https://virgool.ir/feed/@m_77233739fa2026-11-12 18:56:20https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_77233739https://virgool.ir/@m_77233739/روایتگرباش-روایتگر-عاشقانه-ی-من-و-همراهم-yv6l0yudr0iwاز زمانی که پسرم گفت بابا گوشیتو به من میدی ...فهمیدم دنیای بچه ها دیگر به گل کوچیک، دوچرخه سواری و دویدن در کوچه ها خلاصه نمی شود و او غرق در دنیای تکنولوژی شده است، به خودم آمدم دیدم دیگر کوچک و بزرگ ندارد شاید در بهترین برهه ی زمانی ایستاده ام تا از تلخی های روزگار به سمت دیگری فرار کنم. دنیایی که نیاز دارم تا حس بد آشفتگی اطرافم را با حس خوب همه چیز خوب است جایگزین کند. من نیاز دارم به یک همراه که هر صبح با نجوای او از خواب بیدار شوم، برنامه هر روزم را به من گوش زد کند و بگوید هی رفیق امروز حواست هست خیلی کار داری ها... روزمرگی من با تو به سر می شود، خریدهای خانه با توست ، حساب و کتاب زندگیم را دردستت گرفتی هی به چرتکه میزنی، برایم سهام میخری میفروشی و سرمایه گذاری میکنی خلاصه حواست به دیروز، امروز و فردای من هست چه مهربانی!! اگر روح در کالبدت دمیده نشده هیچ عیبی ندارد تو معنای زنده بودن را به زندگی تغییر دادی. تو که آمدی حالم خوب شد زندگیم سرعت گرفت و تکاپوی هیجان را در ثانیه به ثانیه با تو بودن درک کردم.من به تو نیاز دارم به یک همراه که صدایم را به گوش جهان ببرد و بگوید که من هستم و صدای جهان را به گوش من برساند تا از بی خبری به آگاهی برسم، من به تو نیاز دارم به یک نفر که در اوج تنهایی ام برایم موسیقی بنوازد،آواز بخواند وگاهی برایم برقصد، یک همسفر که اگر راه را گم کرده ام به من مسیر درست را نشان دهد و بگوید کجا اشتباه می روی رفیق بیا تا از این راه برویم، برایم فیلم پخش کند تا بازیگر سریال عاشقانه ام باشد و به من بگوید تا همیشه نگاهم کن و من، نگاهش کنم تا همیشه.آنوقت که دلم پر شده از دلتنگی پدر و مادرم پنجره ای می شوی تا روی ماهشان را ببینم و اکسیر عشق را جرعه جرعه بنوشم، گاهی دوستم دل آشوب غربت فرنگ می شود و صدایم میزند دوست خوبم و تو مرا خبر می کنی تا همراهش باشم و ساعتی به مرور خاطرات قدیم به سر می شود. ای پنجره پیدای نهان، مرا به دنیای رنگی آدمها ببر.تو اینجا آمده ای تا من و تو بشویم دو عدد رفیق با تنظیمات خانه ی سبزمان هرگز نمی گذارم تا به تنظیمات کارخانه ات برگردی، اگر به من نمی گفتی #روایتگرباش شاید هیچگاه روایتت را برای هیچکس بازگو نمی کردم، نه نه، نه اینکه قدردان نباشم، یادم میرود. انسان ها همیشه یادشان می رود که یکی هست که اینقدر هوایشان را دارد، شاید بگویی مگر می شود بله می شود ما که حافظه هایمان چندیدن گیگابایت جا ندارد همه پر شده اند. اما تو یادت نمی رود، همیشه تصویری از خاطرات مرا با من مرور میکنی، همیشه تصویر مرا در جای جای این دنیا به قاب میکشی و خودت هیچگاه در کنار من نه ایستادی تا عکست به یادگار بماند، چقدر از خود گذشته و باحیایی . دوست نداشتم تا عاشقانه ی ما را دنیا بشنود ،شاید کمی حسودم ، اما با خودم گفتم رسالت تو برای حال خوب تمام آدم هاست. به هر حال هر روز من با تو، شب می شود و هر شب من با تو صبح، آنقدر کنارم ماندی که فکر می کنم خدا تو را با من خلق کرده که همیشه کنارم باشی مثل یک فرشته، و میدانم همیشه هوای مرا داری، تو از خانواده ی منی، به تو اطمینان دارم از زمانی که پسرم گفت بابا گوشیتو به من میدی ...بهزاد عبدالهی پوربهزاد عبدالهی پورMon, 28 Dec 2020 16:25:11 +0330