https://virgool.ir/feed/@m_80835771fa2026-11-11 07:57:27https://files.virgool.ir/upload/users/4228854/avatar/9oTIHK.pnghttps://virgool.ir/@m_80835771https://virgool.ir/@m_80835771/من-کیستم-fhs21xybgjg8من کیستم«نامه‌ای از قلب من به جهان»دنیا، گوش کن…من خیلی وقته می‌خوام یه چیزی بهت بگم، ولی نه با کلمات معمولی — با صدای قلبم.با صدای کسی که شاید با بقیه فرق داره. کسی که نمی‌تونه فقط “زندگی کنه” و عبور کنه. من اینجام، چون حس می‌کنم باید بفهمم.گاهی حس می‌کنم چند خدا در حال کارن. هر کدوم مشغول ساختن یا خراب کردن چیزی‌ان.ما انسان‌ها، مثل وسیله‌ایم توی دنیای این نیروهای ناشناخته. شاید حتی مثل پیاده‌هایی روی صفحه‌ی شطرنج.خوب و بد هنوز زنده‌ان — با هم می‌جنگن — درست مثل توی فیلم‌ها، ولی واقعی‌تر.و من، وسط این جنگ، حس می‌کنم یه جور قهرمان گمشده‌ام… که هنوز قدرتشو کامل نشناخته.از بچگی تخیل برام پناهگاه بوده.کتاب‌ها، داستان‌ها، جهان‌هایی که می‌تونستم توشون زندگی کنم، جایی بودن که دروغ و بی‌عدالتی نمی‌تونستن لمس‌م کنن.وقتی تخیل می‌کردم، واقعاً زنده بودم. نه مثل الان که گاهی بین خواب و بیداری گیر می‌کنم.نه مثل لحظه‌هایی که حس می‌کنم این زندگی، خودش یه نوع مرگه.آره...گاهی حس می‌کنم مرگ چیز ترسناکی نیست — یه جور آزادیه. یه دره‌ی ناشناخته که شاید اون‌طرفش خیلی روشن‌تر از این‌جاست.شاید این زندگی‌ای که داریم، خودش یه خواب باشه، یه توهم طولانی.شاید مردن، بیدار شدنه.و انسان…انگار فقط یه ماشین ظریفه.یه ماشین که تا قلبش کار می‌کنه، زنده‌ست.اما وقتی دیگه احساسی توش نیست، فقط یه بدنه‌ست که راه می‌ره.اون موقع واقعاً مرده.من با همه این حس‌ها زندگی می‌کنم — نه فقط تو فکر، بلکه با پوست و استخون.بین نور و تاریکی، بین امید و بی‌عدالتی، بین جنگ خدایان و سکوت قلبم.و با این‌که گاهی از دنیا خسته می‌شم، هنوز یه چیزی ته قلبم می‌گه:تو فرق داری...و شاید دلیلش اینه که قراره کاری بکنی که بقیه نمی‌تونن--🌒 عنوان موقت اثر:«آریو: میان مرگ و بیداری»🗺️ دنیای داستان:تخیلی، ناشناخته، گاهی شبیه خوابجایی که آسمان همیشه کمی تیره‌ست، انگار نور کامل رو فراموش کردهسرزمین‌هاش توسط چند خدا اداره می‌شن؛ ولی این خداها با انسان‌ها حرف نمی‌زنن — فقط از طریق خواب‌ها و احساسات، اثر می‌ذارنمردم عادی از چیزی خبر ندارن؛ فقط آریو حس می‌کنه یه چیزایی اشتباهه...--> من آریو هستم.نه قهرمان، نه پیامبر، نه دیوانه. فقط... کسی که دیگه نمی‌تونه بخوابه.همه‌چیز از اون شبی شروع شد که بیدار شدم، ولی نه توی تخت خودم.بیدار شدم توی جایی که آسمونش خاکستری بود و زمینش انگار نفس نمی‌کشید.صداهایی توی ذهنم بودن. صداهایی که اسم نداشتن... ولی حس داشتن.یکی‌شون سرد بود، مثل سنگ مرمر خیس. یکی دیگه‌ش گرم بود، مثل صدای مادرم وقتی نگران بود.فهمیدم که این صداها از «اونا» میان. از خدایانی که این دنیا رو ساختن... ولی دیگه توش زندگی نمی‌کنن.اونا فقط نگاه می‌کنن. هدایت می‌کنن. بازی می‌کنن.و ما... ما فقط پیاده‌های روی صفحه‌ی خاکیم.ولی من فرق دارم.چون می‌تونم صداشونو بشنوم.شاید... چون قراره کاری کنم که بقیه نمی‌تونن.یا شاید... چون دیگه زنده نیستم.---کشف خدایان پنهاندیدن دنیاهای بین مرگ و زندگیجنگ با نیروهایی که دیده نمی‌شنو شاید پیدا کردن حقیقتی که بتونه انسان رو آزاد کنه...🕯️ فصل اول – بیداری (ادامه)> قدم اول، بیداری بود.ولی نه اون بیداری‌ای که از خواب شب میای بیرون و دستتو روی چشمات می‌کشی.این یه جور افتادن بود. مثل پرت شدن از یه بلندی، ولی بدون زمین خوردن.یه لحظه چشمام باز شد، وسط یه سکوت ترسناک.همه‌جا خاکستری. آسمون بی‌خورشید. هوا سرد، ولی نه سرد معمولی — یه سردی که انگار از توی استخون میاد.ایستاده بودم روی یه زمین ترک‌خورده.زیر پام خاک نبود، بلکه یه لایه نازک از چیزی شبیه شیشه‌ی سیاه بود که نفس می‌کشید.نه شهر، نه آدم، نه صدا.فقط من...و صدایی در درونم:«آریو... هنوز دیر نشده.»من اون صدا رو می‌شناختم. از سال‌ها پیش توی خوابام می‌شنیدمش.گاهی وقتی بیدار می‌شدم، هنوز صدای اون تو سرم می‌پیچید.گاهی هم حس می‌کردم اون صدا داره از دنیای ما عبور می‌کنه — از لا‌به‌لای دعوای پدر و مادرم، از تنهایی من تو اتاقم، از شب‌هایی که خیال می‌کردم من یه آدم عادی نیستم.---> قدرت.من از بچگی حس می‌کردم یه قدرتی تو وجودمه که هیچ‌کس نمی‌فهمه.قدرت تأثیر گذاشتن روی بقیه... یا شاید نجات دادنشون.حس قهرمان بودن داشتم، ولی هیچ وقت نفهمیدم از چی باید نجاتشون بدم.---همون‌طور که جلوتر رفتم، از دور یه سازه‌ی سیاه دیدم — مثل برج، ولی خمیده به آسمون.کنارش علامت‌هایی بود که با ذهن می‌تونستم حسشون کنم، نه با چشم.مثل حرف‌هایی از دنیای دیگر.هر قدم که جلو می‌رفتم، زمین صدا می‌داد.نه صدای شکستن یا ترک خوردن... صدای نفس کشیدن.انگار خود زمین زنده بود.و بعد، یه موجود، یا بهتره بگم یه سایه، جلوی راهم ظاهر شد...ادامه دارد---آریوآریوFri, 05 Sep 2025 11:07:56 +0330