https://virgool.ir/feed/@m_64001416fa2026-11-12 07:52:03https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_64001416https://virgool.ir/@m_64001416/مصاحبه-امير-مسعود-بختيارى-ooudlpcsjsuhامیر مسعود بختیاری متولد سال 1320 در تهران در سال 1338 وارد دانشگاه ارتش نیروی زمینی شد و در سال 1341 با درجه ستوان 2 فارغ التحصیل شد. دوره های مختلف آموزشی و تحصیلی در داخل و خارج را طی نمود. در زمان جنگ ایران و عراق از فرماندهان ارشد ارتش جمهوری اسلامی ایران بود و ریاست عملیات نیروی زمینی ارتش را بر عهده داشت و بعد از جنگ وارد دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش شد و در سال 1380 با 41 سال خدمت باز نشسته شد.وی همچنین در کارهایی همچون نویسندگی ماهر میباشد.مجری: آیا گرفتاری و ضعف ارتش بود که باعث ناکامی و عدم موفقیت سال اول جنگ شد؟پاسخ جناب آقای مسعود بختیاری: چه کسی فرموده که ما در سال اول جنگ موفق نبوده ایم؟ ما ظرف ۲ تا ۶ ماه اول جلوی ارتش مجهز عراق را گرفتیم .این اسمش موفقیت نیست! این موفقیت نیست که توانستیم ارتش عراق را قبل از اینکه به اهداف خود برسد ،در بیابان های خوزستان در کوه های ایلام و کردستان متوقف کنیم!؟ارتش عراق آیا آمده بود پشت کرخه و کارون بایسته یا در بیابان بایسته یا سر کوه های بازی دراز بایسته؟ .بلکه ارتش عراق در سال اول جنگ اهداف بلندی داشت و می خواست مسجد سلیمان ، بهبهان ، دوکوهه در خوزستان و خوزستان را جدا کند اما نتوانست. چرا که در مقابلش مقاومت شد.اگر این موفقیت نیست پس چیست ؟یکی از تعاریفی که امروزه در ادبیات نظامی از پیروزی می شود، این است که مانع شویم از اینکه دشمن به اهداف استراتژیک خود برسد و ارتش ایران مانع از این شد.و اینکه من می گویم (ارتش)و روی آن تاکید می کنم ،برای این است که نیروی بسیج مردمی فاقد سلاح و فاقد مهارت برای این کار هستند، سپاه پاسداران هم در آغاز این راه است.در واقع در آغاز جنگ، دو یا سه ماه است که سپاه سازمان فرماندهی ،خود را کامل کرده و تا قبل آن سپاه بصورت شورایی بوده.در ماه شهریور یا مرداد ۱۳۶۰ است که آقای محسن رضایی به عنوان فرمانده کل سپاه انتقاد می شود و مدارک منسجم است.در آن زمان تعدادی از آن پنچ شش نفر اولی که شورای فرمانده داشتند،مخالف این بودند که سپاه وارد جنگ خارجی شود و می گفتند سپاه طبق قانون اساسی ،مامور امنیت داخلی است (طبق اساس نامه خودشان و قانون اساسی).و لذا کسی که جلوی ارتش عراق را گرفت ،ارتش ایران بود.و یک نکته ای که وجود دارد این است که ایثار و فداکاری و روحیه و انگیزه و هر چیز دیگری سر جای خودش ،اما آیا در مقابل تسلیحات مدرن تنها سینه ی باز و پر از احساس و دست خالی جواب گو است؟یعنی وقتی ۱۹۲ فروند هواپیما از پایگاه عراق بلند می شود و بمب باران می کند و توپخانه ی عراق آتش واری می کند و نیروی زرهی عراق وارد می شود ،آیا تنها با انگیزه خالی میشه کار کرد؟ نه ،بلکه نیروی مشابه خودش را می خواهد ،نیروی هوایی می خواهد که جواب نیروی هوایی عراق را بدهد،توپخانه ای می خواهد که جواب توپخانه را بدهد ،زرهی می خواهد که جواب زرهی بدهد و لذا کی این رو داشته؟ارتش،و مهارت و تخصص استفاده از آن را داشت.عراق در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ به ایران حمله کرد و در همان بعد از ظهر یعنی چهار ساعت بعد هواپیما های ایران پایگاه های شعیبه و کرکوک را بمب باران می کنند و روز بعدش در یک مهر ماه ایران با ۳۰۰ سورتی پرواز یعنی ۱۴۰ فروند به عراق حمله می کند و این شوکی که به صدام حسین وارد می شود باعث می شود اساسا تمرکزشان از هم فرو بپاشد و این مقاومت باعث می شود که در روز ششم جنگ صدام حسین تقاضای آتش بس بکند. مگر به اهداف خود رسیده بود؟نه،بلکه فهمیده بود جنگ را نمی برد.بنابراین اینکه شما می گویید عدم موفقیت ایران در سال اول جنگ درست نیست بلکه ما می گوییم عدم موفقیت نداریم زیرا:1.کاملا موفق بوده چون ارتش عراق را وایسانده .2.برتری نیروی هوایی ایران نسبت به نیروی هوایی عراق و نیروی دریای ایران در ۶۷ روز اول جنگ ،نیروی دریایی عراق را در صحنه ی جنگ از خلیج فارس خارج کرده و اسکله ی البکر و الامیه را منهدم کرده وصدور نفت عراق را قطع کرده ،در کنار این فتح تپه های الله الکبر ،فتح ارتفاعات میمک،فتح سر پل هایی در غرب رود خانه ی کرخه که زمینه سازی درباره فتح المبین می شود آیا این ها پیروزی نیست؟!مجری: این با نقشه های خود ارتش پیروزی نیست،یعنی ارتش نقشه طراحی کرده که تا در همان عملیات تا خود بصره برود؟پاسخ: زنده باد. چرا طراحی کرده تا بصره؟برای اینکه مطابق توان خود حرکت می کند.شما اگر در تحلیل جنگ ایران و عراق، فضای انقلابی حاکم بر کشور ،اگر آن شور انقلابی و فضای هیجان زده را در تحلیل هایتان دخالت ندهید ،تمام تفسیرات و تعبیرهایتان یک پایش لنگ است ،بنابراین من زیر بار فشار افکار عمومی روی نقشه ام طرحی می کشم که سر فلش من می رود تا سر بصره اما فلش من از کرخه کور تا بصره خط چین شده که اینا همه معنی دارد ،یعنی اگر شد تا آنجا می روم. مجری: آقای امیر عبدالحسین مفید فرمودند که قبل از جنگ ایراد رو به فرماندهی و راس کار گرفتند در صورتی که شما الان می گویید ما در سال اول جنگ موفق بودیم ،در صورتی که فرماندهی تغییر نکرده یعنی همان فرماندهی است.پاسخ آقای امیر مسعود بختیاری: من حرف ایشان را نقض نمی کنم من می گویم در آن شرایطی که ایشان به درستی تصویب کردند ما سال اول جنگ را بسته به شرایط موفق می دانیم .شما فکر می کنید موفقیت این است که ارتش عراق را از ایران بیرون کنیم در حالی که با چهار تا لشکری که در دست باقی مانده و چند سیاهی لشکر ،نمی توان ۱۲ لشکر عراقی را از خاک ایران بیرون کرد !همچنین امیر مسعود بختیاری می‌گوید: مساله روایتگری یا عملیات نگاری در ارتش یکی از وظایف عادی و تایید شده یگان های نظامی حتی در زمان صلح است. اینها وقایع روزانه شان را در دفاتر خاصی به نام "تاریخچه یگانی" ثبت می کنند و این جزو روش‌های متداول یگانی است.ستايش باقرى استاد على اكبر حسنونددانشگاه ازاد تهران مركز سوهانكستايش باقرىستايش باقرىThu, 29 Dec 2022 22:16:19 +0330https://virgool.ir/@m_64001416/چرا-سازمان-محاهدين-خلق-تروريست-است-zjzwve5qvnthسازمان مجاهدين خلق سازمان سياسى اسلام گرا و چپ گرا با ساختارشبه نظامى بود كه حدود ٥٠ سال پيش به وجود امد. رهبرى آن به عده مسعود رجوى و از سال ٨٢ به بعد به دست مريم رجوى بود. اين سازمان از ١٥ شهريور ١٣٤٤ ،٥٧ سال پيش توسط محمد حنيف نژاد ، رسول مشكين فام ، احمد رضايى ، سعيد محسن ، على اصغر بديع زادگان و محمود عسگرى زاده به وجود بنيان گذارى شد .سازمان مجاهدین خلق توسط تعدادی از جداشدگان از نهضت آزادی با هدف مبارزه با رژیم پهلوی تاسیس شد. اما در 1350 بنیانگذاران و اکثریت کادر سازمان توسط ساواک دستگیر و اعدام شدند. در 1354 سازمان با تغییر ایدئولوژیک، مارکسیسم را پذیرفت و همین امر موجب اعتراض تعدادی از کادرهای سازمان قرار گرفت. پیامد آن نیز تصفیه‌های خونینی بود که در آن صورت پذیرفت. پس از پیروزی انقلاب، سازمان تلاشهایی را برای نفوذ در ارکان نظام با هدف تصاحب قدرت آغاز کرد. اما با شکست در این تلاشها، به کمک بنی‌صدر که به دلیل بی‌کفایتی از ریاست جمهوری عزل شده بود، به فعالیتهای تروریستی روی آورد. بنی‌صدر و رجوی سرکرده سازمان، نهایتا در مرداد 1360 مجبور به فرار از کشور شدند. سفر خرداد 1365 رجوی به بغداد، آغازی بر شکل‌گیری جبهه مشترک وی و صدام علیه جمهوری اسلامی بود. طبعا سقوط صدام در 1382، به منزله پایان فعالیتهای متمرکز سازمان مجاهدین و فروپاشی تدریجی این سازمان بود.پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، بر خلاف رای ۹۸ درصدی مردم به جمهوری اسلامی، به مخالفت با آن پرداختند و البته در این مخالفت، همچنان بر دیدگاه مسلحانه شان اصرار داشتند.درحالى كه ايرانى ها در حال خوشحالى براى پيروزى انقلاب اسلامى بودند آن ها شروع به ترور عده و زيادى از مردم كردند.آن ها در سال ١٣٦٠ با ايجاد رعب و وحشت اعلام مباره مسلحانه با نظام جمهورى اسلامى كردند. از اقدامات انان ميتوان به ترور حاميان مردمى نظام، بمب گذارى در اماكن مختلف ، اتش زدن اتوبوس شركت واحد در شيراز و كشتن چند دختربچه ، به گلوله بستن پير مرد كفاش در تهران و كشتن مردم تحت عنوان نيروهاى انقلابى در تهران اشاره كرد.موج ترورها، البته به مردم عادی که محدود نماند و به زودی به مقامات سیاسی کشور رسید.در آن سالها، مسوولان نظام نوپای ایران، هنوز دارای ساختار حفاظتی و امنیتی نبودند زیرا نظام در مراحل اولیه تاسیس بود و بسیاری از نهادهایش شکل نگرفته بود و به عنوان مثال هنوز وزارت اطلاعات نیز در کشور وجود نداشت.بنابراین اعضای سازمان مجاهدین به راحتی توانستند رییس جمهور وقت (محمدعلی رجایی)، نخست وزیر وقت (محمد جواد باهنر)، رییس شورای عالی قضایی (سید محمد حسینی بهشتی) و حدود ۷۰ نفر از نمایندگان پارلمان و اعضای حزب جمهوری اسلامی را در چند اقدام تروریستی به شهادت برسانند.امامان جمعه شهرهای ایران از جمله آیت الله مدنی، آیت الله دستغیب، آیت الله صدوقی نیز از اهداف تروریست ها بودند که بعدها به "شهدای محراب" معروف شدند. وقتى كه اين ترور ها شروع شد جمهورى اسلامى دستور به تعقيب رهبران اين سازمان داد ولى رهبر اصلى اين سازمان يعنى مسعود رجوى توانست با کمک فردی به نام سرهنگ معزی، که خلبان مخصوص شاه بود و هنوز در ایران زندگی می کرد، در یک عملیات مخفیانه از ایران بگریزد و به پاریس برود و در آنجا، رهبری اقدامات تروریستی نیروهای تحت امرش را پیگيرى كند.سازمان مجاهدین در عراق و با مساعدت شخص صدام اقدام به تاسیس پادگان بزرگی در نزدیکی بغداد نمود که به شهر اشرف معروف است.(پادگان اشرف، محل استقرار سلاح ها ، آموزش ها و تمرینات نظامی اعضای این سازمان است).هم اکنون در این پادگان، حدود ۳۴۰۰ نفر از اعضای این سازمان حضور دارند که حدود ۹۰۰ نفرشان زن هستند.همچنين سازمان مجاهدين خلق در سال ١٣٦٠ دو نفر از پاسداران افتخارى كميته انقلاب اسلامى را ربودن و آن هارا زجر كش كردند تا با ايجاد وحشت و ترس بين مردم، آن هارا از خدمت به نظام جمهورى اسلامى بازدارند. در این عملیات، طالب طاهری 16 ساله و محسن میر جلیلی 25 ساله با اتهام عضویت در کمیته انقلاب اسلامی زیر شکنجه‌های شدید، سخت، شنیع و طاقت‌فرسا به طرز وحشتناکی به شهادت رسیدند.خانه خیابان بهار برای شکنجه ربوده شدگان تجهیز شده بود. حمام این خانه برای شکنجه، به وسیله نایلون‌های کلفت صداگیری شده بود. ابزار این خانه عبارت بود از طناب و کابل، نقاب، دست‌بند و میله‌های سربی که اگر به پشت گردن هر کس می‌زدی بیهوش می‌شد. زنجیر، قفل و سیانور و .... . همزمان با شكنجه دو پاسدار ساختمان خيابان بهار كه بخش ويژه منافقين بود ، خسرو رياحى با شليك گلوله به شهادت ميرسد. صداى بلند شليك باعث ترس از لو رفتن محل آن ها ميشود و ساختمان را تخليه ميكنند و شكنجه به پايان ميرسد.دو پاسدار فوق که در 21 مرداد 1361 در غرب تهران ربوده شدند، نهایتا توسط اعضای سازمان مجاهدین خلق بصورت زنده در گودالی در منطقه باغ فیض دفن می شوند. بر اساس پیگیری های بعمل آمده از سوی کمیته انقلاب اسلامی پیکر این دو پس از مدتی پیدا و شناسایی می شود. مردم تهران متاثر از جنایت صورت گرفته، بصورت با شکوهی در تشیع جنازه ایشان شرکت می کنند. سازمان مجاهدین خلق به واسطه خشم ایجاد شده در مردم، اعلام می کند که این افراد توسط جمهوری اسلامی شکنجه شده اند. پس از مدتی بخشی از اعضای واحد مهندسی سازمان مجاهدین خلق ایران توسط نیروهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران شناسایی و دستگیر می شوند و اعترافات آنها، حقایق را افشا می نماید.ایالات متحده، سازمان مجاهدین خلق را در سال 1997یک سازمان تروریست خارجی و در سال 2003 یک نیروی دشمن متخاصم در عملیات آزادی عراق ارزیابی نمود. این گروه از یک سو، لابی هایی در اروپا دارد و از حمایت جریان های ضد ایرانی در اروپا بهره مند است و از سوی دیگر، تنها تشکل ضد جمهوری اسلامی است که تمام اعضای آن، آموزش نظامی دیده اند و بسیاری از آنها نیز دوره های جاسوسی و بمب گذاری و ترور را طی کرده اند و لذا می توانند به عنوان پیاده نظام طرح های ضد ایرانی در موارد لازم به کار گرفته شوند.به اين دليل است كه نام اين سازمان از گروه تروريستي خارج شده است ولي همه افراد در جهان بر تروریست بودن آنها آگاهند.ستايش باقري استاد على اكبر حسنوند دانشگاه ازاد تهران مركز سوهانكستايش باقرىستايش باقرىThu, 29 Dec 2022 22:06:50 +0330https://virgool.ir/@m_64001416/گردان-دژ-qrvvapkscnu3گردان ١٥١ دژ نيروى زمينى زیرمجموعه لشكر ٩٢ زرهى اهواز از نيروى زمينى ارتش ايران بود كه توسط نيروى زمينى شاهنشاهى در سال ١٣٤٩ تاسيس شد . وظيفه آن حفاظت از جاده شلمچه به خرمشهر در جنگ ايران و عراق بود . در روزهاى جنگ يكى از يگان هاى نظامي بود كه در برابر هجوم نيروى زمينى عراق قرار داشت ، همچنين اين گردان به صورت پياده نظام بود و نقش آن يگان رزمى درجنگ بين ايران و عراق در استان خوزستان بود .از اقداماتى كه اين گردان انجام داد ميتوان به دفاع از جنگ در خرمشهر به مدت ٣٠ روز در برابر حملات لشكر ٣ زرهى و تيپ ٣٣ نيروى مخصوص عراق نام برد كه با روحيه جنگاورى و مقاومتى كه داشت ايستادگى و از خرمشهر دفاع كرد. هنگام تاسیس این پادگان و ساخت دژهای سی و دوگانه، دولت عراق برای دستیابی به اهداف خود در منطقه احساس خطر کرده و با شکایت خود به مجامع بین المللی خواستار انحلال این گردان شد. دولت عراق تلاش‎های زیادی را برای متقاعد کردن قدرت‎های جهانی مبنی بر دست کشیدن ایران از این اقدام کرد، ولی به دلیل هم‎دست بودن ایران با استکبار و قدرت‎های جهانی در آن زمان کاری از پیش نبرد و در نهایت این دولت هم اقدام به ساخت دژهایی دقیقا روبروی دژهای گردان 151 نمود. از همین رو می‎توان گفت که پادگان دژ موقعیت استراتژیک و مهمی در منطقه داشت.در زمان جنگ گردان دژ به علت بمباران و گلوله باران شدید تعداد زیادی از نیروهای خود را از دست داده بود. عده ای شهید، مفقود و تعداد زیادی نیز مجروح شده بودند. از پرسنل باقیمانده نیز تعدادی در شهر به صورت پراکنده مقاومت و به مردم کمک می‎کردند و تعدادی دیگر در پادگان از سقوط این مکان مقدس جلوگیری می‎کردند.پادگان دژ در شمال خرمشهر و شرق جاده اهواز- خرمشهر واقع شده است. این پادگان با استعداد یک گردان مستقل(گردان 101)، وظیفه حراست از دژهای مرزی را بر عهده داشت و در طرح‌هاي نظامي قبل از انقلاب       پيش‌بيني شده بودكه در صورت حمله عراق به خوزستان، دژهاي مرزي با انجام عمليات تأخيري فرصت لازم را براي حضور لشکرهاي نيروي زميني ارتش فراهم آورند. به همين منظور در پادگان دژ كه فرماندهي دژهاي مرزي را نيز بر عهده داشت، سلاح و مهمات كافي براي يك مقاومت 48 ساعته ذخيره شده بود؛ اما پس از هجوم ارتش عراق از اين تجهيزات استفادة بهينه نشد و در حالي كه مدافعان خرمشهر در مضيقة شديد بودند، سلاح و مهمات لازم در اختيار آنان قرار نگرفت.هنگام تاسیس این پادگان و ساخت دژهای سی و دوگانه، دولت عراق برای دستیابی به اهداف خود در منطقه احساس خطر کرده و با شکایت خود به مجامع بین المللی خواستار انحلال این گردان شد. دولت عراق تلاش‎های زیادی را برای متقاعد کردن قدرت‎های جهانی مبنی بر دست کشیدن ایران از این اقدام کرد، ولی به دلیل هم‎دست بودن ایران با استکبار و قدرت‎های جهانی در آن زمان کاری از پیش نبرد و در نهایت این دولت هم اقدام به ساخت دژهایی دقیقا روبروی دژهای گردان 151 نمود. از همین رو می‎توان گفت که پادگان دژ موقعیت استراتژیک و مهمی در منطقه داشت.اين گردان شامل ٥ گروهان و ٤ تنگدار و يك گروه اركان بود. براى انجام يكى از انجام يكى از ماموريت ها كه بخشى از پوشش نيروى زمينى ارتش از خط مرزى شلمچه تا طلائيه را بر عهده داشت به ٣٢ پاسگاه تقسيم شده بود. وظيفه اين گردان در اين ماموريت انجان عمليات تاخيرى و حفظ خطوط مرزى به مدت ٤٨ ساعت بود .همانطور كه گفته شد گردان دژ بخشى از لشكر ٩٢ زرهى اهواز بود ى در هنگام شروع جنگ وظيفه حفاظت از مرز هاى خوزستان حد فاصل شلمچه تا كوشك را به عهده داشت.اين گردان در زمانى كه با بماران و گلوله باران از طرف عراق رو به رو شده بود باز هم به طور شديد به مدت ٣٠ روزاز خرمشهر دفاع كرد . شدت درگيرى و دفاع از خرمشهر به قدرى بالا بود كه در هفته اول جنگ چندين بار فرماندهى اين گردان عوض شد .مرز ایران و عراق از زمان حکومت محمدرضا شاه و بعد از عهدنامه ١٩٧٥ الجزایر بین دو کشور،دارای یک دژ (نوعی خاکریز و استحکامات مرزی) بود، که در حد فاصل نیروهای ایران و عراق کشیده شده بود. این دژ به یک دژ مرکزی و دژهای فرعی تقسیم شده بود و مسئولیت دفاع از این دژها، برعهده گردان ۱۵۱ بود، که نیروهای آن در پادگانی به نام پادگان دژ مستقر شده بودند.در روزهایی که عراق در خاک خود با شلیک های مداوم و زدن خمپاره های بی دلیل به مناطق مرزی اعلام جنگ می کرد، سرباز فولادی در یکی از این حملات مورد هدف قرار گرفت و اولین شهید گردان نام گرفت. در تاریخ هفدهم شهریور به گروه های چند نفری ماموریت داده می‎شد تا به صورت پنهانی وارد خاک عراق شده و تحرکات و اقدامات عراق را شناسایی و گزارش کنند. نیروهای گوش به فرمان این گردان بلافاصله دست به کار شده و با دقت و سرعت عمل ماموریت‎ها را یکی پس از دیگری پشت سر گذاشته و گزارش‎های شناسایی که همه حاکی از حمله حتمی عراق داشت را بنا به صداقت و وظیفه شناسی به مقامات بالاتر ارائه می‎دادند. با افزایش شلیک‎های بی‎دلیل عراق به خاک ایران به این گردان آماده باش 100% داده و اجازه مقابله به مثل صادر شد. در تاریخ‎های بیست و هشتم، بیست و نهم و سی‎ام شهریور علناً عراق دست به کار شده و از خاک خود پاسگاههای مرزی را هدف قرار میداد که نیروهای گردان با تفنگ های 106 جواب حملات را داده و آنها را سرکوب می‎کردند. در این میان نیروها عزم خود را برای نبردی سنگین و خونین جزم، سنگرها را آماده، تانک ها را گلوله گذاری کرده و آرایش نظامی گرفته بودند. به جراًت می‎توان به این موضوع اشاره داشت که جنگ برای گردان دژ از 10 روز پیش آغاز شده بود و نمی‎توان تاریخ 31 شهریور را شروع جنگ برای این گردان ثبت کرد. این گردان از 10 روز پیش از آغاز جنگ رسمی در مقابل شلیک‎های رژیم بعث عراق مقاومت را آغاز کرده و با تقدیم شهید پاسداری از کشور را شروع کرده بودنديكى از نكات مهمى كه درباره اين گردان به آن اشاره كنيم اين است كه راه زمینی اصلی که یگان‌های نیروی زمینی عراق قصد داشتند از طریق آن از نقطه مرزی شلمچه به سوی خرمشهر پیشروی و آن شهر را تصرف کنند، در محدوده استحفاظی و مأموریت این گردان قرار داشت.سرهنگ على قمرى فرماندهى گردان ١٥١ دژ را به عهده داشت . او كه اخرين بازمانده ى گردان دژ بود ٢٠ تير ماه به علت بيمارى فوت كرد و دار فانى را وداع گفت.ستايش باقرى استاد علي اكبر حسنوند موضوع گردان دژدانشگاه ازاد تهران مركز سوهانك ستايش باقرىستايش باقرىThu, 29 Dec 2022 22:01:09 +0330