https://virgool.ir/feed/@m_67103935کارشناس ارشد مدیریت استراتژیک، مدرس نقاشیخط در دانشگاه فرهنگ‌ و هنر واحد۳۵ تهران، مدرس هنر وزارت ارشاد. پیج اینستای منmastaneh_galleryfa2026-11-12 06:15:13https://files.virgool.ir/upload/users/1761747/avatar/h5Swi9.jpghttps://virgool.ir/@m_67103935https://virgool.ir/@m_67103935/مستانه-toonogkjbvedساعت ۷و چهل‌وپنج دقیقه‌ی غروب و روزهای پایانی آذر است. هواشناسی به خاطر آلودگی هوا آخر هفته را تعطیل کرده. با این اوصاف توفیق‌اجباری نصیبم شده تا کمی استراحت کنم. راستش دو_سه‌ هفته‌ی عجیبی را گذراندم… کتاب قطور و بی‌مایه‌ای جلویم گذاشته‌ام که بی‌رغبت، مثل کلاغی به هر صفحه‌اش نوکی می‌زنم. جزوه‌ی درسی‌ام دست‌نخورده مثل گرگی وحشی روی میز انتظارم را می‌کشد. در حال قر زدن به خودم هستم که چرا همه چیز را به دقیقه‌ی نود محول کرده‌ام. سه روز است به طرز وحشتناکی دردِ کهنه‌ی دستم برگشته‌ و‌ تمام شریان‌هایم را درگیر کرده. از بالای مچ راستم شروع می‌شود و وقتی به انگشت‌هایم می‌رسد، کاملاً بی‌حس می‌شوند. طوریکه احساس می‌کنم در هرکدام از انگشت‌هایم میله‌‌ای سنگین کار گذاشته‌اند، که هم وزنشان زیاد شده و هم انعطافشان را گرفته. امروز اصلاً نتوانستم قلم دستم بگیرم. علاوه بر تمام این‌ها کف دستم داغ‌داغ است و گزگز می‌کند. هرچقدر که در این مدت فکرم بیشتر درگیر بود، به همان اندازه بیشتر از دست‌هایم کار کشیدم. خیلی زیاد اذیتشان کردم. دلتنگ بودم… برای فرار از آوار سهمناکی که روی روح و تنم احساس می‌کردم، به هنرم پناه بردم. و برای هزارمین بار انگشت‌های خسته و بی‌رمقم بهایش را دادند. اگر زبان داشتند احتمالاً سرم داد می‌کشیدند و می‌گفتند:«زبان‌نفهم، هم خسته‌ایم هم باید درمانمان کنی، دست از سرمان بردار.» انگشت‌هایم سِر شده‌اند. حس کارگر غریبی را دارند که مدتهاست دارند بی جیره‌مواجب، در حد مرگ در معدن کار می‌کنند، روز آخر هم دیوارهای معدن رویشان آوار شده. کتری روی گاز در حال غلغل بود و یادم رفته بود، با زحمت برداشتمش و استکانی چای تلخ برای خودم ریختم. درد داشتم.تحمل سنگینی همین قوری یا گوشی برایم سخت شده بود. بدون این دست‌ها من هیچم. اگر اتفاقی بیفتد تا آخر عمرم باید شانه‌به‌شانه‌ی حسرت راه بروم و هیچ پُخی هم نشوم. خیلی وقت‌ها فقط به خاطر اینکه جواب پیام کسی را دیر ندهم، چقدر این دست را خسته کردم. آدمهایی که حالا اسمشان هم سال به سال روی گوشی‌ام نمی‌افتد. گوشی‌ام را برداشتم و وارد تلگرامم شدم. تنها برنامه‌ای که در آن فعالم. تمام نوتیف‌هایش را بستم و همه چیز را در حالت بی‌صدا قرار دادم که دوباره با شنیدن صدای دیلینگ‌دیلینگ پیام‌هایی که هیچکدامشان حال خودم را هم نمی‌پرسند، این دست‌ها را خسته نکنم. از خودم متنفرم و حالم از احساسات سرریزشده‌ام که دارد برای آدمهای دوزاری زندگی‌ام هدر می‌رود بهم می‌خورد. صدای موزیک از اسپیکر گوشه‌ی اتاقم پخش شد و چه به موقع بود شنیدن این متن:(بزرگترین مشگل آدما ترس از تنها شدنه، اما اون گنجی که دنبالش می‌گردی تو همون قاریه که از رفتن توش می‌ترسی)… ۵۸مستانه جلیلیانمستانه جلیلیانMon, 21 Apr 2025 20:46:03 +0330https://virgool.ir/@m_67103935/زنزندگیآزادی-i82heo8sxkr9از آزادی گفتیم...به گمانم منظورمان را اشتباه برداشت کرده اید!منظورِ ما از آزادی، عریان کردن افکار پوسیده ایست؛ که سالها در بند وزنجیرِخودخواهی وخرافه پرستی افرادی سودجوست !از زن گفتیم...ما آزادی را در برهنه کردن موی سر نمی‌دانیم.حجاب زنان ما توام با حجاب فکر ودل است، نه صرفا حجاب تن...زنان ایرانی همیشه ثابت کرده اند که مظهر نجابت وایستادگی اند.ما از عدالت جنسیتی حرف میزنیم ؛از عزت نفسی درونی ؛پس خودتان را درگیر اندام جنسی نکنید.از زندگی گفتیم ....یعنی صلاح خویش را برمصلحت مردم ترجیح ندهید!یعنی سرتان را مثل کبک در برف فرو نکنید وهمپای ظالمان نشوید اگر چند صباحی چماق زور بدستتان افتاده روبروی ضعیفان نا یستید!صدای مردم را بشنوید ودردهایشان را ببینید.خستگی هایشان را درک کنید این‌روزها می گذرد اما....شک نکنید ؛روزی کارما ؛جواب خون های بیگناه به زمین ریخته ؛واشک وآه مادرانشان را از شما خواهد گرفت....#مستانه_جلیلیان @mastaneh_jalilianمستانه جلیلیانمستانه جلیلیانTue, 11 Oct 2022 00:54:34 +0330https://virgool.ir/@m_67103935/دلنوشته-های-من-مستانه-جلیلیان-r8ypdfpgwbgrچه خوبند آدمهایی که بی بهانه قدر دانند؛که بی بهانه مهربانند؛که سخاوت دارند درکلام شیرینشان؛وبانی حال خوشند...چه خوبند فرشته هایی که حواسشان هست که خسته نشوی ...که دلگیر نشوی؛همانهایی که خسیس نیستند در بخشیدن حال خوبشان به دیگری ؛چه خوبند غریبه هایی که مِهرشان ماندگار می‌شود؛همچون آشنایانی چندین ساله....چه خوبند آدمهایی که تلاش تو را وظیفه نمی دانند وانگیزه ات را دو چندان می‌کنند....چه خوبند که دنیا را قشنگ تر واطرافیانشان را دلگرم تر میکنند؛چه خوبست که هنوز هستند ؛چه خوب است که هنوز خوب مانده اند.....)این هفته سفارشی رو داشتم که هرچند کوچیک؛ اما صاحبش ؛قلبی به بزرگی دریا داشت....وقتی عکس اتمام کار رو براشون فرستادم انقدر با محبت ومهربونی رضایتشون رو نشون دادن که باعث شد خودمم خیلی بیشتر اون کار ساده رو دوست داشته باشم چقدر خوبه که بعضی ها در مقابل ساده ترین چیزها هنوز هم قدر دانند#مستانه_جلیلیان مستانه جلیلیانمستانه جلیلیانSun, 28 Aug 2022 15:07:45 +0430https://virgool.ir/@m_67103935/دلنوشته-های-من-مستانه-جلیلیان-pgn8z17lfjugاز وقتی شاهد تناقض رفتار آدم‌ها با کلامشان شده ام؛واز وقتی که دیدم آدم ها آنقدر درپیله دغدغه های خود فرو رفته اند که نمی‌توانند تیرگی هایی که درعمیق ترین جای جایِ روحم کمین کرده را ؛امید ببخشند میلم به سکوت زیادتر واشتیاقم به نوشتن بیشتر شد.....از وقتی فهمیدم هیچ رنجی نمی‌تواند زانوی مرا برای بهتر زیستن سُست کند وهمواره ودر اوج سختی ها بیشتر از قبل ادامه دهنده تر بوده ام ....واز وقتی نشاط جای خود را به اندوهی ملال آور بخشید ولی؛با تبسم مدارا کرده ام وبه درد های نگفته آدم ها واقف بوده ام ؛ترجیح دادم که کمتر بگویم وبیشتر بنویسم....من ترجیح میدم که هم صحبت گاه وبی گاه خودم باشم وآگاهانه وصادقانه به انسان ها وعقایدشان مِهر بورزم ؛من دلم میخواهد با هرچیزی که مانع شادی آدم هاست بجنگم ؛وبا قدمی هرچند کوچک ،به سقوط کاملشان به دره تاریک نا امیدی ها پایان بخشم#مستانه_جلیلیان مستانه جلیلیانمستانه جلیلیانSun, 28 Aug 2022 14:41:47 +0430