نوشته های RAIOM

حس زندگی

RAIOM — Thu, 27 Jan 2022 20:59:33 +0330

دلم میخواد صبح ک از خواب بلند میشم برم اون بچه احمق رو صدا بزنم تا دیرش نشه و برم پایین و اب رو بذارم جوش بیاد تا چایی برای خودم و قهوه برای اون درست کنم و بعد برم باکس پست رو چک کنم شاید چیزی اومده باشه و بعد باهمدیگه اروم قدم بزنیم و وسط راه بخاطر متفاوت بودن محل کارمون از همدیگه خداحافظی کنیم و بعد من همینجور که دارم اهنگ گوش میدم وارد کتاب فروشی بشمو تا ظهر اونجا کار کنم و بعدش هم برم گل فروشی و شیفت کاریم رو اونجا شروع کنم و بعد از غروب افتاب هردومون همدیگه رو تو همون کافه کوچیک خیابونی میبینیم و باز هم اون سفارش من رو برای خودش برمیداره و من با غرغر کردن غذای اون رو میخورم و پیرمرد کافه بهمون میخنده و شیر موزی به من میده تا صورت عبوسم به حالت عادی برگرده و بعد از یک ساعت برمیگردیم خونه و من مینویسم و اون مینوازه و بعد از نیم ساعت بحث کردن سر روشن گذاشتن چراغ خواب یا خاموش کردنش میخوابیم و قبل خواب مطمعن میشه که فردا براش کوکی شکلاتی درست کنم.... برای من این حس زندگیه نه بیدار شدن و چرخیدن تو اینترنت و دوباره خوابیدن....

کوچولو من(سلام هری)

RAIOM — Sat, 08 May 2021 06:46:44 +0430

کوچولو مناحتمالا وقتی این نامه مسخره و پر از کلیشه رو میخونی من قرار نیست کنارت باشم و اه... نوشتنش سخت تر از چیزیه که فکر میکردم. دنیل،یاد روز اولی که دیدمت افتادم؛حوصلم سر رفته بود و تصمیم گرفتم برم تو کلاس سال پایینی ها سرک بکشم که یکدفعه چشمم به جسمی که تو تاریک ترین نقطه کلاس خودش رو جمع کرده بود افتاد و حاضرم قسم بخورم اگر تو انیمه زندگی می‌کردیم دورم رو کلی ستاره می‌گرفت و چشم هام شکل قلب میشد. همون لحظه برای اولین بار تو عمرم تصمیم گرفتم برای وجود یک نفر تو زندگیم تلاش کنم و کردم... تو،کسی که ازم متنفر بودی رو تبدیل کردم به بچه نازم و چقدر برای اون همه تلاشی که کردم خوشحالم. روزی که تصمیم گرفتیم باهم زندگی کنیم انقدر استرس داشتم که روی یه برگه تمام عیب هایی که دارم رو برات لیست کردم و با اینکه میدونستم تو انتخاب دیگه فعلا جز موندن کنار من نداری باز ازت پرسیدم که مطمعنی میخوای پیش من بمونی و نمیدونم چند سال گذشته دنیل ولی هنوز هم حس میکنم به زور پیش خودم نگهت داشتم.انگار هردفعه که رهات میکردم تا بری سمت یکی دیگه نمیتونستم دست های باز شدم رو ببندم و منتظر میموندم و میموندم تا بالاخره باز برگردی به آغوشم و اون لحظه برای نگه داشتنت بالاخره اون دست های بسته میشدن.... شکل مامانا شدم نه؟فکر میکنم از اونجایی که همیشه معتقد بودم هیچکس نمیتونه بیشتر از یه مادر عاشق باشه و من تصمیم گرفتم عاشق ترین آدم زنده و مرده دنیا باشم شبیه به مامانا شدم... دنیل، کوچولوی من...مهم نیست این نامه رو تو چه سنی قراره بخونی و حتی مهم نیست که همش یک سال از من کوچیک تری من قراره همیشه تو رو بچه کوچیک اخمویی ببینم که نیاز به مراقبت داره و میدونم بخاطر این فکرم چقدر اذیتت کردم... بعضی اوقات یا شایدم بیشتر اوقات فکر میکنم... ام یعنی فکر میکردم که اگر بیشتر برات شبیه به یک دوست بودم که روزانه باهاش صحبت کنی و از خواننده مورد علاقت و دراما های کوچیک روزانت بگی، بهتر نمیشد؟ خوشحال تر نمیشدی؟این همه تفاوتی که داریم اذیتت نمیکرد؟چون بعضی اوقات حس میکردم که وجودم رو نمیخوای ولی خب شکل مادر و بچه ای شده بودیم که حتی اگر همدیگه رو نخوان بازم کنار هم میمونن چون خب معلومه مادر و فرزندن و نکنه تو هم برای همین کنارمی؟ به هر حال اگر این شکلی هم باشه بالاخره از دستم راحت شدی! با مینچنزو اتمام حجت کردم که یک روز بعد از مرگم این نامه رو به دستت برسونه چون میتونم تصور کنم تو تا چه حد قراره دیوونه بشی و فقط به عنوان کسی که بیشترین سال های زندگیت رو کنارش گذروندی ازت میخوام که مواظب خودت باشی.تو میدونی که تن زخمی و چهره غمگینت بزرگترین درد زندگی منه و حالا که دستم از دنیا کوتاهه و نمیتونم کاری بکنم غمگین تر خواهم شد و قطعا تو این رو نمیخوای،نه؟ اینجوری نیست که ازت بخوام بدون هیچ گریه ای از مرگم بگذری و درواقع غلط میکنی همچین کاری بکنی و عمرا روح نازنینم بذاره فراموشم کنی و فقط نمیخوام به خودت اسیب بزنی یا هر کار دیوونه کننده ای که باعث بشه روحم بخاطر مرگش به غلط کردن بیوفته رو انجام بدی و البته، این رو هم فراموش نکن که اگر روحم رو اذیت کنی،هری به عنوان یک روح انتقام جو میاد و یه بلایی سرت میاره (البته نگران نباش مطمعن میشم جلوش رو برای انجام این کار بگیرم) فندوق کوچولو من لطفا خوشحال زندگی کن باشه؟اگر رزالین هنوز کنارت بود پیشش بمون چون اون دختر رو وقتی کنارت میبینم باعث میشه تمام نگرانی هام از بین بره و تو میدونی که هیچوقت تو شناخت آدم ها اشتباه نمیکنم و اگر هم نبود که هیچی ولی بهم قول بده که برای خالی کردن غم و ناراحتی و عصبانیتت به خودت و زندگیت آسیب نزنی و بجاش تلاش کنی خوب زندگی کنی...میخوام وقتی از اینجا نگاهت میکنم لبخند بزنم و روحم آسوده باشه و یادت نره بچه که میانبر زدن برای اومدن پیش من تو رو برای همیشه ازم دور خواهد کرد از اونجایی که غلط میکنی فکر کنی من قراره برم جهنم... نخیر کوچولو من قراره برم کنار هری وسط بهشت و میانبر زدن هات قرار نیست نتیجه ای داشته باشن پس زندگیت رو بکن و من و اون رو خوشحال کن. دوستت دارم،سامانتا

سلام هری(پایان)

RAIOM — Fri, 07 May 2021 06:51:17 +0430

سرش رو چپ و راست تکون داد و بدون اینکه نگاهی به قبر تازه ای که بهش چشمک میزد بکنه سمت قبر کناری که چمن ها به خوبی روش سبز شده بودن رفت و پشت به قبر جدید نشست _سلام هری...خرمالو اومده به دیدنت تک خنده ای با گفتن اسم مستعارش زد _سامانتا عاشق خرمالو بود... همیشه به عشق اون تیکه های سفت داخلش پوستش رو درسته می‌خورد و جداشون نمیکرد و تو میگفتی منم مثل خرمالوام فقط سامانتا میتونه انقدر دوستم داشته باشه پاکت های توی دستش رو روی قبر گذاشت _اینا... نامه هایی هستن که سا کل این یک سال و نیم برات نوشته... منم از وجودشون خبر نداشتم،امروز مردی که اینجا کار میکنه بهم دادشون گفت سامانتا کل این یک سال رو نامه می‌داده و چون محتوای نامه ها براش جالب بوده نگهشون داشته.... می‌گفت هیچوقت فکر نمی‌کرد به این زودی نامه ها تموم بشن... گوشه تیشرتش رو بین انگشتاش گرفت و لبش رو گاز گرفت... دلش می‌خواست برمی‌گشت و به پشت سرش نگاه می‌کرد اما نمیتونست... همونجور که سامانتا نتونست اون هم نمیتونست با این موضوع رو به رو بشه... _چرا اینجوری شد؟ من... ما می‌خواستیم جلوی این رو بگیریم که اون از دست نره ولی همه چیز بدتر شد...گفتیم بهش نگیم تا قلبش از اینی که هست مریض تر نشه... اما ببین چی شد؟ جمله آخرش رو داد زد و اشک هاش به یکدفعه جاری شدن_تو خودخواه لعنتی! تو اونو با خودت بردی وگرنه اون هیچوقت من رو ول نمیکرد،تو لعنتی نتونستی یکم بدون اون توی هر جهنم دره ای که هستی دووم بیاری و اون رو با خودت بردی.... اصلا به این فکر کردی حالا من باید چکار کنم؟از درد قلبش صورتش جمع شد و دستش رو روی سینش گذاشت،رزالین که کمی دورتر شاهد این صحنه بود وحشت زده سمتش رفت. دنیل کل یک هفته خودش رو تو اتاقش بدون هیچ آب و غذایی حبص کرده بود و باعث شده بود قلب مریضش حساس تر بشه _حالت خوبه؟ شدت گریه دنیل با دیدن رزالین شدت گرفت و سرش رو به شکم دختر نگران تکیه داد _حالا من چکار کنم؟ اون تنها آغوشی بود که داشتم... چطور تونست معشوقه عوضیش رو به من ترجیح بده.... چطور تونست تنهام بذاره... صدای بلند گریه دنیل،باعث میشد سگی که پشت درخت ها ایستاده بود هم از غم تو خودش جمع بشه و حالا رزالین دختری که عاشقش بود از شدت ناراحتی حتی نمیتونست گریه کنه. دنیل رو محکم تو آغوشش کشید و با صدایی که از بغض دورگه شده بود گفت _اون از گریه هات متنفر بود دن...میخواست خوشحال باشی... _میگفت خودم جای تو گریه میکنم تا تو یه وقت گریه نکنی پس چرا خودش باعث گریم شد؟ _اون فقط دیگه نمیتونست تو این دنیا خوشحال باشه.. _پس من چی... رزالین محکم تر بقلش کرد و چیزی نگفت... تو این چند ماه با اینکه اون زن همیشه لبخند به لب داشت میتونست حاله غم و افسردگی رو دورش ببینه و حتی میتونست ببینه که دنیل چقدر تلاش میکنه تا اون رو خوشحال کنه ولی انگار روحی دیگه تو وجود اون برای خوشحالی نبود و حالا می‌فهمید چرا. مردی که عاشقانه دوستش داشت تومور مغزی میگیره و همه با تحت فشار گذاشتن هری مجبورش میکنن تا چیزی به سامانتا نگه درحالیکه نمیدونستن نگفتن این موضوع و مرگ یکدفعه ای هری،ضربه بزرگتری به اون زن وارد کرد... ضربه ای که باعث شد نتونه دووم بیاره... _اون می‌شناختش...فقط اون می‌شناختش...حتی من هم بعد از بیست و شیش سال دوستی نمی‌شناختمش...اون وقتی ما مجبورش کردیم چیزی نگه فقط لبخند تلخی زد و گفت نتیجه معکوس خواهیم گرفت... اون میدونست سامانتا نمیتونه دووم بیاره... اصلا برای همین لحظه آخر که داشت میمرد لبخند زد.. میدونست اون قراره بره پیشش... خودشم میدونست برای همین اون نامه رو برام گذاشته بود... چرا نتونستم نگهش دارم؟من چکار کنم؟ هزیون وار میون گریه هاش داد میزد و رزالین جز در آغوش کشیدنش و زل زدن به برگ هایی که مثل اشک های معشوقش از درخت ها پایین میومدن کار دیگه ای نمیتونست بکنه *نامه سامانتا به دنیل رو هم براتون خواهم گذاشت

سلام هری 11

RAIOM — Thu, 06 May 2021 21:41:07 +0430

سلام هری عزیزبالاخره به دیدن خانوادم رفتم... همشون از دیدنم شوکه شده بودن و مامان با دیدنم زیر گریه زد و جو کلا حس و حال عجیبی داشت.امورا و ونیز خیلی تو این یک سال و نیم بزرگ شده بودن و فکر کنم ونیز در تلاشه که برای دانشگاه لندن ثبت نام کنه؛مامان و بابا نسبت به گذشته شکسته تر شده بودن و لونا میگفت این مدت بدون من بهشون سخت گذشته....حتما فکر میکنی بخاطر دوریم ناراحت باشم ولی اگر باز هم برگردم به گذشته این یک سال و نیم رو فاصله میگیرم....البته،اگر برمیگشتم از اون زمان هایی که ندونسته درست استفاده نکردم، استفاده می‌کردم... ولی هری،این دوری من باعث شد بابا بالاخره بعد پنجاه سال بتونه مامان رو راضی کنه و گربه به سرپرستی بگیرن،اسمش رو هم گذاشته گارفیلد و اگر اشتباه نکنم پنج ماهشه؛وقتی دیدمش باورم نمیشد که مامان با ترس همیشگیش مقابله کرده و حالا داره از یه گربه نگهداری میکنه.... جدا آینده معلوم نیست مگه نه؟ اه راستی،آقای مینچنزو باهام تماس گرفت در خصوص انحصار وراثت و چرت و پرت های همیشگیش رو تحویلم داد و ایندفعه من کوتاه اومدم... میدونی،احساس میکنم دنیل بالاخره سر عقل اومده و داره فکر های جدی ای درباره رزالین میکنه و اگر همچین باشه،نیاز به خونه جدا داره و پولی که طی این چند سال جمع کرده براش اونقدر کافی نیست و بخشی از این پول میتونه بهش کمک کنه.میدونی هری.... براش خوشحالم و رزالین هم مثل یه فرشته دوست داشتنی میمونه و دیدنشون کنارهم باعث میشه لبخند بزنم. دوست دار تو،سا

سلام هری 10

RAIOM — Wed, 05 May 2021 01:52:01 +0430

سلام هری عزیزم امروز در حال جمع آوری وسایل قدیمی بودم که چشمم به این افتاد... اولین نقاشی که از من کشیدی.یادمه داشتم تو راهرو دانشگاه راه میرفتم که دیدم کاترینا با سرعت داره سمتم میدوه و وقتی ازش پرسیدم چی شده داد زد استاد لینسون ازت خوشش میاد و من و آدم های دورمون انقدر از حرف یکدفعه ایش شوکه شده بودیم که هیچکس حتی پلک هم نمیزدم و بعد فهمیدم طبق معمول همیشش که مثل جن جلوی همه ظاهر میشه سمتت اومده تا سوال بپرسه و تو انقدر هول شده بودی که نتونستی نقاشی که سر کلاس از من کشیده بودی رو پنهان کنی و اون دختر فوضول هم به خوبی دیده بودش و بدون تصور اینکه شاید اون من نباشم همه جا رو با این موضوع پر کرده بود و من،از شرم این موضوع که اون دختر احمق غیر از اینکه گفته بود تو من رو دوست داری این رو هم چسبونده بود که بله سامانتا بالاخره به عشق مخفیانش رسید نمیتونستم بیام دانشگاه و هر روز تو خیابون قدم میزدم و فکر میکردم که اگر سوتفاهم شده باشه تو چه فکری قراره دربارم بکنی؟ بچه ها قراره چی بگن؟ و بعضی اوقات به حدی دیوونه میشدم که میگفتم نکنه از دانشگاه اخراجمون کنن؛ ولی تو عزیزم صبح شنبه درحالیکه من داشتم تصمیم میگرفتم یک هفته دیگه رو با نرفتن به کلاس ها شروع کنم با اون ماشین مشکی ای که آخر سر نفهمیدم اسمش چیه جلوی خونمون ظاهر شدی و حافظه فراموش کارم به خوبی هنوز حرف هات رو یادشه _خانم فریج فکر میکنم این هفته رو بخاطر بی احتیاطی من به دانشگاه نیومدید و بچه ها اذیتتون کردن و میخوام ازتون معذرت خواهی کنم بخاطر اینکه انقدر بد علاقه من رو نسبت به خودتون فهمیدین و من.... من کاملا داشتم از هوش میرفتم،تو جلوم با اون کت و شلوار سرمه ای خوش دوخت ایستاده بودی و برخلاف همیشه که با اقتدار و جدیت بنظر میرسیدی،حاله صورتی رنگی روی گونه هات نشسته بود و مضطرب بودی و چشم هات رو از زمین نمیگرفتی و دارم فکر میکنم اگر بهم خیره میشدی همونجا تو آغوشت پس میوفتادم...چقدر قبلا مرورشون حس نزدیکی بهم میداد.. آه هری این چند مدته همش تو فکر این هستم که مامان و بابا چکار میکنن، چارلی در چه وضعیتیه و تو سرم میچرخه که آیا خوب و خوشحال هستن؟ که مامان و بابا چکار میکنن، چارلی در چه وضعیتیه و تو سرم میچرخه که آیا خوب و خوشحال هستن؟فکر میکنم بهتر باشه برم و دیداری با همشون داشته باشم و خودم رو از فکر رها کنم... به هر حال که تو من رو میشناسی نمیتونم زیاد کینه کسی رو تو دلم نگه دارم و امیدوارم تو هم از این بابت خوشحال باشی. دوست دار تو،سا

سلام هری 9

RAIOM — Tue, 04 May 2021 02:35:32 +0430

سلام هری عزیزچند روز پیش به دانکستر برگشتم تا هم به کافه ای که خیلی یکدفعه ای رهاش کرده بودم سر بزنم و هم دوستانمون رو که به خوبی از هم جدا نشده بودیم ببینم.همه از دیدنم خوشحال شده بودن و من هم با دیدنشون فهمیدم چقدر دلتنگشون بودم و سیمو مهمونی برام تشکیل داد.... آه اون دختر دست و دلباز و شیرین و مهربون، هنوز هم معتقدم که دوستی با اون و زارا جواب کار های نیک زندگی گذشتم هست. لارا هم وقتی فهمید اومدم من رو به کافه برد و بله انگار رها کردن کافه و فروختن سهمم بهش باعث شد بالاخره اون طراحی که دوست داشت رو انجام بده و کل شکل و شمایلش رو تغییر بده و بذار یواشکی بهت بگم که ای کاش همون روز اول راضی شده بودم تا از رنگ سبز استفاده کنیم چون الان خیلی زیبا شده! لارا هم بقیه بچه ها رو تو کافه جمع کرد تا دیدار دوباره ای داشته باشیم و دیدنشون باعث شد بعد از مدت ها لبخند بزنم.هری،داشتم به این دقت میکردم که چقدر بانمکه که تقریبا کوچیکترین عضو گروه دوستانم با سیمو و بقیه هستم و از سمت دیگه بزرگترین فرد در این گروه و با اینکه تفاوت سنی ها هم آنچنان نیست ولی جوش و موقعیتم و طرز برخوردم به وضوح تغییر میکنه. اه راستی یادته داشتم از تنها موندن دنیل بهت میگفتم؟ فکر کنم خدا صدام رو شنید و یه موجود کیوت دوست داشتنی رو آورد تا کنارش باشه؛ اه لطفا تعجب نکن... میدونم بار اولی هست که دارم از یکی از پارتنر هاش تعریف میکنم ولی این یکی جدا متفاوت با بقیه هست و تنها مشکل تفاوت سنی ده سالشونه که البته خیلی هم به چشم نمیاد. اسمش رزالینه و بار اول حدود پنج ماه پیش اون رو داخل مغازه تتویی که دنیل کار میکنه میبینه و ازش خوشش میاد... وای هری برام تعریف کرد روزی که می‌خواست بره به دنیل اعتراف کنه دقیقا همون روزی بود که من با دسته گل رفتم پیشش و دختر بیچاره با فکر اینکه من رابطه ای با اون بچه دارم نزدیک به یک ماه افسردگی داشته تا آخر سر میفهمه که خبری نیست و دوباره میره سراغشو دلش رو بدست میاره. حقیقتا براشون خوشحالم و میتونم ببینم دنیل بعد از یک سال واقعا داره لبخند میزنه و دیگه نگرانی بابتش ندارم....بنظر میرسه این بچه بعد از تمام اون آدم های سمی که وارد زندگیش شدن بالاخره آدم درستش رو پیدا کرده. بذار این رو هم برات تعریف کنم....دنیل از من براش یه قول ساخته بود و گفته بود من حکم مادر شوهر، خواهر شوهر و هووش رو دارم و رزالین هم وقتی به دیدنم اومد از استرس میلرزید که البته وقتی اسمش رو بهم گفت افتادم رو خنده و نتونستم ظاهر جدیم رو حفظ کنم؛حتما تو هم وقتی اسمش رو خوندی خندت گرفت نه؟ دنیلی که از گل رز و اسم رز متنفر بود گیر رز صورتی کوچیکی افتاد.... دقیقا مثل من که از رنگ سبز متنفر بودم و گیر چشم های تو افتادم دوست دار تو،سا

سلام هری 8

RAIOM — Sun, 02 May 2021 23:38:06 +0430

سلام هری عزیزم امروز یکی از گرم ترین روز های سال هست و احساس میکنم لندن نسبت به دانکستر گرم تره اگرچه که مردم بعد از سرمای طولانی ای که گذرونده بودن از این هوا لذت میبرن اما تو میدونی که من تا چه حد از گرما متنفرم. راستی امروز سالگرد ازدواج سرهنگ و سیسیلی بود؛صبح درحالیکه داشتم سر دنیل داد میزدم که شیر برنجش رو بخوره در خونه زده شد و سیسیلی رو دیدم که اون کوچولو بانمک رو تو بقلش داره و با لبخند درخشانی بهم نگاه میکنه؛ازم خواست امروز رو از اون فندق نگه داری کنم تا بتونه روزش رو با سرهنگ بگذرونه... اولش هول شدم چون هم باید سر کار میرفتم و هم از آخرین باری که از یک بچه نگهداری کرده بودم چندین سال می‌گذشت.... فکر کنم خودش هم فهمیده بود که تا چه حد از درخواست یکدفعه ایش شوکه شدم و هول شد و گفت جودی حتی گشنه هم بشه گریه نمیکنه و کلا بچه ارومی هست و قرار نیست آزاری بهم برسونه و منم وقتی چشمم به اون بچه بانمک که دنیل تلاش می‌کرد شیر برنجش رو یواشکی دهنش کنه افتاد قبول کردم، به هر حال خیلی سخت هم بنظر نمیرسید. هری، کاش اینجا بودی و وقتی برای بار میلیونم به عشق بین این دو تا حسادت میکردم سرم رو میبوسیدی و میگفتی شاید اونها زودتر عاشق شده باشن ولی مطمعنم ما عاشق تریم و بعد من یادم میرفت که سرهنگ کیه و عشق بقیه چی هست. من و جودی دست در دست هم سمت گل فروشی رفتیم و اون بالاخره امروز کمی با اون زبون گنگش باهام صحبت کرد و من از شیرینی کلماتش محکم بوسیدمش که باعث شد صورتش تو هم بره و من از ترس اینکه گریه نکنه سریع ازش معذرت خواهی کردم و گفتم تکرارش نمیکنم و اون فقط سرش رو تکون داد. خانم هیپلک با دیدن جودی و لباس توت فرنگی که تنش بود چشم های به معنای واقعی کلمه شکل قلب شد و باعث شد نگرانی از سمت اون نداشته باشم و تازه براش کیک وانیلی خونگی آورد و من اینجوری بودم که از کجای این گل ها این کیک رو دراوری؟ تا اتمام شیفت کاریم جودی گوشه ای نشسته بود و نقاشی میکشید یا بعضی اوقات بین گل ها میچرخید و بهشون خیره میشد... برای یک بچه سه سال و نیمه زیادی اروم و بالغ بنظر میرسه و بله این جواب دعاهای سیسیلی برای داشتن به ای بی دردسر بوده! موقع برگشتن هم دنیل بهمون پیوست و سه نفری رفتیم پارک محلی نزدیک خونه و بعدش هم بستنی خوردیم و شاید باورت نشه ولی دنیل این دفعه داشت تلاش می‌کرد تا بستنی بچه بیچاره رو بدزده که با دندون گرفته شدن توسط جودی تسلیم شد و من... صدای خندم شاید همه ادمای ناشناس دورمون رو عصبی کرده بود. هری،برام جالبه که جودی از دنیل نمیرسه.. میدونی معمولا بچه ها با دیدن ظاهر متفاوتش گریه میکنن اما جودی روز اول چند دقیقه با چشم های گرد شده بهش خیره شد و بعد انگشتر تو دست دنیل رو لیس زد که باعث شد هممون چشم هامون از حرکتش گرد بشه. بچه کوچولو و بانمکه و البته متفاوت... احساس می‌کنم قراره موجود منحصر بفرد و بی نظیری بشه. شب که بین خودم و دنیل خوابوندم حسرت جدیدی به دلم افتاد...چرا منوتو هیچوقت تصمیم به بچه دار شدن نگرفتیم؟ هم تو بچه دوست داشتی و هم من ولی همیشه احساس میکردیم خودمون دو تا برای همدیگه کافی هستیم و دارم فکر میکنم اگر تو هم جودی رو می‌دیدی مشتاق میشدی؟ اگرچه که بچه منوتو هیچوقت قرار نبود شباهتی به جودی دختر مظلوم و عاشق داشته باشم بلکه کاملا تبدیل به یک شیطان کوچولو میشد که تا آخر عمرش هم قرار نبود بذاره زندگیمون رنگ ارامش به خودش ببینه... اما خب من مثل همیشه فقط از حسرتش میگم و از زیبایی وجود بچه وگرنه به عملش اگر میرسید فکر میکنم، بودی هم باز نمیخواستم که مسعولیت بزرگ کردن و تربیت یک آدم رو به دوش بکشم چون زیادی ترسناک بنظر میرسه....اره همون نظر و عقیده همیشگی من ولی هری بیا یک بار صادقانه بهم بگو، واقعا بچه نمیخواستی یا انقدر من رو دوست داشتی که ترس و وحشت من از بچه داشتن رو می‌دیدی باعث میشد چیزی از خواستم نگی؟ اگر دومی باشه غمگین میشم ولی با سرنوشتی که داشتیم شاید خوشحال میشدم که چرا هیچوقت نگفتی و چرا انجامش ندادیم...راستی عزیزم وقتی سیسیلی عکسی از خودش به اشتراک گذاشت و چشمم به موهای زیباش افتاد به یاد تو افتادم که همیشه شیفته موهاش میشدی و تصمیم گرفتم عکس رو برات بفرستم تا ببینیدوست دار تو، سا

سلام هری 7

RAIOM — Sun, 02 May 2021 02:40:30 +0430

سلام هری عزیز امروز، دو روز مونده به تولدمه و وقتی از سرکار برگشتم به خونه با سیسیلی و سرهنگ و فندق و آیلا ( تنها اومده بود و خب دلیلش رو هم نپرسیدم) و دنیل کیک به دست جلوی در رو به رو شدم ... نمیتونی حس کنی تو اون لحظه چقدر از جمع شدن هممون دور هم خوشحال شدم و چقدر تو همون لحظه نبودنت دلتنگم کرد.. و زیبایی حضورشون با اومدن متیو کامل شد... اون هم برای یک هفته از لاس وگاس به انگلیس اومده بوده و وقتی دنیل این رو فهمیده دعوتش کرده تا پیشمون باشه و من واقعا دلتنگش بودم اگرچه که فکر نکنم به اندازه اون...خودت که به خوبی میشناسیش هیچوقت نمیشه به اندازه اون دلتنگ شد. هری! بذار از بزرگترین سوپرایز جشن برات بگم... دنیل خودش کیک پخته بود، باورت میشه؟وقتی کیک رو قاچ زدیم و ازش خوردم بخاطر طعم عالیش شگفت زده شدم و پرسیدم از کجا خریدنش و همین باعث شد جیغ ذوق زده دنیل تو کل خونه بپیچه و آیلا ناله اعتراض امیزی سر بده و بله نگو سر اینکه من میفهمم کیک خونگی هست یا نه شرط بسته بودن.... ولی واقعا به عکس نگاه کن،باورت میشه این کیک گردویی بی نظیر کار اون بچه باشه؟ متیو برام از روانپزشکی که پیشش میره گفت و خبر خوشحال کننده اینه که بنظر میاد درمان های این دکتر واقعا مفید بوده و بالاخره همه سختی هاش داره به اتمام میرسه و دیدن صورت بَشاشش واقعا خرسندم کرد؛ وقتی کادویی که برام خریده بود رو بهم داد به شوخی بهش گفتم که کادوی بیست و پنج سال پیشت رو امروز بهم دادی و خندید.آیلا بافت رنگی زیبایی رو برام تهیه کرده بود ک همون لحظه از ذوق پوشیدمش و دنیل هم گفت خود روز تولدم کادوم رو بهم میده اگرچه که کیک بی نظیرش برای من ارزشمند ترین کادو بود. هری عزیزم،امروز خیلی شاد بودم و خیلی خوش گذشت ولی نبود تو و جای خالیت رو، هممون حس میکردیم و وقتی سیسیلی نقاشی ای که از من، تو و دنیل کشیده بود رو بهم داد اشک هام سرازیر شد...کاش اینجا بودی دوست دار تو،ساه

سلام هری 6

RAIOM — Sat, 01 May 2021 22:11:22 +0430

سلام هری عزیزمنزدیک به اپریل هست و حساسیت های فصلی من و دنیل شروع شده اگرچه که با اتمام زمستون حال روحی اون هم به حالت بهتری درومده و کمتر بحث میکنیم اگرچه که امسال هم اون و هم من خیلی اروم تر بودیم و دنیل دیروز زیر گریه زد و گفت بهش توجه نمیکنم و من فقط بدون هیچ حرفی در اغوش کشیدمش؛تو میدونی دیدن گریش تا چه حد قلبم رو ازار میده و حالا که بنظر میرسید این من بودم که اشکش رو دراوردم بیشتر ازارم میداد اما کاری هم نمیتونستم بکنم.. امروز که رفتم بار گل های جدید رو تحویل بگیرم، ده تا بسته دیزی بین گل ها بود و فکر کنم میدونی دنیل تا چه حد شیفته این گله!یادته روزی که برای تولدش ازم پرسیدی گل مورد علاقش چی هست به جای دیزی همش کلمه دزیره تو ذهنم جریان داشت و با گیجی میگفتم اسم شبیه به دزیره هست ولی دزیره نیست و تو هم گیج شده بودی و اخر سر از خودش پرسیدی و وقتی اسمش رو فهمیدی چند ثانیه بی حس بهم خیره شده بودی؛امروز هم وقتی میخواستم تحویلشون بگیرم باز بجای دیزی، دزیزه تو مغزم اومده بود و هرکاری میکردم یادم نمیومد.... احتمالا میخوای مثل اون پیرزن بهم بگی از اثرات پیریه ولی خب هردومون میدونیم من همیشه فراموش کار و گیج بودم. وقتی برگشتم گل فروشی، از خانم هیپلک خواستم یکی از دسته های آماده شده رو ببرم و اون وقتی صورت گرفته من رو دید فکر کنم فهمید با دنیل بحث کوچیکی داشتمو با لبخند شیرینی یک ساعت زودتر من رو مرخص کرد تا برم دنبال دنیل و خیلی جدی گفت <دختر جون برو و اینا رو جلوی تمام اون همکارای خلافکارش بهش بده تا دستشون بیاد اون یوزپلنگ پر از تتو و پیچ و مهره تو رو کنارش داره> و من هم خندم گرفته بود و هم باعث شد نا مطمعن بوسه ای روی صورت اون پیرزن بانمک بذارم و بدون اینکه بهش بگم که اون یوزپلنگ یپچ و مهره دار درواقع فقط دوست منه با شوق از مغازه بیرون زدم و زودتر خودم رو به اون مغازه تتو زنی مزخرف رسوندم. دختر و پسر های جوونی اونجا مشغول به کار بودن و بعضی هاشون بنظر زیر بیست سال میرسیدن و باعث شد فک کنم دنیل وسط اینا حس عجیبی بهش دست نمیده؟ اه هری من واقعا از اینجا متنفرم! دنیل وقتی من رو دید انقدر شوکه شد که مشتری زیر دستش رو نصفه کاره ول کرد و سمتم اومد و وقتی دسته گل توی دستم رو دید لبخند درخشانی زد،دقیقا از همون هایی که کل اون اتاق تاریک رو روشن میکنه. دسته گل رو بهش دادم و براش توضیح دادم که تصمیم گرفتم امروز زودتر بیام دنبالش تا باهم به خونه برگردیم و اون هم ذوق زده گفت زودتر کار مشتری رو تموم میکنه..... هری،باید قیافه همکاراش رو میدی! یجوری خشک شده به ما خیره شده بودن که انگار هردومون برهنه جلوشون ایستاذه بودیم اگرچه که میدونم دیدن ظاهر رنگی رنگی من کنار تیپ مشکی اون همیشه توجه ها رو جلب میکنه ولی تا این حد باعث میشد کمی مضطرب بشم و از سمت دبگه خندم بگیره. تو راه برگشت تصمیم گرفتیم غذا بخریم که البته بازم برای اینکه از کدوم رستوران خرید کنیم بحثمون شد ولی اخر سر من کوتاه اومدم و به مک دونالد رفتیم.... واقعا نمیفهمم خوردن اون ساندویچ کوچیک با نون شیرینش چه لذتی میتونه ذاشته باشه....اگرچه که دیدن صورت کوچیکش که میگفت من باز بردم ارزشش رو داشت.... لبخند های امروزش ارزش هر کاری رو داشتن و حالا هم در ارامش خوابیده و بین نوشتنم برای تو هر نیم دقیقه قر میزنه تا برم پیشش چون تیکه خالی تخت باعث شده نتونه زیر پتو گرمش بشهدوست دار تو،سا

سلام هری 5

RAIOM — Fri, 30 Apr 2021 22:20:59 +0430

سلام هری عزیزماول از همه عکس رو ببین.... فکر میکنی این فندوق کوچولو کی هست؟ بله عزیزم،این فندوق بچه سرهنگ و سیسیلیه... اسمش جودیه و سه سال و نیمشه، میبینی چقدر شیرینه؟ سیسیلی شب همون روزی که سرهنگ شمارم رو گرفت باهام تماس گرفت و فهمیدم اون هم به اندازه من از پیدا کردنم ذوق زده شده!شبش که به دنیل داستان رو گفتم خیلی خوشحال شد و گفت خبر نداشته که اون ها برگشتن لندن و چهار روز پیش که تعطیلی بود بالاخره همدیگه رو ملاقات کردیم. سیسیلی هم تکون نخورده بود و فقط تار های سفید زیبایی خودشون رو بین اون نارنجی ها نشونده بودن.... فکر کنم عشق جلوی پیر شدن این دو تا رو گرفته و زمان رو براشون ثابت کرده. هری! وقتی اون فسقلی رو تو بقل سرهنگ دیدم اشک هام ناخوداگاه سرازیر شد و دنیل.... اون بچه فکر کنم حتی یادش رفت نفس بکشه! اولش باورم نمیشد،انگار که داشتن باهام شوخی میکردن ولی وقتی اون شکلات کوچولو رو تو بقلم گذاشتن شیرین ترین حس دنیا تو وجودم تذریق شد و دنیل هم برای اینکه اشک هاش دیده نشن هی دم گوشم سرفه های الکی میکرد و نق میزد که چقدر گرده تو هوا هست.... بچه احمق! ظهر تا شبی رو کنار همدیگه گذروندیم، البته من بیشتر زمانم رو با جودی گذروندم،جدایی از اون موجود نرم کوچولو خیلی سخت بود و حس مادر بزرگی داشتم که نوه اش رو بعد از چند سال دیده و فکر کنم اون هم به من عادت کرده بود چون موقع خداحافظی زد زیر گریه و گردنم رو سفت گرفته بود تا جدا نشه.... هری باید لپای اویزونش رو که بخاطر گریه سرخ شده بود میدید، اون بچه خیلی بانمکه! دنیل موقع برگشت گفت عشق و زندگی تو اون خونه و بین اون سه نفر جریان داره همونجور که قبلا بین ما جریان داشت و راست میگفت.... انگار وقتی از دانسکتر خارج شدیم اون عشق و اون حس زندگی رو همونجا گذاشتیم.... اه احساس میکنم باید زودتر این بچه رو سر و سامون بدم تا باز هم بتونه زندگی کنه چون بودن کنار من دیگه قرار نیست خوشحالش کنهدوست دار تو،سا

سلام هری4

RAIOM — Fri, 30 Apr 2021 02:52:39 +0430

سلام هری عزیزباورت نمیشه کی رو بعد از ده سال دیدم... سرهنگ! امروز سرکار بودم و داشتم دسته گل مشتری رو درست میکردم که صدای اشنایی به گوشم خورد و وقتی خودم رو جلوی در گل فروشی رسوندم با سرهنگ رو به رو شدم؛اولش انقدر شوکه شده بودم که به چشم هام شک کردم و اخر سر هم گفتم شاید تشابه ظاهریه چون مارسی کجا و لندن کجا،اما وقتی با هم چشم تو چشم شدیم و دیدم چشم هاش به اندازه توپ پینگ پونگ پرد شد فهمیدم که حدسم درست بوده. شاید باورت نشه ولی هنوز هم همونقدر جوان و لاغره و ذره ای از ده سال پیش تکون نخورده... هردو با شوق همدیگه رو در اغوش کشیدیم و من با شگفتی ازش پرسیدم که اینجا چکار می‌کند و سرنوشت هری.... اون و سیسیلی هر دو یک ماهی هست که به انگلیس برگشتن و در کمال تعجب فهمیدم که در کامپتون سوهو اقامت دارن، باورت میشه؟ انقدر ذوق زده شده بودم که خانم هیپلک با چشم های گرد شده بهم خیره شده بود و مطمعنم گفت "این زن داره پیر میشه ولی هنوز مثل یه بچه کانگرو بپر بپر میکنه" البته راست هم میگه و مطمعنم سرهنگ هم از دیدن شوق زیادی من خندش گرفته بود اما خب تو به خوبی میدونی که من و سیسیلی تا چه حد به همدیگه نزدیک بودیم و این دوری من رو به حد زیادی ناراحت کرده بود. سرهنگ دست گل زیبایی خرید و ازونجایی که میدونستم برای سیسیلی هست نامه شعر کوچک زیبایی هم روش گذاشتم و سرهنگ هم با لبخند و وقار همیشگیش تشکری کرد و شمارم رو هم گرفت و گفت به سیسیلی خبر میده و به زودی همدیگر رو خواهیم دید.هری، دازم به این فکر میکنم که در این شیش ماهی که خودم رو از رسانه و ادم ها دور کردم چقدر اتفاق افتاده و دنیل،اون بچه احمق بین اون همه چرت و پرتی که در روز برام میبافه به یکیشون هم اشاره نکرده... اگرچه که امیدی هم به اطلاع رسانی از سمت اون نداشتم. راستی، خانم هیپلک گفت نیازی نیست که دنبال شغل دومی بگردم(از اونجایی که معتقده من برای دو شغله شدن زیادی پیرم) و بجاش من رو مامور تحویل گرفتن گل ها از انباری پورتوبِلو کرده... حقیقتا هنوز نمیدونم چرا تو همچین خیابونی این انبار رو زدن که از همه جا دوره و لطفا باز چشم هات رو نچرخون و نگو به خیابون مورد علاقت توهین نکنم و لطفا قبول کن که بد ادرسه. امروز هم تا اولین بار رو تحویل گرفتم و آوردم عکسی ازش گرفتم تا هم مغازه رو ببینی و هم حس خوبی از دیدن گل ها بهت دست بده دوست دار تو،سا

سلام هری3

RAIOM — Thu, 29 Apr 2021 00:43:36 +0430

سلام هری عزیزکمی خسته و غمگین هستم، حتما میپرسی چزا؟ چون دنیل، بچه دردسر ساز با یکی که حتی نصف سن خودش هم نیست دعواش شده بود و از اونجایی ک تن ضعیفش قدرت قبل رو نداشته بیشتر از اینکه بزنه خورده بود و بله در انتهای یک دنده شکسته روی دستمون انداخت؛دکتر که دختر نحیفی و سی ساله ای بنظر میرسید گفت بهتره که چند روز رو ف سن خودش هم نیست دعواش شده بود و از اونجایی ک تن ضعیفش قدرت قبل رو نداشته بیشتر از اینکه بزنه خورده بود و بله در انتهای یک دنده شکسته روی دستمون انداخت؛دکتر که دختر نحیف و سی ساله ای بنظر میرسید گفت چند روزی رو نیازه که داخل بیمارستان بمونه.... امروز برگشتم خونه تا دوشی بگیرم و لباسی عوض کنم و با دیدن ساختمون فهمیدم چقدر دلتنگ خونه هستم و دلتنگی من رو یاد تو اورد پس برای همین تا وارد خونه شدم یکی از کاغذ ها رو برداشتم تا برایت بنویسم و اینکه لطفا نگران حال من نشو... درسته که زخم هایی ک دنیل میخوره هنوز مثل بار اول ازارم میده اما بیست و شیش سال گذشته و باهاشون سازگار شدم عزیزم ولی هری بذار این رو به تو بگم که بی نهایت نگرانش هستم....اینکه روزی اگر بخوام تنهاش بذارم چه اتفاقی براش میوفته... میدونم باز هم داری چشم هات رو میچرخونی و نق میزنی که اون خرس گنده چند سال دیگه نیم قرنش میشه و من هم قرار نیست تا ابد رهاش کنم حتی اگر به معنای رهایی زندگی خودم باشه و درست هم فکر میکنی اما هم من و هم تو هر دو تجربه اینده ترسناک رو داشتیم و سرنوشت معلوم نیست چه نقشه حیله گرانه دیگری کشیده باشه... راستی این عکس رو هم از ساختمان خونه گرفتم و اگر فکر میکنی اون مشکی رنگه باید باشه سخت در اشتباهی، دنیل هم اول همین فکر رو میکرد و ذوق زده شد اما وقتی مرد املاکی کلید رو روی در ساختمان ابی انداخت بادش خوابید و وقتی بهش یاداوری کردم که بچه، ابی رنگ مورد علاقته قیافه خنگی به خودش گرفت و چند ثانیه بعد اون لبخند های زیباش رو تحویلم دادم و گفت چرا فراموش کرده..... اره هری این بچه شاید چهل و دو سالش باشه اما هنوز بچسامیدوارم بعد از خوندن تیکه اخر نگی اه این از اثراتی هست که من روش گذاشتمدوست دار تو،سا

سلام هری 2

RAIOM — Tue, 27 Apr 2021 21:42:31 +0430

هری عزیزمبالاخره اتاق رو چیدم... ببینش! گیاه هایی ک میبینی رو از قبل داخل خونه‌ بود و دنیل میخواست بندازتشون بیرون ولی گفتم بیا تا جایی ک خودشون خشک بشن نگهشون داریم به هر حال که نه من و نه اون استعدادی تو نگه داشتن گل و گیاه نداریم و اون هم در کمال تعجب قبول کرد.،هری،باید ببینی جدیدا چقدر حرف گوش کن شده و دیگه باهام لجبازی نمیکنه... شاید بخاطر اینه ک وارد دهه چهل زندگیش شده نه؟ هر دومون از فردای روزی که بهت نامه قبلی رو دادم شروع به پیدا کردن کار کردیم و باورت میشه بگم اینجا هم باز یه مغازه تتو بود که به اون احمق کار بده؟ نمیدونم چرا هرکاری میکنم از این شغل بکشمش بیرون فایده ای نداره...من هم تو یک گل فروشی کار پیدا کردم و هنوز هم دارم دنبال یک شغل دیگه میگردم... به هر حال تو بیست روز خوب تونستیم کار پیدا کنیم، نه؟ خانم هیپلِک،صاحب کارم،حدودا هفتاد سالیش هست و تپل و بانمکه مخصوصا وقتی موهای نقره ای کم پشتش رو گیس میکنه بانمک تر هم میشه؛چند روز پیش بهم گفت لوییزا با اینکه تو هم انچنان دیگه جوون نیستی اما بهم حس دانش آموزی رو میدی که بعد از مدرسه میاد اینجا تا پول تو جیبیش رو با کار کردن بدست بیاره. حرفش باعث شد لبخند پهنی بزنم.... تو دیگه به خوبی میدونی من همیشه چقدر از پیر شدن میترسیدم و مخصوصا حالا که نزدیک به چهل و سه سالگیم هستم حس میکنم ترسش داره همینجور بیشتر میشه ولی حرف خانم هیپلک کمی اروم ترم کرد... اینکه مهم اینه روحم شاد و جوون باشه و بعد مهم نیست چند تا چرخش خورشید و ماه و زمین رو گذروندم.دارم تصور میکنم اگر خانم هیپلک من رو زمانی که پیش تو بودم میدید دربارم چی میگفت... دختر بچه ای که با عشق اب نبات البالویی هرروز میاد به مغازه؟ راستی هری،دو روز پیش به آیلا زنگ زدم،اولش کمی شکه شد وقتی صدام رو شنید ولی بعد به دیدنم اومد و با هم رفتیم از اون سوسیس های فرانسوی خوردیم و دنیل هم دوباره مسخرم کرد که چرا این سوسیس های نمک سود شده‌ رو به اون تازه ها ترجیح میدم.میخواستم از دختر آیلا بگم که خورد به سوسیس...باید ببینیش،خیلی بزرگ شده و لپ هاش به نرمی مادرش بنظر میرسید و از اونجایی که یک تازه نوجوان هست نمیتونستم بقلم بکشمش و ببینم اغوشش هم به گرمی آیلا هست یا نه.... میدونی عجیب بنظر میرسید اگر انجامش میدادم. ولی خوشحالم که دیدمشون و قرار شد باهم در ارتباط بمونیم اگرچه که دنیل خیلی راضی بنظر نمیرسید ولی خب اگر دست اون باشه میخواد من و خودش رو تا ابد تو خونه حبص کنه و نتفلیکس ببینه! دوست دار تو،سا

سلام هری

RAIOM — Tue, 27 Apr 2021 02:35:25 +0430

هری عزیز سا هستم...احتمالا با دیدن نامه ای از سمت من، متعجب خواهی شد و خودم هم متعجبم که چرا در عصر تکنولوژی دارم نامه مینویسم البته انتظار حرکتی بهتر از من سراغ نمیرهپنج روزی هست که از دانکستر به لندن اومدیم و وقتی فهمیدم خونه ای که بهمون داده شده تو محله سوهو هست فقط یاد تو افتادم... یاد اون زمانیکه بهت گفتم روزی میرم لندن و بهم گفتی برو ولی حق نداری پات رو تو محله دارسی بذاری و حالا ببین من کجام؟ برعکس من که با فهمیدن مکان خونه گرفته شده بودم دنیل تو پوست خودش نمیگنجید و با ذوق و شوق از خوبی های خیابون میگفت و نمیخوام بهت دروغ بگم من رو هم سر شوق اورد... اصلا ممکنه این بچه ذوق زده چیزی بگه و کسی همراهیش نکنه؟ احتمالا به اینجا نامه برسی چرخی به چشم هات میدی و میگی معلومه من ولی میدونم که تو هم مخفیانه اون بچه بانمک رو دوست داری؛ لطفا چشم هات رو تو کاسه نچرخون و دمق نشو به هر حال مطمعن باش اگر اذیت بشم اینجا نمیمونم. هری عزیزم، یادته بهت میگفتم دلم میخواد توسط دیو دزدیده بشم و تا ابد من رو داخل کتابخونش حبص کنه؟ بالاخره به خواستم رسیدم... عکسی که برات فرستادم رو ببین!با اینکه خونه روی هم رفته 80 متره ولی کل دیوار سالنش رو کتابخونه زدن و پنجره بزرگی هم سمت خیابون داره که باعث شده خونه خیلی دل باز بشه و خودت میتونی تصور کنی با دیدن فقط سالن چه شکلی شدم و دارم فکر میکنم خدا واقعا به دعاهای هر دو ما گوش داد؛به من همچین خونه ای داد و به دنیل خیابون سوهو روحتما الان داری فکر میکنی که من و دنیل قراره با هم یک اتاق داشته باشیم و جواب بله هست... به هر حال از روز اول هم تصمیم داشتیم با هم توی یک اتاق بمونیم و گفتم اتاق.... هری باید اتاق رو ببینی! بی نظیره! اگرچه که دنیل وقتی دید اتاق چقدر روشنه کل صورتش افتاد ولی من عاشقش شدم و باید بگم تو اتاق هم کتابخونه هست...میخواستم همراه سالن بهت عکسش رو بدم ولی انقدر بهم ریخته بود که ترسیدم اونقدر که باید خوب جلوه نکنه دفعه بعد عکسش رو برات میفرستمدوست دار تو،سا