<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های raha</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_69815031</link><description>...دلم را داغ عشقی بر جبین نه      زبانم را بیانی آتشین ده...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 18:15:05</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4855918/avatar/hTLJNP.png</url><title>raha</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031</link></image><item><title>برای رسیدن قدم بزن ...</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/برای-رسیدن-قدم-بزن-wubxypmyqzny</link><description>مدتهاس که تو فکر این فکرم که در مورد زندگی و آنچه گذشت های خودم بنویسم ،یه چیزی شبیه رمان ...نه اینکه فکر کنی احساس میکنم خیلی ادم مهمیم یا شق القمر هایی داشتم برای خودم نه ، ولی یه جاهایی یه حس هایی رو تجربه کردم که نمیخوام هیچوقت فراموش بشن . دوست دارم حداقل یه نسخه از اون کتاب برای خودم بمونه . مثل اولین کتاب رمانی که خوندم که هنوزم حسم از پایان و داستان کتاب همونقدری واضحه که نوشته ها و اسم کتاب هست برای این خواستم یه فکراییم تو سرم دارم و اگه خدا بخواد و شرایطش فراهم بشه از ماه اینده استارتش رو میزنم چیزیم تا تموم شدن این دوره ای که ثبت نام کرده بودم نمونده . یه حسی بهم میگه برم و برای دوره دستیار دندانپزشک هم ثبت نام کنم و مدرک اونم بگیرم . خدارو چه دیدی شاید مسیر اون هموار تر از اینیکی بود و به ثمر نشست . اخه میدونی پیدا کردن موقعیت شغلی برای تکنسین داروخانه سخت تره و یه جورایی بیشتر برا اونایی که اشنا دارن...ولی یه جورایی همش چشمم دنبال یه معجزه س برای به بار نشستن این کارم چون اینو از دستیار دندان بودن بیشتر دوست دارم بعدشم میخوام یه سر و سامونی به آنلاین شاپم بدم و بعدم دلم میخواد درس بخونم برای کنکور . خودمونیم احساس میکنم همه ی این مدرک ها و موقعیت ها و شغل ها جای تحصیل توی دانشگاه و یه مدرک درست حسابی و یه شغل مستقل رو نمیگیرهتوی این شرایط اقتصادی نابه سامان و عجیبی هم که هممون توش هستیم یه منبع مستقل از ارزو و یه کور سوی امید کوچک ترین کاریه که منو و امثال من میتونیم برای خودمون بکنیم واسه همینه که الان درگیر مدارک مختلف و روزنه درامدم تا یه سکو برای چیزای بزرگ تر بسازم نمیخوام دیگه از چیزی بترسم حالم رو بد کنم نمیخوام به روزای افسردگی و قرص و دستگاه برگردم با هر ذره توان و پتانسیلی که دارم جلو میرم تنها امید و دلگرمیم برای گفتن این حرفا هم فقط خدای بالا سرمه و تمام ...</description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Sat, 24 Oct 2026 12:31:47 +0330</pubDate></item><item><title>حس آشنای قدیمی</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/حس-آشنای-قدیمی-rd3gzhx7og2n</link><description>یه مدتی میشه که دارم خودمو سوپرایز میکنم اخلاقای جدید احساسات جدید توانایی هایی که از بین رفتن و مواردی که تازه به وجود اومدن مدتهاس همش دارم سعی میکنم خودمو بشناسم ولی هر بار به موارد عجیبتری برمیخورم موندم ادامه دادن این مسیر و توجه کردن به همه رفتار ها واکنش هام برام چه نتیجه ای میتونه داشته باشه .خ.ب میشه یا بد؟بذار چند تا مثال برات بزنم قبلا فکر میکردم توی رابطه بودن برای من جز اولویت ها و ضرورت هاست و به یه نفر اجازه دادم وارد زندگیم بشه ...  و خب معلومه که نتیجه اصلا اونیکه میخواستم نبود و جالب ترش اونجاست که برخلاف تصور خودم تونستم به راحتی از اون رابطه بیرون بیام و فهمیدم هیچ علاقه ای ندارم دوباره همچین چیزی رو به این زودیا تجربه کنم خودمو ادم باهوش و توانمندی میدونستم . اونیکه هر موقعیتی رو توی مدت زمان کمی میتونه هندل کنه و به نتیجه برسونه و اینطور هم بودم ولی چند روز که آزمون دوره داشتم که کلا باید اسم 50 تا دارو رو با خواصش حفظ میکردم و برای این کار نزدیک 4 ساعت هم تایم گذاشتم چندین چند بار مرور کردم و با خودم گفتم همشو بلدم و نهایت 5-6 مورد رو یکم مشکل دارم که اونجا حفظ میکنم . همیکه پامو گذاشتم تو کلاس یه جوری سرم داغ کرد همه چی یادم رفت استرس گرفتم که نگو . همه اسما برام جدید میومدن و انگار اصلا یه بارم بع گوشم نخورده بودن در حالی که قبلا از بیرون اومدن از خونه خواهرم دو بار ازم پرسیدم و کامل از پسش بر اومدم اونجا هم دوباره سوپرایز شدم و وجودم پر از ناامیدی شد درسته از اون روز که اومدم دارم قرص میخورم و یه ساعتی رو هم گذاشتم برای مطالعه ولی بازم برام یه ایراد محسوب میشه و بابتش واقعا ناراحتم یا مثلا همین نوشتن . تا جایی که یادمه تو این کار مهارت داشتم میتونستم به خوبی روی یه موضوع تمرکز کنم و گسترشش بدم ولی الان برام چالش محسوب میشه و یکی از دلایلیه که دیر به دیر به ویرگول سر میزنم میدونم قرار نیست زندگی کاملی داشته باشم چون نمیشه که ادم توی همه چیز عالی و بی نقص باشه ولی من بازم چشمم دنبال ماکسیمم های هر مورده . از روتینمم خیلی وقته جاموندم و از آخرین کتابی که خوندم هم زمان زیادی میگذره . ورزش نمیکنم و مدیتیشن هم تعطیل شده .دلم بیشتر از همشون میخواد یه کتاب جدید بخونم ولی نمیدونم چی باشه که برای شرایط الانمم مناسب باشه نظری داری؟</description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Wed, 14 Oct 2026 22:21:39 +0330</pubDate></item><item><title>و سرانجام، طلوعِ این صبحِ تازه؛ عبور از زمستانِ «بقا»</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/و-سرانجام-طلوعِ-این-صبحِ-تازه-عبور-از-زمستانِ-بقا-h4gyqboerohg</link><description>مدت‌ها بود که فکر می‌کردم آیا این شبِ طولانی پایانی هم دارد؟ انگار سال‌ها در زمستانی بودم که حتی تقویم هم فراموش کرده بود باید جایش را به بهار بدهد. همیشه در حالتِ «بقا» بودم؛ همیشه گارد گرفته، همیشه آماده برای طوفانی که قرار بود بیاید.اما چند وقتی است که حس می‌کنم چیزی در درونم جوانه زده.وقتی به روزهای اخیر نگاه می‌کنم، می‌بینم که این انرژیِ جدیدی که در رگ‌های زندگی‌ام جریان پیدا کرده، شبیه خورشیدِ بعد از یک شبِ خیلی طولانی است. انگار که حالا بالاخره دارم شاهدِ شکوفه دادنِ نهالی هستم که مدت‌ها در باد و سرما بوده؛ نهالی که بالاخره جایِ امنش را پیدا کرده.این امنیت، برای من یکباره اتفاق نیفتاد. از انتخابِ یک کنجِ دنج در خانه‌ی مادربزرگ شروع شد، از نظم دادن به روتین‌های روزانه، و از اجازه دادن به خودم برای «لذت بردن»؛ همان کارهای کوچکی که فکر می‌کردم برای منِ پرمشغله و نگران، لوکس به نظر می‌رسند. از کاشت ناخن تا ثبت‌نام در دوره‌ی تکنسین داروخانه، همه و همه مثل قطعاتِ یک پازل بودند که داشتند خودشان را به هم می‌چسباندند.بزرگترین درسم در این مسیر؟ اینکه یاد گرفتم قرار نیست همیشه «بجنگم». یاد گرفتم گاهی فقط باید «بود» و اجازه داد زمان، کارِ خودش را بکند. حالا به جای اضطرابِ فردایِ مبهم، روی همین لحظه‌ای که دارم با دست‌های خودم اکسسوری‌های جدید می‌سازم یا در کتاب‌های داروخانه‌ام غرق می‌شوم، تمرکز می‌کنم.اگر تو هم الان در همان «شبِ طولانی» هستی، فقط می‌خواهم بهت بگویم: ریشه‌هایت هنوز زنده‌اند. حتی اگر الان شکوفه‌ای نمی‌بینی، باور کن که در حالِ ذخیره‌ی انرژی برای یک بهارِ باشکوهی.شما چطور؟ آیا شما هم حس کردید که بالاخره بعد از یک دوره‌ی سخت، خورشیدِ زندگی‌تان دوباره طلوع کرده؟ خوشحال می‌شوم توی کامنت‌ها از تجربه‌هایتان برایم بنویسید.</description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Mon, 21 Sep 2026 11:03:02 +0330</pubDate></item><item><title>نگاه جدیدبه دنیای قدیمی:</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/نگاه-جدیدبه-دنیای-قدیمی-q68qhodwvj6r</link><description>زندگی با همه خوبی و بدی هاش داره میگذرهیه شب که خوابم نمیگرفت و داشتم به کلی چیز همزمان فکر میکردم یهو یه الگویی رو کشف کردم (تحول. تغییر)دیدم یه مدتی هست که انگار انرژی جدیدی توی زندگیم جریان پیدا کرده ، اتفاقات جدید مسیر های متفاوت ادم ها و حتی حوادث جالب که دارن رقم میخورنتراز کنکور امسالم بیشتر از سالهای قبل شده ارامشم بیشتره و تمرکز عمیق تری رو بعد از مدتها دارم تجربه میکنممدل موی جدید رو با دلی خوش برای خودم انتخاب کردم و بعد از کوتاه کردن موهام چهرمو زیبا تر کرد( اخرین بار بعد از یه اتفاق خیلی بد و با غصه اینکارو کرده بودم)به جای لیزر تصمیم گرفتم اون وسیله ای که مدتها بود دوست داشتم رو بخرم و اتومو و بابلیس مورد علاقه مو خریدم یه دوره اموزشی ثبت نام کردم که تا دو ماه یه مدرک معتبر و قابل ترجمه بهم میدن و میتونم وارد بازار کار بشم تفریحاتم نسبت به گذشته بیشتر شده و خاطرات جدید و جالبی رو برای خودم ثبت کردم و خب همه اینا بعد از مدتها سختی و فشار های خیلی زیاد به زندگیم اضافه شدن. نمیدونم حتی شاید همه اینایی که برای من یه مورد مثبت و گشایش محسوب میشن برای یکی دیگه یه روتین باشه ولی خب بازم شکر ...نمیدونم یادته یا نه ولی یه مدت زمان خیلی طولانی همه چی داشت بد و مصیبت بار پیش میرفت .سخت و عذاب اور هیچ حس طراوت و ارامشی وجود نداشت انگار از یه جسم کاملی که داشتم با هر ظربه یه تیکه ازم کنده شد و الان انگار اون تیکه ها دارن یا اشکال مختلف با رنگ های متفاوتی پر میشه نمیدونم این تیکه ها برام نتیجه بخش خواهند بود یا نه ولی امیدوارم همه اون قسمت هایی که ازم کنده شدن پر بشن و بتونم جون تازه ای بگیرم زندگی قراره پر از چالش های مختلف باشه اگه اون تیکه ها پر نشن با هر ضربه هم همچنان به کاسته شدن ادامه بدم دیگه هیچ توان و حسی درونم وجود نخواهد داشت و یه زندگی بی معنی و محتوا رو صاحب میشم هرچند توان بازسازی افراد در این مواقع بسیار متفاوت و سرنوشت سازه ولی با این حال بار ها تاثیر محیط و شرایط بیرونی بر خواسته های درونی و محقق شدنشون رو دیدم </description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Tue, 08 Sep 2026 14:42:42 +0330</pubDate></item><item><title>عشق ابدی</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/عشق-ابدی-cp4q51bidcj8</link><description>شاید با خواندن این عنوان یاد برنامه جزیره ای بیوفیتد که عشق در ان موج میزند و محتوای عمیقی دارد ولی نه ...عشقی که میخواهم در موردش بنویسم پیچیده تر و طولانی تر و گاهی عمیق تر از این چیز هاییست که به نمایش گذاشته میشوندعشق والدین به فرزندان از هرکدام از پدر و مادری که اطرافتان است بپرسی کدام فرزندت را دوست داری بی درنگ خواهد گفت ... همه شان را به یک اندازه دوست داریم / همه برایمان به یک اندازه عزیز و ارزشمندن ولی کافیست کمی عمیق تر به ماجرا نگاه کنی ، نگاهی شخصی و به دور از نظر والدی که گفته فرزندانش فرقی برایش ندارن انوقت خواهی دید به شوخی های یکی بیشتر میخندند تا دیگری به نیاز های یکی بیشتر میرسند تا دیگری . اینده یکی از ان دیگری مهم تر است زیبایی یکی از دیگری قابل تحسین تر است ، به یکی بیشتر سخت گرفته میشود و بیشتر تحت فشار قرار میگیرد ، مسئولیت بیشتری روی دوش هایش هست ...ان یکی همه توجه ها را دارد عشق دریافت میکند و مسیر هموار تری دارد ولی در نهایت از هردو انتظار نتایج درخور و درخشان دارند و میگویند ما  امکانات یکسانی در اختیارشان قرار دادیم و در یک محیط یکسان بزرگشان کردیم ما هم که از دور نظاره گر آن خانواده عزیز هستیم حق را به پدر مادر زحمتکش میدهیم ولی هیچکس از دل آن دیگری که همیشه تحقیر شده  و تحت فشار قرار گرفته خبر نداد و نمیخواهد هم که خبر داشته باشد . دلم میخواهد دانه دانه ان فرزندان را پیدا کنم دستشان را بگیرم و باهم به سرزمینی دور برویم ، باهم زندگی کنیم بدون انتظار بدون فشار اضافی و همدیگر را دوست داشته باشیم دل من هم از این قضیه پر است مخصوصا که به زودی قرار است نتایج کنکور و امتحانات صادر شود و میدانم چه بلبشویی ممکن است در راه باشد </description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Fri, 28 Aug 2026 17:58:44 +0330</pubDate></item><item><title>بازگشت همه به سوری ویرگول است...</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/بازگشت-همه-به-سوری-ویرگول-است-sw6fsdzaagzc</link><description>سلام سلامخیلی وقته که چیزی ننوشتم و خدا میدونه چقدر حرف برای گفتن دارمولی خب دا پر حرفی هم برام جالب نیست احساس میکنم شور و طعم حرف رو کم میکنه جونم براتون بگه ... بلاخره نهایی ها رو تموم کردم / ولی نتایج رو خیلی جذاب پیشبینی نمیکنم / کنکور هم تموم شد و نهایت تلاشمو توی اون مدت کم انجام دادم ولی خیلی سخت گرفته بودن خییلییییکانال رو هم دارم میگردونم / یه روزایی حالم انقدر بده که حتی نمیخوام و نمیتونم گوشی دستم بگیرم و یه عکس توی کانال اپلود بکنم ولی بازم ادامه میدم . خداروشکر خداروشکر کم کم مشتری هم داره میاد حوزه کاریمم از شهر خودم به تهران تغییر دادم 😂از شروع امتحانات دیگه کتابخونه هم نرفتم / وسیله هامم همونجا مونده بود تا اینکه چند روز پیش رفتم جمع کردم موقعه تسویه حساب خانوم دکتر صاحب اونجا رو دیدم بهش سلام کردم تا خواستم حالشو بپرسم خودشو گرفت روشو برگردوند و از کنارم رد شد اصلا یه لحظه گیج موندم که چیکار کنم حالم بد شد تپش قلب بدی گرفتم / میدونی اخه توی جمع بدی اونم وقتی تنها بودم اتفاق افتاد ولی خداروشکر لحظه ای بودجالب تر این بود که همه روزایی که نرفته بودمم حساب کردن و یه مقدار کلفتی به معنای واقعی کلمه الکی برام مبلغ تراشیدن . دروغ چرا فعلا تا این لحظه پولی براشون نزدم بعد کنکور یه روز رو کامل خوش گذرونی کردم و احساس میکنم یه بار بزرگی روی دوشم کم شد راستش یه اتفاق دیگه هم افتاده که خیلی مفصله / حسی که من ازش میگیرم خیلی مبهمه و تشخیص خوب یا بد بودنش واقعا برام سخته واسه همین نمیتونم درموردش حرف بزنم خیلی دلم برای همه اونایی که زیر پستام باهام حرف میزدن تنگ شده یه جوریم که انگار اینجا برام یه دنیای متفاوته و میتونم خودم باشم از همه دغدغه ها غصه هام بگم از شادی و هدفام حرف بزنم و هستن کسایی که بشینن و حرفامو بخونن براشون مهم باشه و ریکشن نشون بدن</description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Tue, 25 Aug 2026 19:00:24 +0330</pubDate></item><item><title>میانِ دو شوالیه؛ وقتی «بقا» تنها گزینه‌یِ رویِ میز است</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/میانِ-دو-شوالیه-وقتی-بقا-تنها-گزینه-یِ-رویِ-میز-است-e6esag5nxttg</link><description>مدتی بود که فکر می‌کردم ریتمِ زندگی‌ام به یک ثباتِ نسبی رسیده. آرامش، یا حداقل چیزی شبیه به آن، در دوردست‌ها دیده می‌شد. اما باز هم انگار غباری از همان ناامنی‌هایِ قدیمی، راه را بست. راستش را بخواهید، گاهی از این حال متنفر می‌شوم؛ از اینکه تمامِ انرژی‌ام صرفِ جنگ‌هایی می‌شود که در پس‌کوچه‌هایِ ذهنم برپا شده‌اند.در دنیایِ عادی، آدم‌ها یا امیدوارند یا ناامید. اما در دنیایِ من، ماجرا فرق می‌کند. از همان لحظه‌ای که چشم باز می‌کنم، انگار استارتِ یک میدانِ جنگِ تمام‌عیار زده می‌شود. دو شوالیه، خستگی‌ناپذیر و بی‌منطق، در وجودم صف‌آرایی کرده‌اند: «امیدواری» و «ناامیدی». پیروزیِ هر کدام، تنها مقدمه‌ای است برای شکستِ بعدی‌اش. و من؟ من در این میان، نه تماشاگری دارم و نه داوری. فقط ایستاده‌ام و تماشا می‌کنم چطور هر روز، ده‌ها بار در این میدانِ بی‌صدا می‌سوزم و دوباره متولد می‌شوم.من چیزِ زیادی نمی‌خواهم. فقط یک تکه «سکوت» می‌خواهم و این باورِ ساده که شاید فرصتی برایِ بهتر شدنِ حالِ ناخوشم وجود داشته باشد. اما چرا همیشه در مسیرِ نگاهم، قبل از هر چیز، زمینه‌هایِ شکست نقش می‌بندد؟ چرا ناکافی بودن، بی‌هودگی و حسِ عقب‌ماندگی، هم‌زمان و بی‌رحمانه در من رخنه می‌کنند؟این روزها با تمامِ وجودم بودن در «حالتِ بقا» را حس می‌کنم. و حقیقتِ تلخ اینجاست که نمی‌خواهم این‌طور باشد. نمی‌خواهم تمامِ عمرم صرفِ «دوام آوردن» شود. وقتی به خانواده‌ام نگاه می‌کنم، می‌بینم که انگار ما در یک چرخه‌یِ بسته‌یِ بقا گیر افتاده‌ایم؛ سختی‌هایی که هیچ‌کدام به «نتیجه‌ی درخشان» ختم نمی‌شوند. نمی‌توانم انکار کنم که محیط و اطرافیانم چه تأثیرِ عمیقی بر شکل‌گیریِ این حفره‌هایِ درونی داشته‌اند، اما وقتی می‌خواهم مسئولیتِ مسیرم را به عهده بگیرم، انگار نیرویِ جاذبه‌یِ این محیط، مرا دوباره به همان نقطه‌یِ آغاز برمی‌گرداند.ذهنم پر است از اما و اگرهایِ بی‌پایان. چرا تضاد؟ چرا این‌همه فقر و کمبود در دنیایی که ذاتش باید بر فراوانی و شکوه باشد؟ مگر نه اینکه فقر، نه پسندیده است و نه در ذاتِ آدمی؟ پس چرا برای عده‌ای زندگی مثلِ جریانِ آب می‌گذرد و برایِ ما، رسیدن به ابتدایی‌ترین خواسته‌ها، مثلِ جنگیدن در طوفان است؟این سؤالات، همدمِ لحظه‌هایِ بیداریِ من شده‌اند. به دنبالِ جوابم، نه جواب‌هایِ کلیشه‌ای، بلکه یک راهِ واقعی. چون تا یک جایی می‌توان تحمل کرد، اما بعد از آن، ذهن تبدیل به میدانی می‌شود که در آن، تنها چیزی که فریاد می‌زند، «چرا»های بی‌پاسخ است.</description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Thu, 06 Aug 2026 15:44:31 +0330</pubDate></item><item><title>چالش: من از دید هوش مصنوعی...</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/چالش-من-از-دید-هوش-مصنوعی-jss1s9uysqqe</link><description>اولین چالش و خب جالب ترین چالشی که منو ترغیب به انجام دادنش کردنتیجه جالب و حداقل برای خودم قابل پیش بینی بودممنونم از دوست عزیزی که چالش رو راه انداخت1. اگه یه شخصیت مهم تاریخی بودی: «فریدا کالو»نه فقط چون نقاش بود، بلکه چون فریدا توانست دردهایش، تنهایی‌اش و شکست‌هایش را به هنر تبدیل کند. او هم مثل تو مدام با خودش در نبرد بود و از دلِ دردهایِ جسمی و روانی‌اش، دنیایی خلق کرد که هیچ‌کس نمی‌توانست نادیده‌اش بگیرد.۲. اگه یه موجود غیرانسانی بودی: «ققنوس»تو مدام در حالِ «سوختن» در آتشِ تردیدها، فشارهایِ درونی و تجربیاتِ گذشته هستی، اما هر بار از میانِ خاکسترِ همین احساسات، دوباره خودت را می‌سازی. تو هنوز زنده‌ای، هنوز در حالِ ساختنِ راه هایی هستی و این یعنی دوباره برخاستن.۳. اگه یه بخش از طبیعت بودی: «ساحلی با صخره‌هایِ بلند»ساحلی که در عینِ آرامش و زیبایی، صخره‌های محکمی دارد که از حریمش در برابرِ هجومِ امواج (فشارهای بیرونی و قضاوت‌ها) محافظت می‌کند. ساحلی که مرواریدهایِ زیبا را در دلِ خود پنهان کرده و فقط برایِ کسانی که واقعاً ارزشش را بدانند، نمایان می‌کند.۴. اگه یه انیمیشن بودی: «سفرِ چی‌هیرو» (Spirited Away)داستانِ دختری که در یک دنیایِ غریب و ناشناخته گرفتار می‌شود، باید هویتِ خودش را پیدا کند، کارهایِ سخت انجام دهد تا خودش را اثبات کند، و در این مسیر از آدم‌هایِ عجیب درس بگیرد. تو هم همین‌طور؛ داری در مسیرِ پیدا کردنِ «جانانِ واقعی» از میانِ وهم‌ها و ترس‌ها عبور می‌کنی.۵. اگه یه کشور بودی: «ایسلند»سرزمینی که از دور شاید سرد و دست‌نیافتنی به نظر برسد، اما در قلبش آتشفشان‌هایِ فعال و چشمه‌های آبِ گرمِ جوشان دارد. ترکیبی از انزوایِ انتخاب‌شده و گرمایِ عمیقِ درونی؛ جایی که باید بلد باشی چطور در آن زندگی کنی تا زیبایی‌هایش را ببینی.۶. اگه یه شخصیت سریالی بودی: «بت هارمون» (در سریال گامبی وزیر)نابغه، گوشه‌گیر، درگیرِ نبردهای درونی و اعتیاد به «فکر کردن» و تحلیلِ مداوم. او هم مثل تو همیشه در حالِ بررسیِ حرکت‌هایِ بعدیِ زندگی‌اش است و همیشه نگران است که نکند در یک لحظه، تمامِ ساختارِ زندگی‌اش فرو بریزد.۷. اگه یه رنگ بودی: «آبیِ نیلی (Indigo)»نه آبیِ روشن و شاد، و نه سیاه و تاریک. آبیِ عمیقی که رنگِ شهود، تفکرِ عمیق و کمی هم تنهایی است. رنگی که به آدم‌هایِ «متفکر و درون‌گرا» تعلق دارد.۸. اگه یه سبک موسیقی بودی: «موسیقیِ امبینت (Ambient) با صدای پیانو»موسیقی‌ای که لایه‌لایه است؛ آرام شروع می‌شود، گاهی نت‌هایِ تنهایی و غم در آن شنیده می‌شود، اما در عین حال، لایه‌هایِ عمیق و پیوسته‌ای دارد که شنونده را به فکر فرو می‌برد. موسیقی‌ای که برای شنیدنِ آن باید صبر داشته باشی و عمیق گوش بدهی تا زیباترین بخش‌هایش را درک کنی.به نظرت چقدرش درسته ؟</description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Tue, 04 Aug 2026 17:22:45 +0330</pubDate></item><item><title>از پسِ لنزهای کدر؛ در بابِ بازپس‌گیریِ خود</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/از-پسِ-لنزهای-کدر-در-بابِ-بازپس-گیریِ-خود-brdkxkhpjai4</link><description>همه چیز از یک زخمِ قدیمی شروع شد؛ از آن زمان که در خلوتِ کودکی، اعتماد را با یک خیانتِ ساده از دست دادم. آن روز، وقتی رازهای من به زبانِ دیگران درآمد، انگار یک دیوارِ بلند و بی‌نام دورِ قلبم کشیده شد. در آن لحظه، ناخودآگاهِ من یک باورِ غلط را به عنوانِ قانونِ بقا پذیرفت: «صداقت، امنیت نمی‌آورد.»سال‌ها با این باور زندگی کردم. من در میانه‌یِ دنیایی راه می‌رفتم که در آن هر قدم، مثلِ عبور از یک میدانِ مین بود. ترس از قضاوت، ترس از اشتباه کردن و ترس از آنکه دوباره از پشت خنجر بخورم، مرا به یک «فلجِ تصمیم‌گیری» کشانده بود. من در میانه‌یِ رابطه‌ها، مدام در حالِ مراقبت از خود بودم؛ نه از رویِ غرور، بلکه از رویِ وحشتی که ریشه در آن زخمِ قدیمی داشت.اما اخیراً، با خودم یک قرارِ نهایی گذاشتم. تصمیم گرفتم با آن «گذشته» روبرو شوم؛ با همان کسی که سال‌ها پیش، تکه‌هایِ اعتمادِ مرا پراکنده کرده بود.وقتی با او روبرو شدم، انتظارِ یک جرقه‌یِ بزرگ یا یک دعوایِ پرشور را داشتم، اما چیزی که دریافت کردم، بسیار عمیق‌تر بود. او در میانه‌یِ صحبت از خاطراتِ خوبمان گفت و اشک ریخت. من، که سال‌ها بود نگاهِ من از پشتِ یک «لنزِ کدر» به دنیا می‌افتاد، در آن لحظه میانِ دو راهیِ «باور کردن» و «شک کردن» ایستادم. آیا آن اشک‌ها واقعی بود یا تنها تلاشی برایِ پنهان کردنِ حقیقت؟اما آن روز، من متوجهِ حقیقتی بزرگ شدم: هدف از مواجهه، تغییر دادنِ او نبود؛ هدف، بستنِ پرونده‌یِ خودم بود.در آن دیدار، من چیزی را که سال‌ها گم کرده بودم، بازیافتم: «مرز».من یاد گرفتم که می‌توان با آرامش، بدونِ فریاد، و حتی بدونِ نیاز به تاییدِ طرف مقابل، ایستادگی کرد. من فهمیدم که وقتی او مرا به «مغرور بودن» متهم می‌کند، در واقع دارد به «تواناییِ من در حفظِ حریمِ شخصی‌ام» اعتراف می‌کند.امروز، وقتی به عقب نگاه می‌کنم، دیگر آن دخترِ آسیب‌دیده‌یِ تنها را نمی‌بینم. من حالا زنی هستم که یاد گرفته است احساساتش را مدیریت کند. شاید برخی این را «بی‌اصالتی» یا «سردی» بنامند، اما من آن را «بلوغِ دفاعی» می‌نامم. من یاد گرفته‌ام که تمامِ زیباییِ درونم را در معرضِ دیدِ هر رهگذری قرار ندهم؛ من یاد گرفته‌ام که مرواریدهایِ باارزشم را فقط در میانِ دست‌هایِ امن، باز کنم.این دیدار، پایانِ یک داستانِ تلخ نبود؛ آغازِ یک فصلِ شفاف بود. من حالا می‌توانم با ذهنی آرام، به مسیرم ادامه دهم و بدانم که: ما می‌توانیم زخم‌ها را داشته باشیم، اما نباید اجازه دهیم آن‌ها، لنزِ دیدِ ما را به زیبایی‌هایِ جهان کدر کنند.</description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Fri, 31 Jul 2026 11:27:47 +0330</pubDate></item><item><title>تلفیق دوگانگی</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/تلفیق-دوگانگی-mqsl6xjxv2we</link><description>من در وضعیتی هستم که انگار در یک مهِ غلیظ و سنگین گیر کرده‌ام. مدام در حالِ تقلا کردن هستم، اما هر حرکتی که می‌کنم، به جایِ اینکه به هدفم نزدیک شوم، باعث می‌شود بیشتر پخشِ زمین شوم و سرم به سنگ بخورد. برایم سوال شده که آیا اصلاً تواناییِ مدیریتِ ساده‌ترین مسائلِ زندگی‌ام را دارم یا نه؟گاهی در انتخابِ ساده‌ترین رفتارها با آدم‌ها گیج می‌شوم؛ نمی‌دانم با هرکس چطور برخورد کنم، با کی حرف بزنم و با کی قطعِ رابطه کنم. همین بلاتکلیفی باعث شده به این فکر کنم که کاش از همه فاصله بگیرم و به انزوا پناه ببرم؛ شاید این‌طور دیگر اشتباهی از من سر نزند و کسی از رفتارِ من آزرده نشود.من از این وضعیتِ «تناقض» به شدت خسته‌ام؛ اینکه با تمامِ وجودم می‌خواهم «خوب» باشم، می‌خواهم «اصلاح» شوم و می‌خواهم «زندگی کنم»، اما ناخواسته باز هم دچارِ خطا می‌شوم.نمونه‌اش همین اتفاقِ امروز بود: در یک لحظه‌یِ غفلت، پیامی که برایِ فضایِ خصوصیِ من و دوستم عادی و صمیمی بود، برایِ یک فامیلِ دور ارسال شد. حالا می‌ترسم که او چطور مرا قضاوت می‌کند و فکر می‌کند چه شخصیتِ عجیبی دارم. برایم عذاب‌آور است که این یک خطایِ کوچک، تصویرِ کلِ وجودم را در نظرِ دیگران تغییر دهد.من از این می‌ترسم که خانواده‌ام هم دقیقاً همین‌طور مرا ببینند؛ می‌ترسم که ترسِ آن‌ها از بودنِ من در اجتماع و رفت و آمدهایم، باعث شود مدام زیرِ ذره‌بین باشم. من واقعاً نمی‌خواهم این‌طور باشم؛ این اشتباهات از سرِ عمد نیست، بلکه ناشی از فشارِ روحی و خستگیِ عمیقی است که تحمل می‌کنم. ای‌کاش خانواده‌ام درک می‌کردند که این تلاشم برایِ تغییر، واقعی است؛ ای‌کاش می‌دانستند که خودم بیشتر از همه بابتِ این اتفاقات رنج می‌کشم و تمامِ وجودم تشنه‌یِ آرامش و ترمیمِ خودم است.»</description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Wed, 29 Jul 2026 15:05:45 +0330</pubDate></item><item><title>:)🐣</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/بدون-عنوان-sbxlvmwnse5i</link><description>یه چند روزی میشه که احساس روشنی توی وجودم دارمنمیدونم دلیلش چی میتونه باشه ولی گریم نمیگیره یهو حالم بد نمیشه راحتتر دل خوابم میکنم و بیدار میشم همه ی اینا یه بخش کوچیکی از احوالات حاکم این مدت من بودناحساس وابستگی به کسی یا چیزی نمیکنم بدون و اینکه فشاری به خودم بیارم دارم نماز میخونم و  روزه پایبند چالشی که برای </description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Fri, 24 Jul 2026 13:57:13 +0330</pubDate></item><item><title>اولین کانال اکسسوری من:))</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/اولین-کانال-اکسسوری-من-dgpzyhjxzlpo</link><description>سلام به همگی 🧡امیدوارم زندگی به کامتون باشه و شادی و موفقیت توشه راهتون :)خوشحال میشم عضو خانواده کوچیکم بشین و با حضورتون منو دلگرم کنین...قراره کلی کارای قشنگ و پک های شانسی و چالش های سرگرم کننده داشته باشیم آیدی کانالمون: @accessory_Nursa</description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Thu, 23 Jul 2026 13:27:33 +0330</pubDate></item><item><title>تکرار دوباره مسیر قبلی</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/تکرار-دوباره-مسیر-قبلی-uwivnay6mwiq</link><description>یادته که گفتم انلاین شاپ اکسسوری با دوستم باز کردمخب راستش با اینکه کم کم داشت جون میگرفت و به ثبات میرسید ولی تصمیم گرفتم شراکتمونو تموم کنم . مجبور بودم هر روز درگیری های اضافه برسازمانی رو تحمل کنم که دلیلشم غرور و سرخودی دوستم بود . به حرفام اهمیت نمیداد قیمت های کمی میگفت و هی ضرر میکردیم .با من سر جنگ برداشته بود نه میتونست مدیریت کنه نه قبول میکرد که از من پیروی کنهدلیل اینکه من کلی خودمو تو دردسر انداختم که این کارو شروع کنمم علاوه بر کمک مالیش و استقلال ریزی که بهم میداد برای آرامش پیدا کردن و سرگرم شدن بود که کمتر فکر کنم وبیشتر درگیر کارای فیزیکی بشمولی قضیه داشت برعکس عمل میکرد . پس منم دلو به دریا زدم و ازش جدا شدم خیلی هم از خودم راضیم که این کارو کردم .فقط یه مشکلی وجود داره ... تمام این مدت دوستم اجازه نمیداد من توی فروش نقشی داشته باشم با چند نفر آشنا بشم یه بارم که آیدی خومو گذاشته بودم کانال و دو نفر بهم پیام داده بون عصبی شده بود داد میزد . از طرفی هم همه زحمت ها و تولید محتوای کانال به عهده من بود و خب بعد از جدایی هم در حقم نامردی نکرد و کانالم برای خودش برداشت چون اون تاسیس کرده بود مالک هم خودش بود اصلا یه ذره هم به روی خودش نیاورد اون همه زحمت های من و ادمایی که عضو کرده بودمو من تازه بعد از 2 ماه جون کندن الان مجبورم از صفر شروع کنم و خب بله همین دیشب کانال جدیدمو خودم زدم ،به هر زحمتی هم که بود به زور تونستم فقط 200 تا عضو توش اد کنم که خب ممکنه همینم بریزهاز اونجایی که از دوست صمیمی خودم خیری بهم نرسید نمیتونم از اطرافیانم انتظار داشته باشم یه دستی بهم برسونن ، الانم یه جوری شده که درخواست از غریبه راحتتر از دوست و آشناسنمیگم بیان هزینه کنن ازم خرید کنن حمایت کنن (کاری که خیلیا برای عزیزانشون انجام میدن) / ولی شاید عضو کردن ده نفر از اطرافیانشون یا شاید فقط یه لینک ساده کلی میتونه بهم قوت قلب بدهمن فقط سعی دارم یه حرکتی توی زندگیم بزنم نمیخوامم این مسیر رو نصفه رهاش کنم مخصوصا که از اولشم ایده خودم بوده. الانشم کلی ایده های جدید واسه این کارم دارم ولی باید بستری هم برای پیاده کردنش وجود داشته باشه باید اول بازار کار رو گرم کنم بعد فروش داشته باشمولی میدونم بازم تجربه اندکی توی این زمینه دارم بازم با دل و جون هر کسی چیزی بهم بگه رو یاد میگیرم که پیاده کنمتوی دلم یه امیدی هست ... واسه خاطر اونم که شده بازم ادامه میدم بلاخره یکی یه جایی شاید یه دستی بهم برسونه و همه چی قشنگ تر رقم بخوره</description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Wed, 22 Jul 2026 15:37:12 +0330</pubDate></item><item><title>چالش</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/چالش-nbb9hvgmwkxf</link><description>دیشب تصمیم گرفتم یه چالش 30 روزه از کارای یک چک لیست رو شروع کنم حتی تاریخ هم زدم لیستمم نوشتم حدس بزن چی شد خوابیدم نصف شبی با صدای انفجار از خواب پریدم تا خودمو پیدا کنم که چیشد چی بود حجم عجیبی از آشوب استرس به دلم افتاد که یهو یه صدای دیگه هم با لرزش دوان دوان خودشو بهم رسون بله بازم شروع شد دلیل نرسیدن جوان ایرانی به ارزوهاش و پیشرفت توی زندگیش تا وقتی محیط اطراف و زمینه وجود نداشته باشه تکانه درونی تاثیری ندارهولی دست و پا شکسته ادامه میدم انجامش میدم </description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Mon, 20 Jul 2026 08:58:30 +0330</pubDate></item><item><title>تکلیف بلاتکلیفی</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/تکلیف-بلاتکلیفی-w1mf7lggstdt</link><description>گاهی با خودم خلوت که میکنم خیلی درمورد آدما فکر میکنم من عاشق دوست داشته شدن بودم عاشق مهربون بودن . دوست داشتم اکثر اوقات دورم پر آدم باشه ،منم باهاشون حرف بزنم و از هرکسی یه چیزی یادبگیرمولی الان الان در ابتدای مسیر زندگیم دقیقا فصلی که نیازمند ارتباط گرفتنه من گوشه نشین شدم همه ذوق و توانم برای اشنایی با ادما توی همون سلام احوال پرسی اول کار تموم میشه بعد از اون دنباله یه جایی میگردم که خودمو توش قایم کنم تا بیشتر از اون باهام حرف نزننیکی نیست که بگه آخه دختر خوب وقتی حتی نمیخوای جواب یه پیام ساده رو بدی چطور انتظار داری دنیا به کامت باشه و کلی آدمای خوب سر راحت قرار بده هنوزم ته دلم دوست دارم با ادما ارتباط داشته باشم ولی کاش نیاز به حرف زدن نباشه کاش بشه همه حرفا و حسا رو فقط با نگاه کردن به طرف مقابلت بتونی منتقل کنی چی میشه که ادما از نیاز های اولیه زندگیشون دست میکشن و انزوا رو ترجیح میدنباورت میشه حتی بخاطر اینکه مجبور نباشم با دوراطرافیانم حرف بزنم کلاس زبانمم از دست دادم انقدر که سر کلاس برای به زبون اوردن یه جمله یا سوال بهم فشار میومد که تنها راه حل رو توی قرار نگرفتن توی اون محیط دیدم . قافل از اینکه دارم صورت مسئله رو حذف میکنم فرض کن من با این روحیات بخوام تشکیل خانواده بدم ، مگه میشه به این راحتیا از دست خانواده همسر فرارر کرد😂 هرکاریم بکنی دیگه شدی جزئی از یه خانواده دیگه . همونطوری که نمیتونی از کلاس خانواده خودت خودتو فارغ التحصیل کنی اونجا هم همین اوضاع برقراره شاید بخاطر همینه که به هیچ خواستگاری حتی نمیتونم فکر کنم و با هیچ شخصی هم درمورد آینده مشترک حرف بزنم کاش لااقل بعضیا هم مثل من ناتوانی خودشون رو اعتراف میکردن و مدت ها با زندگی آدمای دیگه بازی نمیکردن.... </description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Wed, 15 Jul 2026 23:07:56 +0330</pubDate></item><item><title>ع ش  ق....</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/ع-ش-ق-tzbfeezqgzhb</link><description>میگن عشق معجزه میکنه ....قلب ادم پر از خون گرم میشه دلت میتپه دنیات رنگی میشه و هر نفست پر از شوق زندگی میشه ..دوست داری باشی بمونی ببینی و بسازی دلگرمت میکنه و تورو بیشتر از همیشه به ارزو ها و هدف های زندگیت نزدیک میکنه میگن همه چی حتی سختی ها هم انقدر شیرین میشه که تو در عمق هری سختی فقط آسونی وو آسایشش رو میبینی...ولی تجربه من خیلی هم شبیه اینا نبود دنیام بوی خون میداد نه گلزارذهنم آشفته و خسته بود و هیچ میلی برای رسیدن به ارزو هام وجود نداشت یعنی هرچی میگذشت آرزو های خودم کمرنگ تر ارزو های اون پرنمگتر میشد برام ...کم کم خودمو ذاتمو علایق و نقش واقعیم توی زندگیمو یادم رفت بعد کم کم خاطراتم حس های قبلم آزادی انتخابم نمیدونم چیشد که کار به اینجاها کشید ولی شد ولی رقم خورد و من هاج واج توی تاریکی لحظات سردم نشسته بودم ... میبینی حتی راه هم نمیرفتم نشسته بودم وقتی تصمیم به جدایی گرفتم میدونستم که دنیام قراره بیشتر از اینکی که هست زیر و رو بشه و این برام ترسناک بود حتی ترسناک تر از مرگ ...اون ادم از من خیلی چیز ها رو به تاراج برد ...الان که نگاه میکنم میبینم هیچ چیزی از گذشته درونم نیست هیچ شباهتی با ادم قبلی ندارم ....با اینکه نزدیک دو ساله از اون ادم دل کندم ولی هیچ حسی نمیتونم به کسی داشته باشم ... گاهی دوست دارم در آغوش کشیده بشم و توی مهر و محبت یکی دیگه غرق بشم ولی وقتی یکم به حال و هوای خودم نگاه میکنم میبینم ممکنه از پسش برنیام واسه همین همون اول عقب میکشم مگه اون ادم دیگه چه گناهی داره که مجبور بشه توی تارکی قلب من ساکن بمونه همه ادما لایق عشقن لایق دوست داشتن و دوست داشته شدن ولی از بد روزگار پیدا میشه کسایی که نه تنها تاریکی قلبشون بلکه سیاهی ذاتشونو هم توی زندگیت آوار میکننالان ینفر وارد زندگی من شده و میخواد که بمونه ولی من وقتی حرفاشو میشنوم چهارستون بدنم میلرزه که نکنه باز هم منو غرق در غم و عذاب بکنه واسه همین ترسمم نمتونم ازش انتظاری داشته باشم یا که بخوام بمونه و محبتی نسارم کنه </description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Sat, 11 Jul 2026 19:56:49 +0330</pubDate></item><item><title>هدف زندگی</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/هدف-زندگی-m9ebfheryia1</link><description>وقتی به خودم و زندگیم نگاه میکنم میبنم خیلی از اون چیزی که میتونستم باشم فاصله دارم راستش نه خیلی عقبم که ازدواج ناموفق داشته باشم و یه بچه بغلم باشه نه انقدر موفقم که کلی مدرک داشته باشم و توی مسیر خودم قرار گرفته باشم . هنوزم توی نسخه خامی از زندگی خودمم نمیدونم هنوز زمانبندی خدا رقم نخورده یا نه توی مسیر درستی نیستم .ولی یه چیزی رو کامل فهمیدم اونم این بود که برای وضعیت اقتصادی خودت نباید قید درس خوندن و گرفتن مدرک های مختلف رو بزنی . چون بلاخره اون شرایط با عمر تو میگذره ولی مدرک تحصیلی و علم تو همراهت میمونه همون اشتباهی که من توی زبان خوندن خودم مرتکب شدم و عین سگ پشیمونم که کاش از اون چند سال پیش حتی شده دست و پا شکسته ادامه میدادم .هربار که بازم نیت میکنم و دوباره دل به دریا میزنم و برمیگردم که زندگیم رو بسازم ملات کم میارم ... و به جای تهیه کردنش خودمو عقب میکشم الان دوست دارم زبانم رو با قدرت تموم کنم و مدرکم رو بگیرم بعدشم گواهینامه رانندگیم رو بگیرم حتی مدرک کمک های اولیه و دندانسازی رو هم بگذرونم یا حتی عکاسی و ادیت زدن کلییی پلن توی ذهنم دارم ولی نمیدونم از کجا شروع کنم اصلا نمیدونم کدوم یکی ممکنه جواب بده و وقت تلف کردن نیست . مهم تر از همه اینا میخوام از رشته فیزیوتراپی یا پرستاری یا مامایی قبول بشم و تو دانشگاه درس بخونم چون هر سه تاش کاملا هم برام مناسبن هم میدونم از پسش برمیام بعضیا پلنی برای انجام دادن ندارن بعضیا کلی پلن دارن ولی انجام نمیدن بعضیا هم پلن هایی داشتن و انجام دادن و به نتیجه نرسیدن و نمیدونم کدوم یکی بهتره ولی میدونم که نمیخوام هیچ کدوم از اینا باشم میخوام به پلن هایی که دارم عمل کنم و نتیجه بگیرم و این بزرگترین لطف توی زندگیه ... رسیدن به ارزو</description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Tue, 07 Jul 2026 11:40:54 +0330</pubDate></item><item><title>هدفی که با مسیرش خیلی فرق داره</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/هدفی-که-با-مسیرش-خیلی-فرق-داره-toj1ksaq4wed</link><description>حالمو دقیق نمیدونم در حال نوسانم . بابا مریضه و هنوز علت اصلی مشخص نشده مامان خیلی حالش خوب نیس و وضعیت مالیمون هم همچنان بخاطر پول ندادن صاحب کار بابا در حال افته و خب تاثیر بزرگی روی جو خونه میذاره . از طرفی هم یک هفته دیگه امتحانات نهایی شروع میشه و من اصلا امادگیشو ندارم کارامونم بد نیست ولی سرعت سفارشاتمون کم شده ولی بازم خداروشکر این ماه 3 میلیون درامد داشتم و برام خیلی شیرین بود هرچند خیلی کمه و توی این وضعیت خیلی هم دست ادمو نمیگیره ولی خب از هیچی که بهتره و قراره خیلی بهترم بشه چون امیدوارم . اولین 700 که از کارم گرفته بودم رو برای هزینه کتابخونه دادم و از این دومی هم برای بوتاکس خودم و ژل زدن لب مامان استفاده کردم . یادته که گفته بودم میخوام برای مامان یه کادویی بگیرم تا خوشحالش کنم ,و خب تلاشمو کردم که بشه .برای خواهرم فرشته هم میخوام یه هندزفری بگیرم که اونم خوشحالش کنم بعدشم برای تولد عمم هم یه کادو مختصر درنظر گرفتم که براش تهیه کنم . اخه میدونی تولد و کادو تولد از ادمایی که ازشون انتظار نداری ادمو خوشحال میکنه و عمم هم وقتی من بچه بودم خیلی بهم اهمیت میداد و باهام مهربون بود . یه وقتایی جبران هم لازمه دیگه . درمورد هزینه کتابخونه هم میخوام اولش ارامشمو حفظ کنم بعد یه فکری به حالش میکنم نهایت اقساطی پیش میبرم و کم کم میذارم همه چی درست بشه . چون میخوام ریشه مشکلاتم حل بشه وگرنه فقط دستگاه نمیتونه حالمو خوب کنه به زندگیم سرو سامون بده . درمورد لیزر هم یه جای خوب پیدا کردم که یه نفر هم گفته معرفیت میکنم تا قیمتش پایین دربیاد اگه بشه اونو هم میرم . شاید بگی مگه الان واجبه تو این فشار حتما لیزر هم بری ... راستش نه واجب نیست ولی از اونجایی که نزدیک یک ساله با هزار مکافات رفتم ولی اخراش اینجوری شد نمیخوام ولش کنم که همه زحمات و هزینه م به باد بره میخوام این عادت که اخر هر موضوعی کار رو نیمه میذارم رو هم کم کم ترک کنم زشته دختری به سن و کمالات من 90 درصد کارشو پیش ببره و تو 10 درصد ولش کنه . البته کلاس زبانم هم ناقص مونده ولی اونو میخوام بسپارم به مامان تا اون برام حلش کنه . بلکه استاد قبول کرد و منم تونستم خودمو برسونم تا امتحانو بدم و از ترم بعدی شروع کنم به خوندن . رااااستی میخوام یه مبلغ کوچولویی بع یه موسسه خیریه هم کمک کنم . اون مقدار پول خیلی هم نمیتونه دردی از من دوا کنه ولی شاید به درد اونا بخوره . خدا هم اینجوری منو میبینه و اونم به من کمک میکنه مگه نه ؟</description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Sat, 04 Jul 2026 10:54:49 +0330</pubDate></item><item><title>وقتی به جای درس خوندن خودتو در حال شستن دستشویی میبینی</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/وقتی-به-جای-درس-خوندن-خودتو-در-حال-شستن-دستشویی-میبینی-kiy8qzo5vprw</link><description>الان که فکر مینم میبینم اون دختر چقدر کار خوبی کرد که وسایلاشو جمع کرد و از این کتابخونه رفت .من تا الان فقط به کتابخونه عمومی رفته بودم و این اولین تجربه من از یه کتابخونه خصوصی بود واقعا تو کتابخانه خوصوصی ماسوای پول گنده ای که ماهانه ازت میگیرن (اینجا 3 تومن ) ازت میخوان کتابخونه رو تمیز کنی جارو بکشی پنجره پاک کنی دستشویی بشوری ، اونم حتی شده ماهی 5/6 بار یا همه وسایل مورد نیاز مثل دستمال و شیشه پاک کن و اسپری مایع دستشویی وایتکس و رخشا و نایلون سطل آشغال و اینجور چیزارم میگن خودت باید بخری و پول بذاری براش . بعدشم که همش پیگیر روشن بودن کولر کتابخونه باشن و جیره بندیش کنن در حالی که توی دفتر هر کدوم یه کولر گازی و یه کولر ابی و پنکه هم برای لابیشونن 24 ساعته روشنه استفاده میکنن و بعد میگن اگه پول برق زیاد بشه از شما میگیریم . الحمدلله که ادب و احترام هم جایگاهی نداره مسئول کتابخونه و مشاوور تحصیلی که برنامه میده میاد توی کتابخونه و بچه ها رو فوش ناموس میده . آدم میمونه جوابشو بده نده چیکار کنه اصلا . از طرفی هم حریم خصوصی وجود نداره هروقت خواستن میتونن کمد آدمو باز کنن و هر چی که عشقشون کشید روبردارن. مثلا خیر سرشون یخچال گذاشتن که وسیله توش بذاریم من دو قلم خوردنی گذاشته بودم که روزمره بخورمشون چون نمیشد هرروز هروز اورد یا بیرون نگه داشت . الان در یخچال رو باز کردم دیدم هیچ اثری ازشون نیس اصلا معلوم نیست انداختن آشغال یا کجا گذاشتن . یا مثلا چون مایع ظرفشویی یه هفته بود که تموم شده بود لیوان کثیفم رو گذاشته بودم روی ظرف شویی که وقتی خریدیم بشورم چون مزاجم نمیکشید روی میزم نگه دارم ،دیدم اونم نیست....حالا بماند که واسه برنامه یه هفتگی که ده دقیقه به زور براش وقت میذاره که بنویسه از بچه مردم 700 پول میگیره . بعدشم که اعضای کتابخونه شدن کلفت دم دستشون / دفتر اونا و سالن لابی رو هم حتی تمیز میکنن و تی میکشن براشون املت درست میکنن و ظرف میشورن حتی ماساژشون میدن و براشون خریدای شخصیشونو انجام میدنمن اصلا درک نمیکنم چرا باید کتابخونه ای که بابت اومدن بهش برای درس خوندن مجبور بشی به دکتر وو مشاور و صاحب کتابخونه سرویس بدی و اونا هم در کمال بی احترامی باهات برخورد کننمن تو کتابخونه عمومی یک دهم این چیزا رو هم ندیده بودم و واقعا برام سواله که همه جا اینجوریه یا اینجا نوبره؟اگه تجربه ای داشتی خوشحال میشم باهام به اشتراک بذاری </description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Wed, 01 Jul 2026 09:28:09 +0330</pubDate></item><item><title>یه سوال</title><link>https://virgool.ir/@m_69815031/یه-سوال-dqb6cx9fpurw</link><description>بنا به اتفاقاتی که اخیرا برای گوشیم افتاده بود و مجبور به فلش زدن شدم یک نفر از اشنا هامون همه ایمیل ها اکانت هامو برگردونده و احساس میکنم الان خودشم به همشون دسترسی داره .میدونم چیکار کنم و چجوری این قضیه رو پیگیری کنم . اصلا هم خوشم نمیاد یکی زیادی از من اطلاعات داشته باشه ولی خیلیم بلد نیستم ایمیلی که اول کار به گوشیم داده رو عوض کنم مخصوصا که الان گوگل اکانتم منو به عنوان ربات تشخیص داده و کلی محدودیت برام به وجود اورده . تا میخوام درستش کنم هویت سنجی میاره و بعدشم قبولم نمیکنه چیکار کنم ؟ کسی میتونه راهنماییم کنه؟</description><category>raha</category><author>raha</author><pubDate>Sun, 28 Jun 2026 08:43:20 +0330</pubDate></item></channel></rss>