<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های 𝒗𝒊𝒗𝒂 lavida</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_75052687</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:38:14</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3544984/avatar/NCmy3I.jpg</url><title>𝒗𝒊𝒗𝒂 lavida</title><link>https://virgool.ir/@m_75052687</link></image><item><title>تناقض</title><link>https://virgool.ir/@m_75052687/تناقض-b3p1ovlyhvwj</link><description>زندگی داره عالی پیش میره، انگار توی اون برهه از زمانی هستم که دیگه دوباره هیچوقت برام این شادی تکرار نخواهد شد، سالم و نوجوونم، خودشناسی دارم، توی بهترین مدرسه درس میخونم، مامانم خیلی خوشحاله، معلم ها واقعا برازنده معلمی ان، همکلاسی ها و دوستای تجربی بهم وایب خوبی میدن، داداشم باهام مهربونه و از همه مهمتر یه خواهر ناز کوچولو دارم. زندگی داره عالی پیش میره اما من، نه !من کلافه ام. من سردرگمم. من خرابکارم و من تمام چیزی هایی هستم که نمیخوام باشم و اما سعی میکنم بهش فکر نکنم که اینها هستم . همین حالا که دارم مینویسم، نتونستم بازم اونی باشم که میخوام. من ایده آلگرام، میخوام هدف هامو حفظ کنم، میخوام باور داشته باشم، میخوام از ته ته قلبم بخوام و تمام تمام تمام تلاشم رو برای به دست اوردن اش انجام بدم. میخوام تا اخرش برم و راضی باشم و میخوام پیشرفت کنم. اما زمانی که از دست دادم و زمانی که از دست میدم خیلی بیشتر از اونیه که باید باشه. من الگو میگیرم. متوجه کمبود های خودم میشم.اما بلند پرواز و جاه طلبانه تصمیم میگیرم. همیشه تا الان فرد جاه طلب تنبلی بودم اما الان بیشتر از هر زمان دیگه ای دارم میبینم که چقدر تناقض دارم. با چیز هایی که برای زندگیم میخوام، چقدر این تناقضه دست منه و چقدر من نمیتونم.کلافه ام از اون جهت که در تمام دروس اختصاصیم به استثنای شیمی عقبم.سردرگمم چون تراز ترمیم کمتر از تراز سال اصلیمه. و من نمیدونم که چقدر باید ریسک کنم. مثلا فارسی رو بزنم یا نه.سردرگمم چون بیشتر از قبل فهمیدم که از هدفی که دارم چقدر و چقدر زیاد دورم. و امیدوارم چون کتاب کار عمیق رو دارم میخونم، احساس میکنم همین که راهنمایی دارم به من آرامش میبخشه و این باور رو میده که میتونم بهتر شم.اما در خوندن اونم به تناقض میرسم. سعی میکنم فعالیت های کم عمق رو کم کنم اما نمیتونم.نماز نمیخونم، دیشب زیاد خوابیدم، چهارشنبه نتونستم بخونم، امروز نتونستم تا الان و واقعا میخوام از خودم بپرسم پس من چی رو دقیقا میتونم؟ چرا اینقدر اشتباه تخمین میزنم؟ و چرا نمیتونم به چیزهایی که میخوام یعنی باید، چون تکلیف مدرسه هس، برسم؟ یکماه فکر میکردم به زمان بستگی داره، اما یکماه گذشت و من از لحاظ کیفی نقطه اولم.به من بستگی داره زمان همه انسان ها برابره و من.من واقعا میخواد. من واقعا میخواد.خدایا دعا میکنم برای اولین هیجده سالگی زندگی و تنها هیجده سالگی زندگیم به چیزی که میخوام برسم.نمیدونم شاید اینکه همه آدما یه سرنوشتی دارن به این معنی باشه که نمیتونم به هرچیزی که میخوام برسم. اما میتونم به چیزهایی که برای مسیرم خوبن و سرنوشتم رو تعیین میکنن و من میخوام برسم و امیدوارم این دفعه چیزی که میخوام همون چیزی باشه که سرنوشتمه.امیدوارم تا اخر مسیر کنکور چیزی سلامتیم رو تهدید نکنه و خدا پیش نیاز های تلاش کردنم رو حفظ کنه و من دعا میکنم که در راهی که سرنوشتمه تلاش کنم.</description><category>𝒗𝒊𝒗𝒂 lavida</category><author>𝒗𝒊𝒗𝒂 lavida</author><pubDate>Thu, 24 Oct 2024 14:28:12 +0330</pubDate></item><item><title>بیا به داشته هامون نگاه کنیم.</title><link>https://virgool.ir/@m_75052687/بیا-به-داشته-هامون-نگاه-کنیم-vwb4l3c9qcww</link><description>کمی چیزهای خوب در میان بدی هایی که از خودم میبینم.من خیلی خوب احساساتم رو کنترل میکنم، و یه بازه اصلا توانایی اینکارو نداشتم، احساسات بدم رو مثل خشم و نفرت خفه میکردم و میشستم سر جام و هیچ عکس العملی نمیدادم. از وقتی که نوشتم بهتر و بهتر شد. المپیاد تجربه های سخت و منظورم اینه که نمره های بدی به من داد ،  این منو خیلییی مقاوم کرده نسبت به این موضوع که تایه حدی خوبه و تایه حدی بده.من خودم رو فقط با خودم مقایسه میکنم و فرق زندگی خودم رو با زندگی یه نفر دیگه میفهمم.من دعا میکردم مشاور کانون پیگیری نداشته باشم. حالا این 3 هفته است که میخواد یه جلسه 15 دقیقه بزاره و زورش میاد و گرفته دوباره پیام داده ممکنه دیگه جمعه هم تایم نداشته باشم. واقعا خدایا شکرت! اگرچه اینکه فکر میکنه من دانش اموز ضعیفی هستم هم قطعا بی تاثییر نیست.به آینده امیدوارم و سخت برای بهتر کردن خودم تلاش میکنم.یه سری درس هارو خوب خوندم. شیمی، تاریخ. زمین شناسیو فارسی.یه سری درس هارو سرکلاس خوب گوش دادم جلسه پیش حسابان و جلسه پیشتر شیمی جلسه امروز هندسه و زمین امروز و تاریخ و حتی دینی رو هم خوب گوش دادم.یه سری درس هارو هم امروز خوبتر میکنم زمین، دینی، فارسی، فیزیک:)نینی تو خونه مون داریم.و انرژی های مثبت هنوز هم توی فضا میدرخشن!با اینکه یکم خسته ام و خیلی به خودم شک کردم به خاطر آزمون های هندسه، اما هنوز مهمترین چیزی که دارم رو یادم نرفته خدا!</description><category>𝒗𝒊𝒗𝒂 lavida</category><author>𝒗𝒊𝒗𝒂 lavida</author><pubDate>Mon, 21 Oct 2024 18:15:04 +0330</pubDate></item><item><title>من؟ تو منی؟ اوه، سلام!</title><link>https://virgool.ir/@m_75052687/من-تو-منی-اوه-سلام-lhn93pbvjxlo</link><description>من؟ تو منی؟ اوه، سلام!به همون اندازه که سعی کردم بشناسمت، نمیشناسمت. خب، یعنی &#34;خیلی زیاد&#34;.یادمه دبستان خجالتی، کمرو و عصبانی بودم.من؟! خب امید، جسارت و لبخند زدن توی مدرسه رو دارم.اما تو، خیلی عجیبی، درخشانی و یک شخصیت کاریزماتیک.داستان زندگیت رو خوندم. دوستش داشتم، نحوه مقابله با مشکلاتت رو وقتی هی بزرگتر میشدن ولی تو هم همراه با اون ها جلو میرفتی.یه جاهایی که داشتم نگاهت میکردم، عاشقت شدم.تصور کردم خودم رو با تو، دست در دست هم.بهترین دوست من بعد از خدا.یه جاهایی هم چشم هام رو میبستم و ازت متنفر میشدم، دوباره غمگین به خونه برمیگشتم.هرچند اشک میریختم اما کمکی نمیکرد.یه جاهایی نگران و مضطرب بودم خیلی زیاد برای تو.مینوشتم، روحم، قلمم و دستم دلداری میدادن.من الان ناامید از خودم، کم کاریم و شکستهامم، تورو دیدم!نمیشناسمت اما احساسم، روحم و بدنم به سمت تو حرکت میکنن.خب این یعنی یه روزی من همونی میشم که هستم . و خیلییی خفن؟</description><category>𝒗𝒊𝒗𝒂 lavida</category><author>𝒗𝒊𝒗𝒂 lavida</author><pubDate>Tue, 08 Oct 2024 22:05:11 +0330</pubDate></item><item><title>لجند</title><link>https://virgool.ir/@m_75052687/زخمی-ezvuu9mqzkwh</link><description>نمیدونم چجوری درباره حال خودم بنویسم. ولی میخوام فقط این حال یه جای دیگه هم ثبت باشه.ساعت ۱ و ۵۵ ظهره و من احساس میکنم شبه. فهمیدم هیچکس دیگه ای نمیتونم باشم و ناراحتم از اینکه نامه پر احساسی به یکی از دوستام نوشتم و دادم و هیچی نگرفتم. با گلو درد و سر درد بیدار میشم و کابوس هایی که دیدم یادم میاد . فردا امتحان فیزیک داریم و من نتونستم میدان الکتریکی رو بخونم تو کلاس جبرانیشم که به خاطر حفظ غرورم شرکت نکردم.از اینکه من بابام رو درک نکردم و بابام من رو درک نکرده ناراحتم.از اینکه اعتماد به خودم رو گذاشتم لبه مرز هم افسوس میخورم.و از اینکه یه مدت  آدمای دنیا رو به هیچ جام نگرفتم و الان فهمیدم که اینطوری هم نمیتونم زندگی کنم پشیمونم.توی یک سال و یک ماه ۱۳ کیلو اضافه کردم ولی بدنم همچنان به قرص های کمبود اهن نیاز داره و سریع مریض میشه .به داداشم مشقاشو یادآوری میکنم در حالی که خودم مشقای هندسه ۲ ام مونده.عکس های تکراری که منو توصیف نمیکنن. آهنگایی که برام فرقی ندارن. ویرگولی که یاد ندارم با گوشی چجوری برم خط بعدی ولی بند بعدی نرم.تک تک لحظات زندگی ارزشمندن، ایندفعه توی آب راکد زندگیم غلت میزنم و دستو پا میزنم تا رنج بیشتری رو متحمل شم و نمیشینم که نگاه کنم.  </description><category>𝒗𝒊𝒗𝒂 lavida</category><author>𝒗𝒊𝒗𝒂 lavida</author><pubDate>Sun, 29 Sep 2024 15:23:41 +0330</pubDate></item></channel></rss>