https://virgool.ir/feed/@m_74827615fa2026-11-12 09:16:45https://files.virgool.ir/upload/users/3662766/avatar/aUIMCt.jpghttps://virgool.ir/@m_74827615https://virgool.ir/@m_74827615/وقتی-زندگی-شبیه-صفحه-ی-لودینگ-میشه-jegqywb7bhdgحتماً برات پیش اومده:نشستی یه کاری رو شروع کنی، با شوق و ذوق، بعد یهو می‌بینی انگار همه چیز تو یه صفحه‌ی لودینگ گیر کرده.یه چیزی مثل: لطفاً صبر کنید… هنوز بارگیری نشده…زندگی بعضی روزها دقیقاً همین شکلیه.می‌خوای تصمیم بگیری بری سر یه کار جدید، دلت شور می‌زنه. نمی‌تونی جلو بری. مغزت می‌گه (منتظر باش، همه چی درست میشه)، ولی زمان می‌گذره و هیچی لود نمیشه!یا مثلاً تو روابط:یکی میاد، یه حرفایی می‌زنه، یه قولایی میده، توام مثل یه بازیگر خوب می‌شینی پای انتظار، ولی انگار سرور طرف کلاً قطع شده.راه حل چیه؟هیچکی نمیاد کابل اینترنتتو بکشه و درستش کنه.گاهی تنها راهش اینه که خودت دکمه‌ی ریفرش رو بزنی.حرکت کنی، حتی اگه مطمئن نباشی.جواب بعضی سؤال‌ها رو بدون اینکه کامل بدونی، تو عمل پیدا کنی.به خودت اجازه بدی که در حال بارگذاری باشی، ولی همزمان زندگی رو هم بکنی.هیچکس کامل لود شده وارد دنیا نمی‌شه.هیچکس نسخه‌ی نهایی خودش نیست.ما همه نسخه‌ی بتا‌ی خودمونیم؛ پر از باگ، پر از آپدیت‌های عقب افتاده، ولی هنوزم داریم تلاش می‌کنیم بازی کنیم.آخرش؟زندگی صفحه‌ی لودینگ نیست.زندگی همون وقتیه که منتظری چیزی لود بشه ولی داری با دوستات می‌خندی، یه قهوه می‌خوری، یا یه ایده‌ی جدید تو ذهنت جرقه می‌زنه.پس منتظر کامل شدن نباش.تو همین نسخه‌ی ناقص، قشنگی‌های کوچیک رو بچین.m_74827615m_74827615Sun, 27 Apr 2025 14:39:13 +0330https://virgool.ir/@m_74827615/رومئو-و-قبض-لعنتی-hfrtgbjgrs20بذارید از اول تعریف کنم، چون این قصه با یه قلب ذوق‌زده و کلی هیجان شروع شد و با یه قبض لعنتی موبایل به خاک سیاه نشست. اون روز مثل خیلی از آدم‌ها بین امید به عشق واقعی و تسلیم در برابر واقعیت تلخ تنهایی گیر کرده بودم، که تصمیم گرفتم برای بار پنجاهم یکی از اون برنامه‌های دوست‌یابی رو نصب کنم. راستش رو بخواید دیگه فکر نمی‌کردم چیز خاصی ازش در بیاد، ولی خب تنهایی قانعم کرد که یه شانس دیگه بهش بدم.بعد از نیم‌ساعت کشیدن و کنار زدن پروفایل‌هایی که حس می‌کردم علاقه‌ی عجیبی به فیلترهای تخیلی یا عکس گرفتن کنار ماشین‌های قرضی دارن، بالاخره یه دختر عادی پیدا شد.  قشنگ بود و واقعی. شروع به صحبت کردیم. انگار هیچ تلاشی برای به دست آوردن علاقه کسی نمی‌کرد و کاملا خودش بود. همه چیز عالی بود! مکالمه‌مون شبیه یه رقص تانگوی عاشقانه بود: یه قدم من، یه قدم اون. تا صبح حرف زدیم و بهتر از این نمی‌شد! تا این‌که پیام داد: به نظرت همدیگه رو ببینیم؟قلبم داشت می‌ترکید، چشم‌هام برق می‌زد، آماده بودم بنویسم: «چرا که نه؟» ولی قبل از این‌که حتی کلمه‌ی «چرا» رو تایپ کنم، اینترنت پرید. دقیق‌تر بگم، خوشحالی من پرید. گوشیم رو خاموش و روشن کردم تا شاید درست بشه ولی نشد! نه خط و نه اینترنت! تازه یادم اومد که دیروز آخرین مهلت پرداخت قبض بود! یه هفته بود که گوشیم رو یه طرفه کرده بودن ولی از اون‌جایی که زیاد به کسی زنگ نمی‌زدم، برام مهم نبود و پرداختش رو هی عقب‌تر انداختم. حالا من مونده بودم و پیام نصفه‌نیمه‌ای که باید به دستش می‌رسوندم.هیچ کاری نمی‌تونستم بکنم جز این‌که سریع آماده بشم و برم سمت عابربانک! صف دم عابربانک طولانی بود!‌ ساعت ۸ صبح که در حالت عادی همه جا خلوته، عابربانک از شانس من شلوغ بود! کلی منتظر وایسادم و با هر بدبختی‌ای بود، قبض رو پرداخت کردم ولی انگار یکم زمان می‌برد تا درست بشه و دوباره خطم رو وصل کنن. یکی دو ساعت توی خیابون راه رفتم و یه قهوه گرفتم تا کافی‌نت‌ها باز کنن اما انگار هیچ‌کدومشون سحرخیز نبودن! همون‌جوری که راه می‌رفتم، به این فکر می‌کردم که کدوم لباسم رو سر قرار بپوشم، موهام رو برم کوتاه کنم یا همین‌جوری خوبه. می‌خواستم قرار رو بذارم برای چند روز دیگه که یکم ته‌ریش داشته باشم چون بدون ریش شبیه بچه‌های دبیرستانی‌ام.تا کافی‌نت‌ها بخوان مغازه‌شون رو باز کنن، خطم هم درست شد. سریع اینترنتم رو روشن کردم. حرف‌هام رو هم آماده کردم که چجوری ماجرا رو توضیح بدم که هم بی‌مسئولیت و تنبل به چشم نیام و هم اون رو قانع کنم. یه پیام از طرفش داشتم. با خوشحالی بازش کردم و با ناراحتی بستمش!«من از آدم‌هایی که بدون توضیح یهو غیبشون می‌زنه واقعا بدم میاد! مخصوصا اگه سین کنن و جواب ندن. فکر کنم بهتره همین الآن همه چیز رو کنسل کنیم.»کنسل؟! چی رو کنسل کنیم؟ ما که هنوز شروع نکرده بودیم! می‌خواستم توضیح بدم ولی بلاکم کرده بود! از هر چی برنامه دوست‌یابی بود متنفر شدم!‌ حداقل صبر می‌کرد جواب من رو بشنوه و بعد بلاک کنه! ویرگول رو باز کردم که یه بلاگ تند در مورد بیخود بودن این برنامه‌ها بنویسم و بقیه رو نصیحت کنم تا حداقل یکم آروم بشم. داشتم عنوان رو می‌نوشتم که تبلیغ گوشه سایت توجه‌ام رو جلب کرد: پرداخت خودکار قبض با دایرکت دبیت!موضوع و جریان رو خوندم و فهمیدم عشق از دست رفته‌م،‌اگه دبیت داشتم توی دستم بود! اون وقت تنها دغدغه‌م ریش نداشتن و تیپ و موهام می‌شد. دبیت رو فعال کردم و تصمیم گرفتم توی مسابقه شرکت کنم تا داستان تلخم حداقل یه کاربردی داشته باشه. شروع کردم به نوشتن:«بذارید از اول تعریف کنم، چون این قصه با یه قلب ذوق‌زده و کلی هیجان شروع شد و با قبض لعنتی موبایل به خاک سیاه نشست…»m_74827615m_74827615Mon, 02 Dec 2024 01:22:08 +0330