https://virgool.ir/feed/@m_68929404دانشجوی مترجمی زبان انگلیسیfa2026-11-13 00:40:48https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_68929404https://virgool.ir/@m_68929404/برخورد-نزدیک-از-نوع-سوم-jhtbamifosmeنسل ما دهه هفتادی ها آغاز هرنوع تکنولوژی ،از قبیل موبایل های بزرگ اندازه تلفن گرفته تا کامپیوتر هایی بود که از شدت بزرگی اصلا جایی برایش پیدا نمی شد!اولین مواجهه اینجانب با شیئی به نام تلفن همراه به سال های دوری باز می گردد که طفلی خردسال بیش نبودیم و از چند و چون روزگار بی حاصل!یکی از اقوام که در آن زمان اوضاع مالی نسبتا برتری به باقی اعضای فامیل داشتند این وسیله را به تازگی خریداری نموده بودند ما نیز که از چند و چون آن آگاه نبودیم و کنجکاوی و خیره سری درونمان به ما جفتک می انداخت که : برو ببین این شئ گرانبها چیست؟ کودک خیره سری که ما باشیم به سمت تلفن رفته و شروع به ور رفتن (به معنای دقیق کلمه)با آن نمودیم ابتدا آن آنتن بلندش را بیرون کشیدیم که تا آسمان کشیده می شد سپس سعی بر آن نمودیم تا به سان بازی مورد علاقه دوران کودکی شماره ای گرفته ،با جهان بیرون تماس برقرار کنیم!شماره را گرفته و با خوشحالی منتظر شنیدن صدای آن طرف خط شدیم که چون آن دکمه سبز رنگ اتصال تماس را نزده بودیم ارتباطی برقرار نشد و این شئ یغور به شدت مارا ناامید ساخت.القصه ،پدر گرامی که شاهد این منظره بودند مارا شرمسار خویش کرده و گوشی تلفنی با همان شکل قیافه برای خریداری کردند که به محض مواجهه اینجانب با آن و تلاش برای برقراری تماس فهممان شد که شئ مذکور بلا شبیه به موبایل، اسباب بازی بیش نیست!سرتان را درد نمی آورم ...مواجهه های بعدی ما به اندازه مواجهه به شدت نزدیک ما جذاب نیستند پدر گرامی با ارثیه پدری خود تلفن همراهی با نام سامسونگ N 620 که شاید بد نباشد نامش را در خاطرمان دوباره زنده کنیم خریداری نموده بود، همین قدر بگویم که طفل خردسال که در آن زمان کودکی پرشور بود به محض روشن شدن آن وسیله و آمدن آن پری که نام سامسونگ را بر روی صفحه نمایش ۱ اینچی آن به نمایش می گذاشت به شدت ذوقمرگ شده که:ای وای این همون پری توی کارتون پیتر پن هست! بلی...کل سیستم گوشی را بیخیال شده هر گاه فراغتی به ما دست می داد گوشی را از پدر محترم با هزار خواهش و تمنا که آزاری بدان نمی رسانم، میگرفتیم و مشغول بازی به اصطلاح، مربع ها، سپس آن بازی بمب پراکنی که به محض پرتاب بمب، بر کل گوشی و اندام ما به لرزه می افتاد میشدیم!برخورد نزدیک از نوع سوم ما با گوشی تلفن همراه در ۱۳ سالگی و با خرید گوشی سامسونگ E 250 که درب کشویی آن جهت آرامش اعصاب استفاده می شد بود.که این بار گوشی مذکور تنها و تنها برای خودمان می بود ،فارغ از آنکه گوشی قدیمی مادر گرام به شمار می رفت.به هر حال همان هم غنیمتی بود برای خودش. عکس هایی که با آن گوشی تلفن همراه گرفته شد هنوز هم در آلبوم خاطرات ما جایگاه ویژه دارد.و اما اکنون که در حال تایپ این متن پر طمطراق برای شرکت در مسابقه ویرگول سامسونگ هستیم شاید بد نباشد بدانید که گوشی مورد استفاده اینجانب باز هم از همان شرکت سامسونگ است.از آن نوع کهکشانی هوشمندی که به هنگام ورودشان به بازار ما نوجوانی بیش نبودیم و با همان E 250خودمان خوشحال و راضی بودیم!شاید در ابتدا آن استفاده عجیب ما از گوشی به همان سادگی برقراری تماس بود اما اکنون با توجه به شرایط موجود و برگزاری کلاس های آنلاین دانشگاه این گوشی هوشمند بسیار به کار ما می آید چرا که: ۱.تکالیف درسی خود را در سامسونگ نوت آن تایپ نموده برای استاد ایمیل می کنیم ۲.بر سر کلاس ها حاضر می شویم ۳.امتحان میدهیم!۴.به هنگام بیکاری از در و دیوار عکاسی می کنیم در صفحه اینستاگراممان به اشتراک می گذاریم. لازم به ذکر است تمامی عکس های پیج اینستاگرام اینجانب با دوربین ۸ مگا پیکسلی این گوشی گرانقدر گرفته شده و به اشتراک گذاشته شده اند.این است قدرت گلکسی...به همین سادگی کل زندگی ما با این شئ گرامی می گذرد!شاهدی بر ادعای اینجانب(تمام عکس ها با گلکسی)تمام این ها را گفتم که بگویم دوست قدیمی ما هستی سامسونگ جان! اما ای کاش کمی حافظه بیشتری داشتی خصوصا فی الحال که تنوع نرم افزار های گوشی های هوشمند سر به فلک کشیده و ما را انگشت به دهان گذاشته است!اما با این وجود ،ما باز هم دوستت داریم...با تشکر و همراهی دوست گرانقدر و یار گلستانSamsung galaxy grand prime plusیار گلستان ماآناهیتا کاظمی نیکوآناهیتا کاظمی نیکوMon, 28 Dec 2020 05:23:38 +0330