https://virgool.ir/feed/@m_64313647ابوالفضل باقی‌زاده (صادقی)، متولد و ساکن قم. در کلبه شعر فانی، غزل‌ها و مثنوی‌هایم را به زبان دل و برای دل می‌نویسم؛ واژه‌هایی از جنس تنهایی، عشق و ارادتfa2026-11-11 20:17:33https://files.virgool.ir/upload/users/4964557/avatar/PO0BWN.jpghttps://virgool.ir/@m_64313647https://virgool.ir/@m_64313647/kolbehsherfani-yehzvjyarq6uبخش اول .نشستم پشت قاب پنجره بازتماشا می‌کنم این فصل آغازهوای صبحدم نمناک و سرد استزمین آیینه‌دار باد و گرد استدلم آیینه‌ای در چنگ آه استنگاهم خیره بر پایان راه استبه دست فکرهای مست و بیدارکشیدم پرده از چشمِ سپیداربرون را بنگرم در بهتِ آفاقجهانِ کهنه و این سقفِ عشّاقبهار آمد که با دستِ جوانهبشوید گردِ دی از رویِ خانهدرختِ توتِ پیرِ کُنجِ دیوارقبایی کرد بر تن شد ،پدیداردر آغوشِ بهاران، نغمه‌خوان شدزمینِ مرده، ناگه نوجوان شدتماشا کن که این عهدِ جوانیبهاری بود و رفت همچون خزانی دویدم در پیِ پروانه‌یِ هوشکه شد آن خاطراتم بارِ بر دوشولی این مستیِ خوش‌رنگ و زیبانمی‌ ماند همیشه پای بر جا به ناگه تیرِ مه، با داغیِ خویشبیاورد این جهان را گامی از پیشبهارِ ما به تابستان بدل شد فصول زندگی، ضرب‌المثل شدرسید آن نوبتِ میوه رسیدنز شاخه، طعمِ پختگی چشیدنعرق بر چهره یِ دهقان عیان استکه این فصلِ بلوغِ ، خاکدان است هنوز این جلوه در چشم است، اماخزان آمد به این بستانِ زیباخزان آمد که رنگ‌آمیز باشدپر از دلتنگیِ پاییز باشدورق بر برگِ این دفتر تِکانَدکه تا انسان بداند جا نماندسپیدی رویِ مویِ بید بنشستزمستان آمد و درها به رخ بستیخ‌آجین شد تمامِ آرزوهافروکش کرد صداها های‌و‌هوهاکتابِ فصل‌ها اینجا ورق خوردمسافر بار خود را بی سبب برددر این نوبت‌به‌نوبت رفت‌وآمدجهان کُنجِ همان کافه است، شاید بهاری بود و رفت همچون خزانیابوالفضل باقی زاده ،صادقیابوالفضل باقی زاده ،صادقیThu, 22 Oct 2026 05:40:56 +0330https://virgool.ir/@m_64313647/kolbehsherfani-ynf2jqryclvvمیان جنگل پاییز و لرزان همقدم با دلمنم با خاطراتت در سکوت این شب قاتلنمیبارد کسی بر زخم من جز قطره بارانکه این دنیا ندارد محرم رازی برای دلخسوف بیکسی را در دل این جنگل آوردمکه پنهان سازم این اندوه را از چشم بی حاصل سرودم درد خود را با درختان خزان دیدهکه برگ از شاخه ها میشد به سوی خاکها نازلبه هر برگی که می افتاد از تنهایی شاخهبگفتم غصه ای از دوری ات با واژه ای کاملدرختان محرم رازم شدند و باد هم نالیدولی از تو بت سنگین دلم حرفی نشد حاصلبه هر گامی که برمی دارم اندر این شب تاریکنشان پای تو میجویم از این جاده غافلغریبم در میان این همه اندوه تنهاییکه حتی سایه ام گم شد در این پاییز و پا در گلخیالت همدمم شد زیر چتر خیس این جنگلطبیبا پس چرا درد فراقت شد مرا شاملچونان برگی که از اصل خودش دور است در پاییزفنا شد فانی عاشق به شکل دودی گشت حائلابوالفضل باقی زاده ،صادقیابوالفضل باقی زاده ،صادقیWed, 21 Oct 2026 11:32:22 +0330