool.ir/@m_81160451/روزگار-غریب-kfqpuhmhcvzrسلام خوبی من دوباره اومدم ، هر دفعه میام مطلبی می نویسم وقتی به انتها می رسه پاکش می کنم ، نمی دونم چرا اینطوری شدم ، خیلی دوست دارم داستان زندگیم رو بنویسم ولی بعد می گم خب که چی بشه به خودم میگم شاید به درد بعضیا بخوره شکست هام ، امید هام ، پیروزیهام وووو ما آدما به تجربیات همدیگه احتیاج داریم استفاده از تجربیات دیگران مثل معلمی است که راه رو از بی راهه نشونت میده ، ولی به شرطی که درست انتخاب و برداشت کنی.بله دوست من ، زندگی من پر از فراز و نشیبه ، پر از درسهایی که گاهی مردود می شدم گاهی قبول.دوست دارم شما همیشه تو زندگیتون نمره قبولی بگیرید ولی مگه میشه حتی موفقترین آدما هم یه جایی تو پنهون زندگیشون یکی دوتا نمره بد دارند که از بقیه پنهون می کنند بله عزیزم مطمئن باش ،هیچوقت به ظاهر زندگی دیگران نگاه نکن .افسوس کسی رو نخور .سعی کن هرجا تحقیر شدی ، باختی ، بی مهری دیدی شکست خوردی تلاشت رو بیشتر کنی .دوست دارم یه خاطره برات تعریف کنم که باعث شد عزمم رو جزم کنم برم رانندگی یاد بگیرم و با دست خالی ماشین بخرم تا محتاج کسی نباشم حالا خوب خوب به خاطره ام گوش کن و سعی کن هیچوقت تو بازی زندگی خودت رو نبازی..سال ۱۳۸۷ بود عروسی یکی از بستگان دعوت شدم. بچه هام خیلی کوچیک بودند دخترم یکسالش بود پسردومم چهارسالش ، پسر بزرگم ده سال ،خودمم خیلی جوون بودم.با شنیدن دعوت عروسی پسرام خیلی بالا وپیین پریدند و خوشحالی کردند .بعد از ظهر تاکسی گرفتم و به سالن عروسی رفتم .همه چیز خوببود تا اینکه غذا سرو شد و به مقصد منزل پدر عروس همه سالن رو ترک کردند منو بچه هام هم به بیرون سالن رفتیم ساعت ۱۱ -۱۲شب بود.همه سوار ماشیناشون شدند شوهر دختر خاله ام گفت اعظم شما هم بیا با ماشین ما بریم .خوشحال شدم و با تشکر سوار ماشینشون شدم ..یه دفعه دختر خالم گفت وای جا تنگ شداینجوری کمرم درد می گیره، از ماشینشون با قلبی شکسته پیاده شدم خیلی بهم برخورد ، صدای شکسته شدن قلبم رو شنیدم ولی به روی خودم نیاوردم با لبخند پیاده شدم گفتم آره راست میگی. شوهرش عذرخواهی کرد ولی با حفظ ظاهر و باخنده گفتم ن درسته جا خیلی تنگه ..ممنون از لطفتون ..با بچه هام اومدیم کنار خیابون همه یکی یکی سوار ماشیناشون می شدند از برادرم و خانواده اش تا خواهرم و خلاصه سرت رو درد نیارم بقیه ی فامیل انگار منو نمی دیدند.همه رفتند من موندم و سه بچه کوچیک کنار خیابون ن راه پیش داشتم ن راه پس ..تاکسی ، هم نبود به خونه برگردم .دوتا پسرم هی می گفتند مامان مامان چرا ما نرفتیم می خوایم پشت ماشین عروس باشیم منم با حفظ ظاهر ناراحتیم رو ازشون مخفی می کردم .یه دفعه پسر خاله هام از سالن بیرون اومدند بعد متوجه شدم داشتند سالن رو تحویل میدادند گفتند اعظم تو چرا نرفتی خیلی خیلی خجالت کشیدم گفتم همه ماشینا پر شدند جای من نبود و خلاصه اونا منو بچه هام رو همراه خودشون بردند ولی بچه هام بوق بوق ماشین عروس رو ندیدند من که فقط جسمم تو عروسی بود و روحم مچاله شده زانوی غم به بغل گرفته بود خیلی احساس حقارت کردم همونجا با خودم عهد کردم باید ماشینی تهیه کنم که زیر بار منت کسی نباشم .خیلی دستم خالی بود با هر مکافاتی به کلاسای رانندگی رفتم گواهینامه گرفتم ...پول خرید ماشین رو نداشتم ..رفتم طلا فروشی ، طلا قسطی خریدم طلا ها رو فروختم و اونموقع با پولم تونستم یه پیکان بخرم .چون پولم کفاف ماشین دیگه ایی نمی داد .بچه هام خیلی ذوق می کردنند و سوار ماشین می شدیم و دور دور می کردیم.توی مراسما چه خوشی چه غم محتاج کسی نبودم .تازه بعضیا رو هم من سوار ماشین می کردم و می رسوندم. ..اونشب رو هر وقت یادم میاد و صورت نگران بچه هام که چرا ما دنبال عروس نرفتیم مثل خنجریه تو قلبم از نامهربانی اطرافیان . چون دستم خالی بود و سرپرست سه تا بچه کوچیک ،دیده نمی شدم چون شوهر گردن کلفت نداشتم تا باعث بشه بقیه بخاطر وجودش تو رو ببینند.ولی زانوی غم به بغل نگرفتم هر وقت تو زندگی سختم شد تلاشم رو بیشتر کردم ، دوشیفت کار کردم ، سرویس بچه های مدرسه شدم ، تو خونه درس دادم ولی نذاشتم بچه هام محتاج کسی باشند هنوز چشمهای بچه هامو تو عروسی یادم نمی ره که چطوری ماشینا رو که از جلومون رد می شدند بدرقه می کردند بدون اینکه کسی متوجه شون بشه شایدم همه می دیدنمون ولی خودشون رو به کوچه علی چپ می زدنند .آره عزیزای دلم سختی ، تحقیر شدن، غرور مچاله شدت باعث رکودت نشه .اونها رو سکوی پروازت کن بذارشون زیر پات وباهشون اوج بگیر، تلاشت رو بکن و بدون اگر همه تنهات بذارند خدا کنارت نشسته و نوازشت میکنه و میگه پاشو پاشو که من هستم .آره عزیزای دلم این یکی از خاطرات من بود، ممنونم از کسایی که اونشب منو بچه هام رو نادیده گرفتندچون باعث شدند برم دنبال آموزش رانندگی با اینکه از رانندگی وحشت داشتم و برای خودمو بچه هام ماشینی بخرم که خیلی باهاش خاطره داریم و پیکانم شد همدم تنهایی های من و فرزندانم ..آره دوستان خوب من شما سعی کنید هوای دل همدیگه رو داشته باشید حتی با یک لبخند، با یک نگاه مهربون ، با یک چطوری ساده.تا توانی دلی بدست آور دل شکستن هنر نمی باشد. عزیزای دلید فعلا بای باینکاعظم کیانیاعظم کیانیMon, 24 Nov 2025 09:11:13 +0330https://virgool.ir/@m_81160451/بابا-hvbmm0um5emtای کاش می توانستم به دنیای زیبای کودکی بر گردم ،زمانیکه سر را روی زانوی بابا می گذاشتم و به قصه های دلنشینش گوش می دادم ،یادم می آید بیمار شدم و یکهفته به مدرسه نرفتم هر شب تب شدیدی داشتم داروها تسکین دردم نبود اما زمانیکه بابا سرم را نوازش می داد و برایم قصه می گفت آرامشی خاص پیدا می کردم و چشمانم گرم خواب می شد، بابا به شوخی می گفت نکنه خودتو به مریضی زدی تا هر روز وشب برایت قصه تعریف کنم و قهرمان زندگی من از گفتن ۳،۴،۵ قصه خسته نمی شد و من تعجب می کردم بابا چقدر قصه بلده،بابا جان کجایی، دلم برای خودت ، قصه هایت ، مهربانیت تنگ شده ،حتما برای بچه های بهشتی هم قصه تعریف می کنی آخه تو خیلی خیلی مهربونی ، بابا جان کاش توی اون دنیا پیدات کنم و سرم رو بعد از سالیان سال روی شانه هایت بگذارم دلم هوای شانه هایت ، مهربانیت ، حرفهایت ، قصه هایت را کرده ، بابا می دونی بعد از تو....چه ها بر من گذشت ، بابا چرا گذاشتی همون موقع که من زایمان کردم بار سفر بستی ، بابا می دونی زمانیکه تو بیمارستان بودم توی خواب رفتنت رو دیدم ولی نخواستم باور کنم ، بابا من اینقدر که از درون می شکنم و خرد میشم ظاهرم رو حفظ می کنم ، دوست ندارم از وخامت درونم کسی آگاه بشه ، باباجان من پیش تو حرف دلم رو می زدم تو محرم رازهام بودی بدون اینکه به کسی بگی حالا چه کنم با کی درد و دل کنم ، همیشه با زبونی که باسکته سنگین شده بود می گفتی خدا بزرگه ، یادته تو چشات نگاه میکردم و به شوخی می گفتم عشق رو تو چشات می بینم تو عاشقی ، عاشق من و تو می خندیدی چقدر باهات شوخی می کردم ...اذیتت می کردم .ولی حیف که خیلی زود دیر میشه .خیلی زود..ای کاش آشناییها نبود یا به دنبالش جداییها نبود.. از تو ...اعظم کیانیاعظم کیانیFri, 14 Jul 2023 16:53:23 +0330