https://virgool.ir/feed/@m_63662051fa2026-11-12 06:13:52https://files.virgool.ir/upload/users/3957683/avatar/Xwks3g.jpghttps://virgool.ir/@m_63662051https://virgool.ir/@m_63662051/چطوری-تو-روزای-سخت-امیدمو-نگه-دارم-yxrlzcinwyhcزندگی مثل یه اتاق تاریک می‌مونه که درش بسته‌ست و هیچ نوری از بیرون نمیاد. خسته‌ای، دلت پره، و همه‌چی سنگینه. منم از این روزا زیاد داشتم. اما یاد گرفتم که حتی یه جرقه‌ی کوچیک، می‌تونه یه گوشه‌ی این تاریکی رو روشن کنه.امید من همیشه چیزای خیلی ساده بوده: صدای خنده‌ی دخترم، یه پیام دلگرم‌کننده از یه دوست، یا حتی یه آهنگ که اشکم رو درآورده ولی بعدش سبک‌ترم کرده. من به خودم قول دادم که حتی وقتی زمین می‌خورم، یه جایی ته دلم، یادم بیاد که بلند شدن هنوز ممکنه.هیچ‌کس نیومده نجاتم بده، ولی خودم کم‌کم شدم ناجی خودم. با خودم حرف می‌زنم، برای خودم می‌نویسم، و یادم می‌ندازم که همین نفس کشیدن الانم یعنی "هنوز یه فرصتی هست"AfraAfraTue, 15 Apr 2025 19:26:32 +0330