https://virgool.ir/feed/@m_77962710fa2026-11-12 05:16:02https://files.virgool.ir/upload/users/481452/avatar/O8GswK.jpeghttps://virgool.ir/@m_77962710https://virgool.ir/@m_77962710/آرامش-واقعی-یک-سرباز-معلمزهی-خیال-باطل-cw2p4uzkmp3dسلام،من مصطفی حاجیان هستم و این قسمتی از داستان زندگی منه که در جریانه،لطفا تا آخر بخونید.من از بچگی عاشق لوازم الکترونیکی بودم،چنان عشقی به این چیزا داشتم که با دیدن و لمس کردن اونا حس خیلی بهتری نسبت به زندگی داشتم،بزرگتر که شدم دیدم اینقدر غرق اخبار و مقاله های دنیای تکنولوژی شدم که تا به امروز که این مطلب رو مینویسم کمتر مطلبی در این مورد رو از دست دادم،البته اینم بگم خیلی وقتا توسط دوستام و بعضا خانواده مسخره میشدم که از تکنولوژی و دنیای مجازی بیا بیرون،چی تو اون گوشی ذلیل مرده هست که ولش نمیکنی؟بیا تو دنیای واقعی زندگی کن.ولی شما بگین مگه آدم میتونه عشقش رو به این راحتی ول کنه؟سرتون رو درد نیارم،زندگی گذشت تا جایی که باید میرفتم سربازی،البته من امریه آموزش و پرورش گرفتم و سرباز معلم شدم ولی خب باید یکی دو ماه آموزش نظامی هم میدیدم بالاجبار،همین چند ماه قبل بود،دوره کرونا هم بود باید حتی توی خواب هم ماسک میزدیم،و به خاطر این ویروس لعنتی نمیشد با هیچکس ارتباط داشته باشیم و حتی تا آخر دوره من چهره هم اتاقی هام رو هم درست ندیدم آخه همیشه ماسک داشتیم،خیلی روزهای بدی بود،تو اون شرایط سخت،تو اوج تنهایی،چقدر دلم واسه گوشی عزیزم تنگ شده بود حتی چندین بار خواب میدیدم گوشیم دستمه و تو خواب چقدر خوشحال بودم،ینی میخوام بگم یه گوشی هوشمند چقدر میتونه یه آدم رو از تنهایی در بیاره و حتی باعث آرامش بشه،حالا من که کلا عاشق گوشی و تکنولوژی بودم ولی بقیه هم اتاقیام هم بعضی وقتا میگفتن کااااش گوشیمون پیشمون بود(حالا یه سری میگن مرد حسابی مردم دلشون واسه پدر و مادرشون تنگ میشه تو واسه گوشیت؟??،صد البته که دلم واسه اونا تنگ شده بود و واسه دیدنشون لحظه شماری میکردم ولی خب گوشی هوشمند هم عشقمه دیگه?)خلاصه که دوره تموم شد و ما برگشتیم خونه،ولی شرایط دیگه مثل قبل نبود،همه گوشی دستشون بود و بیشتر کارها با گوشی انجام میشد،از کارهای بانکی گرفته تا کار های ثبت نام مدرسه و خرید و...حالا دیگه وقت انتقام بود،به خانواده و دوستام میگفتم اون ذلیل مرده رو بزارین زمین چی توشه که اینقدر معتادش شدین?من که یه عمر بود بهشون میگفتم دنیا دیگه دنیای تکنولوژیه و مثل خودم مثلا خرید هاتون رو آنلاین انجام بدین ولی اونا مقاومت میکردن تا اینکه مجبور شدن،و اینجا بود که احساس آرامش واقعی بهم دست داده بود آخه دیگه کسی نمیتونست منو واسه این که اینقدر تو این فضا بودم مسخره کنه و اتفاقا همه یه جورایی محتاج من شده بودن و مشکلات گوشی و سیستم هاشون رو حل میکردم و سوالاشون رو جواب میدادم،از طرفی مدارس در آستانه بازگشایی بودن و خودمم معلم بودم و شنیده بودم مدارس آنلاین هست،دیگه همه چیز تکمیل بود،تقریبا تمام کارهامو با گوشی انجام میدادم حتی کارم که درس دادن بود هم قرار بود با گوشی و به وسیله تکنولوژی باشه،با خودم میگفتم چیزی که همیشه بهش علاقه داشتم باعث شده حتی با وجود با این ویروس لعنتی کمک کنه خیلی از کارهارو بتونیم توی خونه انجام بدیم و حتی آموزش هم تعطیل نشه که خیلیا از تحصیل عقب بمونن و تو این دوران قرنطینه که خیلیا توی خونه هستن کمک میکنه مردم توی خونه کمتر حوصلشون سر بره و حتی با هم ارتباط مجازی داشته باشن،داشتم با خودم فکر میکردم گوشی های هوشمند تو این شرایط آرامش نسبی رو برای همه به ارمغان آورده،ولی واقعا همینطور بود؟؟؟حکم من اومد و توی یک روستا معلم شدمیک ماه اول چون شرایط روستا خوب بود و مریضی کم بود مدرسه حضوری بود با رعایت پروتکل بهداشتی،ولی بعدش شرایط بد تر شد و مدرسه آنلاین شد،روز اول مدرسه آنلاین دیدم چند نفر غایب هستن،تماس گرفتم با خانوادشون فهمیدم یکی دو نفر اصلا توی خونه گوشی هوشمند ندارن،یکی دو نفر گوشی هوشمند دارن ولی خیلی قدیمیه و هیچکدوم از اَپ های مجازی روی گوشیاشون جواب نمیده اینجا بود که شاهد دعوای بین خانواده ها بودم،بچه به مادر فشار میاورد که چرا گوشی نداریم؟مادر هم به پدر فشار میاورد ولی پدر بیچاره که کارگر روز مزد هست چیکار کنه؟ با این گرونی و وضع قیمت ها از کجا بیاره گوشی بخره؟وضع همینطور ادامه داشت و خبر هایی ازدرگیری بین بچه ها و خانواده به من می رسید و من خیلی ناراحت میشدم ولی راهی نداشتم،این بود اون آرامش واقعی که فکر می کردم گوشی های هوشمند و تکنولوژی واسه همه به ارمغان آورده؟زهی خیال باطلکلاس ها آنلاین بود و اون دو سه نفری که گوشی هوشمند نداشتن بعد از کلاس بهشون زنگ میزدم و تلفنی بهشون درس میدادم،شاید بگین مگه تلفنی هم میشه درس داد؟آخه مجبور بودم دیگه چیکار میکردم.مدتی گذشت و دوتا از خانواده ها با قرض و وام و ... گوشی واسه بچشون خریدن، و من موندم و یه دانش آموز بدون گوشی دیگه که واقعا پدرش نمیتونست واسش گوشی بخره، خودمم پولی نداشتم که بتونم کمکش کنم ،من که اینقدر عاشق گوشی و تکنولوژی هستم پرچمدار چهارسال قبل سامسونگ دستمه که اون موقع خریدم دو میلیون،الان با دو میلیون گوشی هوشمند میدن؟؟کسی میدونه قیمت پرچمدار امسال سامسونگ چنده؟علی برکت اله.آخه مگه یه سرباز چقدر حقوق میگیره؟گوشی خودمم همش تو شارژ باهاش کار میکنم و تقریبا خرابه ولی چیکار کنم توان تهیه گوشی ندارم،وگرنه واسه دانش آموزم گوشی تهیه میکردم،روز ها میگذشت و من به همین یه دانش آموزم که گوشی نداشت تلفنی درس میدادم تا جایی که درس ها کم کم سخت تر شد و تلفنی درس دادن هم بی فایده تر(قسمت ناراحت کننده ماجرا این بود که دانش آموز من یه داداش کلاس اولی هم داره که اونم آموزش تلفنی میبینه?آخه بچه کلاس اولی چطور تلفنی آموزش ببینه؟مگه میشه؟؟؟دیگه بغضم نمیزاره چیزی بگم)در ادامه دیدم واقعا دیگه تلفنی نمیشه درس داد چون درس ها سخت شده بود، با خانواده دانش آموزم هماهنگ کردم که هم من و هم اون ریسک مریضی رو به جون بخریم و هر دو روز یکبار بیاد مدرسه و با رعایت پروتکل های بهداشتی بهش آموزش بدم،دیگه چند وقته دارم همین کار رو میکنم ولی یه نکته هست،اون مدتی که حضوری میرفتیم مدرسه این دانش آموز شاد بود و روحیه بالایی داشت و خیلی هم بااستعدادبود ولی الان که حضوری میاد همیشه چهره اش ناراحت و درهمه و مشخصه اعتماد به نفسش پایین اومده و من هرچی سعی میکنم حالش رو بهتر کنم نمیشه،انگار یه غم تو نگاهش هست،حتما با خودش فکر میکنه که چرا بین این همه دانش آموز من باید فقیر باشم و حتی یه گوشی معمولی نداشته باشم که بتونم مثل بقیه درسم رو بخونم؟میدونید چقدر میتونه توی اعتماد به نفس و آینده این بچه تاثیر بزاره؟بله دوستان به همون صورت که یه گوشی میتونه امکانات خوبی به ما بده و بعضا حال ما رو خوب کنه،میتونه باعث سر افکندگی،پایین اومدن اعتماد به نفس و خراب شدن آینده یه نفر بشه،الان که این متن رو مینویسم هنوز اون بچه گوشی نداره و هنوز دو روز یه بار که تو مدرسه میبینمش، غم خاصی که توی نگاهش هست آزارم میده.ممنون که وقت گذاشتین و خوندین.در آخر بگم همیشه از طرفدارای پر و پا قرص گوشی های سامسونگ بودم و ازشون بابت گوشیای خوبشون تشکر میکنم،فقط اگزینوس رو یه کم بهتر کنید?#روایتگرباش#روایتگر باش#سامسونگMostafa hajianMostafa hajianSat, 19 Dec 2020 17:02:03 +0330