https://virgool.ir/feed/@m_77989845در شهرکِ تنهایی ، یاد از لبِ طهران کن ..fa2026-11-10 15:26:29https://files.virgool.ir/upload/users/4555462/avatar/ixoBGP.jpghttps://virgool.ir/@m_77989845https://virgool.ir/@m_77989845/ارزوی-بر-باد-tbup8qpejubyاین می تونست من باشم ولی نشدماین حرف که شاید قسمت نبوده رو درک نمی کنم من تو این زندگی چیزی که می خواستم و تجربه نکردم دیگه چه ارزشی داشت که به چی می رسیدموقتی اونی که میخواستم نبودم دیگه فرقی نداشت که چقدر خوب بودمدرسته بعضیا با کمتر از این هم خوشحال می شدن شاید همین و آرزو می کردن ولی سقف آرزو های ما باهم تفاوت داشت و متاسفانه من سقفی به اندازه قد خودم انتخاب نکرده بودماینم دوازده سال از زندگی من بود که به بیهودگی گذشت چیزی که به دست آوردم چیزی نبود که می خواستم و تموم شد تا به امروز که تقریبا یه ماه گذشته نتونستم باور کنم که نشد و شاید من از این حوادث درس بگیرم و به کل عوض شم یادبگیرم دهنم و ببندم و کارم و بکنم به اندازه کافی زحمت بکشم و تلاش کنم برای زندگی خودم نه برای بهبود شرایط چون باید پذیرفت این شرایط هرگز بهبود نمیابه هرکسی که امیدی به این داشته توشه ای جز سرخوردگی و نابودی نداشت و تاریخ این و بارها ثابت کرده یکی از آنها هم من بودم شاید اگه قبول می کردم هیچ چیز عادلانه نبود کارم راحت تر می شد توی روانشناسی بهش میگن تقصیر و گردن چیزی بنداز که هیچ وقت عوض نمیشه و بعدش راحت زندگی کن (اسناد پایدار) ولی میدونم با همه این ناعدالتی ها میشد که بشه شاید فقط دو تا سوال بین من و آرزو هام فاصله بودحقیقتا مدتی آرزو می کردم سهمیه داشتم حتی به اندازه دو درصد ولی واقعیت این بود که من شایسته اون دانشگاه نبودم و اون کسی هم که سهمیه داشت هیچ فرقی با من نداشت فقط انسان پست تری بوداون به چیزی فراتر از حد و اندازش رسیده بود و من به چیزی هم قواره خودماین که بعدا و بعدا و بعدا و ...شاید شد فقط یه چیزی برای ادامه زندگی به بهانه امید وگرنه همه میدونیم که بعدا هم هیچ چیزی عوض نمیشه و اون آرزو بر باد رفته حتی اگه بعدا هم بشه من همون آدم قبلی نیستم شاید اگه این آرزو به وقوع می پیوست اصلا جالب نمی شد ولی هیچ کدوم نمیتونه بار سنگین نرسیدن و سبک تر کنه حالا چه فاصله به اندازه دو تا سوال چه به خاطر سهمیه چه به خاطر محل تولد هر چیز دیگه ای باشه در نهایت همه چیز یه نشد بزرگه شاید این آرزو در نهایت به نفع من تموم نمی شد و به صلاح نبود ولی من با تمام وجودم میخواستم اون فرایند و پایان بد فرجامش و بچشمتا با زهر نرسیدن آلوده نشمنگاه آزار دهنده اطرافیان تیکه و کنایه های خانوادم تبریک افرادی که از آرزو هام خبر نداشتن و هیچوقت هم باخبر نمیشدن چون اون ارزو در من دفن شده بود ازارم می دادشاید آرم تیزهوشانی بودن هم یه بخشی از ماجرا بود چیزی که دراخر به یه دوره تلخ و وزن نام و انتظار بی جا ختم شد بستر رقابتی که هرگز مناسب من نبود با درس های بی نهایت خسته کننده عدم باور به چیز هایی که باید حفظ می کردم ترس هدر رفت زمانی که میتونستم به جاش کاری که دوست داشتم و انجام بدماینکه مطالب دروغ و جفنگ و باید یاد میگرفتم و مدام تکرار می کردم که باورم عوض شه و هرگز نمیشدنشد یه روزی منطق و آینده نگری به احساسات و صداقتم غلبه کنه من و سنگ و سرد کنه جایی که عدالت و واقعیت اهمیت خودش و از دست بده و فقط من نوعی و هدفم مهم باشه اونموقع قطعا این من آینده ی روشن تری داشت و به آرزوهاش رسیده بودشاید فکر کنید مگه آرزوی من چقدر بزرگ بوده که در این سوگ بزرگ گرفتار شدم[فقط تهران ]شهری که الودگیش ریه های همه رو پر کرده ادمایی که ساعت ها تو ترافیک گیر می کنن و غر می زنن پایتختی که همه چیز دراون با شدت بیشتری جریان داره فقر دزدی فساد ولی هیچ کسی حاضر نیست ازش دست بکشه و از اون شهر کوچ کنه یا گزینه ای برای دانشگاه افراد نباشهچراغی که به مسجد حرام است به خانه رواست؟در هر صورت این شهر برای من حرام شد و آرزوم معناش و از دست داد اینکه هرگز قرار نبود دانشجوی دانشگاه تهران باشم و فرجامی تلخ تر از چیزی که گمان می کردم و می کردند نصیبم شد و این برای من خیلی سنگین بود که باور کنم به آرزوم نرسیدم شاید بعدها تجربش می کردم وقتی که از آرزو فقط یه اسم مونده بودپوچ و بی معنا.و در نهایت امیدوارم هرکسی که شایسته جایگاهش نبوده حداقل یک بار تجربه تلخ نرسیدن و تجربه کنه!!اون که رویاهاش و گم کرد#تهرانابریشمابریشمSun, 18 Oct 2026 17:18:25 +0330https://virgool.ir/@m_77989845/نکبت-y2rzsraiydsqمی خواهم شروع به نوشتن کنم و هر چه که دل تنگم می خواهد بنویسم نمی دانم چقدر در این کار موفق می شوم اصلا کسانی حاضر خواهند بود که نوشته های مرا بخوانند یا نه ولی این بار می خواهم محاسبه سود و زیان نکنم و این کار را برای خودم انجام دهم و بنویسماز هر چه بر روی دوشم سنگینی کرد یا حرف هایی که از آنها ناراحت شدماز کینه هایم ،خشم هایم، روح پاک کودکیم روح چرکین حالم، از زندگی بیمار گونه ام، تنهایی بی حد و مرزماز گریه های مادرم درگیری های ناتمام با برادرمدرس هایی که انگار قرار نیست یک روز تمام شوند همش کش می آیند و کش می آیند شده ساعت ها به کتاب و دفتر هایم زل بزنم ولی یک کلمه هم نخوانم دائم در ذهنم سفر کنم و لذت ببرمیا خودم را مجبور به خواب کنم معلمم گفت کسی که از درس و کتاب حالش بهم بخورد سخت می تواند درس بخواند الان می فهمم با حالت تهوع درس خواندن بسیار سخت استبه یاد همکلاسی های مدرسه ام میفتم همه باهوش و نمره ها بالا امسال حسابی پسرفت کردم‌و آنها پیشرفت ؛البته که نتیجه زحماتمان بود چه پسرفت من چه پیشرفت آنهانمی دانستم ممکن است سالی به نکبتی امسال داشته باشم که مرا از به دنیا آمدنم پشیمان کندامسال همه چیز را از دست دادم و حقیقتا چیز خاصی به دست نیاوردمرابطه ام با پدر و مادرم حسابی خراب شدپرنده ام مرددر درس هایم پسرفت کردمدوستانم رهایم کردند فهمیدم که بیمارم مانند یک زندانی شدم و این قفس خانه من است هر از گاهی یکی می آید و سنگی به سر این زندانی می زند دو تا ناسزا می گوید به وضعش می خندد و می رود وگرنه مردم ازاد را با زندانی چه کار ؟آنها که می گردند و می پوشند و می خندند اگر دوست داشته باشند یا حداقل انگیزه داشته باشند درس می خوانند اگر نخواهند نمی خوانند و کار را با این جمله که نمیتوانم‌خودم را بکشم‌می بندند اما همه چیز های ساده برای من تبدیل به مشکلات بزرگی می شود که نمی‌توانم از آنها عبور کنمخانواده ام را هم با خودم به منجلاب می کشم گویی من هنوز زندگی در این دنیا را یاد نگرفته ام...ویرگول ::نکبت:ابریشمابریشمTue, 19 May 2026 04:40:07 +0330https://virgool.ir/@m_77989845/سال-اخر-lwia4agix6eq-lwia4agix6eqآخرین نوشتهسال آخر :اخرین روزاآخرین نوشته های روی تختهآخرین لک گچا روی مانتواز آخرین صبح زوداغرغر بچه ها و چشمای خواب‌آلودامتحانا و پرسشادعوا ها گاهی خنده هامنظره پشت پنجره خیابون و درختاصدای بچه هایک سال دیگه تحصیلی هم گذاشتو این آخرین سال بودآغاز اسفند پایان مدرسهسفر ما داره به پایان میرسهمدرسه با خوبی ها و بدی هاچیزای زیادی به ما یاد داددوستی های جدیدی به ما هدیه کردبعضی دوستی ها رو خراب کرداوقات تلخ و شیرین زیادی رقم زدگریه ها و عصبانیت ها ،خنده های دست جمعی هرچه که بود گذشت اما رد پاهایش در قلب و ذهن ما باقی ماند .《به پایان آمد این قصهحکایت همچنان باقی است.....》ابریشمابریشمTue, 24 Feb 2026 23:09:49 +0330