<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های بنیاد نخبگان</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_72176691</link><description>عاشق وطنم ایران</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 08:16:50</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>بنیاد نخبگان</title><link>https://virgool.ir/@m_72176691</link></image><item><title>دکتر بهبد بهلولی</title><link>https://virgool.ir/@m_72176691/دکتر-بهبد-بهلولی-etvrwl59o2zi</link><description>بهبد بهلولیزاده(۱۳۶۸)؛نویسنده،شاعر،نمایشنامه نویس،سخنران،منتقد ادبی،نظریه پرداز فلسفی و مدرس دانشگاه اهل ایران است.وی صاحب آثار تالیفی و پژوهشی متعددی در قالب کتاب،مقاله و ژورنال در حوزه ادبی و فلسفی می باشد.کتب:نقد و نظری بر ادبیات داستانی و نمایشی شش پرده نمایش ضرب المثل های لری میانه رمان غزال سگ های آبادی(مجموعه داستان)نمایشنامه و مقالات:قتل در نوانخانهدومینوی خیالاتنظریه جهش سنتز ادبیبسط تئوری آشوب مولفه زمان در کارکرد ادبیات نوینسایه الهه زمان(مترجم)آثار نمایشی:کافی شاپی ها(اقتباس از متن، مترجم،تهیه کننده)نمونه اشعار:&#34;آب را خون کنید&#34;خاکِ        من      خاکسترِ     یاران    در      آغوش    دارخشمِ    خفته    جملگان  در   حنجرت    مخدوش    دارتش    به   جان   ار   هرمِ    داغ    ظهر   تابستان     زندخرقه مستان خموش و تشنه لب بر پیکرت تن‌پوش دارداغِ     حرمان     ار    زند    خورشید   بر       دامان     ماچون  سیاوُش   شعرِ   شور  آویزه ای  بر      گوش    دارهمچو   ققنوس    پر   گشاییم  از      پسِ     خاکسترانسیلِ   خون  بر   دشتِ   تشنه  جاری   و   پرجوش   دارنمونه ۲:&#34;یلدای محال&#34;واپسین یلدای پاییزعنفوانِ فصل سرماروزها همدوشِ بارانشام ها شوریده حال از شوقِ دلدارِ زمستانبا هماوردیِ تقدیربا مدد از دستِ توفانباز می آمد زِ معبرصوتِ کوبش های گرزی بر تنِ سردِ درختانبا نوای هر فرودی میوه هامی شدند از بند شاخ و برگشان آنی گسستهاختران غرق نظارهکودکان سر در گریبان دختران گسترده دامانمطربان رامش کنان در صفِ مهرویش خراماناز لبِ نمدارِ ایوانبا تنی مهجور و نالانراست ماندم به تماشاگردش ایام و دورانیاد می آمد مرا از از فکر هجرتکور آهنگی که می شورد مرا بر کوچ سامانپرطپش اندوهناک و نم نمک آکنده از اندوهِ جانانبانگ برمی داشت مادرکه زمستان است و سوزانمنع می کردم ز رفتناز سفرنفرینِ خاک و منزجر از ترکِ یارانکوچه ها تنگ است و تاریکراه ها تند است و ویرانمردها مستند و زنها همچو لولی خفته در پستوی ایوانحال اما بعدِ چند ده سال از پساین منم با حال آن ایام سرمستمی کشم بر پیکرم آن شاهد مقصودمی گریزم تا به آن خلوتگهِ ویرانیاد می آید مرا از سرّ آن معبرگوش من آکنده از صوتِ سبکبال درختانچشم من اندر پیِ آن کودکان و دخترانِ سر به دامانپویشم سر تا به پا تقلیدِ از خنیاگرانِ مستِ8 رقصانمی گریزم در پناه شبمی خروشم در حریم جاندر گذر زان معبد ویرانهم در این یلدای بارانهم در این یلدای مشکین پیکر و سیاس این بارانهم در این بارانهم در این باران.......</description><category>بنیاد نخبگان</category><author>بنیاد نخبگان</author><pubDate>Tue, 05 Mar 2024 13:05:09 +0330</pubDate></item></channel></rss>