https://virgool.ir/feed/@m_70639526fa2026-11-11 13:44:35https://files.virgool.ir/upload/users/2748423/avatar/Rvvrqo.jpghttps://virgool.ir/@m_70639526https://virgool.ir/@m_70639526/چالش-کتابخوانی-طاقچه-ukjkeu9cilf2انجمن شاعران مرده!!!https://taaghche.com/book/49054راستش را بخواهید با شنیدن این اسم در ابتدا فکر کردم باید یک جور روایت عجیب و غریبی باشد ، یک انجمن مخوف و ترسناک شبیه به محفل جادوگران که از قضا به جای ورد و جادو در آن شعری خوانده میشود ( شما بخوانید همان محفل مخفی ادیبانِ شاید نه چندان پرآوازه )  اما  کاملا برعکس تصوراتم نه خبری از آن محفل جادوییِ عجیب و غریب بود نه ادیبان کار کشته ای که یک به یک گرد میزی جمع شده باشند تا در خلوت و نهان ، آنچه را که در سینه پنهان می داشتند نزد هم قطاران خود بازگو کنند.در عوض با صحنه ای متفاوت تر رو به رو شدم . یک بنای بلند و قدیمی ، اتاق بزرگی که شباهت چندانی به سالن های کنفرانس خودمان ندارد و به سالن اجرای مراسم غسل تعمید کلیساهای قدیمی می ماند ، مردی با قیافه ی جدی در پشت سکوی سخنرانی و حضاران جوانی که چشم در چشم آن مرد دوخته و سراپا گوش شده بودند تا ببینند او چه میگوید- آقایان ، ارکان چهارگانه کدامند؟همه یکصدا و هماهنگ گفتند : سنت ، افتخار ، انضباط و سرافرازیمرد که پاسخ دلخواهش را دریافت کرده بود ادامه داد : در سال اول پنج دانش آموز از آکادمی ولتون فارغ التحصیل شدند...دانش آموز ؟! آکادمی؟ پس عجب آن سرسرای قدیمی با تصاویر عجیبش ، مربوط به  یک مدرسه یا به اصطلاح خارجی ها یک کالج است اما نه یک مدرسه ی معمولی ، مدرسه ای با قوانین خاص خودش ، از آن ها که هیچ کس حتی جرات تصورِ بر هم زدن دیسیپلین های مزخرف و کسل کننده اش را هم ندارد چه برسد به عملی کردن آن‌ تصورات . گیل نولان ، همان مرد سخنرانی که در آغاز داستان قدرت و صلابتش را با سخنرانی اش به رخ تازه واردان ولتون کشید ، مدیر این مدرسه ی آمریکایی است. او این مراسم باشکوه را ترتیب داده تا ضمن خوش آمد گویی به تازه واردان مساله ای را مطرح کند .گیل نولان : همون طور که میدونید ، دبیر انگیسی محبوب ما آقای پورتیوس باز نشسته شدند . در فرصت های بعدی ، شما با جانشین‌ایشان آشنا خواهید شد ؛ آقای جان کیتینگ و در ادامه با غرور اضافه کرد که البته ایشان یکی از فارغ التحصیلان پر افتخار همین مدرسه هستند .جان کیتینگ اما انگار حال و هوای دیگری دارد . او که به گفته ی خویش از قوانین خشک و بی روح کالج ولتون جان سالم به در برده ، با تمرکز بر مفاهیمی مثل هدف ، غنیمت شمردن دم ، آگاهانه زیستن و... رویکردهای متفاوتی را برای تدریسش به کار میگیرد و چنان چه که بعدتر در روایت داستان شاهد آن هستیم ،  به مذاق نولان و همکارانش خوش نمی آید پس ناگزیر به دنبال دستاویزی هستند تا از شر این معلم تازه وارد و عجیب خلاص شوند .محور اصلی داستان ، چند پسر نوجوان به نام های نیل ، تاد ، ناکس و چارلی هستند اما نویسنده بیشتر بر روی نیل تمرکز دارد . نیل که از خانواده نسبتا متوسطی است رویای بازیگری در سر دارد و میخواهد به هر قیمتی شده به آن دست پیدا کند اما با مخالفت سخت پدر رو به رو میشود ( نماد نوجوان های بلند پرواز اما کمی محتاط) . تاد ، هم اتاقی نیل اما شخصیتی کاملا متفاوت دارد : درونگرا ، کم صحبت ، مطیع و تسلیم تقدیردر ابتدای داستان اینگونه به نظر می رسد که تاد از وضعیت خود کاملا راضی است ، قصدی هم برای بیرون آمدن از دایره ی امنش ندارد تا اینکه تحت تاثیر دوستش نیل و به کمک شهامتی که معلم جدید ، آقای کیتینگ به او بخشیده ، کمی دل و جرات پیدا میکند و موفق میشود سر کلاس با صدای بلند و رسا برای همکلاس هایش شعر بخواند.این دو دانش اموز مدرسه ی ولتون که تا پیش از ورود کیتینگ به کلاسشان حتی جرات نه گفتن به والدینشان را نداشتند با همراهی دوستانشان ، دست به اقدام خطیری می زنند . ترتیب دادن محفلی مخفی و شاعرانه در غار کوچکی به نام انجمن شاعران مرده ؛ که روزگاری پاتوق آقای کیتینگ و دوستانش بوده است و لو رفتن این محفل در کالج ، اسباب دردسرشان را فراهم میکند چرا که مغایر با سیاست های بنا شده ی دکتر نولان است . دکتر نولان که تاب به هم ریختن انضباط در دبیرستان را ندارد سخنرانی ای ترتیب میدهد و از دانش آموزان میخواهد فرد خاطی را سریعا معرفی کنند .چارلی ، یکی از دانش آموزانی که تا دیروز ، ارکان چهارگانه را با صدای بلند فریاد میزد ، در مقابل نولان می ایستد و بیان میکند که نه تنها از تشکیل انجمن پشیمان نیست بلکه خواهان اضافه شدن افراد دیگری به انجمن کوچکشان است. کار به تنبیه و تهدید چارلی کشیده میشود و ظاهرا با نصیحت کیتینگ قائله ختم به خیر میشود اما آتشی که شعله ور شده خاموشی نداردآتشی که کیتینگ خود سبب برافروختن و زبانه کشیدنش شده ، آتش عشق ، شعله ی آرزو و خواسته ...نیل پری ، شخصیت اصلی داستان ، این موضوع را به خوبی به تصویر کشیدنوجوانی که آتش خواستنش خاموش نمیشود و تا به آخرین لحظه تمام تلاش خود را برای تحقق رویایش میکند و در آخر جانش را فدا میکند به بهای آزادی رو ح و اندیشه اش . به این امید که لااقلش روحش را از جسم خسته ای که تاب زندگی کردن به مانند یک عروسک خیمه شب بازی و بله قربان گو را ندارد ، آزاد کند. در پایان ظاهرا برد با دکتر نولان است ، مرگ نیل بهانه ای به دست مدیر و سیستم سرکوبگر ولتون میدهد تا از شر کیتینگ خلاص شود غافل از اینکه کیتینگ رسالت خود را به خوبی انجام داده و این امر در پایان داستان مشهود است . آنجا که دانش آموزان وفادارش به فریادهای نولان توجهی نکرده ،  به نشانه ی احترام و به رسم آنچه که از خودِ کیتینگ آموخته اند ، با با ایستادن بر روی نیمکت های خود او را بدرقه میکنند .و در آخر ، عملکرد شجاعانه ی دانش آموزان ولتون  علی الخصوص نیل مرا به یاد این جمله از چگوارا انداخت: سعی کردند ما را دفن کنند غافل از اینکه ما بذر بودیم..ندا ولی الهیNeda valiolahiNeda valiolahiFri, 28 Jul 2023 22:12:24 +0330