<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های کیوان</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_63734676</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:10:33</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>کیوان</title><link>https://virgool.ir/@m_63734676</link></image><item><title>خاطرات یک کهنه پرستار</title><link>https://virgool.ir/@m_63734676/خاطرات-یک-کهنه-پرستار-dy9drx4buhh6</link><description>به منشی دفتر ریاست گفتم که حتما باید رییس رو ببینم و اهمیتی به این نمی‌دم که جلسه دارند،آنقدر منتظر می مانم تا کوتاه مرا ملاقات کنند.       دخترک با احترام گفت:منتظر باشید تا بپرسم،پس از مدت کوتاهی برگشت و گفت:بفرمایید داخل.دستگیره در را فشار دادم و داخل شدم. رییس تا قیافه ام دید گفت:اومدی دعوا.                 گفتم:نه،آمده ام که درخواست بازنشستگی ام رو امضا کنید.گفت:این کارو نمی کنم هنوز دو سال و نیم از خدمت تو باقی مونده و بیمارستان به این خدمات احتیاج داره و من نمی تونم بیماران رو از این خدمات محروم کنم.گفتم:این حرفهای تکراری رو تموم کنید. این همه سال خدمت صادقانه کفایت می کنه و من اگه دینی هم داشتم ، اون رو تموم و کمال ادا کردم. آزرده خاطر و خسته هستم .بعد از بهبودی از کرونا دیگه توان سابق رو ندارم.خیره نگاهم کرد و گفت: این حرفا بهانه هست من تو رو خوب میشناسم .گفتم: پس خودمونی بگم،دیگه نمی‌خوام ادامه بدم و دلایلی دارم که برای خودم محترم هستش و دکتر تو هم باید موافقت کنی بخاطر سالهای طولانی که کنار هم صادقانه کار کردیم و در ضمن بسیار هم جدی هستم.با خنده گفت: و اگه موافق نکنم چی؟گفتم:غیبت میکنم،به مدت یک سال و نیم مرخصی استحقاقی طلب کارم ، پس سیستم رو مجبور میکنم موافقت کنه .گفت: دیدی پس اومده بودی دعوا کنی.گفتم: حالا هر چی. شما من رو خوب می شناسی اخلاق تندی دارم .داد و بیداد کردنم رو در اتاق عمل دیدی، الان نمی‌خوام با شما جدل کنم، امضا کن.با تحکم و دلخوری گفت : بنویس.یک ورق روی میز بود برداشتم با خودکار خودم در خواست بازنشستگی پیش از موعد خودم رو نوشتم و گذاشتم روی میزش و بهش خیره شدم.گفت : پشیمون نمیشی.گفتم : به هیچ وجه امضا کن لطفاً.خودکار رو برداشت و نوشت موافقت میشود و امضا کرد.با قدر شناسی نگاهش کردم و گفتم ممنونم دکتر. و از اتاق ریاست بیمارستان بیرون اومدم و به دخترک منشی با لبخند  گفتم : مرسی عزیزم و سبکبال از پله های ساختمان ادراری پایین اومدم بالاخره تموم شد و بعد از مدتها لبخند زدم.</description><category>کیوان</category><author>کیوان</author><pubDate>Thu, 02 Jan 2025 15:48:35 +0330</pubDate></item></channel></rss>