https://virgool.ir/feed/@m_72230723fa2026-11-12 06:10:00https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_72230723https://virgool.ir/@m_72230723/چرا-خانه-کوچک-ما-سیب-نداشت-agvnuilurztrشعر اول از حمید مصدق از نگاه پسرک:تو به من خنديدي و نمي دانستيمن به چه دلهره از باغچه همسايه سيب را دزديدمباغبان از پي من تند دويدسيب را دست تو ديدغضب آلود به من كرد نگاهسيب دندان زده از دست تو افتاد به خاكو تو رفتي و هنوز،سالهاست كه در گوش من آرام آرامخش خش گام تو تكرار كنان مي دهد آزارمو من انديشه كنان غرق در اين پندارمكه چرا باغچه كوچك ما سيب نداشتپاسخ فروغ فرخزاد به شعر حمید مصدق از نگاه دخترک:من به تو خنديدمچون كه مي دانستمتو به چه دلهره از باغچه ی همسايه سيب را دزديديپدرم از پي تو تند دويدو نمي دانستي باغبان باغچه همسايهپدر پير من استمن به تو خنديدمتا كه با خنده خود پاسخ عشق تو را خالصانه بدهمبغض چشمان تو ليكلرزه انداخت به دستان من وسيب دندان زده از دست من افتاد به خاكدل من گفت: بروچون نمي خواست به خاطر بسپاردگريه تلخ تو راو من رفتم و هنوزسالهاست كه در ذهن من آرام آرامحيرت و بغض تو تكرار كنانمي دهد آزارمو من انديشه كنان غرق در اين پندارمكه چه مي شد اگر باغچه خانه ما سيب نداشتپاسخ جواد نوروزی به اشعار سروده شده از نگاه سیب چیده شده از درخت :پسرک ماتش برد !که به چه دلهره از باغچه ی همسایه، سیب را دزدیدهباغبان از پی او تند دویدبه خیالش می خواست،حرمت باغچه و دختر کم سالش رااز پسر پس گیرد !غضب آلود به او غیظی کرد !این وسط من بودم،سیب دندان زده ای که روی خاک افتادممن که پیغمبر عشقی معصوم،بین دستان پر از دلهره ی یک عاشقو لب و دندان ِتشنه ی کشف و پر از پرسش دختر بودمو به خاک افتادمچون رسولی ناکام !هر دو را بغض ربود...دخترک رفت ولی زیر لب این را می گفت:" او یقیناً پی معشوق خودش می آید ! "پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود:" مطمئناً که پشیمان شده بر می گردد ! "سالهاست که پوسیده ام آرام آرام !عشق قربانی مظلوم غرور است هنوز !جسم من تجزیه شد ساده ولی ذرّاتم،همه اندیشه کنان غرق در این پندارند:این جدایی به خدا رابطه با سیب نداشتپاسخ آیدین شبستری به اشعار سروده شده از نگاه درخت باغ:خنده اش را دیدم چون که میدانستم تو به چه دلهره از شاخک من سیب را دزدیدیو من ای کاش میدانستم شاید این خنده آخر از ته جانش بود پدرش غضب آلود آمد دیده اش چون دشنه بُرا خون بر چشمت زد و تو رفتی و همان روز ریشه من خشکید .تا گذشت چندیدن وقت حال آن دختر خندان باغ یک هزار و یک شبش گریان بود.زیر لب با خود خواند:که چه میشد که اگر باغچه کوچک ما سیب نداشت!از درون خالی و پوچ که برایم فقط این حاجت بود آرزویم شد بعیت با تبر با خودم خواندم که <<آه ای زندگی منم که هنوزباهمه پوچی از تو لبریزمنه به فکرم که رشته پاره کنم نه برآنم که از تو بگریزم>>.آیدین شبستریآیدین شبستریSat, 29 Jun 2024 22:08:46 +0330