https://virgool.ir/feed/@m_71455456fa2026-11-12 02:27:57https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_71455456https://virgool.ir/@m_71455456/وقتی-از-تو-به-من-رسیدم-jciorjayiz9lتا جایی که یادم هست هر زمان پیشآمد ناجوری رخ‌می‌داد و مسئولش چه من بودم یا دیگری؛ ولی به من مربوط می‌شد؛ بی‌درنگ دادگاه خود‌سرزنشی بر‌پا بود. متهم و وکیل مدافع و دادستان، که یکی بود و هیچ نبود جز خودم، به میدان می‌آمدند.یکی فریاد دادخواهی سر‌می‌داد و دیگری دفاع می‌کرد و آن دیگری از تقصیر و شرم سر به گریبان فرو می‌برد. گاهی هر سه هم‌زمان دادوبی‌داد می‌کردند که تو چنین کردی و چنان شد و سزاوار دشنامی و چه بسا از این بدتر. بسیار ساعت‌ها و روزها این آشوب ذهن به طول می‌انجامید. سرانجام حکم صادر و اجرا می‌شد و شکنجه چیزی نبود جز بیماری‌های روان‌تنی متهم. زمانی گذشت تا دریافتم در هنگامه‌هایی چنین به جای «تو»، فقط یک «من» بنشانم و با این یگانگی مسئولیت آنچه پیش آمده را بپذیرم و کاری کنم، بالغی که به جای شلوغ کردن و اتهام‌زنی خودش را جمع‌وجور می‌کند و تجربه می‌اندوزد.Masi.mhMasi.mhMon, 08 Nov 2021 23:52:40 +0330https://virgool.ir/@m_71455456/خود-کرده-را-تدبیر-چیست-ادامه-nj3ox83sffljچند روز بعد گوگل را وادار کردم هر چه آدرس مراکز واکسن، از غرب تا شرق، شمال تا جنوب دارد، کف دستم بگذارد. با شماره تلفن‌های مراکز بهداشت تماس گرفتم و «نه و نداریم» شنیدم. القصّه، چنان عصبانی بودم که با خود عهد بستم تا روزی که از طرف سازمان بهداشت با واکسن مورد نظرم به در خانه نیایند، محالِ ممکن است پیِ واکسن زدن را بگیرم.بخندید! خیال خام در سر پختن مال همین روزهاست.گرم خط و نشان کشیدن بودم که دوستی همدل، نشانی محل تزریق واکسن مزبور را به تلفن همراهم پیامک کرد. ناگاه، «آن همه ناز و تنعّم » که فرمودم در قدم آن پیام دود شد و به هوا رفت. به آسانی، نشانی را یافتم، «راه را آب زده» و ویروس را مژده‌ی وصل داده بودند. با رویِ گشاده بله‌ایی از من گرفتند و چون برق و باد به سوزنی، ویروس مهمانِ جان من شد. ساعت‌ها گذشت و هیچ خبری نبود، گویی «اسب تروا»گوشه‌ایی کمین کرده نقشه تسخیر قلعه را می کشید. ناگهان شورید و حالم را به یغما برد. اکنون اوست که آتش می‌سوزاند و چارستون بدن به لرزه در آمده‌ام، گاه سوی جفا می‌رود و گاه سوی وفا، اما ویروس خیالش راحت است که «آن منی کجا روی؟» بی من و تو بسر نمی‌شود.Masi.mhMasi.mhFri, 29 Oct 2021 22:22:22 +0330https://virgool.ir/@m_71455456/خود-کرده-را-تدبیر-چیست-fpsndjfecxbxاین روزها عده‌ای تا سلام می‌کنند منتظر علیک نمی‌مانند و جوری می‌پرسند: واکسن کرونا زدی،که اگر نزده باشی مگر جرات داری بگویی «نَه»؟برای واکسن زدن دودل بودم یک دل می‌گفت:«بزن، بزن» دل دیگرم چشم غُرّه می‌رفت که:«نزن، نزن»؛ ولی حرف راستش اصلاً دوست نداشتم ویروس را دستی دستی به خانه راه دهم، مهمان نه چندان شناخته شده‌ای که چای نخورده پسرخالگی آغاز می‎‎‌کند و بعدش قصه می‌شود که «یکی بود، یکی نبود». سخن کوتاه، سپر انداختم و عزم واکسن زدن جزم کردم.از آن‌جا که در این سرزمین همه سرِجای خودشان هستند و تمام اسباب خوشبختی و امن و آسایش فراهم، کفش راحتی به پا و عصای گوگل به دست، راهی یکی ازمراکز واکسیناسیون شدم، جایی که پرچم تندرستی بر بام افراشته و واژه‌ی «انواع واکسن کرونا» بر درش نگاشته.ظهر بود و وقت استراحت کارکنان مرکز بهداشت و سلامت؛ لازم هم نبود یکی را بگمارند به پاسخگویی. که بود می‌گفت:«وقت طلاست»؟ کاش می‌آمد و از دور تماشا می‌کرد که طلا چه ارزان شده! از در ورودی ساختمان، مردم صف‌زده بودند و دیو و دَدِه هم سر ظهر جای دیگری برای خودشان کاسبی می‌کردند. ازسر ناچاری سری به زنجیره مردمی زدم و شدم حلقه وصل نفر قبل و بعد.ساعتی بعد در را باز کردند، یکی بعد از دیگری واردمحوطه شدیم. نوبتم که شد، کسی که خودش را مأمورِ معذور معرفی کرد، پرسید: دوزِچندم آسترازنیکا؟ تا گفتم دوز اول،گفت: اصل ویزا و پاسپورت. شاید اینجا خارج است که پاسپورت می‌خواهد؟ با دست و بی‌زبان راه خروج را نشان داد. چانه‌زنی بی‌هوده بود.چند گام نرفته دلم تاب نیاورد، بازگشتم، حرف نزده توی گلویم گیر کرده بود. به معذورِ مأمور گفتم: وقت استراحت و ناهار و نماز حقِ شماست، سهمِ شماست، مالِ شماست؛ اما بهتر نبودیکی از میان شما مردم را راهنمایی می‌کرد؟ سایه من از سر صف کم می‌شد و بقیه زودتربه کار و زندگیشان می‌رسیدند. فقط سری تکان داد و...(این قصه ادامه دارد.) Masi.mhMasi.mhThu, 28 Oct 2021 02:03:40 +0330