https://virgool.ir/feed/@m_67582272fa2026-11-11 08:38:29https://files.virgool.ir/upload/users/3218134/avatar/N1NKdE.jpghttps://virgool.ir/@m_67582272https://virgool.ir/@m_67582272/نا-آشنایی-p6zv0dmvkwluقلم بر میدارم و کلماتی که را که دلم از این روزگار برایم نجوا میکند بر این کاغذ میچینم،دل مرده ام و قایق بی سر نشینم دریایی سرنوشت را همراهی میکند.دستانم یخ کرده اند،لبان خشک و سردم دیگر نای پاسخ به جملگین را ندارند.روحِ مجروح شده ام دیگر بودن را در این کالبد الزامی نمیداند،پیکر نحیف و ضعیفم ترک خورده است،فریاد بر انان سر دادم:"نجات دهید مرا از این باتلاقی که بر ان فرو میروم!"اما چه کردند این ها با من؟؟غیر از اینکه نمکدان را برداشتندو بر زخم خونین صفتِ میان قلبم پاشیدند.صدای متلاشی شدنم را نشنیدند،حتی تلاشی برای شنیدنش نداشتند.چشم هایشان را به سویی منه ناآشنا بستندو چوب تحقیر را بر من زدند.اکنون که فنجان قهوه ی تلخم را روی میز میگذارم،قلم را محکم بر کاغذ فشار میدهم و لغات را در ذهن میرقصانم.و منتظر تمام شدن این نامه میشوم تا سپس به خفا باز گردم و سوگ واری به جای اوردم.نجواNajvanevisNajvanevisWed, 19 Jun 2024 03:11:42 +0330