<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های زهرا خدیری</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_79385079</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:47:23</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/476979/avatar/6HhYOW.jpg</url><title>زهرا خدیری</title><link>https://virgool.ir/@m_79385079</link></image><item><title>عمل</title><link>https://virgool.ir/@m_79385079/عمل-lafsgbyywaaj</link><description>پنج شنبه بعداز کلی هماهنگی و کلی هیجان ساعت 6 صبح رفتم که دوچرخه رو بردارم و برم که با گروهی که سه تا خانم و یه اقا بودن تا مسیری رو بریم که گروه اصلی که از شهریار می امدن میانه راه به ما بپیوندن اولش از این که تو خیابون بودم استرس داشتم ولی با همایت هم گروهی ها راه افتادم هوا خنک بود و خیلی دلچسب موقع رکاب زدن هوای خنک به صورتم می خورد رفتیم تا پیست فاز 5 اندیشه یه کم از مسیر طولانی ضعف کردم و نشستم بچه ها رفتن ادامه دادن من منتظر شدم ولی از خودم راضی بودم موقع برگشتن خیلی بهتر بودم کمتر از خیابون و ماشین ها میترسیدم حال خوبی داشتم خوشحال بودم که تونستم شروع کنم می خوام که ادامه بدم برای رسیدن به اینکه سفر برم با دوچرخه میدونم بهش می رسم باید تلاش کنم </description><category>زهرا خدیری</category><author>زهرا خدیری</author><pubDate>Sat, 15 Jul 2023 17:23:02 +0330</pubDate></item><item><title>در مسیر ارزو</title><link>https://virgool.ir/@m_79385079/در-مسیر-ارزو-nulmmfbbibab</link><description>شروع و عملچند وقتی بود که دوچرخه عزیزم تو راهرو خونه جا خشک کرده بود هر روز می دیدمش و به خودم می گفتم پس کی؟ و در جواب خودم رو توجیه می کردم که کار داری باید به کارهات برسی چون الویت انجام اون کار هاست .دیروز که رسیدم خونه باز دوچرخه رو دیدم و همو مکالمه بین منو زهرای وجودم شروع شد . به خودم حق دادم که دراز بکشم و یه قسمت سریال تماشا کنم پنجره رو باز کردم که هوای خونه عوض بهش ، چند دقیقه از سریال مونده بود که تموم بشه که صدای بچه ها که تو پارک روبروی خونه دوچرخه سواری می کردن مجبورم کرد برم سمت پنجره ، چند دقیقه نگاهشون کردم چقدر دلم بچه گی می خواست . گفتگوی من با زهرای درونم شروع شد من: امروز وقت خوبیه عرفان هم خونه نیست که بگه خطرناکه بهتره بری زهرا: یه کم از سریالت مونده اخه؟من:خب بعد می بینمش الان دلم دوچرخه سواری می خوادزهرا: تنهایی؟من بله ، چه اشکالی داره ؟زهرا:اگه از روی دوچرخه بیوفتی؟من: یه کم ترسیدم ، گفتم ممکنه بیوفتم ولی خب بلاخره چی تا کی از ترس افتادن انجامش رو عقب بندازمزهرا:امروز نرو من حال ندارممن: ولی من حال دارم و دلم می خواد برم لباس پوشیدم هندزفری برداشتم ، رفتم جلوی در تردید داشتم برای رفتن ولی گفتم برو نهایت ده دقیقه بعدش  برگرد خونه ادامه سریالت رو ببین .رفتم تو خیابون حس می کردم همه کارشون رو تعطیل کردن و به سمت من نگاه می کنن الان که راجع بهش حرف میزنم خنده م می گیره رفتم تو خیابون روبرویی که به نسبت خلوت تر بود نشستم رو دوچرخه پاهام میلرزید ولی گفتم شروع کن ،رکاب زدم راه افتادم وای خدای من چقدر خوب بود دو دور او خیابون رو بالا پایین کردم حس کردم احتیاج یه جای بزرگتر دارم رفتم تو بلوار جلویی که یه پارک هم کنارش بود شروع کردم به حرکت با صدایی خاله گفتن یه پسر بچه به سمت چپ برگشتم سه تا پسر بچه بودن که با دوچرخه هاشون اونجا بازی می کردن علی رضا که بعد اسمش رو پرسیدم ازم پرسید خاله هشت دنده س دوچرخه ت گفتم بله عزیزم گفت خاله دوچرخه ت خیلی حرفه ای گفتم ممنون بهشون گفتم پسرا من می ترسم از دوچرخه سواری می شه کمکم کنید با اشتیاق قبول کردن بهم کار با دنده هارو یاد دادن تو خیابون راهنماییم می کردن که مراقب ماشین باشم خلاصه که خیلی ازشون یاد گرفتم حدود چهل و پنج دقیقه رکاب زدم بعد برگشتم خونه خیلی حس خوبی داشتم قدم بزرگی برداشته بودم یه خودم گفتم افرین تونستی البته که بارها  ثابت کردی می تونی ، میخوام حالا که شروع کردم ادامه بدم و به ارزوم که سفر با دوچرخه س برسم </description><category>زهرا خدیری</category><author>زهرا خدیری</author><pubDate>Thu, 15 Jun 2023 08:10:29 +0330</pubDate></item><item><title>ارزو</title><link>https://virgool.ir/@m_79385079/ارزو-iss33rirc5cs</link><description>ادما با داشتن ارزو صبح ها راحت تر از رختخواب کنده می شن .(البته نظر شخصی منه) ارزو های زیادی داشتم که تو بالا پایین های زندگی فراموششون کردم یکی از اون ها ارزوی دوچرخه سواری (منظورم به صورت حرفه ای ) بود روزی که افشین گفت دوچرخه سارا رو می خواد بفروشه و ترجیح میده به اشنا بده تو سرم یه صدایی گفت بگیر منم به حرفش گوش کردم اوایل غروب ها تو پارک روبه روی خونه رکابی میزدم ولی به مرور کم شد و الان چند وقته که اصلا سوار نشدم تو یک سال گذشته شدیدا گوشه گیر شدم و دلم تنهایی و سکوت می خواست یه کم اوضاع داشت از کنترل من خارج می شد . تصمیم گرفتم پیش روان درمانگر برم تشخیصش افسرده گی بود پذیرفتم و شروع کردم به انجام تمریناتی که میداد بعداز چند ماه ارزوی دوچرخه سواری دوباره تو وجودم شروع کرد به خودنماییهفته پیش رفتم تو پارکینگ تا بین همه دوچرخه ها دوچرخه م رو که دو سالی بود همون جا خاک می خورد رو بر دارم ببرم پیش یه تعمیرکار تا چک کنه بعداز کلی گشتن پیداش کردم دست گرفتم بردم برای تعمیر خوشبختانه مشکلی جز کم بادی نداشت خیلی خاک گرفته بود به توصیه اقای تعمیرکار دوچرخه بردمش کارواش شستمش و برش گردوندم خونه برای قدم بعد دنبال یه گروه دوچرخه سواری هستم که شروع کنم ارزو دارم با دوچرخه مسافرت کنم ، برای رسیدن به این ارزو باید قدم به قدم جلو برم </description><category>زهرا خدیری</category><author>زهرا خدیری</author><pubDate>Mon, 05 Jun 2023 15:45:35 +0330</pubDate></item></channel></rss>