<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های (: lonely soul</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_66353298</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 00:30:27</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1771479/avatar/3Fbhww.jpg</url><title>(: lonely soul</title><link>https://virgool.ir/@m_66353298</link></image><item><title>برای مادرم! :)</title><link>https://virgool.ir/@m_66353298/برای-مادرم-ezqcedzenbg6</link><description>...چگونه مرگ یک مادر ، چهل تن متهم دارد؟!من نویسنده نیستم...ولی خب ، فکر می‌کنم قلمم بد نباشد... جدا از همه‌ی اما و اگرهای ذهن خودم ، آزادانه... فقط می‌نویسم... احساسم را و آنچه‌ که دوست دارم بنویسم... این متن و در واقع اولین مطلبی که اینجا می‌گذارم هم ، خیلی یکهویی و در اصل برای خودم نوشتم... نشستم و احساساتم را مثل همیشه نوشتم... مقدمه‌ای ندارم برایش... برای اینکه چیست و اصلا برای کیست... امشب ، شب شهادت حضرت زهراست... فقط می‌توانم بگویم که برای من ، برای روح من ، برای قلب من ، ایشان و نوری که به وجود من می‌داده ، همیشه خیلی &#34;خاص&#34; ، &#34;متفاوت&#34; و &#34;دوست‌داشتنی&#34; بوده... احساسی که به ایشان داشتم و دارم ، احساس کودکی‌ست نسبت به مادر... حقیقتا ایشان مادر یک عالم است! احساسی بسیار گرم ، لطیف ، مهربان... احساس خاصی که با هیچ زبانی ، سخنی ، واژه‌ای قابل توصیف نیست... به هیچکس دیگری ، چنین احساسی ندارم... برای من نام ایشان پر است از مهر مادرانه ، لطافت زنانه ، محبت معصومانه‌ای که تنها مختص مقام ایشان است... همیشه دوست داشتم یک‌جوری ، به یک‌شکلی ، یک‌وسیله‌ای خلاصه به چشم ایشان بیایم... از همان لبخندهای دوست‌داشتنی و نگاه‌های مهربانی که مادرها می‌کنند ، به من بکنند‌... دوست داشتم به نیت خودشان یک کاری انجام دهم که با رضایت خاطر به من بگویند: آفرین دخترم... مادرت را خوشحال کردی! و وجود من غرق لذت شود... آه... گاهی فکر می‌کنم کاش آدم بهتری بودم... دختر بهتری بودم برای مادرم! ولی... شاید بشود! شاید روزی دختر بهتری شوم برایش... ولی الان ، خودم هم از خودم راضی نیستم ، چه رسد به ایشان از من... تصور می‌کنم روز محشر که ندای &#34;أين فاطمیون&#34; سر می‌دهند ، اگر از فاطمیون باشم ، چه شود...! چه تصور زیبایی است... تصور پناه بردن به مادر در روزی که همه بی‌پناه شده‌اند... زیر سایه مادر ایستادن ، در روزی که داغی زمین و آسمان و آفتاب ، وجود همه را به آتش می‌کشد... چه زیباست ، چنین پناه یافتن در روز بی‌پناهی..‌. و ای‌ کاش که باشم از آن پناه‌یافتگان مادر! از آن فاطمیونی ، که به فاطمه ملحق می‌شوند... و چه وجود دل‌انگیزی‌ست ، وجود فاطمه...! روز شهادتش... پرپر شدنش به دست موجودات بی‌رحم و خدانشناسی که بویی از انصاف و انسانیت نبرده‌ بودند ، بر همه... همه‌ی مسلمانان عالم ، تسلیت :) که این غم... غمِ &#34;مادر&#34; ، فراموش‌نشدنی است...</description><category>(: lonely soul</category><author>(: lonely soul</author><pubDate>Thu, 08 Dec 2022 00:41:30 +0330</pubDate></item></channel></rss>