https://virgool.ir/feed/@m_78009575fa2026-11-10 21:54:47https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_78009575https://virgool.ir/@m_78009575/من-در-مواجهه-با-این-اتفاق-اولین-لایه-از-سایه-ام-را-دیدم-قسمت-16-x8q5percqeerمریم و ارش ،مدنی به هم خیره ماندند ،ارش دستان مریم را به گرمی تمام فشرد، دستان مریم بی حس و بی حس شده بود از شدت فشار، صورتش چین برداشت به روی خودش نیاورد ،فکر کرد شاید ارش میخواهد، با این کار عمق درک و فهم خودش را اثبات کند و بگوید، من از جسم تو رد میشم و عمق نگرانی و ناراحتی تو را لمس خواهم کرد ،فقط بگزار من دستم به ان سینه ی پر از اشک و اهت برسدمریم، دستانش را عقب کشید دستانش قرمز شده بود ،جوری که اگر دستانش را، از طغیان افکار ارش عقب نمیکشید ،دستی برایش باقی نماند بودارش، متوجه نگاه های خنثی و خالص مریم شد ،دستانش را کلا عقب گذاشت و با تامل صحبت کرد_____مریم، اخه من به جز تو کی و دارم توی این دنیا، درسته عذابم میدی، ولی تو هم مقصر نیستی، میدونم توی خونه ی پدرت چه بلا و غوغایی با پا میشد، من درکت میکنم که چقدر برات سخت بود، برای هر چیزی باید جواب پس میدادی، اخه بعضی وقتا ادم دلش میخواد خراب کنه ،مسئولیتش نداشته باشه از وجود فشار و فهم متنفر میشهاخه تو چی میدونی، تو یک مردی توی یک خونه ای بزرگ شدی که ،نه زن ستیزی بود نه کمال گرایی، تو همش در دریای زلال کلام مدیتیشنی و خردگرایانه مادر و پدرت ،شنا میکردی، تو نمیفهمی ارش، ولی الان موضوع این نیست، موضوع این که من ،نمیخوام تو به خاطر من ،تفاوت های زندگی تو کنار بزاری و جلوی من اب شی، من همچین ارشی نمیخوام حس عذاب وجدان و گناه میگیرم تو رو خدا بیا از هم طلاق بگیریمارش یخ کرد ،هم صورتش و هم دستانی که کنار گذاشته شده بود، زبانش بند آمده بود و کلمه طلاق هی در ذهنش تکرار و تکرار میشد، دشتانش را برروی پیشانیش گذاشت و از فشار دستانش، صورتش کویر لوت شد ،انچنان خشک و بی اب انگار ترک قلبش به جسم او هم رسیده بود و دستانش به اختیار به جسم خود چنگ و چنگ میزد ،چشمانش را بست و موهایش را کشید_____ طلاق، باشه بعد از اینهمه بدو بدو ،کلمه طلاق و پیش میکشی ،بنظرت من میتونم این درمان ناکافی و ناوارد و تحمل کنم ،گفتم بیا بریم دکتر بهتر ،گفتی نه همین خوبه، گفتم بیا با هم توافق کنیم، کردیم ولی زندگیمون توی هوا بود ؛و معلوم نیست چه کار کردیم که دوباره از پشت با خنجر، به رابطه و نخ نازکی که رابطمان را نگه داشته می‌خورد، و هر لحظه ممکن بود ان را پاره کند چرا من و ناامید میکنی ؟نمیدونم ، فقط میدونم، اینجوری لازم نیست با یک فرد خردادی بی سر و پا و نمک نشناس زندگی کنی ،متاسفم ارشمیخواستیم یک دلمه فقط بخوریم، تو کوفتم کردی اصلا میدونی چیه ،دیگه خسته شدم از مودی بودنت، عقده ها و نیاز های بچگیت و باید سر من خالی کنی ؟ به پسرمون فکر کن، فکر کن بفهمه چقدر پشتش خالی میشه ،کی میخواد حمایتش کنه، کی میخواد پرستار و مرهم زخمش بشه ،کی میخواد الگو و قهرمانش باشه، کی میخواد طنابی باشه که اونو از دره عمیق و دلهره اور جهل و مسئولیت های دشوار بالا بکشه؟+ نمیدونم ،اما هر کی که در اینده پرستار و پهلوان زندگیش میشه، همیشه نمیتونه کمکش کنه و مرهم زخمش و نگرانیش باشه، ولی ما نباید به خاطر اون اینهمه شرایط و وخیم و وخیم تر کنیم ،از کجا معلوم من خوب شدم، از کجا معلوم زندگیم به حالت اولش برگشت ،میگن هر انرژی به خود ادم بر میگرده ،اما این رابطه رو میشه برگرداند؟ فکر نکنم ،فکر کن توی همچین جایی بزرگ شه ،خودمون میشم دشمن و حتی توی رویا و خواب او را ول نمیکنیم و تا پاسی از شب او را، دنبال خواهیم کرد، بیا تمامش کنیمیگانه هادیانیگانه هادیانFri, 30 Oct 2026 15:16:47 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/من-در-مواجهه-با-این-اتفاق-اولین-لایه-از-سایه-ام-را-دیدم-قسمت-15-c7rflo5hockeصدایی ، از خانه نمی امد ،سکوت خالص بود یک لحظه نگران شدم، توی دلم میگفتم ،نکنه نکنه، نمیدونم چرا دلم شور میزد احساس کردم، دلم و توی همون خونه شون جا گزاشتم، دلواپس بودم، خیلی دلواپس معلوم نبود ،چرا مریم با ارش اینجوری شده بود، طاقت نیاوردم و دوباره وارد خانه شدم، صدای باز شدن در خانه که انگار تازه و طراوت سال نو و خونه نو رو ندیده بود، باز شد. ارش و مریم رو که دیدم ،فقط تماشا کردم، تماشا بدون قضاوت، بدون حسرتارش ،نفسی کشید ارام و با تامل به چشمان مریم، نگاهی سنگین انداخت، نگاهی پر از هزارتوی احساسات و عواطف گیر کرده، قاشقی به مریم داد، بدون اینکه، دوباره بع مریم نگاهی کنه ،گفت :(( بگیر ،قاشقی که اولین بار توی این خونه، باهاش غذا خوردی هست ))مریم، اشک هایش را پاک کرد و نفسش را حبس کرد :(( تو، از کجا میدونی من از این قاشق استفاده کردم ؟؟ موضوع مهمی بود ؟)) برای ارش یک لحظه مهمان ناخوانده رسید، لبخند مورچه ای و ریزی اونم گوشه ی لب، جایی که میشد پادرازی و گستاخی بی چون و چرای ان لبخند مهمان را ،دید، بدون زنگ، بدون در زدن، عین یک بمب اتمی که از اسمون سر میخوره ،خود را مهمان کرده بود مریم : میخندی؟خجالت نمیکشی ؟ من اینجا دارم اب میشم از ناراحتی، تو میخندی ؟ همیشه میگفتی اگه یخ هستی، متم میخوام کولاک و برف باشم که ،هیچ وقت اب نشی بهت کاری نداشته باشم، اگه دوست داری ملکه ی یخی باقی بمونی، ولی الان داری تمسخر میکنی ارش، حواست هست ارش ان لبخند طعنه برانگیز را ،با جارو برقی یا با ضد عفونی تفکر و خردش جمع کرد ،خردش به او الهام درونی کرد که، دستش و بگیر دستان ارش ،گرم بود خیلی گرم، خود مریم حس میکرد انگار بخاری، زیر دستانش در حال فوران بود، لپ های مریم سرخ شده بود ،سرخ سرخ، چشمانش برق میزد برقی که انگار شبیه بغض بود با یک حرکتی ناگهان، ارش را در آغوش گرفت و سفت فشار داد یعنی، تیر خوردن و تیکه تیکه شدن توسط کینه های پسر خاله و پسر عموش برای ارش، انقدر درد نداشت، ولی مریم انگار خوب کارش و بلد بود ،انگار فکر میکرد در دنیای سریالی زندگی میکند و اگر حواسش، به نشانه های ریز نباشد هم نقش کاراگاهی شو از دست میدهد ،هم ارش یا می میرد یا دیوانه میشود______ مریم جان ، عزیزم دارم خفه میشم ،شوهرتم تو همه ی همکاراتو ،اینجوری بغل میکنی ؟ خخخخخ مریم برام مهم نیست، نمیخوام خودت و با سرکوب کردن احساسات و حرف های ناگفته و نزده به دار مجازاتی که من، انتخاب کردم اویزان کنی اینقدر قربانی نباش_______ فعلائم ککککه تو داری خخخخخفم میکنی، جان مااادرت شل کن ،تو که میدونی من قووول دادم بهت دست نززززنم بههت، کاری نکن که + که چی ؟ ارش ،با عصبانیت مریم را هل داد ،گردنش به تو رفته بود انگار فضای سه بعدی ساخته بودند، گریم سرخی و درد های ارش ،کار مریم توانا بود، هر چیزی بهش می‌خورد الا خلق کردن و خالق بی همتا بودن ،در سینمای هفت نقشمریم با نگرانی گفت : عزیزم ،چرا گردنت یک جوری شده ؟ ارش ،در حالی که دستانش بر روی گردنش بود و سرفه های کوتاه میکشید ،گفت : این مثلا معذرت خواهی بود ؟ خود معذرت خواهی لول میشه ،از این به بعد شرم و حیا میکنه، میگه نه باور نکنین، این ماهیت من نیست ،من این نیستم بعد تو اسمش و میزاری معذرت خواهی؟ یگانه هادیانیگانه هادیانWed, 21 Oct 2026 21:01:03 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/سکوت-شب-های-سرد-بخش-3-zbczmhuoueonبقا، در تمام وجود انسان در جریان است ،شهد ان، لذت بی بخار و بی روح ،تمام وجودمان را به رقص وا میدارد. انگار ان شهد گوارا و غلیظ شده کنش مدار، مارا،دعوت نگرشی شجاعانه، به جان و روح و ذات میکندعمق فراز دردمان، از رویارویی با حقیقتی است که، ساختار الوده و پر خراش مسئله دارد را، با حقیفت نور و ازاد کننده همراه و هم درد است، اما این، حقیقتی خام عمقی کم دارد، جایی که نگرش ما ،حقیقت را، از زیر دستان الهیان و عالمی بر میدارد و حقیقت را ،به نام و نگارش خود بازنویسی و میافریندان فهم درد عمق مان ،از رویارویی با درک اشتباهات و اعمال درست است، ولی گاهی ان حقیقت، فقط راه اشتباهات را به ما نشانه میدهد، و او را راه حیات میخواندو حقیقت زشت و پر درد میشود و ان حقیقت، جرم خود را رها نمی سازد و دنبال مجرم سازی دنیای کثیف و ساخته شده ،دست انسان ها میگردد، و از ما به عنوان شاهد این ماجرا یاد میکند.وقتی ،رویارویی با حقیقت برایمان سخت و طاقت فرسا باشد، اتاق فرار را دروغ برایمان باز میکند، حقیقت را از لایه خرد و منطقی سازی خارج میکند، و با ان دنیای خود و زندگانی دیگران را میفرییانیمدرد، ان ظلم بی پارچه است ،که بر روح و جسمم ان می‌خورد ولی زندان بان خود را مقصر نمیدانیم، زندان بان ما ،گاهی نه فقط شهد لذت ، بقای بی مقدمه ، سرکش است بلکه ،ذهن، خود خود را می فریبند، از ترس از دست دادن لایه دیگر وجود خودسکوت شب ،ان را برملا میسازد ،جایی که، سکوت لایه های مومیایی، نور دروغین را با انسان های زیسته درونمان (خردمند یا جنگجو و پرستار )باز میکند و روان کاوی ان ،ما را باز رنج یا رها و ازاد میسازدو شرم ان لایه از دست رفته مان ،با ما میاید تا وقتی گواهی ان روز برچسب گمراهی و ناخردی ر،ا از پیشانیمان پاک کند و چه ساده ان جنگجو ،حقیقت را با جسارت و سجاعت به رخ ادمیان میکشد، و گاهی، خود حقیقت دروغ و بدذات میشود، حقیقت یکسان نیست، مطلق نیستدروغ و اشتباهات را ،با لایه حقیقت دیروز ،پر میکنیم به امید اینکه ،چرایی بر راهمان باشد، اما دره ها رانشان نمی دهد ،اری ان دروغ و اشتباهات، با تفکر تحلیلی نادرست تبدیل به حقیقت ابدی میشود و روح و جسممان نه در آینده بلکه ،در حال هم ممکن است رنج و عذاب بکشد ،واسه همینه که ،انگار یک ندای درونی برخلاف سلایق و نیازمندی اغتشاش میکند، و اکثرا هم سرکوب و خموش میشود ،گواهی خود ،اشنا ترین گواهی است، انتظار ما از خود برای بقا و ادامه لذت هاست اری ،حقیقت هم مطلق نیست و گاهی اشتباهات ،پایه ای برای درس و مقدمه ای برای ،کمال و ایده ال شدن میشوند جایی که خود فرد را، انقدر بالا و بالا میبرند که، حقیقت پایه چهارم صندلیشان شود، اشتباهات به حقایق نیازمند است و ان حقیقت، هر چه که باشد، در هر موضوعی باید ،به دور از سانسور و گمراهی دنیای خودمان و دیگران باشد. عمل زشت و ناپسند، ناپسند است ،اما درد ان، از عمل ناپسند نیست، از تفکری است که عمل زشت را ،برای رسیدن به مقصود صحیح و خردمندانه به کار میگیرد باید تفکر را ،دوباره نوشت گواهی را بر قلب درس های زندگی حک کرد و ما، خود داستان سرودیم و شخصیت بودیم، به است، دوباره به داستان و قلم تفکرمان بیندیشیمیگانه هادیانیگانه هادیانMon, 12 Oct 2026 20:43:39 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/من-در-مواجهه-با-این-اتفاق-اولین-لایه-از-سایه-ام-را-دیدم-قسمت-14-tyo8r9yycryyارش ، سرش را برگرداند و به من نگاه کرد نگاه مهربان و مهمانی نوازی او جوری بود انگار پری رویای خود را در جهان ماتریالیسم پیدا کرده_____سلام بانو ،خوش اومدید، دیدگان ما را مزین فرمودید+ سلام اقا ارش ،خیلی ممنون، من فقط به اصرار مریم اومدم یک نهار گرم بخورم رفتم، سرم هزاران سودا و خیال خام و ناپخته دارد و احساس میکنم اگه بیرون باشم شاید خود را وسط شلوغی و هیاهو پیدا کنم ،چون، فکر من یک سوزنی هست که، اگر افسار نخ ان را نکشد ،به دره ناامیدی و افسوس کشیده میشهافسانه ناخوش شد و من نمیدانم ،واسع چی به او نگاهی انداختم، و او بع تمسخر و طعنه ،سرش را کج کرد_ بسه باشه چرا اینقدر تعارف و خو گیری، یک شامه افسانه ،اینقدر ،مثل برنج در شعله گاز، قل قل نکن بیا دلمه بخور، تو ارش نباید بیای فضا خانومانه است، بیا دلمه بکش و اون شیر گرسنه تو سیر کن ،و گرنه روزمون خط خطی و بی اب و لعاب میشه______ باشع ، میکشم تو هم قول بده ،اینجوری من و خراب و کدر نکنی ،هر کی ندونه فکر میکنه ضحاکم با دوتا مار گرسنه اب دهان ریخته شان، منتظر یک غذای چرب و نرم واسه خودم و مارهام هستمدرون خودم یک اه عمیق کشیدم، چرا باید مریم اینقدر ،کینه از ارش بنده خدا بی خبر و بی گناه داشته باشه ،بعضی مردان، واقعا مظلوم هستند و زنان عقده کودکی و فقر های روحی و ذهنی شان را، سر مردان عین یک کلنگ میکوبندالبته کلنگ از جنس، توقع و مظلوم نمایی و بی فکری واقعا ،خیلی وقتا مردان نادیده و فراموش میشوند، چون مرد هستند ،احقاق زندگی زنانه را ندارند و این ،خیلی ظلم بدی هست در حقشون_ افسانه ؟جان جان ، چی شده؟_تو فکری افسانه، تو نهار و با چه موسیقی میل میکنی؟خواستم بگم ،اون دلمه ی برگ مو رو، کوفت اون بنده خدا کردی ،حالا روح و روانت، دنبال ارامش خوردن غذا با ،اهنگ های گوش نواز و سنتی میگر ،خجالت بکش مریم ،ولی نگفتم چون بعضی وقتا ،بعضی ادم ها ،چنین در گرداب الگوهای کودکی و تعارض حل نشده گیر میکنند که ،گوش هایشان مثل منشور براق و الماس مانند ،خوبی ها را پس و دفع میکند و وقتی نوبت ان لذت و شرو بدی میرسد ،نوکر حلقه به گوش میشوند ،هر کسی در این دنیا مشکلات و خواسته های حل نشده ای دارداما تا جایی که من ،ارش و میشناسم، ارش خیلی سعی کرد خود را، جزئی از دنیای مریم و خود مریم کند، و مریم را بی قید و شرط دوست داشت جوری که لیلی و مجنون ،دوباره در این قرن بیست متولد شده بودند، یا ما انسان های نقابی ،که به صورتمان چسبیده شده، بع ان دوران حق و عدالت و همدلی سفر کردیم+ مریم ،اول برو از اون بنده خدا عذر خواهی کن، بنده خدا حق نداره با پسرش بخوابه ؟ بروو بهش بگو با ما غذا بخوره، چرا واسش تعیین تکلیف میکنی؟ اینجوری میخواهی؟ من را هم درمان کنی ؟ با این کارهات و عقده هاو سوظن هات، دور خود حلقه میکشی و خود عامل بدبختیت میشی ،مریم ،اهی کشید چشمانش را بست و با صدای خفه شده گفتمی‌دانم، اما نمیتونم باور کنم ،ارش همون شوهر سوار بر اسب سفید هست ،امید داشتم، اشکان چشم ابی شوهر اینده من و کیوان باشه، جوری که اسم اون، توی شناسنامه زندگی و سرنوشت من زده شده باشه ،من با ارش مشکلی ندارم ،فقط نمیدونم چرا نمیتونم اون عشق و بپذیرملبخندی سرد و بی جانیبه چهره اش نشست، و صورت زیبایش را پر چین و چروک کرد :(( میبینی افسانه ؟ قرا بود من درمانت کنم، اما انگار سرنوشت، جور دیگری انسان ها را میرساند ،جوری که هفت پشت دلت به او ،گرم و نرم باشد ،تخت تخت باشد، شاید دلگیری و ناراحتی تو به خاطر من باشد ،انرژی من مثل برق در حال افول و صعود است، و این جان و روحی واسه ارش نمیزارد ،دلم برایش میسوزد ،اما چه کنم ؟خدا تو را فرستاد )) سکوت سنگینی، بینانمان فرا گرفت ،شاید حق با او بود ان ناراحتی و فرسودگی که به قلب و مغزم چنگ میزد، با چنگال و چاقو، یک التماس و خواهش از راه دور بود ،یک تلگراف بی صدا . نشستم ،و دستانم را کنارش گذاشتم، جوری که اگر خواست گریه و ناله کند ،او را در آغوش بگیرم و فشارش دهم ،صدای هق هقش بلند شده بود ،بیچاره مریم، زودتر از چیزی که فکر میکردم ،مریم شکست، فقط به خاطر گفتن حقیقت او اینجور به زمین خورد، فکر نمیکردم یک جمله یا دو سه جمله نگرش‌ها و عواطف دیگران را به هم گره بزند، شاید ،همه مان نقاب داریم و این نقاب با حرف ها و کلمات بی جا و ناگفته زبان ذهن ،زندگی یک فرد را خراب کند، اما مجبور بودم هم خودم خسته و فرسوده بودم هم اون ،کاسه صبرش لبریز از اب شده بود، اما من حرف بدی نزدم ارش ،از اتاق بیرون امد و با دیدن گریه های مریم، قلبش گرفت به او نزدیک شد ؛و دستانش و به ارامی فشار داد ،با ندای گرم حلق خود گفت : (( مریم چی شده ؟ چرا گریه میکنی ؟ جاییت درد میکنه ؟ )) مریم، سرش و بالا آورد چشماش به رنگ خون در آمده بود : (( نه ارش چیزی نیست ، فقط دلم برات سوخت و کباب شد.))ارش، با تعجب به او خیره ماند:(( برای من ؟ شوهی میکنی نه ؟ چرا دلت برام باید بسوزه؟ مگه چی شده ؟ ))مریم ،با افسوس و شرم چشمانش را بست ،هق هقش قطع شده بود دستان ارش را گرفت:(( بیا بریم دلمه بخوریم باشه؟))____ باشه باشه ،تو دیگه گریه نکن.یگانه هادیانیگانه هادیانSat, 10 Oct 2026 15:40:49 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/من-در-مواجهه-با-این-اتفاق-اولین-لایه-از-سایه-ام-را-دیدم-قسمت-13-dknpypvtyn2jرسیدیم خانه مریم ،خانه اش از نمای بیرونی گرم و دلنشین بود پاماده ی پذیرایی ،از هر بنی بشری رو بودپاهایم در زمین، اماده ی پذیرایی گرم و انسانی بود که ،مریم برایم یک هویی ،تدارک شام و نهار و تا سر کوچه ، پهن و زینت ببخشدمریم با نگاه کردن به اتاق نیمه روشن، بهم گفت:(( افسانه، این خونه ی من هست، ولی خب امیدوارم، جای گرم و نرمی واست باشه، جایی که داخلش غرق در ناز و نعمت باشی و ان طغیان گر درونیت ،خفته و خاموش بشه ،این جا ،شبیه خونه ات نیست، شوهرم یکم دل باز و خوشگزران هست، سینه ی درون صورتش ،پر از رمز و رازی هست که، احساسات و تروما ها را، در گنجینه ناخوداگاه به قاب تاریخچه شخصیت و نگرش‌هایش نقش بسته))از لحن و صدای مریم فهمیدم ،رابطه ی خوشی با شوهرش ندارد و شوهر پر مهر و عطوفت او ،اغلب دچار فراموشی تکاپو هایی بود که ،برای وصل به مریم انجام میداد ،زمین و زمان را به هم میدوخت، و سیمای پر عشق و لبخند را، به هفت عمر زمان زندگی خود، ترجیح میداد._ مریم ، همین خونه ی کوچیک که، صاحباش، من و دعوت میکنند و ارزوی خیر، بدرقه راهم میکنند، برام بهتر از ،کاخ سعد اباد و نوکر و کلفت هایی هست که، گرفتاره ،یک قرص نان و نان خشک هستنداره افسانه، اما خوب میدونم ،اینجا برای تراپی شدن از عمق ،خیلی مناسب نیست، حالا که شوهرم سر عقل امده ،و ان حرص و غم و اندوه خود را، سر من و سر کیوان خالی نمیکند، جای شکر دارد ،میدونم هنوز در حال بهبودی و سر پا شدن هست، بیا بالا میخوام بهت نشون بدم ،بچم کیوان چه لبان و لپ های سرخی، از مادرم به ارث برده ،بیا بالا افسانه خجالت نکشرفتم بالا ،خونشون بوی الاله و نیلوفر و شقایق پر کرده بود، بوی دلمه، خونه رو پر کرده بود خونه ی مرتب و شیشه های براق که ،وقتی از خواب، سرحال و قبراق میشی ،ان شیشه ها رو با ایینه اشتباه خواهی گرفت ،ولی خب کارت و راه میاندازه___ مریم اومدی ؟ چرا اینقدر دیر کردی ؟عزیزکم کجا رفته بودی ؟ + رفته بودم خرید، که افسانه بهم زنگ زد، دلم نیومد برم واسه خودم کت و شلوار و کیف خوشگل بگیرم، تو هم که ،سرت رو خواب عمیق و دو ساعت برده بود ،کس دیگه ای میبود ،فکر میکرد مثل اصحاب کهف ،یک قرن دیگر بیدار میشوی و دنبال زن و بچه و ایال خانه میگردی___ این چه حرفیه مریم ؟ خواب چیه؟ یک مینی خواب با کیوان زدم ،اصلا واستا بهت ثابت میکنم + لازم نیست، اخه منم مامانشم، یکم نباید اونو بهم بدی ارش؟ + اووو افسانه اینجاست، زودتر بیا، باید وسایل شو داخل اتاق بزاره من با تعجب به مریم خیره شده بودم، انچنان رابطه ی خرابی بنظرم نمیومد با ارش جانش داشته باشه، شاید دلخوریش، به خاطر بغل نکردن کیوان کوچولوی دو ساله باشه ،یعنی، حتی دلخوری و افسوس این زن و شوهر ،که لیلی و مجنون هم بودند، بهتره بگم، از ناراحتی کوچک منم ،سبک تر و بی اهمیت تر بود._ مریم ، من تازه از راه رسیدم، و دست خالیم شوهرت و اذیت نکن، اشکال نداره دیر بیاد+ نه عزیزم، اون دیر بیاد، وقت شناسی رو یادش نمیگیره، بهتره یکم رفتار درست، با مهمون خدا فرستاده رو یاد بگیره ،توی نهارگرم و تختشون که، ادویه هنجار و شناخت که ،نریختند مسئولیتش میرسه به، زن کدبانو و بازرس گونه خانه در باز شد ، ارش کیوان و بغل کرده بود، ارش بیستو چهار سالش بود ،و انچنان از ایینه سیما و چهره اش، پیدا و مشخص بود؛ مرد خوب زندگی با ،مریم بود، انگار خدا اونو ،از اسمون قل داده و انداخته جلوی پای مریم، و اونا هم با یک نگاه ،شکارچی و شکار هم شدندکاشکی عشق منم، به اندازه ان دو نفر، پر از عطوفت و سنگلاخ، برای حسودان بی عاطفه و بی رحم، میبود، ای کاش.یگانه هادیانیگانه هادیانFri, 09 Oct 2026 20:24:24 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/من-در-مواجهه-با-این-اتفاق-اولین-لایه-از-سایه-ام-را-دیدم-قسمت-12-j7s6urfxetnwبه سمت خانه مریم رفتیم از محله ای رد شدیم که بوی تازگی میداد .ولی انچنان برایم غریب و بی خاطره فهم نگار بود که شادی هایی که در خاکسار گمان و توهم ،در حال جنب و جوش و ریاضت با ناخوداگاه درونم بودند، جایی که توهم درد فهم را هم ردیف با ماتریالیسم میدانست، و ان توهم شناختی دروغین من ،میخواست خود را جزئی از من کند.منی که سرشار از تفکرات و توهمات ایده الیسم و همانند سازی با دنیای شخصی اجتماعی چند هنرپیشه خاک خورده و جان سیر بودم، و دنیای ان ها را بهتر از دنیای کودک درون سرکش و خلاق دوران پارینه سنگی میدانستم.طرز ریاضت ان کودک سرکش، با دیدن ان توهم رنگین از سقف اویزان مانده، به حالت کودک خفاش مانند جغد صفت تبدیل شد .راه بر من دراز بود ،وسرکش، ان کودک توهم خواه ،راه را برایم چو قفس، بر بال و پر های ایده الیسمی و هیپنوتیزمی جهان ماتریکس، سخت و دشوار مینمودمریم دستی روی شانس ام گذاشت .حتی دستان کرم خورده و کره ای مریم، برایم حکم وزنه جام جهانی داشت؛ که برای من و کودک سرکش از خدا بی خبر، بعد دنیای درونی، بیرونی میداد.جایی که افکار و اعمال مان، از دو دنیای موازی، با هم ملاقات و مذاکره میکردند، انگار متوجه ان افکار و ان چهره ی چال و بیل و کلنگ خورده من شده بود ،حتما با ناخن هایم جسم را از ذهن جدا میکردم .و جسمم دیواره عمیق و محافظی در برابر ان چنگال های گرگ خویی و درنده بود، که نمی زاشت ان جسم ناخلف و سرکش ،انگشتش به ان نزاغ و درگیری من و ان کودک خیره مانده و خشک شده برسدمریم با ندایی از کنارم، که حالا انگار هزاران فرسخ و هزاران سرعت نوری از من و کشمکش درونم فاصله داشت ،گفت :((رسیدیم ))در را باز کرد. انچنان سریع پریدبیرون که، فرصت واکنش و ادراک ان عملکرد عجیب و غریبش را پیدا نکردم ،محل را بازرسی میکرد و دنبال محرک جرم و جنایت بود.جایی که دنیای درون و بیرون ان شخصیت های مست و سرخوش را از من منطقی و تحلیلگر دنیای مردمان هیپنوتیزم خورده جدا میکرد ،دنبال نتایج افکار پلید و زننده و خجلت اور من بود .نفسی عمیق کشید و گفت:(( پیاده شو ))پیاده شدم. به ان لباس های ابی و سرخش خیره ماندم،انتظار این کارها از مریم بعید و دور از ذهن نبود،دوست نداشتم ،به چشمانش خیره بشوم ،نمی دانم چرا مریم کوچولو سرخوش ،این همه دنیا را جدی گرفته،همه یک راه را میرویم؛ نیک یا پلید بودن ان مهم نبود .یا این منم که این بعد دنیایی را خیلی اسان میدانم. شاید ان تکه چرمی دوخته شده بر چشمان اسبان، بر چشمان من دوخته شده بود، جایی که ان نخ به دستانم میرسید. و سوزن در ان نخ ،سوار و استوار واستاده بود، و من را از دور تماشا و نظاره میکرد .و ان کودک درونم، با چنگ، پنهان، راه چشمان و باز میکرد ،که نور حقیقت از بیرون به درون ساکت و بی ثبات و خاک خورده من برسد، و الودگی روح و. روانم را بشورد و ببردیگانه هادیانیگانه هادیانThu, 08 Oct 2026 19:34:25 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/من-در-مواجهه-با-این-اتفاق-اولین-لایه-از-سایه-ام-را-دیدمقسمت11-zfz4pujedledبعد از شنیدن حرف های مریم، انگار سنگ های تیز که درونم را ،تکه تکه می‌کرد خورد شدن، انگار اسوده شده بودم، نه نگران ان زن، نه نگران خودم، فقط به سقف ماشین خیره شده بودم ،خیرهسقف انقدر بهم نزدیک بود که، فکر کردم خیلی خوب میشد میتوانستم، انقدر بلند و قدرتمند باشم که، تمام انها مرا از این دنیا ببرد و سقف زندگیم را بشکنم، ان محدودبت ها ،ان نگرانی ها، ان دلتنگی شب های به گردن نازک رسیده امصدای ضربه امد، ضربه ای از پشت شیشه ،انگار شیشه از من محافظت میکرد ،شیشه پاک نشده ماشینم شبیه محافظ هاله ای بود که، مرا از خستگی و ناراحتی هایی از بودن با دیگر موجودات خاکی پیش میامد ،محافظت میکرددوباره صدای ضربه زدن به شیشه امد، سرم را چرخاندم ،چشمانم خالی از معنا و ادراک دنیای پیرامون بود، انگار ان هاله باعث میشد حقایق را نتوانم بچشم و لمسشان کنم ،بعیدم نبود که نتونم ادراک کنم ،برایم دنیا یک معنا و یک رنگ و بو داشت یا وقتایی که سرم به سنگ میخورد ،فیلسوف میشدم و کاوشگر زماندر را برای مریم باز کردم، لباس سرخ ابی تنش بود، نماد ارامش ، خرد و جنگ و خشم و هیجانهمه ی اینا ، در وجود مریم سرشار بود و میشه گفت به جای اب و غذا ،اکثر بدنش را هیجانات و خرد هدایت میکرد ،فقط، یک لباس فلاسفه ی جهانگرد و تجاربی کم بود که ،با لباس های چشمگیرش نیازی به انها هم نداشت ،موهایش را رنگ کرده بود قرمز شرابیبه دوروبر نگاهی انداخت و عکاسی صحنه ی جرم را اغاز کرد، از دوروبر ماشین گرفته تا بررسی موهای پریشان و ناخن هایم_ چی کار میکنی مریم ؟ چرا یک جوری رفتار میکنی انگار من کشته شدم ؟ فقط کم مونده بری کاراگاه جنایی شیآبجی، میخوام بدونم چی شده، که انقدر بهم ریخته و پریشان دل هستی، الانم فهمیدم ابجی تو خیلی به ذهن و روحت فشار آوردی ،دنیا ترک نخورده که تو بخواهی سریع چشمانت را ببندی، به من نگاهی کن ،گذشته ها ردی بودند که جاده ی اینده نگری و تجاربی را برای انسان ،فراهم کردندزخم گذشته، فقط یک درسه قرار نیست به خاطر افراد این راه متفاوت و منحصر به فرد، خودت را بیازاریمثلا یکی نقش پلیس داره و نیاز به یافتن مجرم و دزد ،اینکه خودش پلیسانه رصد و تغییر و تبدیل رفتارهای پرخطر درون انسان ها به رفتارهای عاقلانه و شعور برانگیز و داره، بعضی وقتا ،دچار رصد و قضاوت اشتباه میشه، مثلا عابر از خدا بی خبر و به عنوان شخصیت پر خطر و اسیبی زننده به عناصر اتمی زندگی خود و دیگران میدونه، ولی دلیل نمیشه ،که ادم پست و تربیت شده جنگ و تفرقه باشهاکثر ادما ،قصد شون خیره یا ذاتشون خیره ،رصد و تحلیل شون اشتباه هست و حسرت های بیشماری و اثار تخریب برانگیز و دومینویی، ایجاد میکنند میدونم تو هم دلشکسته و نگرانی، اما آبجی ،دنیا انقدر پیچیده شده که تفکر ما هم مارپیچی هست و اخر به جای اولش برمیگرده، شاید ،مرد کروات قرمز خونی واقعا برادر ناتنی ،اون زن باشد یا برادر یا برادر زن، تو که در هر صورت اون مرد کروات قرمز خونی و رد کردیاگه نگرانی که چرا سمج و پیگیر نبود، باید بگم همه حقیقت و اشتباه و چکیده ای دریافت میکنند، شاید خودت یادت نمیاد و ردش کردی یا شاید اون، واقعا لیاقت تورو نداشت، پس اینقدر بهش نچسب، دنیا پر از ادمایی هست که نگران گذشته اند اخرش هیچی، ولش کن چه دیدی ،شاید یکی پیدا شد که تو رو به عنوان تک زن خونه انتخاب کرد_ میدونم مریم، اما چرا نمیتونم بپذیرمو مربوط به کارت و استقلال ،فکر میکنی اونایی که پولدارن چقدر تونستن ثبات مالی داشته باشند ؟ شاید یک درصدشون ،بقیه در دریای گرونی و تورم، دست و پا میزنند آبجی، اینکه تو تلاش کردی و به ثروت هرچند کم، اما دست رنج خودت رسیدی شاهکاره واست، چون تو در اوج نعمت و ناز شاهانه زندگی کردی، حالا که وضع والدینت پایین امد و از لیست ثروتمندان مشهور و مغرور حذف شدند، تو به ثبات مالی خانواده، که به اندازه پنجره انگشتت اهمیت دارند، یاری رسوندی ،بنظرم اون مرد کروات قرمز خونی و فراموش کن و الکی چرخ و فلک بازی در نیار، بیا بریم خونمون نهار دلمه ی برگ مو درست کردم ،افسانه میای ؟سرم و تکان دادم، اما ذهن و وجودم درگیر اتفاقات بود و اون حرفای درست درمون و بی مزه ،توی گوشم نمی‌رفت انگار پنبه توی گوش هام فرو کرده بودم، اما به سمت خانه ی شیک و ویلایی اش رفتم، چون میدانستم ماشین و روشن نکنم، باز ریز و درشتم رصد میکنه و نصایحش تا صبح ،من را مثل لیوان میشکند و باز دوباره هم همین کارو میکندیگانه هادیانیگانه هادیانMon, 28 Sep 2026 14:35:14 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/من-در-مواجهه-با-این-اتفاق-اولیه-لایه-از-سایه-ام-را-دیدم-قسمت10-vhbdijofqllhپایم را ،در پدال گاز گذاشتم، میخواستم افسار ماشین سرکش را در دست داشته باشم، ماشین حرکت نمیکردبا فشار بیشتر ناله اش از زمین به اسمان رسید ،او را به هر زحمتی بود، کنترل و هدایت کردم و راه افتادبه خیابان اصلی نرسیده بودم که، دوباره افسارش پاره شد حتی او هم نمیخواست و نمیتوانست، رفیق خوبی برای من باشد، ناسپاس من، او را هزار بار رنگ و لعاب میزدم و با او خاطره و لذت ساختم ،حالا او از اربابش سرکشی میکندیادم افتاد ،هر وقت در شرایط بغرنج و وحشتناک گیر میکردیم، به او الهام میشد که همین جا باید توقف کند ،نباید بدود ،نباید در تکاپوی رسیدن به اهداف شوم و عجولانه من را یاری کنداما او ،غم مرا در بغل داشت و دستانش مرا، به سینه اش میچسباند، ضربان قلب روغنی اش، در حال فوران بود خشمش، حتی به موتورهای حرکت و تفکر او هم سرایت کرده بودباشه، کمک نکن خودم میرم و تو رو به خاک خاطرات کهنه میریزم و اصلا تو رو رنگ به خاک مهر نمیکشم، اخر در گورستان نافرمانی، خاک خواهی شد ،خاک سرد و تیره و بدون اربابدردش به قلبم سرایت کرد ،بنزین چربی برایش گرفته بودم، او همیشه ماکارانیش را دوست داشتدوباره روشنش کردم و زنگ زدم به مریم ،عجب روز کثیف و نجس باری بود ،گوشی را برداشت، صدایش انگار از یک دنیای دیگه با یک حال و هوای دیگه بودمعلوم بود در خیالات کودکانه اش با دیو سه سر اقتصاد و مسئولیت مادرمان و توقعات شوهرش با گرز میجنگدبا کمان مستحکم و ماندگار که، حکمت و نصایح بیشماری با چوب و نخ در ان حبس شده بود ،تیره رها کردم و قضیه را برای او روشن کردم صدای قهقهه اش بلند شد با صدایی که به سختی از پشت تلفن و دنیای او و همسر مهربان و فداکارش شنیده میشد، گفت اخه آبجی ،تو از کجا میدونی اون شوهرش باشه، شاید برادرش هست ،بعدم چرا اینقدر دور خود و دور ان افکارت در خیابان هفت دور میزنی ؟آبجی ،زود قضاوت نکن، شمشیر خشم و عصبانیت را قلاف کن ،تو خودت هم نمیدانی چه میکنی چه کنم ،زندگی پوست پوست شده ام ،حقیقت را باز با پرده ی دروغین کائنات میپیچاند ،دستانم ،توانایی باز کردن ان پرده ی کاموایی را ندارد، ظاهرش شبیه کامواست، کاموای ملوس و براقاما ،هم زندگی را در خود و دروغیات میفروشد، هم من از خدا بی خبر را دیگه به هیچ کس اعتماد ندارم و نمیتوانند حقیقت راستین را ،با یک مشت بازیگر روی تئاتر باز کنم، همه نقاب دارند همهآبجی ترو خدا بس کن ،نقاب انچنان بد نیست ،نشانه ی سکوت و خفقان سایه است ،باید ان حس و ان سایه را ،رها سازی ،بیا اندیشه کنیم میخوای با اون مرد کروات قرمز خونی چی کار کنی؟ او را به سقف اویزان و معلق میکنی ؟ بیا فکر کن، شاید اینطوری که خودت با عینک سه بعدی میبینی ، من را هم، ضحاک و رهبر اشرار و کفار در زمین پاک و معصوم میبینی، آبجی بس کن اینقدر بدبین نباش ،به فرض اون شوهر یکی یدونش باشه، تو که خیلی وقتا او را در ذهن خودت در اب خفه کردی، آبجی ،بیا و منطقی باش ،منم میام اونجا ،قرار نیست یک چیز اشتباه بوده همه را متهم و قاتل زنجیره ای بدانییگانه هادیانیگانه هادیانSun, 27 Sep 2026 22:21:08 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/من-در-مواجهه-با-این-اتفاق-اولیه-لایه-از-سایه-ام-را-دیدم-قسمت9-n868hm69q33yصدای هق هقم، با صدای بلند و گوش خراش برخورد لاستیک با، جاده ی سرد و صیقل داده شده بلند شدسرم را ارام ،روی فرمون قدیمی و پوست شده گذاشتم ،پوشش فرمان قدیمی من ،جوری پوست شده بود، انگار ببر و شیری پشت فرمان بوده و در زندگی عجایب مرموز و وحشتناک رانندگی میکردولی ،این خود من بودم که با ،چاقوی چنگالی ناخون های خود ،او را فشارد میدادم و نقش میافریدم، اون روز ارزویم این بود که، از ما ،یک اثر برای یادگاری و ارث برای انسان ها باقی بماند، لااقل.یک اثری که ،باور کنم وجودم را دوست دارند و باارزش هستم ،اون روز بدترین روز زندگیم، بعد از جدایی ان مرد کروات قرمز خونی بوداه ،دوباره به یادش افتادم ،کسانی لیاقت و شایستگی یاد شدن دارند، که لااقل ،خاطره و نشان خوبی از خود به جای گذاشته باشند، حتی برای چند ثانیه کوتاه میدانم چه حرف مسخره و احمقانه ای زدم ،شاید به امید و ارزوی اینکه، خود را ،سبک بال و از قفس ترک خورده و لق زده شده نوشخوار فکری سالیانه رها سازمنوشخوارم حتی به من حکم وجود داشتن و نفس کشیدن در قفس دنیای بی روح و یکنواخت را می دادخودم را سرزنش میکنم، یک تصویر ساده و کوتاه که حتی دل حرف هایش به اندازه قد و قامت من و یک کودک خوشحال و سرزنده یا وحشت زده نبود، چرا باید زندگی مرا ،از چاله به چاه و از چاه به دره ژرف و عمیق، که حتی ندایی از ان بیرون نمیاید و در سوراخ های تیغ تیغی ان فرو میرود، غرق کند چرا ؟ماشین را کنار گذاشتم و پیاده شدم، ارام و بی صدا، صدای پر هیاهو و پر از اثر زندگانی انسان های دورو برم ،تمام موسیقی غمگین و دلشکسته ذهنم را، که از سر بیچارگی و خوار شدن بودن خاموش و نابود میکرد چرا ؟ واقعا چرا ؟ به نرده ی تازه رنگ شده تکیه دادم، حتی نرده هم، شوق رنگ شدن و هیجان روز پر ماجرا، با هزاران نمایش تئاتری و هزاران هزار نقش را داشت، که ایا به دل انسان هایی که ،خاطره خواهند داشت مینشیند یا نه ؟ و چگونه از امروز یاد خواهند کرد، میخواست لااقل ،در صحنه ی نمایش معمولی یا ترسناک و درام و عاشقانه، که یک دفعه ای و از سر سرشت و سرنوشت انسان رخ میدهد، بدرخشد ولش کن، چی میگم، کلا موضوع عوض شدکیف پول در مشتان دستانم، از شدت خشم خفه میشد و مینالیدبه دریاچه ی زیبا و برق زده خیره شدم زمان زود میرفت و فرصتی برای ایستادن و سوار کردن انسان های مثل من را نداشت و اتوبوس زمانم داشت از من دور و دورتر میشد و زود باید تصمیم خود را میگرفتم و خود را به، ان خانم به ان بی شرف و بی وجود میرساندم ،شاید از چیزی خبر نداشت ،ولی دلم ارام نمینشست و دوست داشتم و میخواستم ،وقتی به او رسیدم، کیف پول زیبا و دوست داشتنی اش را پرت کنم و چند تا سیلی ابدار نصیبش کنم دستانم را روی قلبی گزاشتم که ،به گلویم میرسید و در تکاپوی فرار از چهارچوب جسم افسرده و خشمگین را داشتارام باش ،زندگی همینه، تو از پس همه چیز بر امدی، هر چی زندگی سخت تر و نوشتن انها بر دفترچه تاریخ و زندگی نامه ات سخت تر بود، تو، یک لایه از خود را سوزاندی یا مثل سیمرغ، از دل اتش پرواز کردی و در افق گم گشتیسوار ماشین شدم و سویچ را چرخاندم، ماشین من یار قدیمی ام ،ناله ای از روی خستگی و نافرمانی عواقب کار و اندیشه ی من ،سر داد همه مخالف بودند، حتی او ،رفیق روزهای سخت منرفتم، از ان صحنه ی تئاتر و از بین ان همه نقش رفتم ،نقشم ،در ان سکانس تاریخ تمام شده بود و نوشته ای از ان روز و از ان زمان، بر قلب دفترچه تاریخ و زندگی نامه من ،ثبت شد امیدوارم ثبتش برای من تمام نشود و اینده دیگر، دچار تکرار تاریخ سرد و دلخراش نشود یگانه هادیانیگانه هادیانSat, 26 Sep 2026 21:35:24 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/من-در-مواجهه-با-این-اتفاق-اولین-لایه-از-سایه-ام-را-دیدم-قسمت-7-i4ceixwni3t9کیف پول ولو شده و کهنه را برداشتم، بوی تازگی می داد یا شاید من اینطور حس میکردم ، به سرعت سوار ماشین شدم فقط میخواستم فعال و پرجنب و جوش باشم، حتی اگه ندونم دارم کجا میرم، فقط میخواستم اگه قرار باشه کیف پر از پول های جواهر نشان را پس بدم، نیاز نباشه به دویدن و علاج کردنکیف ،خیلی زیبا و پول ها خیلی مرتب و صاف چیه شده بودند ،معلوم بود تازه از عابر بانک پول دریافت کرده ،یک عابر بانک معروف و شیک ،همچین پولایی رو فقط افراد ثروتمندو درجه یک میتونن دریافت کنندوالا من، راهی نبودم اونو بزارم توی جیب های دهن بسته و مظلومیک پولی که معلوم نبود ،از کجاست ؛چرا و چگونه به دست من رسید اینکه خودم را الوده به افکار افسار گسیخته و ناراحت کننده کنم، برام خیلی عذاب اور بودمیخواستم باور کنم که ،این پول ها برای وضعیت بد اقتصادی من از اسمان سر خورده و پیش پای من افتادهاما نمیشه که نمیشد ،شاید اون خانم، از روی عجله و حواس پرتی به سمت روزگارپر شیب و سر بالایی رفت و کیف خوشگل و چرمی خود را ،که با دقت دوخته شده بود جا گذاشتکنار کیف پول، عکس خود و خانواده اش گذاشته شده بودچهره ی ان شوهر لبخند به لب داشته اش ،انقدر برایم اشنا بود که نتوانستم چشمانم را، از روی چهره ی ثابتی و بی حرکت او بردارم، لبخند داشت اما انگار لبخندش جان نداشتیک دفعه ای یادم آمد، او خواستگار اولم بود، جایی که پرنده ها اواز میخواندن و درختان، از وجود مقدس خیر وشکوه ،انجا دوبرابر شکوفه میدادندکنار درخت قدیمی و کهنسال، از من خواستگاری کرده بود یادم اومد اون موقع ،کت و شلوار سیاه و کروات قرمز خونی به تن داشتدستانش عرق کرده بود و چشمانش، از زمین یاری می جستیک جوری به سمت زمین خیس و بارانی متمایل شده بود ،که گفتم الاناست زمین را باز میکند و خود را بی وجود میکندبه من نگاهی انداخت و شمرده شمرده، با لبانی بی رنگ مرا خواستگاری کردمن اون موقع ،وضعیت اقتصادی سیندرلایی داشتم و خاطر خواه هر شاهزاده و شاهدختی، ولی من ان ها را فراموش کرده بودم و فقط به ان پسر جوان و بی رمق دلبسته شده بودم ،وقتی که خواستم مستقل شوم، وضع پول های جیبم، به اندازه یک سکه کوچک شده بودو ان موقع ،ان پسر جوان مرا تنها گزاشت و رفت که رفت و حالا، بعد از 4 سال دوباره او را در تصویری کهنه دیدم، چه خجالتی ،چه ابروریزی اتفاق خواهد افتاد، اگر زنش بداند ،او چجور ادمی هست با ان کروات قرمز خونییگانه هادیانیگانه هادیانSat, 26 Sep 2026 15:45:33 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/من-در-مواجهه-با-این-اتفاق-اولین-لایه-از-سایه-ام-را-دیدم-بخش-7-yxbtkhaxj8f9قدم زنان، از مغازه دور شدم با یک دلی که از رفتار عجیب دیگران و مشکوک ،سر در نمی آورد قلبم ،خود را در آغوش گرفته بود و به خود دلداری میداد ،موضوع مهمی نبود ،اما من خیلی جاها حق به دیگران داده بودم از حق خودم گذشتم و سعی کردم بی خیال باشم ،در حالی که زخم شان حتی دوران دبستان و دبیرستان هم ،روی سینه ام حک شده بود صدای هیاهو و همهمه ،توی یک مغازه ای که تازه ایجاد شده بود، حواس منو از تهی بودن درونم پرت کرد تخفیف 50 درصدی مفازه تازه باز شده و تخفیف؟ حتما اومده بود،رقیباش رو توی گونی کنه و از این شهر پرت کنه بیرون آمده اه ،اصلا به من چه؟ چرا باید ،به خاطر همچین چیزی اینقدر حساس و نگران باشم ؟خانمی، با ندای قناری ،که سیمای چهره اش دسته کمی از قناری و قو نداشت ،منو صدا داشت : (( خانم، خانم؟ ))_ (( بله ؟ چی شده ؟ ))((چرا اینجا واستادین؟ نمیبینین من بچه بغلمه؟))(( او ببخشید ، بفرمایید ))خانم یک عطری زده بود که اصلا لباس زیبایش، به چشم نمیومد ،گوشواره بیرون انداخته شده ،او را شبیه مدل های کره ای و اروپایی کرده بود نمیدونم چه کاریه ، بی خیال ،الان فعلا اون 50 درصد تخفیف مهمه، چجوری توی هفته اول ،اینهمه مشتری پور جوش و پر تحرک جذب کرده بود ؟بازم بی خیال، اصلا هر کسی به نظرم شانس داره یا مهره شانس داره من، اصلا به این چیزا اعتقادات نداشتم تا اینکه به قول عزیز جان ( مادر مادرم )، سر عقل امدم همش بهم میگفت ،اینو همراه خودت داشته باش شانس میاره ،ولی من اونو به پشت سرم پرت کردم ،میدونستم الکیه الان ته قلبمم همینو میگه داشتم میرفتم که ؛پای چرمی ام که زیگزاکی کرده بودنش زیرشو ،به یک کیف چرمی سیاه خورد خم شدم و اونو برداشتم ،عکس خانم قناری بود به مسیری که رفت و الان اثری ازش نبود خیره شدم، زیر لب گفتم((کیف پول ))یعنی ،خدا اینو از عمد جلوی مسیر من ،جلوی پای من ،گذاشته بود ؟ یا شاید خانمه اینقدر پولدار و رئیس خونه بود، که یک کیف پول به دردش نخورد و جلوی راهم انداخت ،احتمالا فهمیده از کارم عقب افتادم و وضعیت اقتصادی اونقدر خوبی ندارم ، همچنان، به خیابان پر هیاهو خیره ماندم و صدای اطرافم را به کلی فراموش کرده بودم(پایان قسمت 7 )یگانه هادیانیگانه هادیانTue, 15 Sep 2026 19:05:26 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/رنج-بی-عذاب-nlzqsauxdp4lرنج ما ،نشانه ی کمبود درون و درک شدن است، گاهی حق را به خودمون میدیمگاهی، خودمان را محروم یک زندگی لذت بخش میکنیمفرآیندی ها ذهنی و اعتقادات و باورانمان، خود ما را تشکیل میدهند ،لایه از چوب، بر خود میاندازیم و خود را تبر میزنیمیا با لایه ای از بی رحمی و بی دردی به دیگران فکر نمیکنیمعواقب توجه نکردن، به سایه های خودمان را ،به دیگران نسبت میدیمخیلی وقتا ،وقتی خود را جای ان فرد قرار میدهبم که دیگر دیر شدهبی فکری و بی توجهی به خود و جهان پیرامون مانمانع رشد و توسعه خودمان و جهانمان میشه ،یعنی ،با درک نکردن عمق دنیایی که هزار رنگ است و ممکنه، گاهی هم خودمان اشتباه کنیم ،دنیا را تیره و خاکستری میکنیمنهاد مان، خیلی هوس باز و خوشگزران هستمن ،ما به خاطر شرایط و نوع تربیتمان ضعیف تر و فرسوده تر استفرامن ،یک دفعه ای ممکن است قاطی کند و زیر و بم همه چیز را بزندهر کدام، ساز خود را میزنندو قدرتی زیاد دارند و ما نباید ان ها را سرکوب کنیم ،چون نیروی پشت پرده یا پشت صحنه را ،باهم متحد میکنندچون هر کدام درد خاص خود را دارند،و ما، فقط به فکر بقا یا رشدیم که لذت در ان نهفته باشد و اگر ،زیادی سخت بگیریم، همه چیز از مدار خارج میشود در واقع کودتا میشودولی خیلی وقتا رنج رنج نیست ساخته و تخیل ذهن است اما در هر صورت برای انسان زجر اور و نگران کنندست رنج و نرسیدن به لذت ها و دوری از خواسته ی بی اساس اما زیبا یا منطقی و درست ، هدایت میکند. اما ،خیلی از لذت های ما ،پایه درست و ثابتی ندارندجایگزینیمهر و عطوفتکمک گرفتن از دیگرانسخت گیری تا حد ممکنراه حل های خوبی میتواند باشدیگانه هادیانیگانه هادیانTue, 15 Sep 2026 18:30:07 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/نیروی-مبارز-egcymul12pzpما ،هممون یک نیروی مبارز داریم به اسم های مختلف گاهی ،همون نهادی که میومد و هوس شیرینی و خوش گذرانی داشت ،واسه خواسته اش مبارزه میکنه گاهی، همون منی هست، که میخواد هم انسان خوش بگذراند ،هم فرامن ،حکمت و حکیم بودن را یادش دهد ما ،هممون ازادیم جوری که میخوایم زندگی کنیم و داخل هر کدوم ما، یک نیرویی زندگی میکند که دوست دارد همه چیز را به نام خود ثبت کند نهاد، بعضی وقتا صبر میکند ،بعضی وقتا ،فرامن بعضی وقتا من انسان ها ،بسته به شرایط و محیط و موقعیت یک نیرو ازاد یا بسته میکنندنیروی مبارز، وقتی که به نفعش نیست مبارزه میکنه انسان هم خیلی وقتا ان را سرکوب و نابود میکند سرکوب شدن، ان ها را مصمم تر میکند بیشتر تلاش کنند که زنده بمانند فرامن : حکیم درونی ، وجدان من : تعادل بین نهاد و فرامننهاد : بخش خوشگذران و بی پرواهر کدوم، به بخش خوداگاه و ناخوداگاه ،اجباری و اختیاری، محدود بودن یا ازاد بودن تقسیم میشه و اکثرا، ترجیح میدن در جهنم اشنا باشند تا بهشت ناشناختهیگانه هادیانیگانه هادیانSat, 12 Sep 2026 11:19:46 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/من-در-مواجهه-با-این-اتفاق-اولین-لایه-از-سایه-ام-را-دیدم-بخش-6-olxf1t8ro8tgخیابان ،پر از سر و صدا و شلوغی بود، انگار زنده و شور و شوق فراوان مردم را فراموش گرفته بود یا فکر اول من ،درست بود .بی خیال شدم ،چرا همش همه چیزو باید ،رصد و سازش کنم؟ مسئولیت همه چیز ،من نیستم؛ من قرار نیست ،همه رو رصد کنمچوب های خشک و برگ های پاییزی، کنار درخت ها ریخته بود و صدای خش خش انها با قدم های من هم صدا میشدندچشم هایم را برگرداندم، درست میدیدم؟ رفیق دوران کودکی ام، در حال پرو لباس های قیمتی و خاص بود اون از یک خانواده فقر و ندار بود ،اون همیشه میگفت((میخوام بزرگ شم، چند تا خودرو لوکس و گران قیمت به زیر پام بندازم و حالش و ببرم ))رفتم جلو ،فقط برای تجدید خاطره و احوال پرسی دوستانه ،لباس قرمز روشن در تنش خیلی چشم گیر و چشم نواز بود_ چقدر بهت میاد+ شما ؟_ افسانه ام، رفیقت یادت میاد؟ من و تو توی دبیرستان و دبستان شیشه کلاس هارو میشکوندیم؟_من، شمارو یادم نیست و مطمئنم چیزی در من دیدید و یاد رفیق شیطون و بی پروا تون افتادینلبخندی ،بر گوشه لبم افتاد یعنی واقعا یادش نبود ؟خب لااقل، انتظارش و داشتمخیلی سال گذشته و منو حتما یادش رفته، وقتی فقیر بود، تنها دغدغه اش تامین بقا و زندگی کردن بود، با یکم ارزوهای دور و دست نیافتی، شایدم من اشتباه میکنم شاید خواهر ناتنی داشته یا چهرش با بزرگسالیش صد و هشتاد درجه فرق کرده_ خب، اگه شما ترانه نیستین ،پس حتما خواهر ناتنیش هستین درست میگم ؟خانم محترم، نمیدونم چه گیری دادین من ترانه هستم اسمم لیلاست ،خواهش میکنم دست از سرم بردارین_ واقعا؟ یک لحظه واسم اشنا اومدین، نمیخوام که شما رو به دست گرگ های درنده بدم که اینجوری گارد گرفتینانگار، اونم مثل من حال و هوای خوشی نداشت فکر کنم با شوهر پولدارش دعواش شده بود و حالا با لباس فروشی شیک و پیک ،هم نفس شده بوددور اینه، مثل پروانه ای که دور شمع میچرخد ،میچرخید انگار باور کرده بود، ملکه است.به هر حال ،ناراحت شدم حتی اگر هم اشتباه گرفته باشم،رفتارش درست و سنجیده نبود و رفتارش با ترانه ی خوش برخورد و خوش قلب فرق داشت ،در واقع انسان هارو نمیشه توی لحظه اول شناخت(پایان قسمت 6)یگانه هادیانیگانه هادیانFri, 11 Sep 2026 14:58:14 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/زخم-پشت-سرمان-tfqwjmop1ayeدرد، یعنی در من راه پیدا کردی و مرا شکافتی و روح وروان مرا شناختی ،زخم عمیقی ایجاد نمودیدوست نداشتی دلم، در ارامش و خیال اسوده زندگی کند خواستی ،دردی که به تو تحمیل شد، به منم تحمیل و اجبار شود.و مرا ،دیوانه و ضعیف خطاب کنی و بگی دیدی، که من از تو قوی ترم و تو ارزشی نداریمن، خود را برای تو باز نمودم و طرح خودم را ،برای تو در کاغذ کشیدم ،شخصیتم ،وجدانم، حیایم و خیلی چیزهایی که نام بردن مرا بیشتر میشکند و تو، درد مرا در قاب گذاشتی و به دیوار گزاشتیکار همه انسان ها ،همین است درد را بهتر از مهر، ارج می دهند،چون، خود رنج و زخم ودیدن جهان را انگونه به تصویر میکشند و می‌گویندجهان هم باید ،به ساز انها برقصد و این دردناک است،و خود را، از مشکلات عذاب اور خود را رها کنیداز زخم ،از شکوه از خستگی، از به دوش کشیدن .شما لایق بهترین ها هستید ،شک نکنیدیگانه هادیانیگانه هادیانThu, 10 Sep 2026 15:04:51 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/من-در-مواجهه-با-این-اتفاق-اولین-لایه-از-سایه-ام-را-دیدم-بخش-5-pbt22y2f6vd1کتاب، انچنان زیبا و دلنشین نگاشته شده بود که انسان را در خود غرق میکرد ،به صفحه روشن خیره شده بودم و از دنیا بیرون رفته بودم ،احساس میکردم حتی پلک هم نمیزدم، انگار از دنیای خودم فاصله گرفته بودم و در دنیای خیالی گرفتار شده بودمبه خودم امدم، چشمانم در صفحه مانیتور قفل شده بود، ذهنم معلوم نبود کدام باغ را منظره را می دیدبه خودم گفتم، چرا الان اینقدر تمرکزم روی یک موضوعی هست که خودم نمیدونم چیه ؟رفتم بیرون ،در و قفل کردم جوری که حتی صدای درم شنیده نشه، گفته بودم اگه نتونم و نشنوم درک نخواهم کرد و این موضوع از روحم به جسمم راه یافته بود فکر کنم اینقدر خودمو فراموش و گم کرده بودم ،که حتی پیدا شدنم خیلی بهم حس تهی بودن و عذاب وجدان میداد ،من دوست نداشتم، حقیقت و ببینم اما خودمو مجبور به دیدن شکست یا پیروزی خود می‌کردم، انگار که کبریتی بین چشم های بی قرار و فراری خود حقیقی ام گذاشته باشم، فقط دوست داشتم یک شخصی باشم که دیگران او را، به تحسین و هیجان وا میدارند ،اینجوری میتونستم حس کنم که زندم و قلبم مرا ترک نکرده و قالبی بی روح و وجدان نیستم احساسم در حال یخ زدن بود و سرعتش، از فرار یکسره من بیشتر و بیشتر میشد، جاهایی که باید شاد میبودم ،غمگین بودم نمیدانم فکر میکنم زیادی به خود سخت گرفتم زندگی ،چرخ و فلکه ،امکان نداره واسه همیشه یتیم بدبخت باشیم یا همیشه دنیا به کاممون باشه و احساس کنیم در ابرها قدم میزنیم، مگر اینکه خودتون خودتون و محکوم به درد و رنج بی شمار کنید ،بعضی ها حس میکنن با رنج، گوهر و زمرد میشند و انسان، محکوم است به رنج کشیدن درسته رنج انسان و بالا میبره، اما اگه غیر واقع بینانه و بی منطق باشه، رنج احساس را مثل خود داغ یا سرد میکند و انسان ممکنه دیگر احساسی نداشته باشد ،بستگی داره درد از جنس غم باشه، ترس باشه ،شادی باشه ...اون موقع دیگه انسان ،ربات بی عقل و وجدان نمیشود ،بلکه ربات انسان نما میشود ( شخصیت هایی که از اسیبب دیگران و خود رنج میبرند ( یک مثال ))انسان های کره خاکی خیلی حق دارند و گذشته کوچک و سر سوزن انها ،ان ها را رام و از خود بی خود میکند، باید افسار گذشته دردناک یا شادی که تبدیل به حسرت و اندوه شد را کشید .بعضی وقتا، نه افساری هست نه راه حلی ( باید از موقعیت‌ و افراد خبیث یا کسانی که زبانشان جلوتر از دهنشان هست، دور شد）سرو صدایی ،خیابان را فرا گرفته بود از هر طرف سناریویی وجود داشت، انگار زندگی مان بیشتر ،شبیه تکرار رنج بود تا یک سریال ترکی، انگار محکوم بودیم به تکرار کردن و فرار کردنپایان قسمت 5یگانه هادیانیگانه هادیانWed, 09 Sep 2026 17:21:44 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/سکوت-شب-های-سرد-gjscl4faxfamانسان، لااقل ،خویش را بپذیرد و درک کند ،شیاطین درون اروم تر خواهند بود، درد روز های سخت و طاقت فرسا، رو نرم و ملایم تر میکند، شروع دوباره روز، بهتر و رویایی تر خواهد بود ؛و انسان خویش را ،ستایش و پرستش خواهد کردلااقل می‌دانیم ،با خودمان همراه هم سفر بودم و پشتیبان روزهای سخت؛ لااقل افسوسمان با اه مان نصیب خودمان هم نمی شود، اگر شکسته شدیم و مثل شمع اب شدیم ،می‌دانیم تقصیر خودمان نبود، تقصیر مردمی بود ،که لذت خود را بع خورد کردن دیگران ترجیح دادند و خود را می فریبنداکنون ،شاید دل و جان انها ،وجدان انها، به خاطر زخم گذاشتن بر تن دیگران، اه و غصه فراوان می‌خورد شاید میخواهند عوض شوند،اما خود کرده را تدبیر نیست و خود نمیتوانند، پیامبر و رهبر خود باشند، گذشته شان، زخم هایشان ،خاطرات شان فراموش نمی‌شود، اما، زخم زدن چاره کار نبودچاره کار دوری از افراد شیطان صفت یا لذت جویانی بود ،که برای بهبود خود، زخم های فراوان زدند؛شب را ،برای اسایش و پناه ساختند، اما برای بعضی ها شب نماد حکومت ،بخش فراموش شده خود میداننددرک انسان ها، محدود است و نمیتونستند، بپذیرند دیگری حق زیستن دارد، نه جسمی و روحی بلکه هر دو ، اینگونه جامعه فاسد و یک رای میشوندو انسان عاقل، نمیداند و نمیتواند راه درست و برود، چون نیاز های زیستن و روحی او را ،در حالت بقا نگه میداردتوهم درد، مثل درد بی رحمانه و کننده است، انسان خیلی وقتا فکر می‌کند در سریال ترکی زندگی میکند و اگر نقش اول نباشد ،نقش سوم و چهارم استاما خیلی وقتا، انسان ها منظوری ندارند و خود برای خود درد و مشقت میسازند، درد را ،در محدوده خود نگه میدارند و درد میکشند و اسیبی نمی رسانند،اما ،انسانی و وجدانی نیست، که ان ها را در جهنم ساخته شده ی، مشکلات و زخم های شان رها و یتیم کنیمما ،به هم مدیونیم، ما، همه، حق زیستن و انسان بودن و شدن را داریم ،ما به هم نیازمندیماگر دستانمان با دستان رویا ،پر شود و دوست داشته باشیم تنها و بی کس نباشیمباید گیریم دست دوستدر پیشانی حالی و درماندگیکلمات، فراتر از احساس و درک نیست، گاهی کلمات را سانسور و در خوشحالی میپیچند و مثل مومیایی، چشم و گوش بسته خواهند بود ،یک الگوی مستقیم را، میروند که ته ان ،دره سقوط اخلاقی و افسوس است ،که جنازه های زیادی خود را با سرعت کم و زیاد به ان رساندند و تقلا برای بیرون آمده از ان ،برایشان رویایی در زیر خاک شدنگرانم که فراموش کردن گذشته و زخم هایی که زدیم ، زودتر از حافظه خود ماهی فراموش شودیگانه هادیانیگانه هادیانTue, 08 Sep 2026 17:53:48 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/سکوت-شب-های-سرد-skikzxtmvephشب ،برای خیلیا ،دلخراش و کنترل گر هست ،انگار ،نیرویی عین جغد، چشم باز میکند و در انها غالب میشودقالب را، به شکل خویش هنرمندانه میافریند، اخر مهر تایید بر ان میزند و در دسترس افکار مخوف و دردناک قرار میدهداین افکار ،جایی برای کار کردن و زحمت کشیدن میخواستن، جایی که بتونن ابراز وجود کنن و حقشونو از حلقوم فرد بیرون بکشند، اونا اونقدر مورد تمسخر و طرد شدن قرار گرفتن، که اغلب به شباطینی تبدیل شدند که نه ما انتظار داشتیم نه اونا ،اونا، که حالا قدرت و مقامی پیدا کردند و میتونن بر ما غالب بشن و مارو تحت تاثیر قرار بدن، خیلی خوشحال و خرسندند ،اما اگر ما همون اول کار دست شان را میگرفتیم و میگفتیم ((من شنیدمت، من میفهمم)) اونا، اونقدر تحت فشارهای و ناراحتی روحی قرار نمی‌گرفتند،بعضی وقتا ،انسان میخواد، در ارامش و زندگی اش را بکند ،نه به خاطر دیگران به خاطر خود، ولی نقاب میزند هر روز، هر ساعت ؛همین کارو میکند، دیگران فقط نقش اینه را برایش بازی میکنند_ ا چه مهربون شدی؟مهربون نبودم؟میشه بگین کجا مهربون نبودم ؟ من که تمام سعی مو میکنماین ،یکی نمونه از ایینه بودن دیگران است، ولی خیلی ها سواستفاده روانی و روحی میکنند.در حالی که ،ما باید برای هم ،پناه و پناهگاه میبودیم، ما به هم وابسته ایم ،ما با همان رشد میکنیم مثلامادر نبود : پسری نبود ،دختری هم نبود ،بچه، خوب رشد جسمی و روحی نمیکرد ( نیاز روحی ، جسمی ) ( که البته خیلی ها اسمشون مادره ولی اصلا مادر نیستن )پدر نبود : پناه شرایط دشوار، منطقی تر ،نه پسر بود نه دختر ( البته پدران ناشایست هم داریم )با نبخشیدن و درک نکردن و خودخواهی خود ،دیگران را شیطان میکنیم ،ممکن اصلا شروری وجود نداشته باشد و شروع ها، توسط جامعه ساخته شده باشندشب ،یک چاه عمیق و ژرف برای نگاه عمیق به گذشته و اینده است یا سقوط دردناک یا فکر های دیوانه کننده .خود را در آغوش بگیرید، چیزی برایش ترسیدن وجود نداره ،شما از انچه که فکر میکنید قوی ترید ،درد هاتون و انتقام نکنیدتوی ورزشتوی نوشتنتوی پیاده رویتوی پیدا کردن رفیقپیش مشاوران، تخلیه کنید؛ البته به هر کسی نمیشه گفت مشاور، مشاور های الان( اکثرا) ،فقط به فکر یک مشت پول های کاغذی براق هستند ، نه روان مردم و این نشانه سقوط جامعه استاینقدریگانه هادیانیگانه هادیانTue, 08 Sep 2026 15:38:30 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/من-در-زندگی-اولین-لایه-از-سایه-ام-رادیدم-huyeiq7dxjgjدر گوشه ای نشسته بودم ، خود را در اغوش گرفته بودم و به زندگی پیچ در پیچ خود که شبیه قرار داد و داد و ستد بود ،می اندیشیدم ،اتش بی رقراری و نگرانی ام ،کم و کم رنگ تر شده بود ،یک دفعه ای چشمم به تابلوی موفقیتم در رشته ی کامپیوتر افتاد ،کاغذش بوی کهنگی و طراوت میدادیادم میاد، وقتی واسه ثبت نام به دانشگاه رسیدم، دلم ارام و قرار نداشت اخه کامپیوتر رشته کودکیم بود همیشه پشت کامپیوتر قدیمی و رنگ و رو رفته مینشستم و در تصوراتم با کلی ادم ها، با شخصیت های متفاوت با روان های پیچیده رقابت جانانه میکردمهمیشه قبول داشتم که افرادی که کامپیوتر و ریاضی و فیزیک و شیمی را عین رفیق خود میدادند و در شام و نهار و صبحانه با او هم صبحت میشدند، انسان های پیچیده و خیلی منطقی هستند که میتوانند ساختار های جامعه را پیدا کنید و از نو طراحی کنندقلمشان ،دست کمی از فلاسفه و رهبران قدرتمند و غیرتمند نداشت، شما چطور فکر میکنید ؟ بنظرتان چقدر ساختار قوی واسه جامعه میتونن بسازن توانایی خارق‌العاده جهانی دارند؟بگذریم ، من کامپیوتر و فیزیک و مادر و پدر دوم خود میدانستم و وقتی از پدر و مادرم خسته و اشفته میشدم ،در دستان پدر و مادر دومم خودم را پرت میکردم و موضوعات واسه ما جذاب و شیرین و خاطره انگیز بود که یادم میرفت گرسنم هستکتاب کهنه و خط خورده هایلات شده را ورق زدم، هنوز بوی زندگی و کاوش و تلاش میداد، الان میپرسین چرا اینقدر همه چیزو بزرگ می کنی یک کامپیوتره یک قانونه همینمی دانم اما من هر وقت به کاری علاقه دارم، علاقم کم رنگ و کم رنگ تر نمیشه، بلکه از حالتی به حالت دیگر تبدیل میشه ، این همان قانونی معروف است که در فیزیک هزار بار استفاده شده مخصوصا در زندگیبدی کنی میچرخه و میچرخه و یک روز در اوج شادی با کلنگ کائنات میخوره تو سرت یا خوبی کنی با کلنگ کائنات واست جاده یا میان بر میسازهخلاصه ،مکافاتی است زندگی بر مدار جریانات؛ اخه انسان ممکن است روزی خسته شود و دیوانه وار بی خیال همه چیز شودنشستم، کامپیوتر همش به من چشمک میزد ،طاقت نیاوردم ،روی صندلی چرمی و گرم ان نشستم و شروع به کار کردن و کار کردن کردم فقط دنبال بهونه بودم که ذهنم از مشکلات جداشود، راستش را بخواهید اصلا نمی دانم بعضی وقتا دارم چی کار میکنم، اما خب مغزم قفل کردهاحساس میکنم مثل کامپیوتر، دچار اختلال فنی و مهندسی شدم و باید متخصص کامپیوتر دوباره من و از نو برنامه نویسی و بارگزاری کند یا باید محتواهای افکار و ذهنیتم را کلا پاک کند ،مثل یک جارو برقیپی دی اف کتاب (تاریخ کامپیوترو فناوری) را باز کردم و دوباره خواندم ،فقط میخواستم چیزی خونده باشمپایانچه موضوعی واسه ادامه دادن روانشناسی یا ادبیات زندگی انتخاب میکنین ؟1- ادامه موضوعات رنج2- داستان افسانه ( اولین لایه سایه )3_ موضوعات پیچیده روانشناسی4- موضوعات روانشناختی5 _ نوشتن موضوعات روانشناسی به صورت ادبییگانه هادیانیگانه هادیانSun, 06 Sep 2026 13:21:52 +0330https://virgool.ir/@m_78009575/رنج-چگونه-با-انسان-همراه-و-همدل-میشود-hp66dvgzzridبعضی وقتا رنج ، رنج نبودن غم است، بعضی وقتا انسان زندگی میکند و خود برای خود مشکل میسازد دعوا میسازد رنج، رنج شک است ،شک میکنیم، ایا کاری درست است یا نه ایا ما را دوست دارند یا نه؟رنج، رنج شعور و خرد است اگر شخصی از هم سن و سال های خود بالاتر باشد و خرد و عاقل تر باشد او را ترک خواهند کرد و فرد تنهای تنها می ماند رنج ،رنج توهم است، انسان حس میکند دشمنی وجود دارد در حالی که بعضی وقتا افراد صلاح انسان را میخواهند مثلا در ازدواجرنج ،رنج ماندن است بعضی وقتا انسان میماند و تلاش میکند و رنج میکشد، رنج، رنج خاطرات است، انسان به دلیل زخم ها و کودکی و افراد اشتباه زخم خورده و به یاد ان اشک های زیاد میریزدرنج ،رنج گفتن و شنیدن است، گاهی نباید شنید گاهی نباید حرفی زد که خنجر به سویمان می اید، رنج ،رنج افتخارست، یعنی فرد افتخار میکند، که کاری از دستش بر میاید و از همه بهتر است اما باید جور همه را بکشد دوبرابر کار کند و یاری گر همه باشدرنج، را باید با رنج شست و با رنج فراموش کرد، گاهی لبخند برایمان حسرت میشود، گاهی دلتنگی لبخند عمیق و معنا دار میشویم ،مثلا اگر باید سخت درس خواند و نمره ی 19 از یادشان برود باید لذت مهمانی و خوشگزرانی خوش برق را فروخت .و ما، در رنج خود را در آغوش میکشیم، خیلی وقتا با خود دشمنیم با خود غریبه میشیم خود را مقصر رنج طلوعی و خنجر برنده می‌دانیم ،ما ،خیلی وقتا از عمد خنجر را در بدن نحیف خود فرو میبریم، چون لذت پرواز و صعود درخشان و پر از شکوه و عطمت را در رنج میبینیم و لذت برایمان بی معنی ستگاهی، رنج را با خردمند درونمان ( فرامن ) میپذیریم و ان را ،در اشک و اه و غم و افسوس حمل میکنیم یا در خوشحالی بی حد و مرز .گاهی نهاد ،مارا به سمت لذت بی درد و پر از عاشقی میکشاند و خود را در محلکه محاصره شرایط دشوار و قضاوت ها و از دست دادن فرصت های بی شمار میبینیمگاهی من، تصمیماتش را به ما تحمیل میکند و برای تعادل روی تخت چوب کنار دره ژرف و عمیق ،برنامه های سخت و طاقت فرسا به دستان ما میدهداخر ،خود افراد و شرایط است، که باید از خود دور کنیم یا بی خیال و قرص خوش خیالی و سرزندگی نوش جان کنیم .رنج ،بسیار است و خیلی وقتا رنج رنج نمی آورد، ذهنیت و دیدگاه انسان رنج را معنا میبخشد و گاهی، زندگی، خیلی بی رحم و مغولانه گردن میزند و ما چه ساده از کنار هم رد میشویم ،انگار که اصلا وجود خارجی نداریم و نداشتیم، گاهی باید فریاد زد ،گاهی باید سکوت کرد و اندیشه داشت ،گاهی باید بخشید ،گاهی باید فرار کرد ،گاهی باید شنید، گاهی باید گفت، گاهی باید دید، هر چند سخت اما دلنشین و زیبا میشود.پایانیگانه هادیانیگانه هادیانSat, 05 Sep 2026 23:50:24 +0330