<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های علی موسوی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_79377912</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:52:25</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1771819/avatar/EkSaGT.jpg</url><title>علی موسوی</title><link>https://virgool.ir/@m_79377912</link></image><item><title>حرف هایی برای خالی شدن ته نشین های مغزم</title><link>https://virgool.ir/@m_79377912/حرف-هایی-برای-خالی-شدن-ته-نشین-های-مغزم-frcxlp8qoals</link><description>امروز 28 شهریور 1401 هست و من اومدم اینجا یه سری از انرژی های منفی و چیزای ته نشین شده تو مغزم رو اینجا بنویسم تا یه ذره ذهن آروم داشته باشه و فضایی برای اینکه بتونم مغزم رو پر از انرژی مثبت کنمسلام اسم من علی عباس پور هست ولی فامیلیمو دوست ندارم به خاطر همین از فامیلی مادرم که موسوی هست استفاده میکنم حتی بعضی از رفیقام فکر میکنن واقعا فامیلیم موسوی هست بگذریم...عاشق تکنولوژی و کامپیوترم از زمان بچگی فقط و فقط سر کامپیوتر بودم و تمام چیزارو خیلی زود تر از سنم یاد گرفتم.گذشت و گذشت... تا زمانی که تصمیم گرفتم یک کانال یوتیوب بزنم یه کانال دانستنی زدم و شروع کردم به فعالیت ادیت ویدیو هارو خودم انجام میدادم این ادیت زدنا باعث شد من تو ویدیوسازی مسلط بشم پیشنهاد کار گرفتم از اینستاگرام پیچ های بزرگ و..شروع به فعالیت کردم 50 هزار تومن در اوردم از یک ویدیو و اون 50 هزار تومن برام شبیه یک میلیون ارزش داشت خیلی خیلی خیلی حس خوبی بود شبا که میخواستم بخوابم خیلی ذوق داشتم و به خودم افتخار میکردم که میتونم خودم تو سن 16 یا 17 سالگی پول در بیارم.گذشت و گذشت با یه دختری آشنا شدم...چون شخصیتم یه طوریه که فقط و فقط به فکر پیشرفت کردن هستم و بیزینس و.. توی اون سن نمیتونستم کسی رو گیر بیارم که شبیه من باشه بهش میگفتم من با این وضعیت برم جلو ماشینم میگیرم تو فقط صبر کن و پشتم باشمیگفت باشه ولی حسی که بهم انتقال میداد این بود که داشت مسخرم میکرد...بازم میگم چون خصوصیات اخلاقیم یه طوریه که حتی مادر و پدرم و داداشم باهام نمیسازنانتظار خیلی زیادی از شخص  دیگه ای نداشتم :)جدا شدیم حس عشقی نبود و اگر باشه تو اون سن فیک بوده به خاطر هورمون ها و...یه حس وابستگی داشتم که اون اذیتم میکرد باعث شد به کارم ضربه بزنه و کم کار بشم طوری شده بود که مثلا تو یه مهمانی داشتم صحبت میکردم یهو یادش میفتادم و گریم میگرفت ولی ولی خیلی زود خودمو جمع کردم و به خودم اومدم من اینطوریم که بعد از یه ناراحتی سنگین میتونم کارای خیلی قوی انجام بدم انگار حس و انرژی و قدرتم چند برابر میشه خلاصه..دوباره مشغول به کار شدم این حس تنهاییه یه خورده اذیتم میکرد چون لذت باهم بودن رو تازه تجربه کرده بودمولی ادامه دادم و گفتم باید به اون چیزی که گفتم عمل کنم چون طرف اشنامون بوده و امکان داشت بعضی جاها ببینمش ..ادامه به کار دادن کردن و پیشنهاد های بزرگ گرفتم و گفتم من به جای اینکه پولمو خرج تفریح خودم کنم برم یه ماشین خوب برای خودم بگیرماینجاها دیگه من اخرای 18 بودم شروع کردم با پدر و مادرم در این باره صحبت کردم و گفتن که تو فرض کن ماهی 4 میلیون قسط داری و قسطط از همین الان شروع شده به ما اثبات کن که ماه بعد 4 مییون پول تو حسابتهمن با اون کارایی که داشتم دوباره شروع به چرخیدن کارهای جدید کردم اینقدر کارم زیاد شده بود که یه کامپیوتر دیگه اضافه کردن تو خونه خلاصه اون پولو اوکی کردم :) خانواده اینجای داستان متوجه شد که حرفی که من میزنم جدیه و واقعا میتونم از پسش بر بیام شروع به کارهای اولیه برای وام شدیم صد میلیون تومن وام میخواستم بگیرم شوخی نیستا میدونم مبلغی نیست ولی برای من نوجوون 19 ساله 100 میلیون واقعا پول زیادی بودراستش یه خورده میترسیدم چون این کارایی که من داشتم نه قراردادی داشته نه چیزی همینطوری دوستانه کار میکردم وام اوکی شد و ماشینم رو گرفتم چون یه مبلغی از قبل پس انداز داشتم تونستم یه 206 صندوقدار بگیرمماشینی که اینقدر دوسش داشتم همیشه پس زمینه کامپیوترم میزاشتم داشتم کار میکردم هر ده دقیقه یه ربع یه مکث میکردم و میرفتم به اون عکس یه نگاه مینداختم و دوباره شروع به کار میکردم :)از اون روز حس میکردم روزای خوبم شروع شده و واقعا هم همینطور بوده خیلی لذت زیادی میبردم از رانندگی چیزی بود که از بچگی بهش علاقه داشتم ولی هیچ موقع به پدرم نگفتم ماشینتو بده تا باهاش یاد بگیرم به سن قانونی که رسیدم به خودم گفتم تو عمرا نباید سوار ماشین بابات بشی پس فردا یه مشکلی پیش بیاد میگه تو سوار شدی و فلان ...به خاطر همین اصلااا پشت فرمون نشستم تا خودم برای خودم ماشین خریدم:)حس خوبی بود که تو 19سالگی ماشین زیرپامه همه فامیلا شوکه شده بودن و منم اصلا برام مهم نبود همینطوری خنثی جلو میرفتم هر روز با ماشینم به بهونه های مختلف میرفتم بیرون اون حسی که اون اولا داشتم شبیه کسی بود که زیر پاش بنز بود نمیدونم شما هم اینطوری هستین یا نه ولی من وقتی خودم زحمت میکشم یه چیزی میخرم خیلی لذت بخشه برام...قسط اول وام اومد به خوبی پرداخت کردم گذشت و گذشت.... یک سال شد یک سال و نیم شدتو این مدت هم پول داشتم هم ماشین فقط دنبال یه همدم یه همراه برای خودم بودم که نتونستم پیداش کنماین حس تنهایی اذیتم میکرد ولی با ماشین اون حس یادم میرفتدیدن یه وسیله ای میخرین بعد از یه مدت ذوقش از بین میره؟من هنوزم که هنوز حتی همین الان که دارم این جا حرفای دلمو مینویسم ذوق دارم و بینهایت دوسش دارمیه اتفاقی افتاد که من کارام ضعیف شد و انگیزم برای کار کردن خیلی کم شده بودنمیدونستم برای چی... شاید نیاز به یکی داشتم مثل بقیه حس میکردم من مثل ادمای دورم نیستم نه اینکه خیلی خاص باشم نه... فقط اینکه دوست داشتم شبیه ادمای دیگه باشم بگم بخندم ولی اینطوری نبودم نمیدونم چرا حس میکردم خود واقعیمو گم کردم اصلا از هیچ چیزی به غیر از ماشینم لذت نمیبردم زمانی که ماشین اومد من دیگه هیچ انگیزه ای برای کارکردن پشت سیستم نداشتم چون انرژی خوبی بهم نمیدادیه چند ماهی بیکار شدم خیلی حرص میخوردم شبا نمیتونستم بخوابم حالم خوب نبود خانوادم قسطمو برای یه مدت کوتاهی دادن یه 3 یا 4 ماهی میشه گفت از طریق شوهرخالم یه پیشنهاد کاری که گرفتم که یکی از دوستان شوهر خالم یه شرکتی تاسیس کرده بود و نیاز به یه نیرو در بخش رسانه داشت و شوهر خالم منو معرفی کردمن خیلی خوشحال شدم ولی اینجا یه مشکلی بود من قائم شهر زندگی میکردم و اون کار تو آمل بود یعنی چیزی حدود 60 کیلومتر فاصله پدرم قائم شهریه و مادرم متولد آمل هست تمام فامیلای مادریم توی آمل بودن و مادربزرگم بهم گفت تو بیا پیش من زندگی کن (چون پدربزرگم فوت شده)من تصمیم نهایی رو گرفتم و تمام لباسامو جمع کردم و برای همیشه اومدم آمل استخدام شرکت شدم و روز اول شروع به کار کردمخیلی حس خوبی بود که با آدمای جدید آشنا شدم چون آدمی بودم که زیاد با کسی صحبت نمیکردم این یه حس خیلی خوب برای من بود که تونستم ارتباطمو با ادما بهتر کنم و روابط عمومی خودمو افزایش بدمروازی خوبی بود تا اینکه من یه حس افسردگی گرفتم همین الان که دارم تایپ میکنم اشکم دراومدهچون خودم واقعا کلافه شدم که چرا این حس رو دارم یه خورده این جا به جایی اذیتم میکنه بعضی شبا شده که هیچ کسی نبود و بعد از سر کار حال و حوصله خونه نداشتم فقط یه جایی رو میخواستم که با چند تا دوست برم بیرون ولی هیچ کسی دورم نبود :)تمام دوستای قائمشهرمو خط زدم چون به زور باهاشون بودم اصلا هم فرکانس با من نبودن متوجه میشین چی میگم اصلا درک نمیکردم کارشون رو ...توی آمل هم کسی نبود بعد از سر کار بلند میشدم میرفتم سر خاک پدربزرگم گریه میکردم یه خورده دلم آروم میشدبین خودمون باشه به من نمیخوره که من گریه کنم ولی خیلی دلم نازکه و زود اشکم در میاد با ماشین یا پیاده که میرم بیرون دو نفر که عاشقونه همو دوست دارن رو میبینم بهشون حسودیم میشه یه شبایی با خدا صحبت میکنم و واقعا چرا من نباید یکیو داشته باشم منی که دوستای دختر زیادی دارم و همشون میدونن که من قدرت درک بسیار بالایی دارم و میتونم واقعا کارایی رو برای کسی که دوسش دارم انجام بدم که یه فرد 30 ساله نتونه انجام بده </description><category>علی موسوی</category><author>علی موسوی</author><pubDate>Mon, 19 Sep 2022 14:44:40 +0430</pubDate></item></channel></rss>