<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های yasamin abbasi</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_69381492</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 11:37:44</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>yasamin abbasi</title><link>https://virgool.ir/@m_69381492</link></image><item><title>همان جایی که میشود از ته دل خندید!</title><link>https://virgool.ir/@m_69381492/همان-جایی-که-میشود-از-ته-دل-خندید-kxh1jhcsrsby</link><description>#روایتگر_باش   دنیای کوچک من،روی میز صد و پنجاه سانتی متری ام ساخته شده.اجرهایش از کتابهای رنگارنگی است که روی میز چیده ام..و با افکار و خیالاتم،ان را چراغانی کرده ام!..ساعت هفت صبح،با یکی از افراد موفق دنیا قرار دارم.هندزفری ام درون گوشهایم قرار میدهمفو همانطور که دور حیاط میدوم به حرفهای او گوش میدهم..پادکست ها پل ارتباطی من و انها هستند!هر صبح یک نکته ی تازه از زندگی را در جیب من میگذارند و برایم ارزوی موفقیت میکنند!    پس از ان،لیوان چایم را برداشته پشت دنیای کوچکم مینشینم!یکی از کتاب هایم را برداشته و با شوقی زلال شروع به خواندن میکنم.گاهی از شادی میخندم و گاهی هم اشک از گونه هایم میچکد.بعد نوبت به درسهایی میشود که چندماهی است در درون موبایلم زندگی میکنند و به نظر میرسد درکنار یکدیگر اوقات خوشی دارند!عنوان &#34;درس خواندن&#34; که در دفتر برنامه ریزی ام خط میخورد،چمدان هایم را جمع میکنم و اماده ی سفر دور و درازم میشوم..کتاب صوتی را پلی میکنم و ما دست دردست هم،به پاریس،جایی کنار دریا،نزدیک مرداب میرویم. گاهی هم میان بمب باران جنگ جهانی دوم پیدایمان میشود.من هر روز درحال سفر هستم. باادمهای جدید اشنا میشوم و ازنها به خوبی می اموزم!برای عمده ای مردم،کلمات حرفهای کنار هم نشسته و صداهاامواجی طبیعی..اما برای من،انها خانه و پناهگاهی امن هستند.من بانها به کل از این دنیا کنده میشوم و در اسمان ها میرقصم.!    غروب که میشود؛من شروع به نوشتن میکنم و اغلب تکه ای از ان را درفضای مجازی برای کسانی که به نوشته ها عشق میورزند میگذارم.این پیوند،شیرین و پنبه ای است!ادمهایی که فرسنگ ها از من دورند،اما برایم مینویسند که باید ادامه بدهم و بنویسم.!من در هیاهوی پر از کینه و خشم مجازی هم،یک دنیای جدا دارم!جایی که به دور از تمام سیاهی ها،من یک صحفه ی تایپ دارم .    زمانی که موسیقی بی کلام میگذارم،خیالم به دور خودش میچرخد و شگفتی خلق میکند.خیال من و موسیقی &#34;هم روح&#34;هستند!انها با یکدگیر اوج میگیرند!     و شب هنگام،با دوستانم تماس میگیرم و صحبت میکنیم.و هرروز به خودمان یاداور میشویم که در این قرنطینگی،دیدن همدیگر در پشت صحفه ی سرد موبایل،یک هدیه است!گوشی کوچک من،یک پل بلند و طلایی به سوی دنیایی دیگر است..همان دنیای که احساس سرخوشی و خوشبختی میکنم!و مثل یک همدم و همراه،همیشه تصویری از خاطرات،حرفهایی نگفته ام،اهنگ هایی که دوستشان دارم و نگه داری میکند!..    خوب یا بد،او در این روزها یکی از بهترین دوست های من است!#روایتگر_باش</description><category>yasamin abbasi</category><author>yasamin abbasi</author><pubDate>Wed, 23 Dec 2020 22:20:43 +0330</pubDate></item></channel></rss>