https://virgool.ir/feed/@m_71345359fa2026-11-12 12:50:26https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_71345359https://virgool.ir/@m_71345359/سه-راهکار-طلایی-برای-عرصه-ی-بازیگری-ibgz5zscbgnt*سه راهکار طلایی برای عرصه ی بازیگری *من ابتسام .باوی این مقاله را برای کسانی می نویسم ،که می دونم مثل من علاقه ی زیادی به بازیگری دارند و دوست داشتم که تجربیاتم را باشما به اشتراک بگذارم و در این مقاله؛ سه راهکاری که از تجربه به دست اوردم رو براتون بازگو کنم . قبل از اینکه بریم سر مبحث بازیگری باید به شماها بگم، که همه ما انسانها به نوعی بازیگر هستیم . از کودکی که برای اینکه پدرش برایش دوچرخه بخرد، و به شیوه کودکانه اش سیاست به خرج میدهد و کلی ترفند به کار میگرد؛ تا وکیلی که برای تبرئه کردن موکلش کلی ترفند به کار می برد ،به نوعی از شیوه ی بازیگری بکار می‌گیرند . در واقع زندگی روزمره ی ما با هر کنش و واکنشی و حتی سکوت در برابر حوادث یک نوع بازی برای یک بازیگر بحساب می آید. اینجا می خوام سه راهکار طلایی که خیلی ها به اشتباه آن را نادیده می گیرند را برایتان بازگو کنم :اولین راهکار طلایی برای بازیگری خوب دیدن و خوب شنیدن است .بله ، شما بعنوان یک فردی که به عرصه ی بازیگری پا میزارید باید خیلی خوب مردمی که در نزدیکی شما هستند؛ رو ببینید و رفتارهایشان رو به خاطر بسپارید. نکته:چون از همین مردم می تونید به ایده های بزرگی دست پیدا کنید. مثلا یکی از دوستان شما لکنت زبان دارد ،یا آدم عصبی است و ممکنه تیکی داشته باشد ،که براحتی می توانید حرکات بدن و میمیک صورتش را در نظر بگیرید و آنهارا تمرین کنید ؛که اگر نقشی به شما پیشنهاد شد و این ابزار را بخواهند شما آن را آماده در مسیر ذهنی خود دارید. حالا می رویم برای راهکار دوم قبل گفتن راهکار دوم بگذارید تجربه ی شخصی خودم رو برایتان بگم : اولین باری که می خواستم پا به صداو سیما گذاشتم، شب تاصبح از استرس و شوق خوابم نبرداز طرفی حس می کردم سخت باشه و ممکنه از پسش بر نیام و این فکرها حتی شوقی که داشتم را به نوعی در خود فرو بردن . اولین بار که باید دیالوگ می گفتم نمی تونستم درست و رسا دیالوگ بگم .احساس می کردم که صدام از ته چاه بیرون میاد؛ هرچی زور میزدم باز صدام آروم بود. و ترس از اشتباه کردن ،ترس از رد شدن ،از اینکه مورد استقبال قرار نگیرم رو داشتم که با این افکار منفی نتونستم درست دیالوگم رو بگم بله قکر منفی و ترس. اما بعدها تونستم رو ترس خودم کم کم غلبه کنم و از فکر منفی غیرواقعی بگذرم. حالا می ریم راهکار دوم که غلبه برترس و فکر منفی است . غلبه بر ترس اینه که خودتو باور کنی ؛ بگی من اومدم که انجامش بدم و میتونم .. فکر منفی مثل خوره تو مغز می مونه که خیلی وقتها یک بازیگر را فلج می کند.همچین موقعه هایی همونطور که استاد محمد عیدی (مشاور خانواده ) گفتند :اول باید ببینی که فکر منفی واقعی است یا غیر واقعی ؛ اگر واقعی بود که باید به دنبال راهکار باشیم اما اگر غیر واقعی بود باید بهش بگی چشم اما در آخر راه خودت و کار خودت را انجام بدی. باید باور کنید و یقین داشته باشید که شما توانایی انجام این کار را دارید و کم کم به جایگاه ویژه خواهید رسید.چون طبیعتا راه صدساله را یک شبه نمیشه رفت. و اما سومین راهکار طلایی:تمرین. شما همیشه باید قبل اجرا در خانه و همیشه جلوی آینه، یا دوربین گوشی بطور انفرادی تمرین کنید. تا بتوانید همه موقعیتها را لمس کنید و برای هر موقعیتی زبان بدن و میمیک چهره ی مناسبی را انتخاب کنید، مغز مثل یک هارد می مونه که با تمرین کردن همه موقعیتها در مغز می مانند و با یک نقشی که به شما داده میشود؛به دنبال همان مسیر مغز خواهد رفت و اون تمرین را برای شما بوضوح خواهد آورد. ۸۰٪آدمایی که تازه به عرصه بازیگری وارد شدن فکر می کنن که حتما باید کلاسها و جایگاهای مناسبی برای تمرین باشه البته این حق یک بازیگر است که جایی برای تمرین داشته باشد اما یک بازیگر نباید منتظر جایگاه خوب ،موقعیت،و حتی اتود خوب باشه چراکه یک بازیگر باید در همه حال و در هر موقعیتی و هر فرصتی که در خانه برایش جور می شود یک صحنه را بازی کند. برای مثال موقع در باز کردن؛ یکبار بصورت عصبی در را باز کند ،.بار بعد احساسی .بار بعد غمگین و این خود به خود بازی کردن و تمرین می باشد. *حرف آخر* پس دوستان فراموش نکنید اول از همه چیز باید خوب بشنویم و ببینیم . دومین راه این که اگر فکر منفی اومد سراغمون که به دنبالش طبیعتا ترس خواهد آمد ۷۰٪ فکرها در موقعیت های دیالوگ زدن یا نقش بازی کردن غیر واقعی هستن از کنارشون براحتی بگذرزد و به کار خودتون ادامه بدید. فراموش نکنید بازیگری یعنی تمرین،تمرین،تمرین.ابتسام .باویابتسام .باویTue, 23 Aug 2022 12:35:42 +0430