<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های رضا اکبری</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_76195599</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 08:17:44</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>رضا اکبری</title><link>https://virgool.ir/@m_76195599</link></image><item><title>دنیای موقتی</title><link>https://virgool.ir/@m_76195599/دنیای-موقتی-y8cxddz7op2s</link><description>بعد از 7 سال زحمت برای دفتری که توش کار می کردم ازش اومدم بیرون.کار من از روزی شروع شد که یکی از دوستام به دلیل مسافرت من رو جایگزین خودش کرد تا به صورت پروژه ای برای دفترشون کار کنم. اون موقع با دوستم فقط سه نفر بودن و من نفر چهارمی بودم که وارد اون مجموعه شدم.بعد از 7 سال شدیم بیشتر از 40 نفر کارمند ثابت توی سه تا شهر. ولی آخرش که چی؟ سر یک موضوع مسخره و مزخرف با مدیری که توی سال های اول، من معتمد و امین دفترش بودم و کلی مسافرت کاری رفته بودیم و کلی براش احترام قائل بودم بحثم شد. ایشون هم خیلی راحت گفت خب اگه ناراضی هستی برو. به همین سادگی و من هم ساده تر از اون گفتم باشه و رفتم.ولی جدای از همه این بی معرفتی ها فهمیدم که همه چیز توی این زندگی موقتی هست. توی یک سال گذشته همه چیزهایی که چندین سال براشون زحمت کشیده بودم توی چند ماه از دست دادم. خونه و زندگی ای که با عشق ساخته بودم، کاری که مثل بچه ام بزرگش کرده بودم و دوستش داشتم، عشقم و خیلی چیزهای دیگه.الان هیچ حس بدی ندارم و از هیچ کدومشون ناراحت نیستم. چون اولا که هر چه به سر ما میاد از ندونم کاری خودمونه. دوما همه اینها یک تلنگر بود که بگه کل این دنیا به پشیزی نمی ارزه. همه رو همونطوری که به دست آوردی از دست می دی. یا نهایتا خودت می ری و همه رو جا میزاری. مهم اینه وقتی داریشون چطور ازشون استفاده کردی. وقتی کنارت هستن باهاشون چطور بودی و چه خاطراتی براشون ساختی. من هم با افتخار می تونم بگم از همه داشته هام نهایت استفاده رو بردم و برای هیچ کس خاطره ی بدی توی ذهنش به جا نزاشتم.خلاصه اینکه به قول عین صاد که می فرمایند: نعمت های زیاد مهم نیست، برداشت زیاد از نعمت مهم است.یا به قول بزرگ دیگه ای که می گفتن: شکر نعمت، درست استفاده کردن از اون نعمت است نه سجده کردن و الهی شکر گفتن خالی.</description><category>رضا اکبری</category><author>رضا اکبری</author><pubDate>Mon, 30 Aug 2021 10:39:24 +0430</pubDate></item><item><title>غروب</title><link>https://virgool.ir/@m_76195599/غروب-jjyjzl7ykmpu</link><description>غروب یک پدیده‌ی خاصه. خاص مثل خودت،زیبا، خیره کننده، پر از رنگ و البته کوتاهتو هم زیباترینی، اینقدر که دیگه هیچ کسی به چشمم زیبا نیست.تو هم خیره کننده ای، طوری که هرچقدر به تو نگاه کنم سیر نمی شم.تو هم پر از رنگی، رنگ زندگی، رنگ طراوت، رنگ عاشقی، رنگ محبت، رنگ دوست داشتن.و تو هم کوتاه بودی، توی لحظات عمرم چند دقیقه ای بیشتر نبودی. مثل غروب که تا شروع میشه و میخوای ازش لذت ببری تموم میشه.و الان زندگی من بعد از تو مثل شبی تاریک شده. بی نور، بی عشق، بی هدف. باید خوابید و دیگر بیدار نشد.</description><category>رضا اکبری</category><author>رضا اکبری</author><pubDate>Tue, 13 Jul 2021 13:19:06 +0430</pubDate></item><item><title>دیوار خاطرات زندگی</title><link>https://virgool.ir/@m_76195599/دیوار-خاطرات-زندگی-bgropzhff1nb</link><description>سال 97 بود. چند ماهی می شد از تهران رفته بودیم ولی من دلم هنوز اینجا بود و نمی تونستم به راحتی از این شهر شلوغ و پر از خاطره دل بکنم. من تهران به دنیا اومده بودم، ولی به خاطر شرایط کار پدرم خونه تهران رو فروختیم و رفتیم.هنوز چند روزی نگذشته بود که یک کار خوب پاره وقت توی تهران پیدا کردم و برگشتم. ولی خب دیگه جایی برای موندن نداشتم. یک مدتی منزل یکی از دوستان موندم و بعدش محل کارم یک جای خواب به من داد. ولی خب هر دو مشکلات خودشون رو داشتن. اول سال بود و پیدا کردن خونه مناسب هم سخت. چون تقریبا هیچ موردی برای یک آدم مجرد پیدا نمی شد. همه خونه ها یا بزرگ بودن یا به مجرد نمی دادن. تقریبا 2 ماه هر روزی که تهران بودم توی املاکی ها و دیوار می چرخیدم.بالاخره بعد از کلی مشکلات و توی ماشین خوابیدن و آواره بودن، تونستم توی دیوار یک مورد خیلی خوب پیدا کنم، خارج طرح ترافیک، قیمت مناسب و البته به مجرد هم اجاره می داد. صاحبخونه تازه صبح خونه رو توی دیوار گذاشته بود و من نزدیک ظهر رفتم برای بازدید، و برای اینکه از دستم نره یک بیعانه ای دادم و گفتم خونه رو به کس دیگه ای نشون نده. بعد از بستن قرارداد و تحویل گرفتن اون خونه کم کم وسایلم رو آوردم و فصل جدیدی از زندگیم شروع شد.خاص بودن اون خونه برای این بود که بهترین دو سال زندگیم رو توی اون خونه گذروندم. ازدواج کردم و عشق رو به بهترین شکل ممکن تونستم توی اون خونه تجربه کنم.دیوار باعث شد بتونم بهترین خاطرات زندگیم رو روی دیوار عمرم به یادگار بزارم.</description><category>رضا اکبری</category><author>رضا اکبری</author><pubDate>Sun, 11 Jul 2021 11:12:47 +0430</pubDate></item></channel></rss>