https://virgool.ir/feed/@m_72743846fa2026-11-11 21:07:56https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_72743846https://virgool.ir/@m_72743846/اگر-قلم-بودم-mvdslivai9hnتا به امروز فکر می کردم ای کاش پرنده بودمپر می کشیدممی رفتم بدون دغدغهبدون دلتنگی برای وطن بدون دل آشوبگیبدون هیچ دیواری بین مرز ها حرکت می کردم و به مردمان زمین که بر سر مرز ها جنگ راه می انداختند می خندیدمولی اکنون... اکنون زمانه عوض شده... مثل مناکنون که ظلمت ظالمان همه جا را فرا گرفته، می گویم کاش قلم بودمکاش قلم بودم و از مظلومانی می نوشتم که زیر پای هم نوع خودشان له شدند.کاش قلم بودم و از رویا های نرسیده و زیر خاک رفته جوان هایی می نوشتم که چشم پر از امید و آرزوهایشان برای همیشه بسته شد ...آرزوهایشان با چشمانشان خاموش شدآرزوهایشان با کالبد بی روحشان دفن شدکاش قلم بودم و می نوشتم از فداکاری پدران. پدرانی که آینده ای روشن نمی دیدند ولی برای خانوادشان جوری تلاش می‌کردند که انگار موفقیت همین نزدیکی هاست ! می رسیم به آن ! دریغ از آن که دروغ است که می گویند جوینده یابنده استجوینده جویید ولی نیابید جوینده پی خوشبختی بود ولی سر از قسمت تاریک زندگی درآوردآری ! ای کاش قلم بودم‌اگر قلم بودم از عشق های ناگفته عاشقان به معشوقشان می نوشتم. از حرف های نزدشان...حرف هایی ک شاید دیر شده باشد برای گفتنششاید دخترک زیر خاک و بالای آسمان و پسرک روی زمین با قلبی که دیگر ضربانش به سختی می زد. چون ضربان قلبش اکنون زیر خروار ها خاک برای همیشه رفته است.از عشق لیلی و مجنون می نوشتم. می نوشتم ک به هم نرسیدند . می نوشتم که نشو لیلی نشو مجنونمی نوشتم تا دیر نشده فریاد بزن !!! عشق فریاد زدنیست . جنسش فریاد است‌. نه این که بگذاری گوشه دلت بپوسد.اگر قلم بودم شرمسار بودم از قلم هایی که تاریخ را دیدند ولی حرفی از آن نزدند ولی چیزی ننوشتند. قلمی که خودش را به خواب زده !ولی من می خوام بیدار باشم می خوام صدای بی صدایان باشممی خوام فریاد عشق های ناگفته باشم می خوام پایان درد های بی خانمان باشممی خواهم بگویم از ظلم بگویم از آرزوهای مرده از رنگ قلب و روح انسان هایی که‌ رنگ موهایشان شدهبگویم و آخرین قطرات جوهر خود را اینگونه تمام کنم : قلمت بشکند اگر از درد بی درمانمان ننویسیپرنیان دخیلیپرنیان دخیلیThu, 18 May 2023 03:03:59 +0330https://virgool.ir/@m_72743846/مرگ-و-زندگی-xmwuxhlbpkidمرز بین زندگی و مرگ رو دیدی ؟ به یه لحظه بنده. به یه لحظه که دیگه قلبت کار نمیکنه. که زندگیت تموم میشه. که روند نفسات یکی در میون میشه و بعدشم تموم ... زندگی به یه مو بنده مثل مرز بین بودن و نبودن توزندگی بلند خندید. اونقدر بلند که تو رو از میون خنده هاش دیدم. نگاهت شد ضربان قلبم و بال هات شد سوی چشام.تو مثل سلول سرطانی در من تکثیر شدی و من رو به کام مرگ کشوندی . تو در من زندگی‌ کردی.ولی میدونی مرگ چیکار کرد ؟ مرگ حسادت کرد. مرز رو تنگ تر کرد. نفس هامو گرفت تا بال هات دیگه باز نشن.من می ترسیدم دیگه بوی عطرهایت را نشنوم یا عطر شیرین زبانی هایت رو نتونم بو کنم. چشمانم به چشمانت عادت کرده بودند. از ترس ، تنها صدایی که می شنوم صدای نفس زدن های نامنظم هست. تنها چیزی که می بینم سیاهی افکارم هست. تنها چیزی ک حس می کنم دریاییه به وسعت چشمه اشکم. ترس ... قاتل روح و جسم . شایدم ترس من رو کشت. ترس نبودنت. ترس همون مرگیه که هیچوقت نگذاشت زندگی کنم.این غروب ابدیه. از شهر بی طلوع خستم. من در رکاب زندگی به آغاز مرگ می رم وقتی حتی دوچرخه زندگی رو به خط پایان نرسوندم. مثل جنازه هوشیار.می دونی زندگی همیشه درحال دویدنه. حتی اجازه برگردوندن عقربه هاش رو نمی ده. ولی مرگ ... امان از تو مرگ. تو عجول نیستی. به تدریج یکیو خفه می کنی. به عقب برمی گردی و آدما رو با خاطراتشون زیر خروار ها خاک از جنس حسرت می بری. با رویاهاشونمرگ تدریجی یک رویاامیدوارم وقتی مردم من رو می سوزونن ذره های وجودم توی هوا پخش شن. غبار دستام بیاد روی موهات بشینه و عطرت وجودم رو پر کنه و بعد از مرگ نوازشت کنم.یا خاکسترمو بریزن توی آب دریا. وقتی گذرت به دریا افتاد، با موج ها یکی میشم و آرومت می کنم. یا میرم تو آسمون با بارون می بارم هرجا که تنهایی داشتی آهنگامونو گوش می دادی. می خوام تو چشمات زندگی کنم. تو آغوشت جون بدم و در قلبت دفن شم.پرنیان دخیلیپرنیان دخیلیWed, 17 May 2023 01:58:08 +0330