https://virgool.ir/feed/@m_79044337fa2026-11-11 07:56:01https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_79044337https://virgool.ir/@m_79044337/رسالت-tqotk5rvpntyیکی از بچه ها گفتش رضا ، یه فامیل داریم عاشق اینه که تا کله بره تو آشغالا و چیزایی که مورد بازیافت شدنه رو در بیاره.می‌گفت کیف میکنه از اینکه پلاستیکارو پاره میکنه و میبینه مردم چی میخورن و بعدش چیزای بازیافتی رو جدا کنه.یا خیلی شکر گزاری میکنه از اینکه مردم غذا دارن که بخورن.من وقتی اینو شنیدم اولش کپ کردم...ولی گفتم ، اینم رسالته.چون کسی که عاشق رسالتش باشه دقیقا همینه.یکی دیگه هم گفت : رضا ؟ من به درد هیچی نمی‌خورم.گفتم مگه میشه ؟ گفت آره.گفتم چیو خیلی بلدی ؟ گفت نصب ویندوز رو بلدم.منم گفتم آگهی بذار دیوار بگو نصب ویندوز‌ رایگان.میگه رضا ! پاره کردن منو از بس زنگ میزنن 😂می‌خوام بگم، از صفر شروع کن.اگه مهارتی داری که این مدلیه بذار دیوار.برای شروع خوبه.مهم اینه که باسن مبارکت رو یه تکونی بدی.اگه بچه داریت خیلی خوبه ، از بچه های خدا که دست مردم امانته ، تو خونه خودتون نگهداری کن.ببین...کسی که کارش برای خودش ارزشمنده ، به همچین مسیری هدایت میشه.هر کسی از طرف خدا انگار یه هدیه ای داره....اون هدیه به شکل یک عشقه. هر کسی برای یک مسیری ساخته شده. وقتی تو مسیر رسالتت رشد می‌کنی ،احساس ارزشمندیت میاد بالا و به خاطر همین مدارتم میاد بالا.وقتی مدارت رو‌ میاری بالا ، آدمای اطرافتم توانمند تر و با کیفیت تر میشن.m_79044337m_79044337Thu, 17 Sep 2026 21:24:04 +0330https://virgool.ir/@m_79044337/حکایت-جالب-cealfs92j4rp#داستانیکی بود، یکی نبود.یه روز یه مُرید و یه مُرشد دانا ، با هم راه افتاده بودن و سفر می‌کردن.توی یکی از سفرهاشون، وسط یه بیابون راه رو گم کردن.هرچی گشتن نتونستن مسیر درست رو پیدا کنن .تا به خودشون اومدن، شب شده بود.یه‌دفعه از دور یه نور دیدن.خوشحال شدن و با عجله رفتن سمت نور.وقتی نزدیک شدن، دیدن یه زن توی یه چادر کوچیک و ساده، با چند تا بچش داره زندگی می‌کنه.زن با مهربونی ازشون استقبال کرد و اون شب مهمونشون کرد.تنها چیزی که برای خوردن داشت، شیر یه بز بود.اون زن همون یه بز رو داشت و با همون زندگی‌شون رو می‌گذروندن.زن از شیر همون بز به مرید و مرشد داد تا یه چیزی خورده باشن و گرسنه نمونن.صبح روز بعد، مرید و مرشد از زن تشکر کردن و راه افتادن.اما توی مسیر، مرید مدام به اون زن و بچه‌هاش فکر می‌کرد.با خودش می‌گفت:«این بنده‌های خدا فقط همین یه بز رو دارن. چطوری با همین یه بز زندگی می‌کنن؟ کاش می‌تونستم یه جوری کمکشون کنم.»بالاخره طاقت نیاورد و ماجرا رو برای مرشد تعریف کرد.مرشد یه کم فکر کرد و گفت:«اگه واقعاً می‌خوای بهشون کمک کنی، برگرد و اون بز رو بکش!»مرید با شنیدن این حرف حسابی تعجب کرد.با خودش گفت: «چرا باید بز این خانواده رو بکشم؟! این که تنها دارایی‌شونه.»ولی چون به مرشدش ایمان داشت، چیزی نگفت و برگشت.شب، وقتی همه‌جا تاریک بود، رفت و بز رو کشت و بعد هم از اونجا دور شد.سال‌ها گذشت.مرید همیشه با خودش فکر می‌کرد که بعد از اون اتفاق چه بلایی سر اون زن و بچه‌ها اومده.همیشه عذاب وجدان داشت و دوست داشت یه روز بفهمه سرنوشتشون چی شده.تا اینکه یه روز، مرید و مرشد وارد یه شهر خیلی زیبا شدن؛شهری که از نظر تجارت و ثروت، معروف‌ترین شهر اون منطقه بود.از مردم سراغ بزرگ‌ترین تاجر شهر رو گرفتن.مردم هم اونا رو به یه قصر بزرگ داخل شهر راهنمایی کردن.وقتی وارد قصر شدن، با یه زن خیلی ثروتمند و محترم روبه‌رو شدن.زن لباس‌های خیلی شیک و گرون‌قیمت پوشیده بود و کلی خدمتکار دور و برش بودن.زن طبق معمول با روی خوش از مسافرها استقبال کرد و دستور داد براشون لباس نو بیارن و یه جای راحت برای استراحتشون آماده کنن.بعد از اینکه مرید و مرشد کمی استراحت کردن، رفتن پیش زن تا درباره راز موفقیتش ازش بپرسن.زن که فهمیده بود با آدم‌های دانا و باتجربه‌ای طرفه، قبول کرد و شروع کرد به تعریف کردن داستان زندگیش...گفت :«سال‌ها پیش شوهرم رو از دست دادم. من موندم و چند تا بچه و تنها بزی که داشتیم. با همون یه بز زندگی‌مون رو می‌گذروندیم.یه روز صبح از خواب بیدار شدیم و دیدیم بزمون مرده. دیگه هیچ چیزی نداشتیم. اولش خیلی ناراحت و ناامید شدیم، چون واقعاً نمی‌دونستیم باید چیکار کنیم.ولی بعد از یه مدت فهمیدیم که چاره‌ای نداریم. مجبور شدیم برای اینکه بتونیم زندگی کنیم، هر کدوم دنبال یه کاری بریم.اوایل خیلی سخت بود، ولی کم‌کم هر کدوم از بچه‌هام توی کاری که شروع کرده بودن موفق شدن.پسر بزرگم یه زمین کشاورزی خیلی خوب پیدا کرد و شروع به کار روی اون کرد.یکی دیگه از بچه‌هام یه معدن پیدا کرد که توش فلزات باارزش وجود داشت.اون یکی هم شروع کرد با قبیله‌های اطراف دادوستد کردن.کم‌کم وضعمون خیلی خوب شد. با پول و ثروتی که به دست آوردیم، این شهر رو ساختیم و حالا هممون کنار هم زندگی می‌کنیم.»مرید وقتی این حرف‌ها رو شنید، تازه فهمید منظور مرشدش از کشتن اون بز چی بوده.اشک توی چشماش جمع شد و با خودش گفت:«اگه اون بز رو نمی‌کشتیم، شاید این خانواده هیچ‌وقت مجبور نمی‌شدن از اون شرایط بیرون بیان و دنبال راه‌های جدید برای زندگی برن.»گاهی وقت‌ها ما هم توی زندگی یه «بز» داریم؛ چیزی که بهش وابسته‌ایم و باعث شده به همون شرایط فعلی راضی بشیم.گاهی برای پیشرفت کردن، باید از چیزی که بهش عادت کردیم دل بکنیم و جرئت کنیم یه راه جدید رو امتحان کنیم...｢🇮🇷۰𝐉𝐨𝐢𝐧 ➜ @shiee_cafe ｣در سروش｢🇮🇷۰𝐉𝐨𝐢𝐧 ➜ @shiee_cafe ｣m_79044337m_79044337Thu, 17 Sep 2026 21:16:35 +0330