<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های زهرا رجبی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_76559728</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 22:16:26</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>زهرا رجبی</title><link>https://virgool.ir/@m_76559728</link></image><item><title>سپاس</title><link>https://virgool.ir/@m_76559728/سپاس-snkcrqokuemc</link><description>دیشب لادن ،دوستم در کلاس مامانها، از تجربه اولین غذای جامد نیروان می گفت که در نظر داشته چون دفعه اول است دو قاشق کوچک فرنی به او بخوراند ولی نیروان واله و شیدا و گریه کنان تقاضای فرنی بیشتری داشته، لادن می گفت : انگار اعتراض داشته که چرا چنین چیز خوشمزه ای را تا حالا بمن نمی داده اید؟ گفتم وای لادن همه چیزشان همین است، نگاه کردن شان، خوردنشان، گویی به یک بهشت پا گذاشته اند، که اصلش هم همین است و کاش میشد این نگاه را حفظ کرد و  نگاه ما هم به نعماتی که در اختیارمان گذاشته شده همین باشد، نگاهی عظیم، همان که آندره ژید گفت، ناتاناییل بکوش عظمت در نگاه تو باشد نه در آنچه بدان می نگری.راستش بعد از چندین سال تجربه تمرین شکرگزاری، الان قصد دارم کودکم را قدردان و سپاسگزار تربیت کنم جوری که از در و دیوار تشکر کند، می‌خواهم اطرافیان، کودکم را با صفت قدردان  و سپاسگزار بشناسند و او را مظهر این صفت بدانند، من شکر را معنای زندگی می دانم که رابطه تنگاتنگی با شادی و حال خوب درون دارد. الحمدلله دائما و ابدا گر بر تن من زبان شود هر مویی / یک شکر تو از هزار نتوانم کرد </description><category>زهرا رجبی</category><author>زهرا رجبی</author><pubDate>Fri, 05 Mar 2021 07:39:41 +0330</pubDate></item></channel></rss>