https://virgool.ir/feed/@m_63676138چنل تلگرامی من به آدرس https://t.me/IRVANAYSfa2026-11-12 13:50:19https://files.virgool.ir/upload/users/4919627/avatar/0FKpcm.jpghttps://virgool.ir/@m_63676138https://virgool.ir/@m_63676138/برای-جامعه-ای-بهتر-برای-ایران-فردا-vlmyfvkr1hj2قسمت اول: هیت (Hate)---چند وقت پیش، داشتم توی یه کانال خبر تلگرامی میگشتم که کامنت های زیر یه پست رو دیدم. کلی انرژی منفی توی چند کلمه جمع شده بود...یه نفر اومده بود، وقت گذاشته بود، تایپ کرده بود و رفته بود... فقط برای اینکه به یه غریبه بگه ازش متنفره !یه لحظه فکر کردم: آدمی که یکم ( خیلی خیلی کم حتی) روی شخصیت خودش کار کرده ، چرا باید این کار رو بکنه؟ مگه اینطور نیست که وقتی کمبودی نداشته باشی ، دلیلی برای تخریب بقیه نداری؟---اول از همه، بذارید صادقانه بگم: خودِ هیت، یه چیز نسبتاً مسخره‌ست!چون اصولاً هیت‌ها یا درباره چیزهایی‌ان که کاملاً سلیقه‌ای‌ان (مثل استایل، موسیقی مورد علاقه، نوع غذا خوردن) یا درباره چیزهایی که آدم اصلاً نقشی در به وجود اومدنش نداره (مثل قد، رنگ چشم، شکل صورت).این وسط یه نکته‌ی خیلی مهم رو نباید فراموش کنیم : انتقاد سازنده با هیت، به اندازه آسمون و زمین فرق داره .آدمی که انتقاد سازنده می‌کنه، معمولاً در اون زمینه تجربه یا دانش داره و هدفش کمک به بهبوده. اما هیتر؟ نه ! هیتر هیچ آگاهی خاصی از موضوع نداره. تصمیمش کاملاً احساسیه و ریشه در چیزیه که توی خودش می‌گذره، نه توی اون کسی که قراره تخریبش کنه.---حالا بریم سراغ دو طرف ماجرا: فرستنده و گیرندهفرستنده (همون هیتر عزیز!)همه ما میدونیم که آزادی مهمترین دارایی یک انسان هست چیزی که به خاطرش حاضریم بجنگیمیکی از ابعاد آزادی ، آزادی انتخاب هستببین، همه‌ی ما حق داریم چیزی رو دوست نداشته باشیم. این طبیعیه. من یه سری آهنگ‌ها رو دوست ندارم، یه سری سبک زندگی برام جذاب نیست، خیلی‌ها رو هم دوست ندارم دنبال کنم. این حق منه.اما وقتی از حق طبیعی‌ام عبور می‌کنم و می‌رم به کسی که حتی نمی‌شناسمش بگم «ازت متنفرم» یا «چهره‌ت افتضاحه»... دیگه این حق من نیست، این یه رفتار بیمارگونه‌ست.چرا؟ چون کسی که از خودش و زندگیش راضی باشه، اینقدر انرژی منفی برای خرج کردن نداره...این کار، بیشتر شبیه فریادِ درونیِ یه آدم ناراضیه که بلد نیست مشکلش رو درست بیان کنه. کسی که داره برای حل مشکل خودش به بیرون چنگ میزنه ...---گیرنده (همون کسی که هدف هیت قرار گرفته)اینجا ماجرا به دو گروه تقسیم می‌شه:گروه اول: آدم‌هایی که هیتر رو قبول دارن ولی توی وجودشون راه نمی‌دن. می‌دونن که توی این دنیای بزرگ، هم کسی هست که عاشقشونه و هم کسی که ازشون متنفره. این آدم‌ها به یک آرامش درونی رسیدن. نقاط قوت و ضعفشون رو می‌شناسن و خودشون رو همون‌طور که هستن پذیرفتن و میدونن که از کوزه همان برون تراود که در اوست خلاصه بگم : «حرف مردم براشون مهم نیست، چون خودشون پشت خودشون‌ان»گروه دوم: کسانی که هیت رو می‌پذیرن و اجازه می‌دن بهشون آسیب بزنه. اینجا غم‌انگیزترین جای ماجراست. چون اون‌قدر به خودشون شک دارن که حرف یه غریبه‌ی ناراضی می‌تونه اعتمادبه‌نفسشون رو خرد کنه.و توی این گروه فرستنده و گیرنده هیت یکی میشه : خودمون !اینجا باید گفت تا خودت پشت خودت نباشی، هزارتا تعریف و هزارتا هیت هیچ فرقی برات ندارن. چون هر دو از بیرون میان، اگه درونت خالی باشه، هر چیزی می‌تونه پرت کنه ...---یه مثال قشنگ از زندگی خودمونیه میوه رو در نظر بگیر، مثلا سیب ...برای یه نفر، لذیذترین میوه‌ست ! برای یه نفر دیگه، ممکنه باعث حساسیت بشه و راهی بیمارستانش کنه...حالا سوال اینه: سیب خوبه یا بده؟پاسخ اینه: نه خوبه نه بده. سیب فقط سیبه. این ما هستیم که با توجه به عینکی که به چشم داریم، بهش برچسب خوب یا بد می‌زنیم.هیت هم دقیقاً همینه. کسی که بهت هیت می‌ده، داره از پشت عینکِ خودش نگاه می‌کنه. عینکی که ممکنه کثیف باشه، یا کج باشه، یا رنگی باشه. ولی مشکل از اون چیزی که می‌بینه نیست؛ مشکل از عینکشه.---حرف آخر:من این متن‌ها رو نمی‌نویسم که به کسی درس بدهم. می‌نویسم شاید یه نفر توی چند خطش، یه کم به خودش نزدیک‌تر بشه. شاید یه نفر که هیتر بوده، یه لحظه مکث کنه و از خودش بپرسه: «من از چی ناراضی‌ام که اینقدر انرژی منفی دارم؟» و شاید یه نفر که هدف هیت بوده، یه نفس عمیق بکشه و یادش بیاد که ارزشش به حرف کسی نیست که حتی خودش رو هم نمی‌شناسه.زندگی کوتاه‌تر از اونه که بخوایم انرژی‌مون رو صرف تخریب هم کنیم یا تخریب شدن توسط دیگران رو پذیرا باشیم.بیایید کم کم یاد بگیریم که کنار هم، برای هم باشیم. نه پشت سر هم، و نه روبروی هم با مشتِ گره‌کرده.IRVANAIRVANAThu, 13 Aug 2026 10:30:24 +0330