<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Melorin</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_77320965</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 20:36:45</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4939595/avatar/5Cgdom.jpg</url><title>Melorin</title><link>https://virgool.ir/@m_77320965</link></image><item><title>سیاهی نور...</title><link>https://virgool.ir/@m_77320965/سیاهی-نور-ecmr31oatx96</link><description>سیاهیِ نور...در نقطه‌ای ایستادم که دیگه نمی‌تونم از آدم‌ها گله کنم. دیگه انگشتی برای نشونه رفتن به سمتشون ندارم. بزرگ‌ترین ترسم هم دیگه خطا و گناه اونا نیست؛ بزرگ‌ترین ترسم اینه که کسی رو قضاوت کنم.از وقتی که سروکله‌ی یه نور گرم توی وجودم پیدا شده...اما نور خوشایندی نیست. هر کاری کردم که بیرونش کنم، به رشد کردن ادامه داد؛ تا جایی که چیزی نمونده تمام وجودم رو بگیره.دیشب خواستم بهش بگم: فرار کردن بسه، بیرون کردنت بسه. بیا، دردت به جونم، بهم بگو اینجا چیکار می‌کنی؟ توی وجود منی، از من چی می‌خوای؟اما اون این‌قدر زخمیه که اصلاً باهام حرف نمی‌زنه. انگار فقط می‌خواد بمونه.منم فقط بهش گفتم: بمون.خیلی درد داره، ها...برای منی که این نور تاریک رو توی وجود دیگران می‌دیدم، براشون تأسف می‌خوردم و قاطعانه فکر می‌کردم هیچ‌وقت توی وجود من پیدا نمی‌شه، خیلی درد داره که حالا با نور تاریک خودم روبه‌رو بشم.خیلی درد داره که نور تاریک خودمو بغل بگیرم.راستی، از بغل گرفتنش گفتم... واقعاً می‌تونم بغلش بگیرم؟حتی نمی‌دونم دقیقاً چه چیزی رو باید بغل بگیرم. فقط می‌دونم اگه کنار خودم نگهش ندارم، می‌ره و به دیگران آسیب می‌زنه. تا وقتی که من نپذیرمش، هیچ خونه‌ای برای رفتن نداره.ببین نور من، من کامل نیستم‌ها... عاقل که اصلاً نیستم، خودت هم می‌دونی.شاید اصلاً برای همینه که توی وجودم هستی و حالا اینجایی، پیش من.من صادقانه نمی‌دونم باید چیکار کنم. بیا یه مدت با هم بسازیم، به هم زمان بدیم. فعلاً فقط همدیگه رو بغل کنیم.بعد قول بده که باهام حرف بزنی، باشه؟بعدش فکرهامونو می‌ریزیم روی هم؛ شاید هم قلبامون بتونن یک راه چاره پیدا کنندفائزه لطف الهی :)فائزه لطف الهی بتونن یک راه چاه چاره پیدا کنن...</description><category>Melorin</category><author>Melorin</author><pubDate>Sat, 24 Oct 2026 10:58:00 +0330</pubDate></item><item><title>برای ننوشتن از تو</title><link>https://virgool.ir/@m_77320965/برای-ننوشتن-از-تو-kdwezvjcv1m6</link><description>آسان نیست...رها کردن دستانی را که روزی از عمق وجود گرفته بودی.اگرچه اکنون دستانمان رهاست.آسان نیست...نگاهت را از چشمانی بگیری که روزی آن‌قدر غرقشان می‌شدی که خود و دنیای خود و او و دنیای او را در چشمانش گم کرده بودی.می‌دانم که اکنون نگاهمان ناآشناست، اما آسان نیست از راه تو برگردم، عشق تو را به زمان حقیقی‌اش دهم و از یاد تو برگردم.چگونه می‌توانم لبخند تو را از یاد برم، آن هم زمانی که می‌خواستم تو را آن‌قدر بخندانم که پیر شویم و خط لبخندت خاطراتمان باشد.صدها نامه را خوانده‌ام. به من می‌گویند... دیگر از تو نوشتن کافی‌ست.نمی‌دانند برای ننوشتن از تو باید حافظه‌ام را از دست بدهم.دستان من بی‌اراده از تو می‌نویسند، قلب من بدون اجازه‌ی من عشق می‌ورزد، هرچند از راه دور...فائزه لطف الهی :)و این نوشته‌ها در صدها کتاب ادامه دارند.</description><category>Melorin</category><author>Melorin</author><pubDate>Sun, 18 Oct 2026 20:28:10 +0330</pubDate></item><item><title>آن منی که تورا دوست داشت...</title><link>https://virgool.ir/@m_77320965/آن-منی-که-تورا-دوست-داشت-suif6bns7uui</link><description>گمان نمی‌کردم روزی برق چشمانتقلبم را تکه‌تکه کند.گمان نمی‌کردم لبخندتابر دلم را بارانِ غم کند.تو، کودکانه و حقیقی، مانند همیشهدر اعماق قلبم سیر می‌کردی؛و اما این بار،حتی قطره‌ای در دریای دلم نیست.رخت بسته خیال من از آینده‌مان؛خالیِ خالی‌ست.خالی از خانه،خالی از آبادی.به جنگل سرسبز رویایم می‌نگرم،باقی نمانده یک دانه برگی از آن.تو را با تمام وجود دوستت داشتمو حالا تمام وجودم خالی‌ست.در بودن تو غرق بودم،در نبودنت هم غرقم.این چگونه ظلمی‌ست؟امشب قلب من در سینه‌ام یک‌بار نشکست؛بارها تیر کشیدو فریادش به گوش خدا رسید.بندبه‌بند وجود من خالی‌ست.من، از تو خداحافظی کرده‌ام؛به چه سلام کنم؟به که سلام کنم؟تو رفتی.باورت می‌شود حتی تودیگر دل من به که اعتماد کند؟می‌گفتم چه کاری مرا از عشقم جدا می‌کند؛به خود آمده‌امو می‌بینم عشقی خیلی وقت استکه در کار نبوده است .دیگر برای من غمی حس نکن.دیگر حتی اندکی به من فکر نکن.دیگر عشق مرا امتحان نکن.نزدیک من نشو؛چنین جسارتی نکن.دیگر دست مراحتی برای لحظه‌ای نگیر.برای ثانیه‌ای به چشمان من نگاه نکن.دیگر مرا نخوان،نخواه،نمان.بروو بی‌من بساز و سر کن.بروو دعای مرا برای خودت،به‌عنوان آخرین بخش باقی‌مانده از من، بردار.برو،حتی اگر سوختم،به خاکستر سوخته‌ی من هم نگاهی نینداز.بروو نام مرا از یادت ببر.بروو آن منی را که تو را دوست داشت با خود ببر فائزه لطف الهی با خودت ببر.</description><category>Melorin</category><author>Melorin</author><pubDate>Thu, 08 Oct 2026 17:30:42 +0330</pubDate></item></channel></rss>