https://virgool.ir/feed/@m_81027347fa2026-11-12 09:43:19https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_81027347https://virgool.ir/@m_81027347/زندگی-به-سبک-کرونا-us7ih7pvattkتو این ایام کرونایی سبک زندگی همه تغیر کرد. بعضیا که ماهی یک بار حمام نمی‌رفتن الان وسواس گرفتن. من که دانش آموزم آنلاین درس می‌خونم. بعضی از مشاغل هم آنلاین شدن. حالا جدا از بدیاش مزایایی هم داشت. برای مدرسه خوبیش این بود که هر وقت هر درسی رو مشکل داشتم می تونستم چند بار ببینم، چه صبح زود چه نصف شب. ولی من خیلی دوست دارم کرونا تموم بشه و دوباره مثل قبل زندگی کنم. از همه بیشتر دلم برای دوستام تنگ شده. حالا خوبه که بعضی موقع ها به لطف اپلیکیشن ها می‌تونم باهاشون تماس تصویری بگیرم و ببینمشون. بریم سر اصل مطلب. خب کجا بودیم ؟؟؟ آها! داشتیم درباره‌ی آموزش آنلاین صحبت می کردیم. یکی دیگه از بدیا شم اینه که وقتی چند ساعت به گوشی نگاه کنی چشمات درد می‌گیره و بعد یه مدت هم ضعیف میشه. شاید هم آب مروارید بیاره. ولی از حق که نگزریم کادر درمان از همه بیشتر سختی کشیدن. وقتی میگم کادر درمان منظورم فقط دکترا و پرستارا نیستن، بلکه همه‌ی اون انسان های فدا‌کاری هستن که داخل مراکز درمان فعالیت دارن؛ واقعاً خانواده هاشون هم هر لحظه نگرانن. من تا سر کوچه میرم نون بگیرم مامانم صد دفعه سفارش می‌کنه. چه برسه به اون مامان و بابا هایی که بچه ها شون رو فرستادن تو دل خطر. یکی از گروه هایی هم که خیلی زحمت کشیدن برنامه نویس ها و اونایی بودن که نزاشتن مردم حوصلشون سر بره. خلاصه دست هرکی که برای مردم و خشنودی خدا زحمت میکشه دردنکنه‌. من که خودم واقعاً شرمندشونم. دوست دارم روزی برسه که بتونم جبران کنم. امیدوارم از خوندن نوشته ی من لذت برده باشید. خدانگهدار همتون.ستایش ایمانیستایش ایمانیTue, 22 Dec 2020 15:11:30 +0330