https://virgool.ir/feed/@m_76581114من مهلا هستم . ۱۶ سالمه . روزی تصمیم گرفتم حرف ها و احساسات نگفته ام رو در قالب شعر بیان کنم . امیدوارم که بعد از این همه سال شنیده بشم .fa2026-11-12 22:56:57https://files.virgool.ir/upload/users/4122131/avatar/kwg1GQ.jpghttps://virgool.ir/@m_76581114https://virgool.ir/@m_76581114/برای-شب-شاید-هم-برای-تو-fjqrlyzphamjافکار در میان درخت ذهن زوزه می‌کشند . شب ، قلمرو اندیشه است . خواب هم جای خود دارد اما من که شب ها باید کتابخانه ی پریشان سرم را سر‌و سامان بدهم خواب به چه معناست ؟سکوت شب همدم بی همتای من است . امنیتش دلم را می‌نوازد . اما نه بیش از تو . نگرانی به دلت راه نده که شاید شب و سکوتش را بخواهم و همدم خود بدانم اما تو را می‌ستایم . تو بودی که چشمانم را بینا ساختی و پاهایم را استوار . هر جا که باشم در هر حال ، خیالت حالم را دگرگون می‌کند . اگر تو نبودی من هم نبودم ؛ شاید بودم ولی این نبودم .بایستی بگویم هرچه دارم و به آن می‌بالم از توست . مرا بیم نیست از حرف مردم . هر چه می‌خواهند بگویند . من از داشتنت شرمی‌ندارم . آنها باید شرمگین باشند که بصیرت ندارند ؛ نمی‌توانند ببینند که تو چگونه مرا توانا کردی ، چگونه به من آموختی که کتابخانه ذهنم را آراسته سازم ، چگونه کاری کردی سرم را بالا بگیرم و از تو بگویم و چگونه یاریم کردی خودم را بیابم. امشب و هر شب به حرف هایت می‌اندیشم . تو خواب را ز من ربودی ولی خواب می‌خواهم چه‌کار ؟ درس های مکتب تو پربار تر است یا غفلت خواب ؟همیشه می‌گویم که دلت قرص باشد ؛ هر چه آدم های دیگر تو را سنگ زنند من به دستت بوسه می زنم . هر چه می‌خواهند تو را بنامند ، شکست ، عذاب ، درد ، عجز و هزاران نام دیگر ، تو برایم تا ازل همان معلم خواهی ماند .مهلامهلاSat, 11 Oct 2025 01:50:14 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/صرف-چایی-با-بی-خوابی-rubj2scniwchامشب مثل هر شبتاریکی ، گیسوانش راگسترانده است .تنها سکوت استکه در خیابان ها قدم می‌زند .ماه هم همانند آدم هارو ملافه ابری‌اش خوابیده است .انگار فقط من‌امکه برای بی‌خوابیهمدم‌ام .گمان کنم حالا حالا هامهمان‌ام است .برایش چایی دم می‌کنم ؛کلوچه گردویی می‌آورمو زیر نور کرم های شب‌تابمهمانی را می‌کنیمبرگزار .میان‌مانسکوت پا‌برجا ست .بعد از دقایقیبی‌خوابیهمانطور که نگاه می‌کرد به فنجان چاییاز من پرسید سوالی ." چرا هنوز بیداری ؟ "با طعنه دادم جوابش را :" خوب چون که تو اینجایی . "سرش را گرفت بالا .همان‌گونه که با شگفتیبه چشمانم نگاه می‌کردگفت : " نهمن مهمان ناخواندهنیستم .خودت کردی مرا دعوت .وقتی کهآمدمخودت گفتی بمانم در کنارت .آخر چرابا خودتمی‌کنی این کار را ؟ "آنگاه ، بغض گلویم راداد فشار .هی نگاه می‌کردم به گوشه و کنار .بعد از ساعت هایافتم جوابش را .گفتم :" بی‌خوابی عزیزم !من هنوز بیدارم .می‌خواهم که بخوابماما چرا‌های ذهنمنمی‌دهند اجازه‌اش را ."بعد بی‌خوابیبا دلسوزیخواست که چرا هایم رابیرون بریزم .با اشک فریاد زدم :" چرا اطمینان ندارم که مال این دنیایم ؟چرا وقتی که بی‌گناهماین‌قدر گناه کارم ؟چرا همیشه عذاب وجدان دارم و سرشار از اضطرابم ؟چرا فقط دست به دامنقرص های خواب آورم ؟چرا با این حال نمی‌توانم بخوابم ؟ چرا فقط من ؟چرا فقط ما ؟چرا ؟چرا ؟ چرا ؟چرا ؟چرا انقدر چرا در مغزم دارم ؟ "ناگهان بی‌خوابیدستی بر سرم کشید ؛لبخند کمرنگی زد ؛از روی صندلی بلند شد .کت چرمی‌اش را پوشید . در را پشت سر بست و از مهمانی رفت .مهلامهلاThu, 07 Aug 2025 13:54:10 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/منِ-پنج-ساله-j1rzncscbtrgوقتی که کوچکتر بودم یک کودک پنج ساله ؛در هر کجا می‌گریستم .چه در کنج خانهچه در جمع های دوستانه .نه برای اینکه خواستار توجه بودمنه ؛برای اینکهدرد‌هایمبه‌قدری زیاد بودندکه درونم جا نمی گرفتند .نمی‌دانمروح من بیش از نیاز لطیف بودیا اینکهواقعا آن همه اندوه غیر‌قابل تحمل .هر‌گاه می‌باریدمدیگران انگشت‌هایشان را به سمتمنشانه می‌گرفتند و در گوش یکدیگر چیز‌هایی رازمزمهمی‌کردند .همین بیشترمرا بی‌صبرمی‌کرد .آنجاکسی نبودکه من پنج ساله را درک کند ؛دستی بر سرم بکشدو اشک دیدگانم را پاک کند .پس منبه افکار خودمپناه آوردم .آنجادنیایی رنگین بود .جایی که غم ، غریبه بود .در دشت های آنجا می‌دویدم ؛در آب هایش شنا می‌کردمو از ژرفای قلبممی‌خندیدم .تا اینکه او آمد .با دستان نوازشگرشبا چشمانیکه مرا می‌فهمیدبا آغوشی کهطعم آرامش داشتبا حرف‌هاییکه گرما‌بخش وجود یخ زده‌ام بود .او آمدو دیگر نیازیبه دنیاهای تقلبینبود .او آمد ؛دستان کوچکم را گرفت ؛مرا از خیالات افراطیبیرون کشیدو گفت :"این بیرونامن امن است ." راستش اوهمان من بود .من امروز .مهلامهلاTue, 05 Aug 2025 21:14:05 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/اتاقم-دفتر-ها-مداد-ها-o97kimz3xtkqمن در اتاق کوچکمتنها نیستم .من تنهایی را در میان شلوغی یافتم .آنجاییکههمه هم‌زبانی داشتندو من ، به دهانشان چشم دوخته بودمو لبخند تلخی بر لب داشتم .وقتیبودم ،کسینپرسید که مهلا کجاست ؟آیا دلش کنار ماست ؟فقط کافی بودکه یکبار نباشمآنگاه ، غوغا کنان می‌گرفتندسراغم را ." چرا او رادر خانه گذاشتید تنها ؟ "ای آدم‌ها !چراانقدر ارزشمند می‌بینیدحضور جسمم را ؟من وقتی کنار شما هستم ؛صدای ترک خوردن قلبم رامی‌شنوم .روح جاودانه رابا تنی که می‌شود خاک ،چگونه قیاس می‌کنید ؟نمی‌فهممچراپوسته خالی من رادر جمع هایتان می‌خواهید .باشد .می‌آیمامادر باطن می‌مانم .ذهنم رادر اتاقم جا می‌گذارم .کنار دفترهاو مدادهاتا بنویسمتا بکشمتا درد تنهایی را فراموش کنم .مهلامهلاTue, 05 Aug 2025 17:23:19 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/یک-نامه-qywgmygbndf1اشک هایمپی در پیبرگه را می‌کنند تر .چشمان خسته ام !این فقط یک نامه است ؛به کسی که رهایم کرداما نه از روی قصد .او هم می‌خواست که بماندبیشتر ؛ولی تنها یک سالپدری کرد .یک سالهمانند چتربود بالای سرم .نوشته بودکه برایش ، زیباترین دخترم .برخی روز هادور بود از مابه اجبار کارو این بودبرایش عذاب .حتما حالااو همهمانند قلبمشکسته استاز این فراق جاودان .بابا !این دوری نمی‌تواندعشق ما را کند ویران ؛پس لبخند بزنو بدانکه دخترت می‌خواهدکوه ها را کند جا‌به‌جا .اما پیش از آن باید بال هایش را بیابد و بعد ببینکه تا کجا هاپر خواهد کشید .مهلامهلاMon, 04 Aug 2025 22:48:03 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/قلبی-از-سنگ-fx4uyvq1y3giآنها می‌پرسندچرا قلبت شده از سنگ ؟پس کجاست آن لبخند ؟اما نمی‌دانندکه قلبمهزاران فرسنگدور‌تر از جسممجا مانده است .در میان اشک های کودکی‌ام .در میان تنهایی های مداوم‌ام .همان جا که دیگر از ته دل نخندیدم .همان جا که فهمیدمآدم‌هاپوست می‌اندازند .آنجایی که امیدم را سر بریدندو اعتمادم را سوزاندند .کنار همان هایی که قلبم راپاره پاره کردند .کنار همان هایی که دهانم رادوختند .کنار آنهایی که خنجر می‌زدندو من سکوت می‌کردم .آن‌قدر فریاد هادرد هاخشم هاو اشک هایم راخاک کردم که انسان دیگری رشد کرد .مهلامهلاMon, 04 Aug 2025 15:49:15 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/تاریکی-تنهایی-bmvw5syl8ilvروزی روزگاریهنگامیکه خورشید هنوز بر همه جا می‌تابیدونبودتاریکی و سیاهی ؛ناگهان افتاد اتفاقی .خورشید رویش را بر‌گرداندو پاره ای از فضا ،شد تاریک و تنها .از غم رهاییدر کنج خلوتیمی‌گریید .تا اینکه صداییدر هوا پیچید .تاریکی به آرامیخود را به زمین رسانید .انسانیرا دید که سیاهی ،در روحش رخنه کرده و اشک هایش دانه دانهبر گونه هایش می‌غلتید .از جوان پرسید :" خورشیدت رهایت کرده ؟ "جوانک با زاری گفت : " شمع زیبایمبه خاموشی گرایید .هر نوری دارد انتهایی .حتی اگر پشت سرتو را نگذارد جا باد مرگ او را از تو می‌گیرد ؛و همه مادر آخر می‌مانیم تنها . "مهلامهلاMon, 04 Aug 2025 15:28:28 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/جریان-زندگی-tq1u7uze36vmروزها در گذرند .آدم‌هاحیوان‌هادرخت‌هاگل‌هاهرچیزی که هست اطراف ماحتی خود ماهم می‌گذریم .انکار هست بی‌معنا .پذیرش می‌ماند تنها راه .عشق بورزیماما دل نبندیم .از ته دل بخندیمامابدانیمکه این قهقهه ها همدارند انتهایی .این است زندگی ؛جریانیکه ما همجزء آن ایم .در این جریان بی پایانتا جایی که می‌توانیمزندگی کنیم ؛نه اینکه دقایق رابا بی‌حوصلگیرهسپار نیستیکنیم .مهلامهلاMon, 04 Aug 2025 00:54:11 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/این-فکر-های-اجباری-iyprmlkd8advاین روزها اطرافمصداهایی می‌زنند پرسه .دیگر شدم خسته .دیگران می‌گویندتوهمی بیش نیستند ؛ اما نمی‌دانندکه آنها همقاطعانههمین را می‌گویند .حالامن گیج و سرگردانمیانهزارانراه و بی‌راه‌ام .کدام دنیای من استو کدام دنیای مان ؟این انسان ها که بی هیاهو به منزل زده‌اند ؛واقعی اند یا فقط در سرم‌اند ؟نمی‌دانم .نمی‌دانم .نمی‌دانم کجایم .آیا من هم فقط یک خیالم ؟در کرانه افکار خدایم ؟چرا کسی نیستکه بدهد جوابم را ؟چراهمدم هایمهیچ‌کدامنیستند آدم ؟راستی مادرم هست ؛امادر انتهایراهروی قلبمبه حضورش شکاکم .آغوششسرشار از آرامش است .آن‌قدر خوب استبا من که نمی‌دانم او مرا آفریدهیا مناورا .دیگر این تاریکیاین حس تکراریاین فکر های اجباری ،جانم رابه لب آورده است .برگه ها تنها بستری هستند که می‌توانمرویشان فریاد بزنم .آیا کسی می‌شنود ؟مهلامهلاSun, 03 Aug 2025 23:48:06 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/ردپایت-vznvef8kg262اشک شوق می‌بارداز چشمهچَشمانم .قلبم هنوز هم هراسان استاز ردپاییکه برگشتیندارد .می‌دانی که اینجا من تنهایتنهایم .اینجا کنج تاریک ابهام است .همان جاییکه خانه آشنای منبود .پیش از اینکهتو بیایی .آخر چرا آن دنیای پر نور رانشانم دادی ؟حالااینجابیش از پیشروحم رامی‌خراشاند ؛من را می‌ترساند .آیا آن خاطرات شیرینداشتند چنین بهایی سنگین ؟آری اگر روزیدوباره بیایی ؛اما این تنهاخیالی است که هر شبمیان خیابان هایذهنمپرسه‌زنان است .من هم همانند مردم می‌دانمکه مرگ ، برگشتی ندارد .می‌دانم ؛اما نمی‌‌خواهمدر دریای باورهایوجودمآن را بکارم .مهلامهلاSun, 03 Aug 2025 15:59:01 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/پشت-دیوار-wuqsmkygbxb5شب تاریکی بود .در پس دیوار بلندینهال کوچکیمی‌لرزید .از هجوم سرد طوفان می‌ترسید .ریشه های ناتوانش بی‌رمق ،دستان خاک را رها می‌کرد .اشک در چشمان او می‌غلتید .با خودش می‌گفت : واقعا پایان من اینجاست ؟پیش از آغاز بهار ؟ بدون اینکه جویی همسایه ام باشد ؛یا شکوفه ای مهمان شاخه هایم ؛یا پرنده ای نوازشگر گونه هایم ؟ در نهایتهمه این سوال هاحسرتی بیش نشد .نهال بی‌نواهرگز بهار را ندید .شاید اگر دیواربه او رخصت تکیه کردن داده بود حالغبار غم و تنهایی در میان آجر هایش جا خوش نکردهو تکه های شکسته نهالدر هوا معلق نبود .شاید بهار حقیقیپشت دیوار بود ؛در پشت قلبی که مهر می‌ورزدو با تپش های گرمشجسم بی‌جانی راجان می‌بخشد .مهلامهلاSun, 03 Aug 2025 15:07:28 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/یک-شاخه-مهربانی-nn6cedql27tz" برای درک کودکان کار "همه رهگذرانمی‌گذرند .کاش رهگذرینیم‌نگاهیبکندبه هاله تنهایی منبه موهای پریشانبه دستان ویرانو به چشمان گریان منبعد با یک شاخه مهربانیتمام شاخه گل ها رابخرد .مهلامهلاSun, 03 Aug 2025 14:36:34 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/برای-مادرم-l9d2c9cbjx7aرقص افکار در این همهمه ها .چه باید بنویسم بر این برگ سفید که تو بی‌همتاو بی‌تکراری ؟شاید آفتاب دم صبح .شاید آرامش شب .شایدآواز دل‌انگیز بهار .شاید عشق دو کبوتر .شاید آغوش یک موج .شاید استواری یک کوه .شاید خنده یک رودو شاید و شاید و شاید ...اما چه بگویمکه هر چه بگویمکافی نیست ؟آخر در کدام گوشه جهانمی‌توانیافتنام تو ، مهر تو ، عشق تو و حس تو را ای مادر نازنینم ؟مهلامهلاSun, 03 Aug 2025 14:26:47 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/خورشید-خفته-d4jtgyenhdzhقلبمسریع تر از ثانیه ها ،در تپش است ؛چشمان لرزانمبیشتر از رود ، خروشان است ؛بر بیابان گونه هایم ،باران اشک جاری .هنوز باور نمی‌کنمخودت بگو که اینجایی ؛فقط خوابی .بگو چرادستان گرمت حالسرد استو آن صورت پر‌مهرتاز احساس خالی ؟کنون وجودماز شک هست عاری .مطمئنمکه تو را می‌خواهم .بگو که نیست دیر .آری .می‌دانماین است رسم تقدیر ؛هر چه داریبی‌ترحماز تو می‌گیردتا بفهمیهر‌کسی تنهای تنها می‌میرد .اما بدون تومن نه‌تنها ، تنهابلکه بی معنایممثل همان ماهیکه بی خورشید ،تاریک استبی امید و شادی .نگاهم کن خورشید زیبایم .تو هم مرا می‌خواهی ؟پس چرا فروغ رویتمحو شده‌ست ؟ندارد اشکالی .بامداد که خورشید حقیقیبالا بیاید ،با دستان گرمشتو را به آغوش می‌کشد ؛خواب را از چشمانتمی‌پراند ؛جانی دوباره به جسم بی‌جانتمی‌تاباند .اما نمی‌دانم چراآنهاباور نمی‌کنند حرفم را .آخر زیر خاکوقتی شدی بیدارچه کسی می‌شنود فریادت را ؟خاک نامرد است .مملو از جانوران بی‌عقل است .چرا نمی‌فهمندحیف جسمت استکه غذایشان شود ؟چرا نمی‌فهمندکه تو فقط خوابی ؟چرا نمی‌فهمندشاید تو بیماریفقط اندکی دارو می‌خواهی ؟پس تابوت چرا ؟کفن بی‌روح چرا ؟لباس سیاه چرا ؟گریه و زاری چرا ؟خاک چرا ؟خاک چرا ؟مهلامهلاFri, 11 Jul 2025 14:12:41 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/دنیای-آبی-من-ch5xw4zvp2hwدنیای من آبی است .تار است و بی‌تردید ،تردیددر بند بند آنخفته است .مرز میان رویاو آنچه هست در دنیاباریک باریک است .در دنیای منآینه ها ، رنگ دگر دارند .من را تکه تکه می‌نَمایند .نمی‌دانم کیستمیا حتی چیستم .نقش درون آینه هاهمگی من‌اند ؛اما هیچ‌کدام مننیستند .تنها می‌دانمکه دنیایمتنها ، دنیای من است .همه سایه واردر‌گذرند .تنها غم استکه مهمان هر شب است .دستانشدستان سردم رامی‌فشاردو سنگینی حضورشگردنم را .در دنیای منلحظه ها سردرگم‌اند .ساعتی نیست که آویزه دیوار شود ؛تیک تاکشسکوت من و غم را شکندمرا کمی به واقعیت ببرد .راستیواقعیت چیست ؟معرفش کیست ؟که می‌گوید که دنیای من واقعی نیست ؟دنیای آبی منکوچک است ولی به اندازه قلب سنگ شما نیست ؛مبهم است ولی مثل افکار شما نیست .از دنیای مندور بمانید .در دنیای منجای کسی نیستکه دیگری را به پایین بکشد .اینجاپایین و بالاهست فاقد معنا .از دنیای من دور بمانید آدم‌ها !مهلامهلاFri, 11 Jul 2025 13:13:45 +0330https://virgool.ir/@m_76581114/تلخ-ترین-فاصله-ها-th3bz1nqqsupخورشید بار‌ها و بار‌ها غروب کرداما خیال تو هنوزدر وجودمغروب نکرده است.هنوز دریای قلبمبه شوق تو خروشان است .این موج های بی‌قرارهرگاه به ردپای تو می‌رسندآرام می‌گیرند .هنوز دستان کوچکمتو‌ را صدا می‌زنند ، می‌ترسند از تاریکی شبکجایی که در آغوش بگیری‌شان ؟هنوز می‌بارمکه مبادا روزی ، قاب عکس مهربانتدر ذهنم هاشور بخورد و هنوز نمی‌خواهمفاصله میانمان را باور کنم .این فاصلهتلخ ترینِ فاصله هاست من هنوز اینجایمو تو در زیر خاک های سردی .جان دلمبگو که هنوز همکتاب خاطراتمان را ورق می‌زنی ؟یا اینکه من در کنج افکارت خاک می‌خورم ؟مهلامهلاThu, 10 Jul 2025 23:32:54 +0330