https://virgool.ir/feed/@m_71973453❤در خود بطلب هرآنچه خواهی که توایی❤fa2026-11-11 15:21:05https://files.virgool.ir/upload/users/486164/avatar/J3Yr1h.jpeghttps://virgool.ir/@m_71973453https://virgool.ir/@m_71973453/دلنوشته-های-منn-wcxofuw8bwik#روایتگر باشباورم این است در این روزهای ماتم زده خاکستری که فراتر از باورمان است تبادیل ارتباط من با دنیای بیرونم فقط جعبه ی کوچکیست که میتواند روزهایم را تداوم ببخشد و با جادوی تصویری که از هزاران فرکانس تشکیل شده بتوانم با عزیزانم سخن بگویم.آسان نیست سخن گفتن از روزهایی ک از دست رفت و من فقط یه انسان زمینیم که مدهوش این آفرینشم(گوشی) که اگر نبود حال امروز مرا چه کسی درمانگر میشد.صفحه ی به پهنای ۴ انگشت که در آن یادداشت های روزانه ام را مینویسم .خاطراتم را ؛دلنوشته هایم را؛ واتس اپ.اینستا .رفیق این روز های من بااین گوشی سامسونگ جی فایوکه سخن میگویم با رفیقانم ؛سرگرم مجازی بازی آدم های دورو برم ؛کسب در امد از پیج های فیکی که ساخته ام ؛همه اش خلاصه میشوند در این صفحه ی جادویی تصویر ....شدن مرحم این روزهای سختم .گرفتن عکس از کودک تا بدنیا آمده ام و دنیایش ؛بازی هایش ؛شیطنت هایش ؛مرا وارد دنیا خود میکند و فراموش میکنم در کجای این ساعت های دوار هستم که میگذرند همچون فصل ها .باور کنی یا نکنی سخت نیست که پذیرای روزهای خاکستریم شدم که بدون محبت بدون مهمانی بدون خوش گذرانی بدون سفر برای منی که عاشق سفرم میگذرد این روزها همچون مرده ای رو به زوال اما زنده.ساعت های طولانی گوشی به دست مجال نمیدهم به خودم که کنار بگذارمش تا دمی آسوده گرد فکر و خیالمانگار تکه ایی از وجودم شده این گوشی ؛بیدار میشم در دست میگیرمش قبل خواب ؛بعد بیداری ؛در جمع خانواده ؛در حد فاصل آشپزخانه تا هال و...........همه اش شده بهانه ی این روزهای من وای که اگر نبود چگونه میگذشت این روزهایم؛ماتم بر جان نشسته ؛غمباد گرفته ی ابری بر روی این قلب تکه تکه شده ام که چرا و چرا جوانیم؛ روزهایم این چنین روی سایلنت طبیعت گیر کرده و چرا حتی ویبره هم نمیخورد که دمی دلخوش شوم لااقل .نمیدانم شاید تقصیر خودمان است این روزها راقدر ندانستیم، روزهای باهم بودنمان را .گهی پشت به زین و گهی زین به پشت راهوار مینگریم به راهروی هزار توی این زندگی موقعی باید کنار میگذاشتیمَش (گوشی هایمان) تا زندگی کنیم و حال باید در گوشی هایمان زندگی کنیم برنامه ریزی کنیم؛ برنامه بنویسم ؛بازی کنیم ؛حرف بزنیم هم را ببینیم جشن بگیریم محبت کنیم محبت شویم دست نوازش از آن سو بر سرمان کشیده شود .وقتی کرونا گرفتم کودکم ۲ماه نیم بیشتر نداشت ترسیدم نازنین کودکم را از دست بدهم آن را نزد خانواده ی همسرم گذاشتم حتی نمیتوانستم به او شیر دهم بغض داشتم بسیار هم بغض داشتم اما تمام دلخوشی آن روزهایم نگاه کردن به تصویر گوشیم بود که تصویرش را ببینم یا با او سخن میگفتم او نمیفهمید که کنارم نیست اما من که میدانستم نازنین فرزندم کنارم نبود و من پر بودم از اشک و غم فراقش شاید تنها دلخوشی آن روزهایم بود که دلخوش باشم به دیدن تصویرش و سخن گفتن و قربان صدقه رفتن پشت گوشیم آن سو ترچه بد روزگاری شده که این روزگارانهمه اَش شده یه مشت حسرت و تنهایی ....فهمیدم قدر ندانستم آنچه داشتم و قدردان خالقم نبودم .کائنات درس خوبی به ما داد تا قدر بدانیم آنچه ندانسته ایم و داشته ایم و ندانسته ایممن امروز #روایتگر داستانی هستم که فردا میگویند یادش بخیر روزگاری بود که فقط یک گوشی کوچک تمام دلخوشی مردمانی بود که بیماری به اسم کرونا نگذاشت کنار هم وقت بگذرانند و تفریح کنندشاید عده ایی درس بگیرند و عده ایی بخندند و باور نکنند داستان زندگیمان را که اینستا واتس آپ؛تلگرام ؛گوگل پلیر و چک روزانه جی میلمان ؛تماس تصویری و تماس صوتی تنها دلخوشی روزگارانمان بوده؛فقط کاش گوشی هایمان آنقدر تکنولوژی داشت که تصویر فرد راهم جلویت ظاهر کند تا تمام قد روی ماهشان را ببینی بتوانی لمسشان کنی .با تمام وجود درآغوش بگیریشان.فقط همینامضا: دلنوشته های من (N)?ஜ۩۩ஜ ƝĄⱾȒƗƝ ஜ۩۩ஜ??ஜ۩۩ஜ ƝĄⱾȒƗƝ ஜ۩۩ஜ?Sun, 20 Dec 2020 16:47:12 +0330