https://virgool.ir/feed/@m_66936465fa2026-11-12 05:10:06https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_66936465https://virgool.ir/@m_66936465/انتظار-سخت-است-میدانم-jeddv2adtkz0شب تولدم بود. خوشحال نبودم. منتظر بودم. یک منتظر واقعی. معنایِ انتظار را آن شب فهمیدم. با هر پیامی دل نگران میشدم. گمان میکردم او باشد. آه اینبار هم او نیست. نفر بعدی پیام داد. خدایا اینبار دیگر خودش است. قفل صفحه را باز کردم. خدایِ من باز هم او نیست. تاریخ تولد من یادَش رفته است؟ پس از چهار سال اولین بار بود که پیامی از جانب او برای تولدم دریافت نمیکردم؟ چقدر دل شکسته ام. چقدر بی تابم. چقدر دل تنگم. چقدر دلم می‌خواهد او بیاید و مثل همیشه تولدم را تبریک بگوید. زمان کم کم دارد خودش را می‌کند. آری. فراموشی. کم کم نام مرا هم از یاد می‌برد. باید می‌دانستم که این روز ها که دارد میگذرد، نامش زمان است. ما متوجه هیچ چیز نیستیم، اما زمان همه چیز را می‌داند. ما یادمان رفته بود که زمان همه را از یاد همه می‌برد. اما او یادش است. زمان را می‌گویم. او خوب یادش است که به وظیفه خودش عمل کند. او یادش رفت، من یادم ماند، زمان یادش استرز آبیرز آبیTue, 15 Nov 2022 23:42:19 +0330