https://virgool.ir/feed/@m_77698988fa2026-11-12 07:14:01https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_77698988https://virgool.ir/@m_77698988/تنها-lfmimj8nhfivاز سرما به خودم می لرزم. دستانم را محکم به دور خودم می پیچم و عجیب این آغوش تک نفره در این یخبندان به دل می نشیند. هرچه بیشتر پتو فراموشی روی خودم می کشم بیشتر سوز خاطرات بدنم را می لرزاند. دندان هایم بهم می خورد و این دست خودم نیست. دست من نیست که هوهو باد بی عاطفه و مغرور درون گوشم می پیچد، دست من نیست که در کلبه بی عاطفه خود، جای آدم، آدم برفی دارم.دست من نیست که در لحظه صفر زمان جای چای پرعشق، یخ می نوشم. دست من نیست که تنها سردم شده است.Ali akbarAli akbarFri, 04 Mar 2022 22:54:32 +0330https://virgool.ir/@m_77698988/دنیا-zbt8f1u9s9d1دنیا بازی عجیبی را شروع کرده و خیال دست برداشتن هم ندارد. هربار هم به دنبال یک هم بازی می گردد‌. اینبار هم نوبت من شده تا بازیچه دستانش شوم و شوق کودکانه اش را ارضا کنم. بی وقفه و با نهایت سرعت به توپش ضربه می زند تا مرا محک زند. تا ببیند کی طاقت از کف می دهم. نمی توانم با او شوخی کنم. بچه است دیگر، شوخی سرش نمی شود‌، تا به خود بیایی در خود غرقت می کند و تو می مانی و وحشت از گرداب شکی که تو را در خود حل می کند. اما....یواشکی می گویمهیس آرام‌تر دنیا می شنود!راستش راستش من در این بازی تقلب می کنم. دوپینگ می کنم.از اکسیر عشق می نوشم و مست می شوم و بی قید و بند حصاری که مرا مجبور به بازی مرکب بکند!Ali akbarAli akbarWed, 09 Feb 2022 21:59:15 +0330https://virgool.ir/@m_77698988/طبیعت-عاشق-bw9ujzonbo9m دل در سینه غنچه تپید. از نگرانی دستان سبزش را در هم گره کرده بود مژگان بلندش را برهم زد و چشم به سپهر دوخت. لباس بهار بر تن کرده بود و از همیشه زیباتر شده بود. انتظار دل بیقرارش را بی قرار تر کرده بود آخر از وقتی که رخت زمستان بر تن کرده بود مرغ دلش از قفس فرار کرده و قدم بر سپهر گذاشته بود تا روز موعود و وعده دیدار همراه دلبر به غنچه برگردد و همزمان زندگی را به او بازگرداند. ناگهان آسمان چهره در هم کشید و به روی غنچه اخم کرد. غنچه از ترس به خود لرزید باروانش را دور خودش پیچید سپهر از خشم قرمز شد. چشم در چشمان غنچه دوخت غنچه ترسان در خودش جمع شد. آسمان بر سرش فریاد زد: دست از این عشق بشوی!غنچه غمگین سربه زیر انداخت و هیچ نگفت‌. در دل زمزمه کرد دهانت را میبویند مبادا گفته باشی دوستت دارم. خورشید غنچه را از این فضای وحشتناک نجات داد دستی بر سر سپهر کشید و او را آرام کرد دستان پر مهرش معجزه کرد و خشم آسمان فرو نشست.ناگهان موسم دیدار از راه رسید. بوی عشق پیچید. نسیم وصال وزیدن گرفت. تا باران از راه رسید، غنچه با ناز سر خم کرد. مردم چشمش پر از شبنم شد. دلش بهانه گیر شده بود. دستانش بی اراده از هم باز شد و آرام در آغوش باران جای گرفت. باران کنار گوشش نجوا کرد:الوعده وفا بانو! غنچه از شرم سرخ شد. باران قطره قطره بر دلش بارید و نم نم دلبری کرد. غنچه مژه بر هم زد حلقه دستانش را دور باران تنگ تر کرد. خورشید لبخند زد و نم اشک از گوشه چشمش چکید. آسمان، دلش طاقت نیاورد. هفت رنگ شد وسقف دلش را آزین بست.Ali akbarAli akbarMon, 07 Feb 2022 23:00:05 +0330