https://virgool.ir/feed/@m_66159018fa2026-11-11 07:11:06https://files.virgool.ir/upload/users/4081162/avatar/wUK7q5.jpghttps://virgool.ir/@m_66159018https://virgool.ir/@m_66159018/عشق-یا-آزادی-x6yol4ozodytخواب دیدم در خیابانی دود آلود از آتش سطلهای آشغال که در خشم معترضان گرسنه میسوختند و اشک آورهای سرکوبگران مزدور بی اعتنا از دو طرف ماجرادر حال عبور بودم که گوشه ایی تیز از دیوار آجری زمخت انگشت دستم را زخمی کرد جوری که خونریزی غیرعادی و شدید حاصلش بود…یک خانواده/ پدر و مادر و دختر جوانشان/ که از جمع معترضین بودند و خانه شان نزدیک بود مرا سریعا به خانه بردند تا زخم را ببندند…آنها دائما نفرین میکردند که جوان مردم را با تیر زدند نابکاران نانشان آغشته به خون جوانان…مادر نگران بود و سعی میکرد ساچمه فرو رفته در انگشت مرا بیرون بیاورد پدر هم مدام از پنجره بیرون را میپایید تا مبادا سرکوبگران برای دستگیری من زخمی بیاینددختر هم که من در اتاقش میهمان بودم نگران شلوغی اتاق بود و مدام معذرت خواهی میکرد بابت بخشیدن بی نظمیش!!من اما کلا گیج بودممبهوت داستان …و از هر ده حرف یکی را به زور میشنیدم،نگاهم به میز آرایش دختر بود، به آن ادکلن خوشبوی صورتی رنگ اکلیلی… من انجا نبودم،من حتی فرصت نکردم که به آن خانواده ی دوست داشتنی حقیقت را بگویم که من اصلا تیر نخورده ام...مرا آن ادکلن صورتی خوشبوی صورتی رنگ اکلیلی به جایی برده بود که میشود همه ی داستان ازادی خواهی مردمان گرسنه و فداکاری خانواده ی معترضرا نادیده و ناشنیده گرفت..🩵آشور بانیپالآشور بانیپالSat, 17 Jan 2026 20:49:31 +0330https://virgool.ir/@m_66159018/برای-سین-اول-yqzjhqrmqnvbبرای او که مهر خالص است..دلمان تنگ است در این ظلمات بی هم زبانی و بی در کجایی..امیدوارم که خوب باشی و قوی بمانی، تو میدانی همه چیز در گذر است خوب و بد… و این داستان هم …دل هم صحبتی تو را طلب میکند…و چشمهایی که گویاست و زیباست.کاش آن سین دوم متفاوت اما دوستداشتنی چندی کنارت باشد تا دلت بیارامد..کاش تمام شود این قصه و تمام شوند و بروند.آشور بانیپالآشور بانیپالThu, 15 Jan 2026 15:29:59 +0330https://virgool.ir/@m_66159018/استیصالوارهیدگیخوشبختی-izerq6o8y4r9نمیخوام طبق عادت سنگین نوشته شوداما این عادت خیلی قدیمیه و طبعا گاهی یه نشتی ریز پیدا میشه تو نوشتارمخوب ما الان کجای داستانیم؟شرایط موجود، نابسامانی در تمامی جهات که میبینیم..کلا حال همه ما رو خراب کرده.حکومتی که هر روز با ترفندی نو کلاه ما رو بر میداره و مردمی که جگرشان پر از خونه از این ستم هم نا اهل و یاغی خونده میشن..راستش من فعلا تو مرحله ی استیصال هستم و میدونم تا وارستگی خیلی فاصله دارم جایی که توان گذشتن از منافع شخصی رو داشته باشیم برای منافع جمعی بزرگتر در آیندهو این خیلی سخته ؛چشم پوشی از منافع شخصی جایی که احتمال گرسنگی بسیار بالاست..اما این وارستگی چه با اراده خودمون چه به زور همان گرسنگی که ترسناک بود به ما وارد میشه…اونجاست که جامعه اماده ست برای تغییر کردنبرای زیر بار ستم نماندن…برای راه یافتن به خوشبختیمن شخصا به ترتیب و چیدمان رفتاری استیصال ،وارهیدن و خوشبختی در تمام کنش های ادمی ایمان دارم و معتقدم راهی میانبر وجود نداره ..امیدوارم همگی با اراده ی خود به وارستگی برسیم و نیازی به جور صیاد نباشد بیش از این…امیدوارم جامعه ی بینوای ایران به زودی سربلندی گذشته ی خود رو بازیابی کنه و شادی جایگزین افسردگی بشه..در پایانمینویسم تا یادگار بمونه .امروز نمیدونم روز چندمه که امکان ارتباط معمولی از مردم ایران گرفته شده.و من دلتنگ و نگران دوستان و عزیزانم هستم.و دلتنگ و مشتاق رنگ پاک و زیبای آبی آسمانی💎تا تیرگی و افسردگی این روزها رو بشوره و ببره..آشور بانیپالآشور بانیپالMon, 12 Jan 2026 19:41:17 +0330https://virgool.ir/@m_66159018/شبیه-بودن-xtsnlz3ie3amدیروز پستی دیدم از رفیقم که دورست و دلتنگ هستم برای دیدن و شنیدن او..میانه ی پست تصویری بود از فریدا کالو وینسنت ون گوگنشسته کنار هم… فانتزی زیباییسترفیق میداند من ان تصویر را دوست دارم و قبلا مفصل در مورد این دو حرف زده ایم..اما دلیل جذاب بودن این تصویر برای من بحث شباهت ادم هاستاینکه ما همیشه به دنبال ادمی شبیه به خود میگردیم برای ارتباط گرفتن .و خوب میدانیم به ندرت پیدایش میکنیم..شانس خوب شاید گاهی به کمک بیاید و ناگهانی یکی پیدا شود شبیه..شبیه در اندیشه،رفتار،و شاید گفتار…به عقیده ی من این عجیب ترین چیزیست که یک ادم میتواند تجربه کند.شباهت در تفکر و همزمانی در بیان فکراگر دیدید کسی با این مختصات یادتان باشد این احتمالا اخرین فرصت شما باشد..مغتنم بشمارید..رفیق میداند من چه میگویم…آشور بانیپالآشور بانیپالWed, 25 Jun 2025 13:40:39 +0330https://virgool.ir/@m_66159018/اینجاالان-ejkqqk8lvgjxراستش من به پیشنهاد رفیق اول اینجا هستم، بنا بر خواندن داشتم و نه نوشتن. اما نوشتن شاید به قول همان رفیق مهربان به کار بیاید برای آرامیدن..درست میگفت.برای من که امروز اولین روز در جنگ را تجربه کردم..تجربه ی انفجارهایی بسیار نزدیک صدای وحشت آور ،لرزش زمین زیر پا و برخورد موج انفجار لرزش شیشه ها و کوبیده شدن درها در کنار ترس و اضطراب عزیزانمو رفیقی که دور است و نگران و دلتنگ.دلتنگی و نگران…دلتنگیم و نگران…دلتنگم و نگران…اما در کنار همه ی این گرفتاری ها دو چیز ذهن مرا اشغال کرده اول دوری رفیقم که زیباست به اندیشیدن و خوبست به همنشینی…میخوام اگر نبودن در کار شد از پس جنگ که کار جنک نبود کردن ست …بداند که مهربانی صفتی ست که نصیب هرکسی نمیشود و مورد مهر ورزی بودن هم..و من هر دو را در او دیدم به بالا ترین عیارش..و اما دوم،امروز تماما به مهاجرت فکر کردم و نهایتا برای خودم نفی و برای پسرم تایید…گاهی شاید غریبانه در غربت زندگی کردن بهتر باشد تا غریبانه در وطن سر کردن…امید دارم که تمام شود به زودی این ماجرا..امید دارم که در پایان ما باشیم و آنها رفته باشند..آشور بانیپالآشور بانیپالMon, 23 Jun 2025 01:57:27 +0330