<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های جمیله البوشوکه</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_79233878</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 16:37:08</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>جمیله البوشوکه</title><link>https://virgool.ir/@m_79233878</link></image><item><title>زمین زادگاهم</title><link>https://virgool.ir/@m_79233878/زمین-زادگاهم-i9tpcoo2vvem</link><description>سلام مادرم من آری مادرم من چندیمن زاییده تو هستم زمینم مهربانم می خواهم مادر بناممت که چون همه جان و تنم از جنس توست و مرا چون کودکت از ذره ذره اب وجودت می نوشانی که من بزرگ شوم ونامم را انسان بنهم تو را سپاس که زیبایی خلقت را در خود نهفته ای به هر جا بنگرمت خود خلقت ناب هستی خاکت می رویانت دریایت می نوشاند و حیات می بخشدجنگل هایت هوا می دهند و کوههایت رازهایی استقامت و ...و.... مهربانم زمین همه اینها را بستری برای آرامش من می آفرینی ولی من گاه با نادانیم ریشه بر عمق وجودت می زنم چو فرزندی که مادرش را می آزارد  مراببخش که گاه آمدم و لذت برم و قعر جنگل‌هایت را سوزانده ام و بی تفاوت می گذرم مرا ببخشش که کوتاهی خودم را تقدیر روزگار و پدیده های جوو واجور می گذارم و نمی گویم که تالابهایت جنگل‌های زیبایت و سرزمین ماهییهایت را آلوده کرده ام مرا برای هر آنچه ظلم در حقت نماده ام ببخش که مادری مهربان چون تو در هیچ جای کهکشان نخواهد بود چرا که پروردگارم همچو من که به نام اشرف مخلوقات آفرید تو را بستر و محل زیست این برگزیده انتخاب کرد پس من وتو هر دو برگزیده ایم تو مهربانی و من گاه گاهی نا آرام می دانم باز مرا به خاطر سهل انگاربهایم می بخشی و حتی بعد از مرگم تو تنها جایی هستی که مرا در قلبت جای می دهی و سپاس و هزاران سپاس بر خلقتت که برگزیده ترین خاک در جهان هستی </description><category>جمیله البوشوکه</category><author>جمیله البوشوکه</author><pubDate>Sun, 21 Mar 2021 19:04:23 +0330</pubDate></item><item><title>زمین زادگاهم</title><link>https://virgool.ir/@m_79233878/زمین-زادگاهم-p3kosvtdszre</link><description>سلام زمین عزیر من امروز از خلقت‌های خدا تو را زادگاهم می نامم چرا که بستر آرام تمام مخلوقات پروردگارم هستی تو گهواره من و من همان کودک آرامیده در دامان مادر هستم که سر برسینه مهربانت از هر آنچه در خود پروراندی چه نبات و چه جاندار که خداوند ارزانی فرموده تغذیه می کنم تا بزرگ بشم و انقدر که سر تعظیم بر خاک که از خاک افریده شده ام بیارم و رشد می کنم گاهی چون درخت و گاهی بوته ای ولی باز هم ازت ممنونم که مرا سوق می دهی انقدر که بزرگ شوم وکوچک نمانم  و بدانم این بزرگی درخت ریشه در تو تنیده و ایستاده باز به تو باز خواهم گشت که این گذر ایام سفیدی روزهای از دست رفته ام رادر موهایم نمایان می کند و باز هم ایستاده به تو باز خواهم گشت تا روزی که مرا به تو می سپارند آن روز نه قد دارم و نه موی سپیدی  ومن به آغوشت باز می گردم تا خاک زمینت شوم دوستت دارم زمین که با همه بدیهایم می بخشی و باز مرا در خود می پذیری تا بتوانم ریشه درختی یا بوته ای دیگر باشم </description><category>جمیله البوشوکه</category><author>جمیله البوشوکه</author><pubDate>Sun, 21 Mar 2021 10:50:33 +0330</pubDate></item></channel></rss>