<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های f.a.s</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_79721999</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 13:35:11</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>f.a.s</title><link>https://virgool.ir/@m_79721999</link></image><item><title>بهترین تولد</title><link>https://virgool.ir/@m_79721999/بهترین-تولد-v8n67x20kviw</link><description>تو روز تولدم که دونفره بود یه پسر بچه کوچیک ۴ ساله بهم گفت چرا سعی نکردی تا یک جعبه هدیه خوب داشته باشی.چرا برات کسی چیزی نگرفت مثل گوشواره و گردنبند و دستبند.خیلی جدی گفت.منم گفتم  بهترین هدیه دنیا میدونی چی ؟گفت چی؟گفتم سلامتی و حال خوب و وجود تو و خانواده ام تو زندگیم.با گفتن این جمله خودم خیلی حال کردم.و واقعا خدارو شکر کردم که روز تولدم پسرم کنارم بود و با اون تولدمو جشن میگرفتم.اتفاق بدی قبلش افتاد که تصمیم گرفته بودم اصلا شمع روشن نکنم و جشن نگیرم و آهنگ تولد نزارم.اما بعد این حرف با اینکه نصف کیک رو خورده بودیم رفتم شمع گذاشتم رو باقی مونده کیک و آهنگ گذاشتم و خوشحالی کردم و شمع رو فوت کردم.و با پسرم لحظه های عالی رو گذروندیم.یکی از بهترین تولد های عمرم بود .خدایا شکرت . زندگی همین لحظه هاست </description><category>f.a.s</category><author>f.a.s</author><pubDate>Tue, 22 Sep 2026 00:00:06 +0330</pubDate></item><item><title>راه نجات</title><link>https://virgool.ir/@m_79721999/راه-نجات-kawj8l4rpr4p</link><description>بهار عمرم گذشت و هیچ شد .و این بهار هدر شد.جوانیم از بین رفت در دام عشق و نفرت .راه گریزنبود. با تمام وجود سوختمو آتش را حس کردم.خاکستر شدم اما نه خاکستری سرد خاکستر گرمی که با کمترین بادی دوباره شعله ور می‌شود.تمام وجودم پر شده از خشم و حسرت .زندگی در نگاهم به طوری زیبا جلوه میکرد عشق یک معجزه بود و دوست داشته شدن نعمت.از نعمت دوست داشته شدن از سمت عشقی که خودم به او بالو پر دادم بی بهره بودم.از عشق متنفر شدم و زندگی برایم جهنم شده.میخواهم فرار کنم اما مادر بودن دستو پایم را بسته.دلم میخواهد به دورترین نقطه بروم و فریاد بزنم شاید خالی شوم از درد و حسرت و خشم.اما توان این هم نیست.کسی میداند رهایی چگونه ممکن میشود؟</description><category>f.a.s</category><author>f.a.s</author><pubDate>Mon, 17 Nov 2025 12:17:22 +0330</pubDate></item><item><title>از نوشتن تا خوشحالی های کوچک و شناختن خودم</title><link>https://virgool.ir/@m_79721999/از-نوشتن-تا-خوشحالی-های-کوچک-و-شناختن-خودم-dzhfstfmh3n9</link><description>وقتی شروع به نوشتن کردم، خیلی استرس داشتم از نتیجه‌ی کار.اما وقتی نوشتم و خونده شد، استرسم تموم شد.حالا دارم با آرامش به همه‌چیز نگاه می‌کنم؛به تصمیمم برای نوشتن و منتشر کردنش، و احساس رضایت دارم از خودم.یه جورایی قربون خودم می‌رم و عاشق خودمم.دلم خواست بنویسم و این کارو کردم، و حالم همین الان بهتره.نمی‌دونم فردا چی می‌شه،ولی به وجود خدای مهربونم ایمان دارم و این کافیه.اینارو گفتم که بگم:خودمونو دوست داشته باشیم،برای خودمون ارزش قائل بشیم،و برای اینکه حال و احوالمون کمی بهتر بشه، تلاش کنیم.همه با یک هدیه‌ی گران‌قیمت خوشحال می‌شن،با حسابی پر از پول هم همین‌طور،با یک خانه و ماشین هم خیلی خیلی خوشحال می‌شن.ولی چرا خوشحال شدن گرون شده؟اگه خوشحالی گرون بشه، اون‌وقت خیلی سخت به‌دست میاد.این ما هستیم که خودمون گرونش می‌کنیم.حقیقتش، من با چیزهای کوچیک هم خیلی خوشحال می‌شم،و جالب اینجاست که اون‌ها دوامشون بیشتره.من با دیدن رقص دختر‌بچه‌ی ساختمان روبه‌رویی رو بالکن،یا خوردن بستنی یواشکی که بچه‌ کوچیکم متوجه نشه،یا ترسوندن همسرم با قایم شدن پشت در،و یا بردن توی بازی،جوری خوشحال می‌شم که نگو!وقتی بهش فکر می‌کنم، شاید دلیلش اینه که خودم فاعلش هستم.خودم خودمو خوشحال کردم.انگار سخت نیست خوشحال شدن...اول باید از خودمون انتظار داشته باشیم،بعد خودمونو بشناسیم،و برای خوشحال کردن خودمون تلاش کنیم. 🌿</description><category>f.a.s</category><author>f.a.s</author><pubDate>Fri, 31 Oct 2025 02:12:53 +0330</pubDate></item><item><title>برخورد درست</title><link>https://virgool.ir/@m_79721999/بدون-عنوان-benykstq7x10</link><description>اهمیت دادن به خودم یعنی چی ؟خیلی بهش فکر کردم.نظر خیلی از دوست و آشنا یا حتی تو فضای مجازی رو در این زمینه شنیدم اینکه خودت مهم باشی اینکه نظر بقیه مهم نیست اینکه زندگی من و به کسی ربطی نداره و.. بعضی جاها خیلی این موضوع پررنگ شده.مثلا امروز تا کسی رو میبینی چه غریبه چه آشنا میخوای ی تجربه یا یه نصیحت (به نظرم هشدار)رو باهاش اشتراک بزاری میگه به تو چه زندگی خودم.باید حد و حدود رو نگهداشت.جوری پرسید یا حرف زد که طرف مقابل زیر سوال نره.جوری حرف نزنیم که بقیه گناه کارن.جوری حرف نزنیم که داناترین فرد رو زمینیم.بی احترامی نکنیم.بی ادبی هم نکنیم.تمسخرم همینطور .میبینی چقدر باید مواظب بود و چه چیزهایی رو باید بهش فکر و دقت کرد.و بعد شروع به حرف زدن کرد.اما متاسفانه در واقعیت اینطور نیست.چی میشد اگه آدما مهربونتر بودن با همدیگه.ما خیلی وقتها واقعا درست صحبت نمیکنیم.فقط می‌خوایم حرفمون زده بشه حالا هر طور شده هر جا شده.به طرف مقابل اصلا فکر نمیکنیم.شاید ناراحت بشه شاید تو دردسر بیفته شاید خجالت بکشه.شاید اصلا حرف ما درست نباشه و اطلاعات ما غلط باشه.کمی صبر.ولی خیلی سخته.اونوقت بعد از اینکه حرف زده شد بسته به واکنش طرف رفتار میکنیم .شاید طرف رودر بایستی کرد و چیزی نگفت ما ادامه میدیم و ادعای درستی هم داریم.یا شاید طرف ناراحت شد و به رو آورد اما تو توجیه کنی.پس خیلی مهم .چرا این چیزا رو گفتم.همه ما تو این موقعیت ها بودیم یا شخصی بودیم که حرف نسنجیده زده یا شخصی بودیم که حرف نسنجیده شنیده نمی‌دونم بقیه چه کار میکنن.اما اگه به خودمون اهمیت میدیم باید طوری که احترام و ادب و درستی کلام تو صحبت هامون باشه جواب بدیم.این یعنی بخودم اهمیت میدم.اینکه چیزی که ناراحتم می‌کنه رو تحمل نکنم.حرف بزنم .اگه درست نشد راه حل دیگه ای شروع کنم.به خودمون اهمیت بدیم و نترسیم از حرف زدن.فریاد نزنیم.بی احترامی و بی ادبی نکنیم اما نزاریم دیگران با حرف های نسنجیده مارو قضاوت کنند و اذیتمون کنند.سکوت خوب ولی برای بعضی‌ها و بعضی وقتا جوابگو ..بیاین تمرینکنیم.</description><category>f.a.s</category><author>f.a.s</author><pubDate>Thu, 30 Oct 2025 12:41:28 +0330</pubDate></item></channel></rss>