<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های محمد جواد رمضانی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_78067227</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 07:12:01</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>محمد جواد رمضانی</title><link>https://virgool.ir/@m_78067227</link></image><item><title>قرنطینه</title><link>https://virgool.ir/@m_78067227/قرنطینه-ge2isnihfmqx</link><description> اون روزای اول قرنطینه که می گذشت به این فکر نمیکردم که چقدر از خانوادم دورم، تا اینکه حدود 3 ماهی شد که نه تونستم مادربزرگمو ببینم  به خاطر شرایط سخت قرنطینه و رعایت حال خانواده و متاسفانه باید اینقدر می موندم تا خاله هام برن پیشش و بتونم باهاش تصویری صحبت کنم،آخه خودش یه گوشی ساده داشت. خیلی شیرین و دوست داشتنیه تو چادر نماز گل گلیش و اون قربون صدقه هایی که برای نوه ارشدش میره و اینکه یه روز تصمیم گرفتم کمی اذیتش کنم. :)از سری اذیت ها و شوخی هایی که تو این ایام باهاشون کردم این بود که  یسری بهش زنگ زدم بعد که گوشی  ور داشت شروع کردم به فوت کردن  :) (شما انجامش ندین) بنده خدا هی میگفت الو الو...یهو گفت جنون داری مگه ......( یه فحش آبدار)  و از ترس سریع گوشی رو قطع کردم و بعد اون فحش دیگه آدم سابق نشدم... :)خلاصه گفتین چه آپشن هایی به گوشی اضافه شه، خیلی دوست داشتم وقتی تصویری باهاش صحبت میکنم حداقل اون بوی چادر نمازشو حس میکردم.#روایتگرباش#روایتگرباش</description><category>محمد جواد رمضانی</category><author>محمد جواد رمضانی</author><pubDate>Sun, 20 Dec 2020 15:51:36 +0330</pubDate></item></channel></rss>