<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مـُحدِثـہ</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_66608035</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 08:37:44</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4864576/avatar/gEHRM0.jpg</url><title>مـُحدِثـہ</title><link>https://virgool.ir/@m_66608035</link></image><item><title>پارت دو بوسه ی مار</title><link>https://virgool.ir/@m_66608035/پارت-دو-بوسه-ی-مار-kmp5wrndbeix</link><description>قطره های خون مثل اشک توی چشمام اروم اروم چکه میکرد و سرامیک سفید رنگ رو به رنگ سرخی در می اورد..هر قطره تیکه ای از جونم رو با خودش میبرد..گاز استریل رو در اوردم، اول با بتادین زخمم رو شستم و روش برچسب زدم تا زخم بهم دیگه بچسبه..با باند دورش پیچیدم و گوشه هاشو به کمک دندون و دست ازادم بهم دیگه گره زدم..هق هقه ام تو فضای کوچیک و سرد حموم پیچیده بود..گرسنه بودم، تشنه بودم و بدتر از همه خسته بودم..دوباره از روی زمین بلند شدم، تاپ خیس و کثیفم رو از تنم در اوردم..دکمه های شلوارم رو دونه به دونه با انگشت های سرد و دردناکم باز کردم..از این لحظه ها متنفر بودم، از این حموم متنفر بودم از خودم از زندگی..برهنه از حموم خارج شدم، بدنم میلرزید درست مثل قلبم!با چشم های تارم به پله ها نگاه کردم، یعنی امکانش بود از اون بالا خودم رو رها کنم و بعدش دیگه همه چی تموم شه؟سرمو تکون دادم، نه امکان نداشت..نمیدونم با چه قدرتی خودم رسوندم بالا به اتاقم..به تختم نگاه کردم، میله هاش زنگ زده و پوسیده بودن..تشکم از هم پاشیده بود، اتاقم بهم ریخته بود، هیچی سرجاش نبود..از روی زمین به تیشرت سیاهم چنگ زدم، با احتیاط پوشیدمش و موهامو از زیرش در اوردم..خودم و رها کردم روی تخت، سرم گیج میرفت، تنم خیس از عرق بود و بدنم میلرزید..حس گرمی خون رو از زیر باند حس میکردم که لجوجانه بیرون میزد و از روی مچ دستم پایین میریخت..اتاق مثل همیشه سرد و تاریک بود که تنها با باریکه نوری که از لابلای پرده داخل افتاده بود روشن میشد.بوی دود سیگار و خون درهم اویخته شده بود و به سردردم دامن میزد..با بغض به سقف ترک خورده نگاه کردم، سینه ام سخت بالا و پایین میشد، انگار راه نفسم گرفته بود..یا اینکه کسی دست های زمخت و سردش رو روی گلوم گذاشته و فشار میده..صدای اژیر ماشین پلیس و اتش نشانی از بیرون به گوش میرسید، این صداها ازارم میداد، من دلم یه اتاق خالی و خلوت میخواست، بدون هیچ سر و صدای اضافی..چشمامو بستم، کمی خواب میتونست حالمو خوب کنه!با حس سرما و سوزش دستم چشمامو باز کردم..پلک هام سنگین بودن بدنم کرخت بود..سرمو چرخوندم و به دستم که از گوشه تخت اویزون شده بود نگاه کردم..احتمالا زخمم عفونت کرده بود..تکون سختی خوردم، لبه تخت نشستم و به پنجره شکسته و باز نگاه کردم، سوز بهاری ازرده ام کرده بود..بدنم سرد سرد بود و میلرزیدم..هوا گرگ و میش بود، ساعت پنج صبح رو نشون میداد..کلافه دست لای موهام کشیدم.خسته تر از اونی بودم که خودم رو برسونم به بیمارستان.این بار دوم بود که دست به خودکشی میزدم، دومین باری که تصمیم گرفته بودم از این زندگی پیاده شم اما باز هم نشد..« مرگ انگار منو نمیخواست! »</description><category>مـُحدِثـہ</category><author>مـُحدِثـہ</author><pubDate>Mon, 11 May 2026 19:04:21 +0330</pubDate></item><item><title>بوسه ی مار</title><link>https://virgool.ir/@m_66608035/بوسه-ی-مار-epwspcothv9u</link><description>نور ابی رنگ فضای سنگین و تاریک اتاق رو پر کرده بود.. مثل ناقوس مرگ بود،انگار که یک اتاقکِ داخل تیمارستان بود، سرد ، خفه، با بویی که فقط میشد اسمش رو گذاشت مرگ! مگس ها و پشه ها گردِ لامپ جمع شده بودن. صدای وز وزشون روی روانم خط میکشید.. نیم خیز شدم، رد خون از گوشه وان تا شکاف کوچیکش امتداد داشت، مثل رودخونه ای پر از خون که نشون میداد تا چه حد با مرگ فاصله دارم.. چشم هام تار میدیدن، دستام سر تر از قبل شده بودن.. گلوم خشک شده بود و لب هام مثل کویر خشک و بی اب و علف ترک خورده بودن.. دلم میخواست جیغ میزدم، داد میزدم اما صدام توی گلوم گیر کرده بودبه دستم نگاه کردم، گوشتش از هم باز شده بود، دردش مثل موریانه به کل تنم میپیچید، اما حتی این درد هم برام عادت شده بود، یا بهتره بگم زندگیم به همین درد ها وابسته بود، مثل یک قرار داد همیشگی! نیشخند زدم :فقط یک سوال برام باقی میموند ،چرا هنوز زنده ام! چرا هنوز دارم نفس میکشم! چرا تمومی نداره این درد! قطره اشکی سمج از گوشه چشمم سر خورد و روی گونه ام افتاد..  به لبه های وان چنگ زدم، مثل ماهی لیز میخوردم، هیچ قدرتی توی بدنم باقی نمونده بود.. صدام به هیچ جایی نمیرسید،مثل اینکه باید قبول میکردم تو این خونه منحوس فقط خودم رو دارم.. به سختی سر پا شدم، پاهام میلرزید اما حالا باید به خودم میقبولوندم که چاره ای جز زنده موندن برام باقی نمونده.. از کنار وان، از داخل کمد کوچیک و درب و داغون جعبه کمک های اولیه رو دراوردم.. جای زخم میسوخت، خون لحظه ای بند نمیومد..</description><category>مـُحدِثـہ</category><author>مـُحدِثـہ</author><pubDate>Mon, 11 May 2026 15:20:19 +0330</pubDate></item></channel></rss>