<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های شاید کسی که میخواد بنویسه</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_76025812</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:48:09</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1678158/avatar/FFYC9d.jpeg</url><title>شاید کسی که میخواد بنویسه</title><link>https://virgool.ir/@m_76025812</link></image><item><title>من والیبال بازی میکنم</title><link>https://virgool.ir/@m_76025812/من-والیبال-بازی-میکنم-irj82asnbtdt</link><description>امروز واقعا مزخرف بودولی اون چیه که میتونه یه روز مزخرف رو به یک روز قابل تحمل تر تبدیل کنه؟ انیمه هایکیو،فصل۴امروز حدودا ساعت ۹ و نیم از خواب پاشدم،بابام فک کرد باید الان برم کلاس ?ولی درواقع کلاس نداشتم ،امروز مسابقه داشتم تا ظهر تقریبا هیچ کاری نمیکردم و کاملا بیکار بودم ،کتاب نخوندم ،فقط صبحانه خوردم و بعدش دیگه هیچکاری نکردم تا ساعت ۲ ساعت ۲ داشتم انیمه &#34;هایکیو&#34; رو میدیدم هر قسمتو که میدیدم چک میکردم چقد اینترنتم کم شده ?۳ و نیم رفتم سالن(والیبال) ؛اولش خیلی انرژی داشتم و تمام تمرینات قبلشو خوب انجام دادم ،اما وقتی به مسابقه رسیدیم‌‌..واقعا فاجعه بود!چند دقیقه بیشتر از بازی نگذشته بود که مربی منو بخواطر اشتباهاتم تعویض کرد و تا دو دست بعدی نتونستم برم تو زمینِ بازی.یه سره داشتم حرکات حرفمون رو تو اون ۲ و نیم ست گذشته آنالیز و برسی میکردم ، یکی از عضو های تیم با بردن من توی مسابقه مخالفت کرد ولی مربی‌مون گفت :《بزار اینم یکم بازی کنه》حالا منو میدیدی؟استرس گرفته بودم ولی زیاد نبود اون ست رو خیییلی بد بازی نکردم ولی اونقدرام قابل تعریف نبود فقط ست پنجم مونده بود که اونم تو زمین بازی نبودم ولی تیممون برد ولی من هیج نقشی اونجا نداشتم ‌.‌هیچ!تو راه خونه به این فکر میکردم که :《خدای من!من جزو بازیکنای خیلی خوب بودم ! چیشد که حتی از کسی که تو تک تک بازیا جزو تعویضی ها بود بیشتر نشسته بودم؟!》 اون دفعه ۶ ماهه همه چیزو نابود کرد. منی که توپ ها رو خیلی خوب جمع میکردم الان به زور میانگین از ۱۰ تا توپی که سمتم میاد ۹ تاش خراب میشه ،بدترین بازیکنان بیشتر از من تو زمینه و من رسما تبدیل شدم به بدترین بازیکن تیم ! با همین افکار تخریب کننده پیش رفتم و حتی نزدیک بود وسط های راه گریه‌م بگیره  به خونه که رسیدم و زنگو زدم ،یه آقای میانسالی اومد و آدرس پرسید و منی که اونجا رو زیاد نمی‌شناختم و نمدونستم آدرسی که میگه کجاس با نمدونم و اینجا رو نمیشناسم و این حرفا ردش کردم که بره سوار آسانسور که شدم خودمو تو آینه آسانسور دیدم، درسته که از چهره‌م خوشم میاد ولی تو اون لحظه خودمو رقت انگیز ترین آدم جهان میدیدم .در خونه رو باز کردم و به اهالی خونه سلام کردم،مامانم ازم پرسید بازی چطور بود و من با یه خوب بود ساده موضوع رو تموم کردم .من هنوز هم داشتم به چگونگی بازیم فکر میکردم ،میدونم ،من باید تلاش کنم تا بتونم بهتر بشم، اما کسی که کل امیدشو از دست داده کیه؟ اون منم !آیا برای تلاش کردن میتونم به دو جلسه در هفته بسنده کنم؟ قطعا نه! پس چیکار باید بکنم؟ برم پارک؟من کسیو ندارم هم لول خودم که باهاش بازی کنم پس برم اونجا و بگم لطفا چند نفر بیان باهام بازی کنن؟ بهترین کار همینه از بعدازظهر تا حدودا ساعت ۱۰ و نیم کاملا به بطالت گذشت بعدش والدین اومدن خونه و یکم سرم گرم شد و تا الان که دارم شامو درست میکنم و دارم این متن رو مینویسم .. ۴ تیر ۱۴۰۱_ ۲۲:۳۴</description><category>شاید کسی که میخواد بنویسه</category><author>شاید کسی که میخواد بنویسه</author><pubDate>Sat, 25 Jun 2022 23:43:01 +0430</pubDate></item></channel></rss>