https://virgool.ir/feed/@m_76962340fa2026-11-11 16:41:08https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_76962340https://virgool.ir/@m_76962340/قابلمه-پارتی-pws7x2uyjdd3"نذار علی آقا...نذار پدر من...کلا دو کیلو سبزی رو تا ده کیلو نکنی ول نمیکنیا". علی آقا سبزی فروش اما گوشش به این حرفها بدهکار نبود. وقتی سبزی را روی ترازو گذاشت عددهای ترازوی دیجیتالش بالای سه کیلو را نشان میداد. قبل از آنکه کتایون حرفی بزند سبزی را توی کاغذ روزنامه همشهری پیچید و داد دستش و گفت " همون دو کیلو شد خانوم مهندس، شرمنده سبزی امروز گل زیاده داره اینا وزن گل و شله." علی آقا کارت کتایون را گرفت و مبلغ و رمزش را هم خودش زد و رسید و کارت را برگرداند. کتایون در عجب بود سبزی فروش چطور نصف رمز اهالی محل را از بر است.کتایون دستهء سبزی را روی میز گذاشت. رسید را نگاه کرد سبزی فروش پول همان دو کیلو را کم کرده بود. نفس راحتی کشید. آخر برج بود و خرج ماشین کف گیرش را بدجور به ته دیگ رسانده بود و حالا هم این قابلمه پارتی که فرانک راه انداخته بود که هر کس یک غذا با اول اسمش درست کند. اینها هم ادا بازیهای جدید بلاگریش بود و کتایون تنها چیزی که به نظرش رسید کوکو سبزی بود. فکر اینکه فرانک بین فلافل و فسنجان و فرنی و فرانچ فرایز کدام را انتخاب میکند ذهنش را قلقلک داد. دلش به رفتن نبود اما چاره نبود و قول داده بود. لیوان چایش را کنار دستش گذاشت و گره بستهء سبزی را باز کرد. روزنامه را نگاهی انداخت برای دیروز بود فکر کرد مگر هنوز کسی روزنامه میخواند؟ علی آقا راست میگفت گل سبزی زیاد بود اما باز هم دستهء سبزی بیشتر از دو کیلو بود. از فکر اینکه توی سبزی حلزون یا جک و جانور دیگری پیدا کند چندشش شد. قبل از آنکه دست به سبزیها ببرد گوشی اش را چک کرد. منتظر خبر مکانیک بود که قول داده بود تا عصر ماشین را دستش برساند، اما خبری نبود.وقتی ماهیتابهء دوم کوکو سبزی را با زرشک و گردو تزیین میکرد صدای پیامک گوشی آمد. پیام را وقتی خواند گل از گلش شکفت، ماشینش آماده شده بود پاک ماشین را فراموش کرده بود. تصمیم گرفت حالا که وقت اضافه دارد کوکوهای سرد شده را ساندویچ کند و مدل بدهد تا فرانک خانم از حیث کوکو سبزی قابلمه پارتیش چیزی کم نداشته باشد. سینی ساندویچ کوکوی تزیین شده را روی صندلی کنار راننده گذاشت و کیسه آشغال سبزیها را زیر صندلی تا سر خیابان توی سطل آشغال بیندازد. وقتی پشت فرمان نشست اولین کارش این بود صندلی را جلو بکشد و کمی پشتیش را صاف کند. هوای ماشین ترکیبی از بوی نای هوای باران زده و بنزین و روغن و غذا بود. دلش مالش رفت.کاش قبل از آنکه راه بیفتد ته بندی میکرد.باران روی شیشهء ماشین مینشست و آرام میسرید تا پایین. تمام مسیر را راحت آمده بود و حتی نم بارانی که همیشه بانی ترافیک تهران میشد هم باعث نشده بود در ترافیک گیر بیفتد. اما یک خیابان مانده به خانهء فرانک نفرین همیشگی باران و ترافیک یقه اش را گرفت. برایش عجیب بود که چرا باید در یک خیابان فرعی همیشه خلوت توی ترافیک گیر کند. شیشه را پایین کشید و از پسر بچه ای که سعی داشت توی ترافیک گل بفروشد علت را پرسید و او با جملهء روی هوای "تصادف شده" جوابش را داد. میخواست از پسر گل بخرد اما او رفته بود. نم نم پشت ماشینها میرفت و برای خودش غر میزد که ایرانی جماعت تا کل صحنه تصادف را رصد نکند و ضبط و ربط نکند به راحتی رد نمیشود. چشمش به مسیر جلوی رویش بود اما وقتی به دو تا ماشینی که تصادف کرده بودند رسید ناخواسته کُند کرد. ماشین بنز گل زده با یک پرشیا سر شاخ شده بود. بی اختیار ابرویی بالا داد و اوووووه بلندی گفت. مردی که احتمالا رانندهء ماشین عروس بود به ماشین تکیه داده بود و عصبی سیگار میکشید. دلش برای راننده سوخت. سرانگشتی با حساب خرج ماشین خودش حساب ماشینها را رفت. طفلکی ها.... مردی هم که به نظر داماد بود گوشی به دست قدم زنان تند تند حرف میزد. داماد کسری از ثانیه نگاهش با نگاه کتایون گره خورد و بعد رویش را برگرداند. کتایون ناخودآگاه سرش را چرخاند تا توی ماشین عروس را ببیند. شیشه های ماشین را بخار گرفته بود و برایش معلوم نشد عروسی توی ماشین هست یا نه. از بوق ماشین پشت سری فهمید ناخواسته خیلی معطل کرده اما قبل از آنکه حرکت کند. کسی به شیشهء بغل راننده زد. کتایون شیشه را پایین داد "بله؟" داماد ماشین تصادفی بود با  چهره ای که باران خیسش کرده بود. "خانوم یه بزرگواری در حق ما میکنی تالار ما دو تا خیابون بالاتره" و قبل از اینکه منتظر جواب کتایون شود رفت به سمت ماشین عروس و عروس را پیاده کرد.کتایون از روی مسیریاب گوشی داماد که دستش داده بود به سمت چپ رفت تا خیابان را دور بزند. از توی آینه به عروس و داماد جوان نگاه کرد هر کدام رویشان را به سمت شیشه کرده بودند و زل زده بودند به تاریکی شب. عروس غمگین و داماد عصبانی جفت بینظیری را برای آن شب منحصربفرد ساخته بودند. کتایون برای اینکه یخ فضا را کمی آب کند گفت" مبارک باشه حالا اتفاقیه که افتاده کامتون رو تلخ نکنین تا ده دقیقه دیگه میرسیم." "اتفاق!!!" داماد این را با لحنی طعنه آمیز گفت و بعد چیزی که کتایون منتظرش بود اتفاق افتاد انفجارررر..."مگه هر چی که اون فیلمبردار احمق میگه تو باید انجام بدی؟؟؟؟" و بعد صدایش را نازک کرد" عروس اینجا رو ببین...عروس اونجا رو ببین...عروس از سانروف ماشین بیا بیرون و دست گلت رو تکون بده...توی نم نم بارون و غروب خیلی نازتر میشی...بیا اینم نتیجه ش" بدون آنکه مخاطبش کس خاصی باشد حرفش را ادامه داد" بیا اینم نتیجه ش دامن دنباله سه متری خانوم گیر کرد به دنده و حواس راننده رو پرت کرده" داماد یک نفس میگفت " بیا اینم لباس و آرایش خانوم خانوما...خانوم خدا شما رو واسه من فرستاد وگرنه جلوی ماشین کیو میگرفتم که ما رو برسونه...آدم هرچقدر هم میخواد اوپن مایند باشه باز یجا غیرتش اجازه نمیده. ای بابا....ای بابااااااااا" کتایون نگاهی از توی آینه به عروس انداخت. عروس چشمانش را بسته بود و آرام اشک میریخت و در سکوتی که از وقفهء حرفهای داماد پیش آمده بود صدای فین فین دختر می آمد. باز هم به ترافیک برخوردند. کتایون خم شد تا از داشبورد دستمالی درآورد که نگاهش به کفشدوزکی افتاد و بعد به آشغال سبزیها. یادش رفته بود آشغالها را دور بیاندازد و احتمالا کفشدوزک از توی همین آشغال سبزیها پیدایش شده بود. دستمال را به دخترک داد و دخترک تشکر کرد کتایون از توی آینه لبخندی به رویش زد و با چشم و ابرو اشاره کرد که بیخیال. دختر خجولانه لبخند زد و با صدایی که سعی میکرد نلرزد گفت" خب چیکار کنم یه لحظه سرم گیج رفت. تو که میدونی من نباید قند خونم بیفته. اصلا امروز کجا بودی گوشیت آنتن نداشت؟ هااا؟؟؟ مگه قرار نبود ناهار رو بفرستی سالن هااا؟؟؟ از صب تا حالا...." و بغضش ترکید. کتایون از توی آینه دید که داماد سمت عروس برگشت و ترجیح داد حواسش را به کفشدوزک روی داشبورد بدهد که گاهی بالی میزد و چند سانتی خودش را میپراند. کتایون فکر کرد کفشدوزک هم مثل خودش از صبح در تکاپو بوده و خسته شده. ادامهء مسیر بی هیچ حرفی طی شد.  صدای مسیریاب گوشی داماد بلند شد. "شما به مقصد رسیدید." اما قبل از آنکه جلوی تالار برسد کتایون ماشین را نگه داشت. یک لحظه یاد چیزی افتاد سینی ساندویچ های کوکو سبزی را جلو کشید و دو تا ساندویچ درآورد. برگشت و ساندویچ ها را دستشان داد و یکی هم خودش برداشت. از در کنار راننده دستمال پارچه ای را درآورد. "بیا عزیزم تمیزه روی لباست بنداز که لکه غذا بهش نخوره" دختر ذوق زده شد "وای میگم از وقتی سوار شدیم یه بوی خوبی میاداااا" و با اشتها ساندویچ را گاز زد.کتایون وقتی بعد از کلی اصرار عروس و داماد برای شرکت در مراسمشان راهیشان کرد در ماشینش نشست و به رفتنشان نگاه کرد. داماد دامن سه متری عروس را گرفته بود تا زمین باران زده کثیفش نکند. کتایون تا پایان آتشبازی جلوی تالار با نگاه بدرقه شان کرد. موبایلش را درآورد و از آتشبازی عکس گرفت. عروس میتوانست جای دخترش باشد و داماد جای پسرش که سالهاست مهاجرت کرده و حالا حالاها هم خیال داماد شدن ندارد. دلش برای پسرش تنگ شد دلش میخواست بهش زنگ بزند اما میدانست هنوز سرکار است. حوصله خانه فرانک را هم نداشت. اینستاگرامش را باز کرد و به صفحهء پسرش رفت و برایش نوشت "ایشالا دامادیت عزیز دل مادر" و عکس را برایش فرستاد. قبل از اینکه گوشی را کنار بگذارد استوری فرانک را باز کرد. عکسهای قابلمه پارتی را داغ داغ گذاشته بود."فرانک و فرانچ فرایز" از اینکه حدسش درست درآمده بود خندید. ماشین را روشن کرد دور زد و برگشت سر همان خیابانی که تصادف شده بود. پسرک گل فروش هنوز بین ماشینها میچرخید. صدایش کرد دست گل کوچک نرگسی ازش گرفت و سینی ساندویچ ها را دستش داد. گل نرگس را روی داشبورد گذاشت. کفشدوزکِ سرگردان روی گل نشست و خودش را در شیپوری زردرنگ نرگس جا کرد.دنده_عقب_با_اتو_ابزار#دنده_عقب_با_اتو_ابزار  آزاده هاشمیآزاده هاشمیFri, 28 Nov 2025 01:31:32 +0330