https://virgool.ir/feed/@m_80101959شاگردی مرام ماست...fa2026-11-11 22:15:31https://files.virgool.ir/upload/users/1012256/avatar/TcdTGN.jpeghttps://virgool.ir/@m_80101959https://virgool.ir/@m_80101959/هدف-اما-انگیزه-است-m1zl08kwqnsqهدفمند باشیم...هدف اما انگیزه است!گویی آدمیان در گردابی از اختلالات قرار دارند که چه می خواهد بشود.دوستی میگفت برای نوشیدن یک لیوان آب هم انگیزه ندارم .عجایب خلقت رخ داده .انگیزهدر هاله ای از توهم قرار دارد ،افراد فکر می کنند اگر اتفاق خاصی باشد، انگیزههم ایجاد می شود.صحیح است!؟!!!!!قصد کردم عاملی را مطرح نمایم که انگیزه را از نقطه ای فراتر از آنچه خود میپنداریم نظاره گر است.انگیزه شور و شوق آنچنانی هم که عده ای فکر می کنندنیست ،قدرت بلامنازعه ای هم نیست ،انگیزه راه است. به یاد می آورم که دردانشگاه بسیار بی انگیزه بودم !!!انگیزه چیست دیگر؟؟؟؟مگر همین نیست که تویک لیوان آب بنوشی؟؟؟دانشگاه بزرگی که درس خواندم عجیب انگیزه نداشت، یادم می آید بچهدرسخوان ها انگیزه ام را می گرفتند، بچه درسخوان ها راه را می بندند. می دانیدوست مهربانم، آدمی با این بچه کم درسخوان نرمال چه لذتی می برد، اینها انگیزهی بیشتری دارند.شاید ضعف من هم این بود که احساس می کردم بچه درسخوانها راه را بسته اند .نه نه نهجالب نیست این راه ، مگر می شود عده ای راه را محصور کنند؟؟!!!!نه نمی شود . کم کم تعالی اتفاق افتاده را بررسی کردم که هیچگونه مانعی در آنوجود ندارد حتی بچه درسخوان ها ....یافتم که هر کسی انتهای راهش تعالی باشد، انگیزه هم دارد .می دانی اگر منطقداشته باشی می بینی بچه درسخوان ها عجیب فانوس هایی هستند در تاریکی وعجیب انگیزه هایی اند در بی انگیزگی. راستی هدفم بچه درسخوان ها نیست ،بلکه راه انگیزشی است. بسیار اوقات احساس می کنی اگر در یک راه تنها باشیهمه کار می کنی که راه را بپیمایی بدون چون و چرا . بپیمایی که به هدف برسی،ولی امان از آن لحظه ای که احساس کنی رقیب سختی هم در این مسیر داری ،شاید عده زیادی از ما را همین رقیب دلسرد کند ،یادمان برود که هدف پیروزی بررقیب نبوده بلکه هدف، هدف بوده!!!!اینک که اندازه ای آماده شده ایم می گویم که بس است. انگیزه ندارم بنویسم ،می دانی وقتی احساس می کنی نوشته ات را آدمهای بیشماری می خوانند، نوشتههای بیشماری با تو مقایسه می شوند ، دیگر انگیزه ات می رود ، آخر چون احساسمی کنی آن ها حتما پیروزند، راهت را که گم می کنی ، دیگران را پیروز می کنی،آخر چون هدف تبیین انگیزه بود ولی دردم ساقط گردید.راستی می دانی اگر همه افراد به اندازه کافی از راه خود اطلاع داشتند دیگراتفاقات ناگوار رخ دادنش به صفر تقلیل پیدا میکرد و میدانی اگر همه سعی میکردند راه را به بهترین نحو و در چارچوب خودش پیش ببرند، جوانه های قدرتخویش را بارورتر می کردند.خیلی از ما حتی خود من ،عجیب خود،کار و انگیزه خودرا در گرو اشیاء ، اشخاص قرار داده ایم که گویی اینها ریشه در جان مادارد.همیشه وقتی استادی اندکی به من در کاری توجه می کرد ، انگار کوهی ازانگیزه را به من می داد، از جهاتی هم خوب بوده . دوست من، انگیزه اما راه است.راستی یادآور می شوم در طول این نوشته قصد دارم معنی این جمله را یادآورشوم و بگویم چقدر این موضوع مهم است.چقدر سالها، ماهها ، ،روز ها و ساعت هامی آیند و می روند ، اما ما همچنان دنبال انگیزه ایم .انگیزه ای که ما را به راهبیاورد ، به هدف برساند و پیروز کند . سرشت شخصی هر کسی حکم می کند کهاحتمالا این انگیزه باید از بیرون به او داده شود ، اما من این اعتماد را به شمامیدهم که انگیزه تماما از درون شکل می گیرد. من اما گاهی از بی انگیزگی شدیدرنج می برم. میدانی گاهی انقدر منتظر می مانی تا فردی ،شئ ای ، ... بیاید و به توانگیزه بدهد ولی غافل از آن هستی که راه ناصحیح و هدف نامشخص تو را بیانگیزه کرده است. راستی به نظرت در حال حاضر معما حل شد؟ آیا واقعا راهانگیزه است؟آری؟؟؟خیر؟؟؟وقتی می دانی که فردا آخرین زمان برای تحویل پروژه ی کاری ات است و همینفردا می تواند برای کار و درجه کاری ات سکوی پرواز باشد ، انگیزه ات به اندازهکرانه آسمان فزونی می یابد که فردا در بهترین شرایط ممکن ظاهر شوی. آفریندرست حدس زدی هم اکنون اما به این می اندیشی که آیا هدف انگیزه آفریناست؟و یا انگیزه هدف آفرین است؟اندکی صبر...گاهی به این فکر می کنم که چرا فردا که قرار است تولد یک سالگی برگزار کنیمهر کسی که به سهم خود در آن دخالت دارد،نقشه ای دارد .می دانی هر کسجشن را به گونه ای می بیند، یکی می گوید مهم نیست که یک تولد بزرگ و زیبا باکیک تولد زیبا باشد، در این شرایط هدف بزرگ دیده نمی شود و می توان کیک راحتی چند دقیقه قبل از جشن هم تهیه کرد پس می نشینیم و تا چند دقیقه قبلاز جشن ، کیکی آماده می کنیم، این نمود بی انگیزگی می شود ،چرا که هدف بزرگو قابل احترام نیست که برای آن وقت گذارده شود. شخصی می گوید باید شیکترین جشن رقم بخورد کیک پیشاپیش سفارش داده شود و همینطور سایر موارد،این هم یک نوع هدف است. پس اتفاق یکی است ولی دید افراد بر اتفاق متفاوتاست. من اصطلاحش را احترام به هدف می گذارم . احترام به هدف، انگیزه میآفریند . از الان برای خودم ترسیم می کنم که بس است نشستن و منتظر ماندن ودر جازدن و در حاشیه امنیت قرار گرفتن برای ظهور نا خودآگاه انگیزه. راه راترسیم می کنم ، بررسی می کنم آیا راه و هدف مناسب و سود آورد است، آیاهدف بزرگ است ، آیا هدف شایسته احترام است. یادآور می شوم که هدف بزرگتوهم ایجاد نکند ، گاهی شاید هدف ورزش اول صبح است، شاید دید برخی ایناست که هدف حتما باید پول، سود، احترام و بزرگی نتیجه بدهد و از این هدفبزرگ یعنی سلامتی غافل شوند ، انگیزه پیدا می کنی که اول صبح از رویاهای زیباو رختخواب گرم و نرم خود حرکت کنی و به قدم زدن در پارک و ورزش مشغولشوی. حال آنکه اگر هدف قابل احترام نباشد به خودت می گویی اگر شرایط بهوجود آید ورزشی هم میکنیم . احتمال می دهم دوست گرامی ، تو هم مثل منجریان را گرفته باشی که واقعا در هر شرایطی راه، انگیزه است. تلاش دارمبگویم که در طول زندگی که داشته ام به نتایجی هم در این زمینه رسیده ام هرچند کافی نیست. امیدوارم کم کم که به پایان نزدیک می شویم برای دوستانگرامی بهترین راه تبیین شود. اگر از جهت علت و معلولی هم بررسی کنیم ، میبینیم که واقعا اگر فکر ایجاد معلول بسیار خوب ، زیبا و قابل ستایش وجودنداشته باشد، علت نمی تواند کارش را به بهترین شکل صورت دهد، نظر به اینکهشما می توانید عامل بهترین و شایسته ترین معلول باشید، انگیزه آفرین است.اگر معلول بزرگ باشد، عامل حداکثر تلاش خود را برای رخ دادن بهترین نتیجهبکار می بندد. راستی می بینی چقدر جالب و به ساده ترین روش، در حال برطرفکردن یکی از دغدغه های افراد هستیم . در این مدت کتابی خواندم که حدودااعلام می کرد که زیاد بزرگ کردن هدف هم امکان دارد آدمی را ناتوان کند، نمیگویم موافق نیستم ولی می گویم کوچکی هدف هم باعث رخ دادن اتفاقاتی میشود، از جمله اینکه کوچکی هدف باعث تعویق در انجام ، عدم توجه به کیفیتموجود و از همه مهمتر کاهش انگیزه لازم برای میل به اهداف بزرگ می شود .البته باید یادآور شوم خرد کردن یک هدف بزرگ به چند هدف کوچک بسیارتفاوت دارد با یک هدف خرد.من اکنون می گویم انگیزه را در لابلای اشیاء و اشخاص رؤیت نکردم ، بلکه انگیزهرا در متن راه و هدف خود دیدم ، مطمئن هستم تا اینجا اصل موضوع مورد توجهقرار گرفت و سعی می کنیم قبل از اینکه به انگیزه دادن سایر موارد به خود توجهکنیم به اهداف خویش و درجه اهمیت و بزرگی و ارزش آنها توجه کنیم . چرا کهانگیزه ای که از این مسیر ایجاد می گردد بسیار ماندنی و ارزشمند می باشد.همواره باید توجه کنیم به پایان راه ، اینکه هدف متعالی و ارزشمندی هست یاخیر؟ هدف بزرگ و ارزشمند، انگیزه آفرین است.یکی از دوستانم می گفت، پولکه نداریم، دیگر انگیزه ای هم برای کار و تحصیل نمی ماند، اما من مخالف ایندیدگاهم، زیرا افراد ثروتمند زیادی را هم مشاهده کرده ام که در سردرگمیعجیب خود گرفتارند و حتی توانایی برنامه ریزی برای نحوه استفاده از ثروت خوددر جهت رسیدن به هدف مشخصی حتی به اندازه آن پسرک روزنامه فروش چهارراه ندارد.هدف که بزرگ و قابل احترام باشد ، انگیزه شور و حتی پول آن همفراهم می گردد!!!! امید دارم در پایان به اصل موضوع که احترام به هدف ،انگیزهآفرین است را در حد معرفی هم شرح داده باشم .من اما اکنون از دوست گرامیخودم می خواهم بنظر تو هدف انگیزه آفرین است؟ و یا انگیزه هدف آفرین؟ امیددارم این جواب سرآغاز بزرگترین پیروزی تاریخ برایت شود!!!!سجاد رمضانیسجاد رمضانیSat, 03 Jul 2021 19:15:18 +0430