<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های دیار حَیران (حسین دوامی)</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_66310926</link><description>شاعر و نویسنده&#xA;ارشد حقوق عمومی از دانشگاه تهران&#xA;حساب اینستاگرام:&#xA;davami.hossein.law</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 21:51:14</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3913677/avatar/Pg50w7.jpg</url><title>دیار حَیران (حسین دوامی)</title><link>https://virgool.ir/@m_66310926</link></image><item><title>سایه ای در باد</title><link>https://virgool.ir/@m_66310926/شعر-سایه-ای-در-باد-xej8vcuia5vp</link><description>خود نمی‌شناسم،سرخم و بعد، خاکسترِ سیگارم در باد...می‌سوزم...در زمستانی که بهمن، بر تنم می‌ریزد.دود و آوار...و من، دور از تو، گم در گرد و غبار.تنها لبم، تنها لبی...آه، ای پنجره‌های رو به حیاط!صدایم را می‌شنوید؟اینجا، آدمی هنوز نفس می‌کشد...درختی که از سرما خموده شد،مثلِ دستی که بی‌معشوق مانده است.در گریبان خود.و سیگاری که تمام شد،و گیتاری که خاموش ماند.و در این هنگامه،شب فرا رسید.زنهار که باید این سرما، بی‌پروا، درونم رخنه کند؟باید که این شبح تا همیشه بر سرم بماند؟یاد تو، در بادها باقی می‌ماند،در هر باری که می‌کشم،در هر نُتی که می‌نوازم،و در هر سکوتی که خود را در آن گم می‌کنم.اگر بیایی...شاید هنوز در این تاریکی،در این سرمای بی‌پایان،پروانه‌ای بیاید...و شعله‌ای جان بگیرد.اما تو، هنوز آنجایی؟زیر درختی که بوی لبخندت را در باد می‌پراکند...و من،سایه‌ای بی‌قرار در مسیرِ گم شدن.</description><category>دیار حَیران (حسین دوامی)</category><author>دیار حَیران (حسین دوامی)</author><pubDate>Sun, 23 Mar 2025 03:20:15 +0330</pubDate></item><item><title>امروز، روز جهانی شعر است.</title><link>https://virgool.ir/@m_66310926/امروز-روز-جهانی-شعر-است-ogjwrikwwted</link><description>شعر، زبانی است که از دل انسان‌ها برمی‌آید؛ زبانی که در لحظات سکوت، می‌گوید آنچه در درون نهفته است. امروز روزی است برای گرامیداشت هنری که نه تنها کلمات را به هم می‌آورد، بلکه زندگی را معنا می‌بخشد.&#34;شعر لحظه‌ای است که بی‌پایان می‌شود.&#34; &#34;شعر یک نیاز است، نه یک حرفه.&#34;در فیلم &#34;انجمن شاعران مرده&#34;،  جان کیتینگ به شاگردانش می‌گوید: &#34;حقوق، پزشکی، مهندسی...  همه این‌ها برای انسان است. اما شعر، شعر برای انسان است  تا به انسان بودنش پی ببرد.&#34;و من نیز می‌نویسم: شعر، پژواک خاموش دل است، در هر واژه، دنیایی از حقیقت نهفته است. شعر، یادآوری انسان بودن است، که در دنیای بی‌پایان، چیزی به  نام انسانیت هنوز باقیست.این روز جهانی شعر، فرصتی است برای بازشناختن این حقیقت که شعر نه فقط برای شاعران، بلکه برای همه انسان‌هاست. شعر، آینه‌ای است که در آن خودمان را می‌بینیم. بیایید به آن نگاه کنیم و از زیبایی‌اش بهره ببریم.</description><category>دیار حَیران (حسین دوامی)</category><author>دیار حَیران (حسین دوامی)</author><pubDate>Sun, 23 Mar 2025 02:56:22 +0330</pubDate></item></channel></rss>