https://virgool.ir/feed/@m_70197219جایی برای ناگفته های دلم... :)fa2026-11-11 04:44:58https://files.virgool.ir/upload/users/4078606/avatar/LxO6sk.jpghttps://virgool.ir/@m_70197219https://virgool.ir/@m_70197219/برای-شهر-آرزوهامتهران-s0vfyhdqrpizولین باری که تهران رو دیدم خیلی بچه بودم شاید ۵ سال شاید هم کم تر و چیز های خیلی کمی از اون دوران یادمه مثلا فقط اون بستنی کارگر شمالی که با مادر بزرگ رفتیم خریدیم و تهش با برخورد با یه دختر خانمی از دستم افتاد و گریه های مکررم رو یادمه.بزرگ تر که شدم و باز رفتیم تهران عاشقش شدم،ما معمولا شب راه میفتادیم و تا خود صبح به عشق دیدن برج میلاد چشم روی هم نمی‌ذاشتم و وقتی میدیدمش با صدای بچگونه‌م میگفتم آخ جون برج میلاد این یعنی رسیدیم تهران و خوشحال ترین و شاد ترین دختر بچه ی دنیا بودم.ما تقریبا هر سال می‌رفتیم تهران ولی از نظر من ما هر سال می‌رفتیم قشنگ ترین شهر دنیا:) اصلا نمیدونم چی شد و چجوری اینقدر عاشق تهران شدم که هربار وقتی زمان برگشت می‌رسید من گریه میکردم و تا زمانی که برج میلاد ناپدید میشد من خیره میشدم و اشک میریختم و میگفتم کاش یک روز بیشتر می‌ماندیم.دوازده سالم بود که گفتم من باید برای دانشگاه برم تهران باید تهران قبول شم و کل امید و آرزوهام برای لحظه به لحظه درس خوندم همین تهران بود.پارسال با خانواده نشسته بودیم و میگفتم من حتی هوای آلوده تهران رو هم دوست دارم به همه چیزش عشق می‌ورزم من فقط دوست دارم برم تهران من حتی حاضر نیستم نیویورک رو هم با خیابون های پونک عوض کنم و خانواده می‌خندیدن و اصلا باورشون نمیشد که این همه عشق برای چی؟؟!و حالا هشت روزه نظاره گر بی جون شدن شهر آرزوهام هستم و انگار تمام خاطرات خوبم تموم اون خنده ها تو اون خیابون ها داره پودر میشه و باورم نمیشه و صرفا اشک میریزم...آقا یعنی چی اصلا من هیچ جوره نمیخوام باور کنم که تهران هشت روزه شلوغ نیست مردمش نیستن کافه هاش باز نیست شب هاش شاد نیست آقا مگه میشه؟؟🥲شب ها زیر پتو به عکس و فیلم هام نگاه میکنم و به خاطرات خوبم تو اون شهر قشنگ فکر میکنم و شر شر اشک میاد پایین و هنوز توی بهتم.امروز میگفتم یعنی میشه باز تهران درست بشه قشنگ بشه؟نمی‌دانم اما میخوام امیدوار باشم که میشه که حتی قشنگ تر از قبل، و لحظه هام و کارهام رو به امید اینکه روزی ولیعصر تا تئاتر شهر رو با هات چاکلت و زیر بارون قدم میزنم،ادامه بدم که روزی دانشجو همون رشته و همون دانشگاهی که دوست دارم میشم،که ساعت ها از بام و شب تهران لذت میبرم و با موسیقی خیابونی های باغ فردوس میخونم و لبخند میزنم:) آخرین باری که تهران بودم ۲۳ شهریور ۱۴۰۳ بودم و صبح ساعت یازده که داشتیم از تهران خارج می‌شدیم بازم به برج میلاد خیره شدم و گفتم من درسته الان دارم میرم شهر خودمون ولی بازم برمیگردم ...امیدوارم روزی که باز رفتم تهران خبری از دود و بمب نباشه دوباره خیابون هاش ترافیک باشن، مترو ها شلوغ باشن،بی ار تی جای نشستن نباشه،باز تجریش خیلی شلوغ باشه و از همه مهم تر امیدوارم مردمانش بخندن و در وجودشون چیزی بجز آرامش یافت نشه :)❤️حرف های دلم ساعت ۲:۵۸ بامداد روز شنبه ۳۱ خرداد ماه سال ۱۴۰۴ شمسی.DelvinDelvinSat, 21 Jun 2025 03:01:08 +0330